02
Μαρ.
09

Ένας χαρταετός στον ουρανό…

cf87ceb1cf81cf84ceb1ceb5cf84cf8ccf82Καθαρή Δευτέρα σήμερα…χρόνια πολλά σε όλους! Καλή Σαρακοστή να έχουμε!

Όλοι ή περισσότεροι φαντάζομαι θα έχετε κάνει τη εξόρμησή σας στις εξοχές φορτωμένοι με τάπερ γεμάτα νηστίσιμα εδέσματα και φυσικά με ένα χαρταετό για να αμολήσετε στον ουρανό….όλα τα χρειώδη δηλαδή, για να γιορτάσετε τα Κούλουμα

Ελπίζω να περάσετε καλά και να σας το επιτρέψει ο καιρός… Εδώ όμως είχαμε βροχή, νηνεμία και κρύο…και έτσι δεν νομίζω να έκανε τη χάρη σε πολλούς να τηρήσουν τα πατροπαράδοτα έθιμα και κυρίως το πέταγμα του αετού…

Το πέταγμα του χαρταετού λοιπόν, που υποστηρίζεται, ότι μας έρχεται από την Ανατολή…(περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να διαβάσετε εδώ), μαγεύει μικρούς και μεγάλους…

Προσωπικά οι φορές που πέταξα χαρταετό είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού…Δεν με ενθουσιάζε ιδιαίτερα ποτέ η ιδέα του πετάγματος…Αντίθετα ένοιωθα μια θλίψη…Να γεμίζει ο ουρανός με πολύχρωμα «πουλιά», αλλά δυστυχώς αντί να πετάξουν μακριά προς την ελευθερία, να είναι δεμένα στην άκρη με  μια καλούμπα…Δεσμευμένα στη γη…να κάνουν, ένα περιορισμένο ταξίδι στους αιθέρες μόνο για μια μέρα και μετά να εγκλειστούν για έναν ολόκληρο χρόνο ξανά  σε ένα ντουλάπι…

Τελοσπάντων, αυτή είναι η δική μου άποψη…δεν είναι απαραίτητο να τη συμμερίζεστε…

Σας εύχομαι να περνάτε καλά και να ετοιμάσετε όσο γίνεται καλύτερα τον εαυτό σας για το Πάσχα…Χρόνια Πολλά και πάλι!

και ένα τραγούδι, λόγω ημέρας : «χαρταετός»

 


18 Responses to “Ένας χαρταετός στον ουρανό…”


  1. 2 Μαρτίου, 2009 στο 9:32 μμ

    Καλή Σαρακοστή Αστροφεγγιά! Με το καλό να φτάσουμε στο Πάσχα! Ευτυχώς εδώ οι βροχές δεν ξεκίνησαν παρά αργά το απόγευμα, όταν είχε πια σκοτεινιάσει κι έτσοι όσοι θέλανε να εκδράμουν και να πετάξουν τον χαρταετό τους, είχαν την ευκαιρία.

  2. 2 Μαρτίου, 2009 στο 9:39 μμ

    Καλή Σαρακοστή αστροφεγγιά μου! 🙂
    Καλά το θυμόμουν ότι το πέταγμα του αετού μας έρχεται από την Ανατολή. Αλλά γιατί να θλίβεσαι;;; Σκέψου ότι οι χαραετοι γεμίζουν με χρώμα τον ουρανό… σαν να δημιουργούν ένα ατελείωτο ουράνιο τόξο όλη την ημέρα!!!

    Καλό σου βράδυ 🙂

  3. 3 vad
    2 Μαρτίου, 2009 στο 9:53 μμ

    Καλο μήνα,
    Καλή ΣΑΡΑΚΟΣΤΉ…

  4. 2 Μαρτίου, 2009 στο 9:56 μμ

    Καλή Σαρακοστή Φώτη, άρα ήσασταν τυχεροί σήμερα! Και του χρόνου λοιπόν! 😉

  5. 2 Μαρτίου, 2009 στο 9:57 μμ

    Αλλά μόνο για μια μέρα Αστροπελέκι μου…. 😦
    Καλή Σαρακοστή!

  6. 2 Μαρτίου, 2009 στο 9:59 μμ

    Επίσης ολόψυχα στο εύχομαι vad μου…καλά να περνάς! 🙂

  7. 2 Μαρτίου, 2009 στο 10:02 μμ

    Καλό μήνα και ψηλά τον αετό!!!

  8. 2 Μαρτίου, 2009 στο 10:09 μμ

    Καλό μήνα και καλή Σαρακοστή, kaveire…δεν πέταξα φέτος αετό….!

  9. 2 Μαρτίου, 2009 στο 10:36 μμ

    Ας πετάξει ο χαρταετος της καρδιάς μας ψηλά, επιτέλους…

    Καλή Σαρακοστή.

    Κώστας
    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  10. 10 glaykiyou
    2 Μαρτίου, 2009 στο 10:41 μμ

    αχ αστεράκι μου ,να είσαι πάντα καλά…φιλιά πολλά και καλή σαρακοστή!

  11. 2 Μαρτίου, 2009 στο 11:04 μμ

    Ίσως αυτός να είναι ο μόνος ελεύθερος κύριε Βλουτή… Καλή Σαρακοστή και σε σας! 😉

  12. 2 Μαρτίου, 2009 στο 11:05 μμ

    Σε ευχαριστώ πολύ glaykiyou μου, φιλάκια πολλά και από μένα…καλή Σαρακοστή! 🙂

  13. 2 Μαρτίου, 2009 στο 11:08 μμ

    Γλυκιά μου Αστροφεγγιά,

    Ξύπνησα σήμερα (μετά από μια δυνατή κρεπάλη χτές το βράδυ), έφτιαξα καφέ και κάθησα στην καμπίνα μου να απολαύσω τον καφέ μου κοιτώντας από το μεγάλο φινιστρίνι τη Θάλασσα.
    Ταυτόχρονα σκεφτόμουν τι υπέροχη που ήταν η κοπέλα στη φωτό χτες με το σεντόνι (σαν άγαλμα!) και είπα να μπω να την ξαναδώ. Πατάω λοιπόν πάνω στο Link σου… και αντί να δω την θεά, βλεπω ένα χαρταετό!!!
    Και σαν να μην έφτανε αυτό, διαβάζω και αυτό:
    «Προσωπικά … Δεν με ενθουσιάζε ιδιαίτερα … Αντίθετα ένοιωθα μια θλίψη…
    Να γεμίζει ο ουρανός με πολύχρωμα “πουλιά”, αλλά δυστυχώς αντί να πετάξουν μακριά προς την ελευθερία, να είναι δεμένα στην άκρη με μια καλούμπα»

    ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ! ΕΓΙΝΑ ΑΓΡΙΟ ΘΗΡΙΟ!!!
    «Ακούς εκεί τα καθάρματα» είπα. Να μου την στεναχωρούν έτσι για ένα παλιοχαρταετό!!!

    Έδεσα το Vishnu στη στεριά, πήδηξα με λύσσα έξω και ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε!!!
    Τους πήρε και τους σήκωσε!!!

    Βούτηξα το σπαθί και όπου έβλεπα σκοινί το έκοβα.
    Έσπειρα τον όλεθρο στους «κολλημένους χαρταετάκηδες».
    Κανά δυο πατεράδες που έκαναν του ζόρικους τους έχωσα σε άδεια βαρέλια από ρούμι και τους έχω εκεί μέχρι τώρα στα αμπάρια όσπου να ηρεμήσουν.
    Α! Να μην το ξεχάσω!

    ΥΓ: Περνώντας απο Κολωνάκι μεριά για να αποτελειώσω κάτι τελευταίους χαρταετούς που είχαν απομείνει στο λόφο του Στρέφη, άνοιξα ένα μαγαζί (όχι δεν έγινα ιδιοκτήτης) και σου πήρα αυτό το δωράκι:

    http://osiris7.co.cc/356f7ast/index2.html

    Ελπίζω να μην μου ξαναστεναχωρεθείς. 😉

    Osiris

  14. 2 Μαρτίου, 2009 στο 11:44 μμ

    Αχ καλέ μου Osiri, δεν υπάρχουν πολλοί να αδράξουν το σπαθί τους και να πολεμήσουν για μένα…ίσως και κανείς και εσύ να είσαι ο μόνος και ο πρώτος…σε ευχαριστώ πολύ μα δεν ήταν ανάγκη να καταστρέψεις τα πλουμιστά πουλιά (τουλάχιστον όχι του Ολυμπιακού, ελπίζω 😆 )…
    σε ευχαριστώ επίσης και για το δώρο…αλλά θα προτιμούσα κάποιον άλλο…ή τον Brad Pitt, που πιο πιθανόν θα μπορούσα να έχω, παρά…
    Αnw σε ευχαριστώ για την πρόθεσή σου…πολλά πολλά φιλιά από μένα!

  15. 3 Μαρτίου, 2009 στο 2:42 μμ

    Αστροφεγγιά μου, είδες πουθενά τον Όσιρη;
    Γιατί έκοψε τα σκοινιά και από τους δικούς μας χαρταετούς και τον ψάχνουμε με τον Ίσσαλλο να τον «ευχαριστήσουμε»! 😈
    😆

    Καλή Σαρακοστή και σε σένα!
    Φιλιά πολλά!

  16. 3 Μαρτίου, 2009 στο 6:23 μμ

    Έλα ντε!!! Το πήρε πολύ σοβαρά το ρόλο του προστάτη μου, Lilith…σας παρακαλώ να είστε ευγενικοί και τρυφεροί μαζί του! 😉
    Καλή Σαρακοστή φιλενάδα!

  17. 7 Μαρτίου, 2009 στο 11:50 πμ

    Πάντα έπαιρνα τεράστιους χαρταετούς και έγραφα μυνήματα. Έβαζα σπάγγο 200-300 μέτρα και όταν έφτανε τόσο ψηλά ώστε να μην τον βλέπω καν, τον ελευθέρωνα… Είναι μια άλλη άποψη. Καλη Σαρακοστή να έχουμε.

  18. 7 Μαρτίου, 2009 στο 1:48 μμ

    Νομίζω ότι έκανες το καλύτερο, υπέρυθρε…καλή Σαρακοστή!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 317,732 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: