07
Μαρ.
09

Γυναίκα μόνη, ψάχνει…

cf86cebfceb9cebdceb9cebeΠόσο μου ταιριάζει αυτός ο τίτλος…

Ψάχνω να ξεθάψω από μέσα μου τη δύναμη, την αυτοπεποίθηση και την πίστη, που θα πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος για να μπορέσει να πορευτεί σε αυτή τη ζωή…

Δυο μέρες σιωπής πέρασαν, μέχρι να αρχίσω να γράφω αυτό το ποστ…δυο μέρες που προσπαθούσα να βάλω τα κομμάτια της ζωής μου στο τραπέζι και σαν ένα παζλ να κάνω συνδυασμούς να ταιριάξω τα τμήματά του, να φτιάξω μια νέα εικόνα… να κάνω μια καινούρια αρχή…και σήμερα να συμβεί αυτό…!

Καταλαβαίνω οι σκέψεις μου αποτυπώνονται μπερδεμένες, όπως μπερδεμένη αισθάνομαι και εγώ, αλλά ξέρετε ενός κακού μύρια έπονται…

Ο άνθρωπος κάνει τις επιλογές του στη ζωή…φτάνει σε ένα σημείο, που για διάφορους λόγους ανατρέπει τα ισχύοντα δεδομένα, είτε γιατί δεν αντέχει την τελματώδη και άρρωστη κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει ή επειδή η επιθυμία του για κάτι καλύτερο και πάλι τον ωθεί να βάλει ένα τέλος…

Έτσι και εγώ, εδώ και κάμποσο καιρό έφερα την ανατροπή στην κοινωνικά «τακτοποιημένη» ζωή μου…δεν άντεχα το ψέμα, την υποκρισία και τους συμβιβασμούς…μεγάλη απόφαση και εξίσου μεγάλο βήμα για μένα…το ρίσκο το πήρα…και το αντιμετώπισα με το δικό μου (ήπιο θα έλεγα) τρόπο…πολλοί αντέδρασαν αρνητικά και εκεί πάλι προσπάθησα να μην εξωθήσω τα πράγματα στα άκρα…Ακόμα και τώρα πληρώνω τις συνέπειες και ας δέχομαι ακόμα πιέσεις…

Και εκεί που λες, ότι σιγά σιγά μπαίνει κάποια σειρά…έρχεται το μεγάλο μπαμ για να νοιώσεις για άλλη μια φορά να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια σου

Το στήριγμα της δουλειάς σου, για να έχεις τα εφόδια και να μπορείς να σταθείς όρθια σε αντιξοότητες, παύει να υπάρχει. Εντελώς αναπάντεχα, εκεί που σε προετοίμαζαν για να δουλέψεις και σε θεωρούσαν μέλος του πληρώματος του καραβιού, με μια φθηνή δικαιολογία σε ρίχνουν από την κουπαστή…πέφτεις στη θάλασσα…μένεις ξεκρέμαστη…

Έχουν περάσει αρκετές ώρες από τότε που άκουσα το δυσάρεστο νέο. Η πρώτη αντίδραση ήταν να φύγω με αξιοπρέπεια από εκεί. Στο σπίτι πια, θεόκλειστο και σκοτεινό, ξέσπασα σε κλάματα…η ανάγκη να αντιδράσω εκφράστηκε έτσι. Αργότερα ήρθε το μούδιασμα, που αισθάνομαι μέχρι τώρα…

Ξέρω, πώς πρέπει να φανώ δυνατή, να μην με πάρει από κάτω και ούτε η πρώτη είμαι ούτε σίγουρα η τελευταία, που περνάει τέτοιες καταστάσεις. Η ζωή σαφώς δεν σταματάει εδώ, αν και το μέλλον διαγράφεται περισσότερο αβέβαιο από ποτέ…

Δεν ξέρω για ποιο λόγο τα γράφω αυτά…ίσως για να έχω να ασχοληθώ με κάτι…όχι πάντως για να λυπηθείτε και να νοιώσετε οίκτο…εξάλλου δεν λένε, ότι ο μυθικός φοίνιξ ξαναγεννιέται από τις στάχτες του?

Τουλάχιστον αν συνεχίζω να λέω «όλα θα πάνε καλά», ίσως το πιστέψω στο τέλος…


11 Responses to “Γυναίκα μόνη, ψάχνει…”


  1. 7 Μαρτίου, 2009 στο 10:57 μμ

    ..πολύ φοβάμαι πως όλο και περισσότεροι θα το αισθάνονται αυτό..
    Μη χάνεις το κουράγιο σου φίλη μου.. Μόνο αισιοδοξία….Δύναμη ..
    Αυτό εύχομαι για όλους μας.. Δύναμη και πάνω από όλα υγεία..
    Μη χάσεις την ελπίδα.. Καλό βράδυ, μη συννεφιάζεις..

  2. 7 Μαρτίου, 2009 στο 11:38 μμ

    Ευχαριστώ roadartist, καλό σου βράδυ!

  3. 7 Μαρτίου, 2009 στο 11:45 μμ

    Όλα γίνονται για καλό. ΌΛΑ. Υπομονή και κουράγιο.

  4. 7 Μαρτίου, 2009 στο 11:58 μμ

    Ήθελα να ήξερα την κακοδαιμονία κανείς δεν την σκέφτεται? Ευχαριστώ για το κουράγιο όμως υπέρυθρε!

  5. 8 Μαρτίου, 2009 στο 1:24 πμ

    Ενός κακού, μύρια έπονται…
    Δυστυχώς, για ένα περίεργο λόγο, πάντα συμβαίνει αυτό…
    Σίγουρα ότι και να σου λέμε τώρα, εσύ σκέφτεσαι μόνο αυτό που συνέβη.
    Αλλά, μπορεί και να είναι για καλό.
    Ναι, ναι, ξέρω… δεν το πιστεύεις τώρα… αλλά μπορεί να υπάρχει κάτι που δε βλέπεις και αυτός να είναι ένας τρόπος να ΣΕ ΚΑΝΕΙ να το δεις.
    Μόνο μην «πέσεις»!
    Δεν υπάρχει χρόνος για να αναρρώσεις από το κτύπημα!
    Σήκω τώρα γιατί αν σε βρει πεσμένη η… επόμενη, θα είναι πιο δύσκολο να σηκωθείς.
    Είναι περίεργες εποχές…

  6. 8 Μαρτίου, 2009 στο 1:53 πμ

    Καλησπέρα και χαλαρά,
    Κοίταξε λίγο το mailbox σου (εκεί που τα στέλνω).

    Καλή Ξεκούραση

  7. 8 Μαρτίου, 2009 στο 12:48 μμ

    Αστροφεγγιά μου καλημέρα!

    Διαβάζοντας την ανάρτησή σου…ειλικρινά πολύ στενοχωρήθηκα. Πολλές φορές η ζωή φέρνει τα πάνω κάτω σε μια στιγμή.

    Μακάρι τα πράγματα να αλλάξουν πολύ γρήγορα για σένα! Είμαι σίγουρη ότι τα καλύτερα έπονται…

    Πολλά φιλιά και μια αγκαλιά από μένα σήμερα!

  8. 8 Μαρτίου, 2009 στο 6:29 μμ

    Θα δούμε Λίλιθ μου…

  9. 8 Μαρτίου, 2009 στο 6:30 μμ

    Σε ευχαριστώ Όσιρη…

  10. 8 Μαρτίου, 2009 στο 6:31 μμ

    Σε ευχαριστώ πολύ Λουλούδι μου…

  11. 11 panos
    11 Μαΐου, 2009 στο 12:21 μμ

    diskola vriskeis atoma gia kali kouveda. an endiaferesai gia kati neo sti zoi sou, steile mou ena email sto p_panos@hotmail.com 😛


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 317,240 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: