08
Μαρ.
09

Ξέσπασα και έσπασα…

cebeceb5cf83cf80ceb1cf83ceb1 Δεύτερη μέρα στο σπίτι…στη σιωπή και στο σκοτάδι…

τελικά είναι ευεργετικό, που συνέπεσε το Σαββατοκύριακο και ήμουν μόνη…

εγώ παρέα με τις σκέψεις μου…σκέψεις δυνατές που επισκιάζουν ακόμα και τον ήχο της τηλεόρασης…

Είμαι καλά, είμαι δυνατή και ξέρω, ότι θα ορθοποδήσω ξανά… αφού μπόρεσα κάποια στιγμή να γελάσω, τότε σίγουρα, η ζωή δεν τελείωσε εδώ…μπορεί να μου βγει σε καλό…

Μόνο που σχεδόν 10 χρόνια πορείας και ζωής σε μια εργασία, που τη θεωρούσα δεύτερο σπίτι μου, πήγαν χαμένα…και με πνίγει το παράπονο, γιατί είχα αφοσιωθεί σε αυτήν…Τι να κάνουμε? Συμβαίνουν αυτά…

Να είναι καλά οι φίλοι μου…εσείς, που μου δίνετε κουράγιο και συμπαράσταση…σας ευχαριστώ!

Απλά έσπασα και ξέσπασα


24 Responses to “Ξέσπασα και έσπασα…”


  1. 8 Μαρτίου, 2009 στο 10:05 μμ

    Τα λόγια που σου γράφουμε δεν είναι τυπικά. Έχω περάσει από το στάδιο που λες και ξέρω πως νιώθεις ακριβώς.
    Είσαι δυνατή και σίγουρα θα ορθοποδήσεις.
    Τίποτα δεν αξίζει να σε κάνει να χάνεις τη πίστη σου στον εαυτό σου..

    Φιλάκια πολλά.

  2. 8 Μαρτίου, 2009 στο 10:49 μμ

    Αστροφεγγιά μου τώρα είδα τι έγινε!
    Σίγουρα είναι ζόρικο αυτό που περνάς αλλά κοίτα λίγο γύρω σου τι συμβαίνει. Παντού υπάρχουν χειρότερα και πολύ άσχημα πράγαμτα και αν και ξέρω πως για τον καθένα το δικό του πρόβλημα είανι το δυσκολότερο, καλό είναι να κοιτάξουμε κάποια στιγμή και να πουμε…. κοίτα να δεις που υπάρχουν και χειρότερα. Αυτό θα μας βοηθήσει να σταθούμε σατ πόδια μας.
    Κοριτσάκι μου το βασικότερο είναι να έχει την υγεία σου εσύ και οι συνανθρώποι σου. όλα τα άλλα ειναι δευτερέυοντα και θα το δεις στη πορεία. Θα βρεις αλλού δουλιτσα, αν όχι άμεσα σίγουρα προσεχώς.
    Μάζεψε λοιπόν τα κομμάτια σου, σήκωσε το κεφάλι ψηλά, και βγάλε τη γλώσσα σου στην ατυχία που σε βρήκε. Η ζωή είναι ωραία. Δύσκολη αλλά ωραία. Ίσως είναι για καλό! Κάθε εμπόδιο για καλό λένε και πίστεψέ με το έχω βιώσει. Υπάρχει λόγος για όλα.Ακόμα και για τα χειρότερα
    Χαμόγελο, ψηλά το κεφάλι και πίστη: ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!!!!!!!!!!!!

  3. 9 Μαρτίου, 2009 στο 12:17 πμ

    Είναι απόλυτα δικαιολογημένο να πιστεύεις ότι 10 χρόνια πήγαν χαμένα, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς…
    Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
    Κάτι άλλο βρίσκεται just around the corner.
    Το πιστεύω 🙂 .
    Και πάνω απ’ όλα πιστεύω σε σένα!

  4. 9 Μαρτίου, 2009 στο 1:51 πμ

    …..σκατουλες…..τιποτα δεν τρεχει…τι 10 τι 100 η δουλεια
    ειναι σλαβια και μην την ωραιοποιεις…..
    και περα απο τις παπαριες….που λεμε στα μπλογκακια μας…
    μην μασας αμα χρειαστεις κατι ειμαι εδω 24 ωρες το 24ωρο…..!!!!
    ξερεις πως θα με βρεις…για οτιδηποτε…..!!!

  5. 5 vad
    9 Μαρτίου, 2009 στο 5:48 πμ

    Δεν μπήκα για λογια παρηγοριάς και μ@λ@κίες…τέτοια ώρα,τέτοια λόγια,μόνο για μια ζεστή καλημέρα και την ευχή να στρώσουν τα πράγματα…

  6. 9 Μαρτίου, 2009 στο 9:06 πμ

    Αστεράκι καλοκαιράκι έρχεται, ψυχολογία ανεβασμένη να έχεις , χαμόγελο , διάθεση, ενέργεια και τσαμπουκά και η νέα δουλειά σε περιμένει …και θα είναι και καλήτερη! Εσύ και μόνο εσύ ξέρεις τι και πως μπορείς να το καταφέρεις. Κάντο!

  7. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:05 πμ

    Θα πω κάτι τελευταίο πρίν αρχίσω να τα παίρνω.
    Άντε γιατί μου φαίνεται σε έχω χαιδέψει πολύ και κάνεις κατάχρηση της αγάπης που σού’χω.

    Από την στιγμή που δεν είσαι δημόσιος υπάλληλος θα πρέπει να μάθεις ότι αυτό μπορεί να συμβεί και 2 και 3 και 5 φορές σε ένα χρόνο. Αν είναι κάθε φορά να κάνεις έτσι είσαι τελειωμένη.
    Λοιπόν σήκω επάνω, προχώρα με ψηλά το κεφάλι και πάλεψε και μην μου κρύβεσαι πίσω απο ένα καλώδιο γιατί θα μπουκάρω εκεί μέσα και δεν σε σώζει τίποτα.

    Επίσης πές μας τι μπορούμε να κάνουμε. Τι ακριβώς σκέφτεσαι. Πως νομίζεις ότι θα μπορούσαμε να σε βοηθήσουμε.

    Οργανώσου.

    !!!ΤΩΡΑ!!!

    ΥΓ: Έπρεπε να σε είχα σε απόσταση βολής και θα σου έλεγα τι θα πάθαινες.
    Να ξέρεις ότι σε αγαπάμε και δεν θέλουμε να σε βλέπουμε έτσι.

    Αν συνεχίσεις να είσαι down μην μου ξαναμιλήσεις.
    Ο Osiris δεν μιλάει ούτε κάνει παρέα με ανθρώπους που καταθέτουν τα όπλα.

    Και δεν νομίζω ότι εσύ είσαι μια απο αυτούς…

  8. 9 Μαρτίου, 2009 στο 12:20 μμ

    Αστροφεγγιά μου σου εύχομαι γρήγορα να ξαναμπείς στους ρυθμούς σου, και στη δουλειά που να σου ταιριάζει καλύτερα ίσως. Φαντάζομαι ότι με την παλιά σου δουλειά είχες συνδεθεί και μάθει καλά. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί η επόμενη να είναι καλύτερη. Πολλά φιλιά από μένα

  9. 9 Μαρτίου, 2009 στο 1:47 μμ

    roadartist το ξέρω, πως είμαι δυνατή καιρός να το αποδείξω…
    Φιλιά και από μένα!

  10. 9 Μαρτίου, 2009 στο 1:58 μμ

    Μαράκι-αεράκι…όντως υπάρχουν και χειρότερα…ποιος ο λόγος να διαμαρτύρομαι εγώ? 😉
    Καλή σου εβδομάδα!

  11. 9 Μαρτίου, 2009 στο 2:01 μμ

    Καλή σου μέρα vad μου…και καλή εβδομάδα!

  12. 9 Μαρτίου, 2009 στο 2:02 μμ

    kallinaki μου, έχεις δίκιο με ένα χαμόγελο 🙂 όλα αντιμετωπίζονται καλύτερα

  13. 9 Μαρτίου, 2009 στο 2:03 μμ

    Βασίλη μου σε ευχαριστώ, ελπίζω όλα να πάνε όπως τα λες…καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα!

  14. 9 Μαρτίου, 2009 στο 2:09 μμ

    Lilith, Issalle, Osiri…προτίμησα να σας απαντήσω και στους τρεις μαζί…
    Έχετε δίκιο σε όσα λέτε…δεν είναι, ότι δεν τα ξέρω και ότι δεν τα κατάλαβαίνω…
    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και τους 3…μου ανοίξατε την αγκαλιά σας και την καρδιά σας και με βάλατε μέσα…το εκτιμώ πάρα πολύ αυτό…ελπίζω να φανώ αντάξια των προσδοκιών σας για μένα!
    Σας ευχαριστώ και πάλι και να ξέρετε σας αγαπώ και εγώ πολύ!

  15. 15 tammikuu44
    9 Μαρτίου, 2009 στο 4:42 μμ

    i zoi se perimeni, o ilios se perimeni, me pisteveis? mi kles, mi kles – se ligo eise grioula ke den theleis tipota. Alla simera se perimeni kapios…kiria toula

  16. 9 Μαρτίου, 2009 στο 7:11 μμ

    Τι αστραπιαίες εξελίξεις είναι αυτές …στην αστροφεγγιά!
    Θα πω το κλασσικό ότι το έχω περάσει (7 μήνες χωρίς δουλειά) με δυο παιδιά, δυο αυτοκίνητα και δάνειο! Κατάλαβα πως το πιο σημαντικό απ΄ όλα είναι η υγεία.
    Όλα θα πάνε καλά! Το χαμόγελο και η αισιοδοξία είναι από τα ισχυρά σου όπλα.
    Καλή εβδομάδα!!!

  17. 9 Μαρτίου, 2009 στο 7:52 μμ

    Καλησπέρα καλό μου αστεράκι…κοίτα,κατά πρώτον λυπάμαι για τη τόσο μεγάλη σου απογοήτευση..λυπάμαι πραγματικά…όμως κατά δέυτερον καλό μου θα πρέπει να ξέρεις καλά ότι ότιδήποτε επειχηρούμε να κάνουμε στη ζωή μας πάντα,μα πάντα μπορεί σε μεγάλο ποσοστό και να μας απογοητέυσει φρικτά εν τέλει…αυτό το ζώ και εγώ αυτή τη περίοδο με κάτι που ήθελα να κάνω…(ήθελα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό,για αμέα)…και από την ώρα που αποφάσισα να το κάνω και από την ώρα που πήγα, και γράφτηκα στον ειδικό σύλλογο με κυνηγούν όοολες οι κακοτυχίες και οι γκαντεμιές της γής;;;..του πλανήτη;;,ίσως…άστα φιλενάδα μιλάμε έχω δεί αστεράκια από τις συνεχείς κατραπακιές και τα συνεχή χαστούκια!..και τι δεν έχω πάθει έως τώρα….ξινό μου βγήκε!…μα πολύ ξινό όμως…πολλές φορές σκέφτηκα να τα παρατήσω…όμως φιλενάδα ξέρεις εγώ τι πιστέυω;;…ότι αυτά τα εμπόδια είναι που μας δυναμώνουν,μας δίνουν μεγαλύτερη θέληση και πείσμα να καταφέρουμε καλύτερα αυτό που θέλουμε να πετύχουμε…εε,εσύ τι λές;;..χωρίς αυτά δεν έχει νόημα!…ωραία θα ήταν να πηγαίναμε με τη μία στο προορισμό μας χωρίς πόνο,κλάμα,κακά,στραβά,ανάποδα…όμως δεν είναι έτσι…και πρέπει εμείς να περάσουμε όλες αυτές τις δοκιμασίες με άριστα!…μη κλαίς καλή μου…έτσι είναι η ζωή…πότε γέλιο,και πότε κλάμα…πιο πολύ κλάμα βέβαια…αλλά έτσι είναι…θα έρθουν και καλύτερες μέρες…θα δείς…..φιλάκια…

  18. 9 Μαρτίου, 2009 στο 8:17 μμ

    Καλησπέρα Αστροφεγγιά μου!

    Μπόρα είναι θα περάσει… δεν είναι κακό να ξεσπάμε και μερικές φορές…μας κάνει καλό…

    Μακάρι να μπορούσα να κάνω περισσότερα…

    Πολλά φιλιά!

  19. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:16 μμ

    Τώρα μπήκα και είδα τί έγινε…Τί να πω…Μια μαντινάδα μόνο:Πάντα τη πιο ψηλή κορφή χτυπά η οργή του ανέμου, γι’αυτο κι εγώ παράπονα, δεν έκαμα ποτέ μου….

  20. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:23 μμ

    Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Τούλα…είστε πολύ καλή!
    Σας ευχαριστώ που περάσατε να μου αφήσετε τη συμβουλή σας!

  21. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:29 μμ

    Τότε επιστρατεύοντας το χιούμορ μου Marconi μου, θα πω ότι είμαι τυχερή, που έχω μόνο ένα παιδί, κανένα δάνειο και ούτε αυτοκίνητο…άρα τι παραπονιέμαι? 😆

  22. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:31 μμ

    Αθανασία μου εσύ είσαι η πραγματικά δυνατή…σου βγάζω το καπέλο κορίτσι μου!

  23. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:33 μμ

    Λουλούδι μου και η μπόρα καλό κάνει καμιά φορά…ξεπλένει τα πάντα! Σε ευχαριστώ!

  24. 9 Μαρτίου, 2009 στο 10:35 μμ

    Kaveire σε ευχαριστώ για τη μαντινάδα…αλλά αν όντως ήταν έτσι μήπως να προτιμούσα να ήμουν πόα? 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 318,965 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: