Μετά το hangover…!

Πάει μας εγκαταλείπει και ο Φλεβάρης και τυπικά από αύριο μπαίνουμε στην Άνοιξη…

Δεν ήθελα να αποχαιρετίσω το χειμώνα και αυτόν το μήνα χωρίς ποστάκι…

Αλλά με τι διάθεση θα μου πείτε…Κατόπιν ξενυχτίου και “κραιπάλης”, καλεσμένη  σε e- εγκαίνια ενός καινούριου μπλογκ δυο φίλων…

Έφτασε το πρωί, τα κοκκόρια λαλήσαν και εμείς εκεί στο χαβά μας 4 “βουρλισμένοι” συζητούσαμε και διασκεδάζαμε…

Ωραία ήταν… Βέβαια σήμερα ήμουν σαν ένα ζόμπι, χωρίς διάθεση και κυρίως δύναμη να κάνω το παραμικρό….

Για καλή μου τύχη, ήμουν μόνη στο σπίτι, οπότε τεμπέλιασα κανονικά…και το ευχαριστήθηκα κιόλας…!

Είχα την ευκαιρία για άλλη μια φορά να ασχοληθώ με τον εαυτό μου κάνοντας πράγματα που με ενδιαφέρουν…λίγο διάβασμα…πολύ travian και φυσικά τηλεόραση και μουσική…

Δεν είχα όρεξη να δω κανέναν ή να βγω έξω…τα πέρασα μια χαρά και μόνη μου….

Μέχρι που ξεσήκωσα την πολυκατοικία από τα γέλια μου το μεσημέρι…

Είχε το STAR μια ταινία το “The odd couple II” με τους J. Lemmon & W. Matthau…

Δύο παράξενοι γέροι φίλοι από παλιά συναντιώνται μετά από 17 χρόνια και ταξιδεύουν μαζί για να παραβρεθούν στο γάμο των παιδιών τους και εκεί ξεκινάει η θεότρελη περιπέτειά τους…

Το βιντεάκι, που παραθέτω ήταν για μένα το πιο αστείο κομμάτι της ταινίας

Τελικά αυτή η διασκεδαστική ταινία ήταν ό.τι έπρεπε να ξυπνήσει και το δικό μου κουρασμένο μυαλό και να ξεπεράσω την υπνηλία, που με μάστιζε όλη τη μέρα…!

Και ακόμα καλύτερα πραγματοποιήθηκε αυτό με τα διάφορα τραγούδια, που άκουσα αργότερα…Αλλά μόνο ένα στάθηκε ικανό να με κάνει να πω “τέρμα τα γκάζια”….με Thunderstruck.

Έτσι δυναμικά με αυτή τη ροκιά ας καλωσορίσουμε την Άνοιξη!

Τελευταίο ξεφάντωμα…με πετεγολέτσια!

Να λοιπόν που φτάνουμε στην κορύφωση των καραναβαλικών εκδηλώσεων πριν από τη νηστεία της μεγάλης Σαρακοστής…

Πολλά μέρη  της χώρας μας αναβιώνουν κάθε χρόνο τα δικά τους παραδοσιακά έθιμα, που είναι συνυφασμένα με τις απόκριες, πριν ολοκληρωθούν με τις παρελάσεις των μασκαράδων και το κάψιμο του βασιλιά Καρνάβαλου.

Η πόλη μου αν και δεν φημίζεται για τη μεγάλη παρέλαση των μασκαράδων και των αρμάτων, όπως της Πάτρας , της Ξάνθης, του Μοσχάτου και άλλων γνωστών πόλεων…διοργανώνει όμως το δικό της καρναβάλι, με βενετσιάνικες καταβολές, αλλά κυρίως εμπλέκει τη μεγάλη μουσική της παράδοση και άλλα τοπικά έθιμα….

Ένα από αυτά είναι τα “Κορφιάτικα Πετεγολέτσια”…

Τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσια: ή πέτε γόλια ή κουτσομπολιά, αναβιώνουν στο κέντρο της παλιάς πόλης την τελευταία Πέμπτη της Αποκριάς. Πρόκειται για ένα πολύ παλιό έθιμο, ένα θέατρο δρόμου όπου από τα παράθυρα στα καντούνια, βγαίνουν οι κυράδες κουτσομπολεύοντας, αθυρόστομα τα κερκυραϊκά δρώμενα σε αυθεντική τοπική διάλεκτο. Το έθιμο ολοκληρώνεται με καντάδες και μαντολινάτες.

Όποιος τυχερός τα παρακολουθήσει θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος για πολύ γέλιο…ίσως μέχρι δακρύων…Για δείτε και θα ξεκαρδιστείτε…όσοι δηλαδή καταλάβετε τι λένε…

Άντε καλό σ/κ να έχουμε και καλά Κούλουμα!!!

Σε μια σαπουνόφουσκα…

Έχετε ποτέ σκεφτεί πόσο όμορφη είναι μια σαπουνόφουσκα?

Ένας μικρός εύθραστος, διαφανής κόσμος, που ιριδίζει στο φως και πετάει ψηλά…

Πόσο θα ήθελα να μετατρέψω τη ζωή και το περιβάλλον μου σε μια τέτοια σαπουνόφουσκα…!

Να μπλέξω τις δυο (ποτισμένες με νερό και σαπούνι) παλάμες και απαλά φυσώντας ανάμεσά τους, να δίνω πνοή και σχήμα, φτιάχνοντας  ένα κόσμο εντελώς δικό μου…

Να κρύψω εκεί μέσα όνειρα, σκέψεις, σχέδια, εμπειρίες…μνήμες!

Όλα τυλιγμένα σε ένα χώρο προστατευμένο και ελεύθερο συνάμα…να είναι ζωντανό και να μεταλλάσσεται, κρατώντας τις ισορροπίες μεταξύ του νερού και του αέρα, όπως της πραγματικότητας με τη φαντασία…

Έτσι θα ήθελα να έκλεινα τις ωραίες αναμνήσεις και τα τεκταινόμενα της χθεσινής ημέρας…Μιας μέρας, που αγαπημένοι φίλοι έκαναν ξεχωριστή για μένα, τοποθετώντας με σε ένα “βάθρο” και  ανακηρύσσοντάς με το ΑΣΤΕΡΙ της βραδιάς…!

Μα όπως ανέφερα και παραπάνω ένας τέτοιος κόσμος είναι εύθραστος και βραχύβιος. Η φούσκα αυτή μας μαγεύει για λίγο και μετά …πάει, χάνεται…σκάει! Δεν διατηρείται για πολύ, όπως όλα τα όμορφα πράγματα στη ζωή δεν κρατάνε για πάντα….

Οπότε μας περισσεύουν τα όνειρα, να φυλάσσουμε σα θησαυρό τέτοιες στιγμές για πάντα στο νου και στην καρδιά. Αρκεί να κλείνουμε τα μάτια και να αναπολούμε….

…..έτσι και εγώ “όνειρο ζω” και μην με ξυπνάτε τώρα!

…..Αφιερωμένο σε όλους τους φίλους μου και κυρίως στους Lilith, Osiri, Issallo και το Λουλούδι μου, που μου κράτησαν παρέα σχεδόν όλη τη νύχτα!

Η γιορτή μου!

Κάλεσα τους φιλους μου… να φέγγουν για σας…

σήμερα που έχω τη γιορτή μου… την ονομαστική μου εορτή !!!

και είστε καλεσμένοι στο blog μου για ένα e-party…

η τούρτα… μόνο για σας !!!

τα καναπεδάκια… φρέσκα… και λαχταριστά!!!

το ουισκάκι το θέλετε με πάγο ;

…Α ήρθαν και οι μπύρες… για όλα τα γούστα!!!

ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟ:

και επειδή υπάρχουν και απαιτητικοί , αλλά πάντα αγαπητοί….

ο μπουφές μεγαλώνει με….

σουβλάκια καλοψημένα! (μιαμ)

πίτσες…να λιώνει το τυρί στο στόμα!

Α!!! Και ακούστε μουσική

από τη μαγική μου

κασέτα

εδώ!

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!

Η Σαμπάνια απο τον Όσιρη…

Τα λουλούδια από τον Ίσσαλλο…

… και ο B.P σε πολυτελή συσκευασία δώρου από τη Lilith!

….η φοβερή Lamborghini δώρο του Γιώργου (από Ικαρία) — wow!!!

Άγιος Ρηγίνος

Ο πολύς ο κόσμος δεν τον γνωρίζει…δεν είναι από τα “μεγάλα” ονόματα της Εκκλησίας μας… Να φανταστείτε ούτε και εγώ τον γνώριζα, που υποτίθεται λόγω ονόματος θα έπρεπε να τον ξέρω…
Για αυτό το λόγο δεν γιόρταζα, ποτέ ονομαστική εορτή, καθώς δεν ήθελα να συμπεριληφθώ απλά στους Αγίους Πάντες…Όμως ένας φίλος μου, τον ανακάλυψε, όπως και το Βίο του Αγίου, που παραθέτω παρακάτω…
Την βοήθειά του και την ευλογία του να έχουμε όλοι μας!

25 Φεβρουαρίου

Αγίου Ιερομάρτυρος Ρηγίνου, επισκόπου Σκοπέλου

Ο Αγιος Ρηγίνος γεννήθηκε στην Λεβαδιά της Βοιωτίας στις αρχές του 4 ου αιώνα από ευσεβείς και ενάρετους γονείς, οι οποίοι τον βοήθησαν να λάβει την θύραθεν παιδεία αλλά και την ορθόδοξη αγωγή. Η αγάπη του για τον Κύριο και η πνευματική του πρόοδος τον μεταμόρφωσαν σε σκεύος εκλογής και σε ναό της Αγίας Τριάδας.

Ο Αγιος έζησε την εποχή που βασίλευσαν οι δύο υιοί του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο μεν Κωνστάντιος στην Κωνσταντινούπολη (Ανατολή), ο δε Κώνστας στη Ρώμη (Δύση). Και οι δύο διάδοχοι του Μεγάλου Κωνσταντίνου είχαν ανατραφεί με τις αρχές της χριστιανικής πίστεως, αλλά ο μεν Κωνστάντιος συνειδητά είχε αποδεχθεί τις αρχές του Αρειανισμού, ο δε Κώνστας παρέμεινε πιστός στις δογματικές αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Και οι δύο είχαν ως κοινά χαρακτηριστικά της θρησκευτικής τους πολιτικής, αφ’ ενός με την καταπολέμηση της εθνικής θρησκείας, αφ’ ετέρου δε την υπεράσπιση της ενότητας της Εκκλησίας.

Η εκκλησιαστική τους πολιτική είχε ως συνέπεια όχι μόνο την συντήρηση, αλλά και την διεύρυνση της εκκλησιαστικής διασπάσεως μεταξύ των οπαδών και των αντιπάλων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Οι συνεχείς παρεμβάσεις, αυθαίρετες ή μη, στα εκκλησιαστικά πράγματα υπήρξαν πηγή εντάσεως στις αρειανικές έριδες του 4 ου αιώνος.

Έτσι ο Αγιος απεστάλη στη νήσο Σκόπελο από τον θείο του Αχίλλειο (�15 Μαΐου, πολιούχο της πόλεως της Λαρίσης) , για να ενισχύσει τους εξορίστους που βρίσκονταν εκεί και να τους στερεώσει στην ορθόδοξη πίστη.

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες του Συναξαριστή του Αγίου Αχιλλείου , ο Αγιος Ρηγίνος παρακολούθησε τις εργασίες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου το 325 μαζί με τον Αγιο Αχίλλειο. Όμως, μολονότι καταδικάστηκε ομόφωνα από τους Αγιους Πατέρες η αίρεση του Αρειανισμού, οι οπαδοί του Αρείου δεν εξέλιπαν και συνέχιζαν να διαδίδουν τις αιρετικές κακοδοξίες τους. Επικράτησε εκ νέου μεγάλη αναταραχή στους κόλπους της Εκκλησίας, κρίση και κατά συνέπεια χωρισμός σε δύο παρατάξεις, κάτι που ανησύχησε ιδιαίτερα τους δύο αυτοκράτορες Κωνστάντιο και Κώνστα. Τελικά οι δύο αυτοκράτορες συμφώνησαν να συγκληθεί μια νέα Σύνοδος στη Σαρδική (Σόφια). Πράγματι η Σύνοδος συγκλήθηκε το 343. Έλαβε μέρος και ο Αγιος Ρηγίνος , ο οποίος ανασκεύασε όλες τις αιρέσεις με τον λόγο και την τόλμη της γνώμης του.

Μετά την λήξη της Συνόδου ο Αγιος Ρηγίνος επέστρεψε στη Σκόπελο. Αλλά και πάλι η Εκκλησία του Χριστού εκλυδωνίσθηκε και ταράχθηκε από τον αυτοκράτορα της Κωνσταντινουπόλεως Ιουλιανό τον Παραβάτη (361-363), ο οποίος θέλησε να επαναφέρει την θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων.

Στη διάρκεια των διωγμών που διέταξε ο βασιλέας, έφθασε στην Σκόπελο ο Έπαρχος της Ελλάδος και των Σποράδων. Αμέσως κάλεσε τον ποιμενάρχη της Σκοπέλου και του υπέδειξε να αλλάξει πίστη και να ασπασθεί την ειδωλολατρία. Όμως ο Αγιος περιφρόνησε την υπόδειξή του και ενέμεινε με πνευματική ανδρεία και σταθερότητα στην πατρώα ευσέβεια. Στις 25 Φεβρουαρίου του 362 οδηγήθηκε για τελευταία φορά ενώπιον του Επάρχου . Στις προτροπές του να αρνηθεί τον Χριστό, ο Αγιος δεν έδωσε καμία απάντηση. Έτσι οδηγήθηκε στο στάδιο της νήσου, όπου υπέστη και άλλα φρικτά βασανιστήρια, και ακολούθως στη θέση «Παλαιό γεφύρι», όπου αποκόπηκε από τον δήμιο η τίμια κεφαλή του. Τη νύχτα οι Χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο σκήνωμα του Αγίου και το ενταφίασαν μέσα στο δάσος του υπερκείμενου λόφου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα ο τάφος του.

(πηγή Αποστολική-Διακονία/εορτολόγιο)

Αλλού για αλλού…!

Τελευταία εβδομάδα των Απόκρεων…ίσα ίσα, που προλαβαίνουμε να φορέσουμε τις μάσκες  μας και τις πολύχρωμες στολές μας για να πάμε  στο τελευταίο “μπαλ μασκέ” , να ξεφαντώσουμε και να γλεντήσουμε…γιατί από Δευτέρα ανοίγει η Σαρακοστή…

Αν ήταν λοιπόν να μασκαρευτώ και εγώ…τελικά ξέρω τι θα διάλεγα να ντυνόμουν…κάτι σαν και αυτό:

ή μια παραλλαγή της “κυρίας”, δηλαδή σαν αυτή:

Το σίγουρο όμως θα ήταν, ότι θα φορούσα τα κόκκινα της φωτιάς, όπως η Κοκκινοσκουφίτσα, γιατί νομίζω, πως έχω πολλές ομοιότητες ως προς τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς της…

Είπα “χαρακτηριστικά”? Αυτό μου θύμισε ένα μικρό παιxνίδι, που έλαβα με mail από το φίλο Unclescrooge…Ήταν στο excel: Απλά βάζεις την ημερομηνία γέννησής σου και με ένα “μαγικό” τρόπο , που βασίζεται στα μαθηματικά (που αφήστε είμαι άσχετη με αυτά) σου βγάζουν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σου…που μεταξύ μας, πιστεύω απλά αναλύει βάσει μήνα γέννησης, γενικά στοιχεία του ζωδίου σου…

Τελοσπάντων, περίεργη, όπως πάντα εγώ, είπα να δοκιμάσω και δείτε τι αποτελέσματα είχα μεταξύ άλλων:

- Ανοιχτόμυαλη και οραματίστρια (καλά εδώ, που τα λέμε δεν έχει άδικο ακόμα και το πιο περίεργο και απίθανο, που μπορώ να ακούσω, εγώ μπορεί να το θεωρήσω πιθανό αποδεχτό).

- Ευγενική και γλυκομιλούσα (μέχρι να τα πάρω στο κρανίο, εκεί να δεις  μεταμόρφωση προς στο χειρότερο)!

- Ευαίσθητη (συνέχεια με χαρτομάντηλα στα χέρια κυκλοφορώ… ).

- Εύστροφη (μόνο μην μου μιλάς για υπολογιστές και προγράμματα…το πολύ πολύ να σε κάνω να πάθεις εσύ blackout).

- Διστακτική και αναβλητική (αμέ σίγουρα…θέλω σπρώξιμο για να πάρω “μπρος”).

- Επιλεκτική και πάντα στοχεύω στο καλύτερο (σοβαρά? και εγώ που νόμιζα , ότι κάνω επιπόλαιες επιλογές ).

- Με ταπεραμέντο, αστεία και με αίσθηση του χιούμορ (το δέχομαι! Γελάω πάρα πολύ και μάλιστα μέχρι δακρύων)!

- Ομιλιτική και ικανή στις λεκτικές αντιπαραθέσεις (αυτό είναι το καθημερινό μου σπορ ακόμα και με τον ίδιο μου τον εαυτό ).

- Φιλική και εύκολη στη δημιουργία φίλων ( εεε ναι έχω πάψει να τρώω ανθρώπους εδώ και χρόνια ).

- Ονειροπόλα (αμέ με ανοικτά τα μάτια, μάλιστα)!

- Πληγώνομαι εύκολα και δύσκολα αναρρώνω από αυτό (ουδέν σχόλιον).

- Ενεργητική σαν άτομο (τώρα αυτό πώς συνδυάζεται με την αναβλητικότητά μου παραπάνω, απορίας άξιο)!

- Μου αρέσει το καλό ντύσιμο (μα καμιά σχέση…..).

- Φιλόδοξη (ψιλοπράγματα )!

- Πεισματάρα (σαν μουλάρι)!

…και κάτι τελευταίο – Όσοι με αγαπούν είναι εχθροί μου…(τι θέλει να πει ο “ποιητής” με αυτό?)!

Τώρα, εσείς αγαπημένοι μου φίλοι, δεν νομίζετε πως όλα αυτά θυμίζουν το μικρό κοριτσάκι με την κόκκινη μπέρτα και κουκούλα του παραμυθιού…? Δεν ξέρω, αλλά εγώ πολύ εύκολα μπορώ να κάνω το συσχετισμό…

Παρόλα αυτά δύο πράγματα είναι βέβαια όσον αφορούν εμένα: Η ευμετάβλητη διάθεσή μου και το πόσο εύκολα αλλάζω γνώμη (χεχεχεχε)!

Πότε στη ζέστη και πότε στο κρύο { Hot N’ Cold } !!!

Ήρθαν τα πάνω κάτω…

Για άλλη μια φορά σας καλωσορίζω στο νέο μου μπλογκόσπιτο…! Καινούρια εμφάνιση, καινούριο όνομα…

Φαντάζομαι σας ξάφνιασα με την απόφασή μου αυτή, που έγινε τελείως αναπάντεχα, αλλά πιστέψτε με αν και το έκανα με βαριά καρδιά από στενοχώρια, ήταν αναγκαίο…

Ίσως, αρκετοί να αναρωτηθείτε: ” τι είδους ανάγκη, είναι αυτή, που σπρώχνει κάποιον να αποχωριστεί κάτι, που αγάπησε τόσο πολύ?”

Οι καινούριοι φίλοι μου, ίσως να μην ξέρουν και με το δίκιο τους να απορούν…κάποιοι, που με γνωρίζουν, πιο καλά και προσωπικά, θα καταλάβουν…

Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να σας αφήσω σε μαύρα μεσάνυχτα, για αυτό θα δώσω, όσο μπορώ τις εξηγήσεις, που θα θέλατε…

Κάποιοι άνθρωποι, “δυσαρεστημένοι” μαζί μου, ανακαλύπτοντας το παλιό μου blog, ενοχλήθηκαν, ακόμη περισσότερο και μου έκαναν τη ζωή δύσκολη, παρεξηγώντας και παραποιώντας τα όσα έγραφα…

Προκειμένου, λοιπόν να φτάσω σε σημείο να λογοκριθώ η ίδια, να πάψω να είμαι αληθινή και ειλικρινής (όπως επιθυμώ πάντα να είμαι), και εφόσον δεν υπήρχε (πιστέψτε με) άλλη λύση, προτίμησα με πόνο ψυχής, να εγκαταλείψω το Μ.Α.

…Δηλαδή, όχι τελείως αλλά, αν παρατηρήσατε άφησα την πόρτα ανοικτή, μετατρέποντάς το ως προς τη θεματολογία (όποιοι ξέρουν το ψώνιο μου θα καταλάβουν) …για “απαιτητικούς” αναγνώστες!

Βέβαια αυτή η αλλαγή δεν είχε μόνο αρνητικά κίνητρα… Ύστερα από ώριμη σκέψη, διαπίστωσα, ότι είχατε δίκιο οι περισσότεροι… Μπορεί να μπήκα στην μπλογκόσφαιρα “μόνη και μοναχική”, δεν ξέρω αν το “μοναχική” ισχύει ακόμη, αλλά “μόνη”, δεν είμαι πλέον…

Στους έξι μήνες ταξιδιού, γνώρισα πολλά πρόσωπα, επισκέφτηκα πολλά blogs, συμπάθησα και αγάπησα όλους εσάς…Όλοι κρατάτε ένα κομμάτι της καρδιάς μου…είστε οι e-φίλοι μου… άλλους συνάντησα και προσωπικά…

Έτσι λοιπόν, γεννήθηκε η ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ, πάντα να ονειροβατεί εκεί ψηλά (όταν δεν κάνει τις συνηθισμένες της βουτιές   ). Το όνομα, πιστεύω είναι αισιόδοξο και ελπιδοφόρο…εκείνο το δειλό φως, που ακτινοβολούσα να μπορέσει να μεγαλώσει…Προς Θεού, όχι να διαφωτίσει εσάς, αλλά μπας και μπει λίγο περισσότερο φως στη δική μου ψυχή…!

Κατά τα άλλα θα παραμείνω εγώ η ίδια…ίσως με λιγότερα αθλητικά, αφού θα βγάζω το άχτι μου αλλού.

Τον κόσμο μου έφερα ανάποδα…!!!

Καλωσόρισμα…!

Αγαπημένοι μου φίλοι θα ήθελα να σας καλωσορίσω στο νέο μου blog…Αν όλα πάνε καλά από τη Δευτέρα 23 του μηνός θα βρίσκομαι κοντά σας με κανονικό post…

Κάθε σχόλιό σας είναι καλοδεχούμενο…

Σας φιλώ γλυκά!

Astrofegia