13
Μαρ.
09

I’m back!

ceb1cebdceaccf80cebfceb4ceb7-cf83cf84ceb1ceb3cf8ccebdceb1Μοιάζει να εξαφανίστηκα…Σαν να κλείδωσα το σπίτι και να πέταξα το κλειδί…

Έτσι ξαφνικά επέβαλα στον εαυτό μου να σιωπήσει, να κρατηθεί στις σκιες της μπλογκόσφαιρας…

Υπήρχε όμως λόγος…Ήθελα να μείνω συνεπής στο προηγούμενο μου ποστ…ότι είμαι καλά, ότι αισθάνομαι πάνω από όλα καλά και πως μπορώ τελικά να κάνω μια καινούρια αρχή.

Πιστέψτε με τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Νομίζω ότι ζω σε μια ρευστή πραγματικότητα, να μην υπάρχει πλάι μου ένα σημείο αναφοράς …ένα αραξοβόλι, που κάθε βράδυ δένουν τα πλοία, ύστερα από το μακρινό τους ταξίδι…

Ναι, το ομολογώ, ότι λιγοψύχησα ξανά και έχασα το θάρρος μου και πάνω από όλα την ΕΛΠΙΔΑ…την ελπίδα για το αύριο και για μια καινούρια αρχή, όπως αυτή που διατυμπάνιζα πριν λίγες μέρες…

Κάποτε ήμουν στην αντίπερα όχθη…Αυτή ήμουν, που έδινα παρηγοριά και συμβουλές σε αδυνάτους. Αυτή ήμουν, που συμπαραστεκόμουν σε φίλους προσφέροντας μια αγκαλιά για να έρθει ο λυγμός της ανακούφισης και του ξεσπάσματος.

Στο δικό μου σήμερα πια διαπιστώνω, πόσο ωχρή είναι η δική μου προσωπικότητα…πόσο αδύναμη και ευάλωτη και το μόνο που κάνω είναι να «λούζω» τον εαυτό μου με αμέτρητα -λίτρα να το πω?- δάκρυα…

Τελικά για μένα, όπως το παρατηρώ, είναι δύσκολο να διατηρήσω το σθένος μου… ίσως φταίει ο τρελός και άστατος χαρακτήρας μου…Δεν ξέρω…

Γεγονός είναι, ότι εξαφανίστηκα για άλλη μια φορά, από ανάμεσά σας και η αιτία ήταν να μην δείτε πόσο «μικρή αστροφεγγιά» τελικά αποδείκτηκα…Ένας φίλος σχολιάζοντας στο προηγούμενο άρθρο μου, προφανώς μέσα στα πλαίσια να εξηγήσει την απουσία μου, φαντάστηκε, ότι έβγαινα από το σπίτι και για αυτό το λόγο δεν ήμουν πάνω από το λάπτοπ μου…

Δυστυχώς φίλε μου, όπως και εσείς οι υπόλοιποι…Δεν ήμουν εκτός, αλλά εντός των τειχών και στα όρια του κλουβιού, που έθεσα για μένα…Σαν ένα πληγωμένο ζώο αισθανόμουν, που ήθελε να αποτραβηχτεί από προσώπου γης για γλύψει τις πληγές του…Μόνο λίγοι αγαπητοί φίλοι το γνωρίζαν αυτό, που ίσως διαισθάνονταν την κατάστασή μου και έκαναν τα πάντα (όσο το δυνατό μπορούσαν) να μου κρατήσουν ακμαίο το ηθικό…και όντως έστω και πρόσκαιρα το πετύχαιναν, μέχρι να ξαναπέσω στη βαθιά και σκοτεινή λίμνη της αυτολύπησης… {Αγαπημένοι μου φίλοι σας ευχαριστώ, που παίξατε το ρόλο του καραγκιόζη, για να γελάσω!}

Όλα αυτά που σας περιγράφω θα μπορούσα να τα αποκρύψω και να τα αποσιωπήσω…να τα θάψω μέσα μου για να μην  σας παρουσιάσω ττη γύμνια της προσωπικότητάς μου…Αλλά όχι δεν το κάνω, προτιμώ να είμαι ειλικρινής και ας ρίχνω πρώτη, τη λίθο πάνω στο σκιάχτρο, που είχε το θράσος να αποκαλείται «αστροφεγγιά«.

Δεν ξέρω πόσο κρατάει το πένθος στον καθένα…Εύχομαι και ελπίζω το δικό μου να είναι μέχρι εδώ…Χθες το απόγευμα βγήκα για λίγο έξω, παρέα με τους δυο μόνο φίλους, που έχω εδώ…’Ισως αυτοί να είναι το φάρμακό μου…η αντιβίωσή μου να καταπολεμήσω τον ιό…Πάντως ένοιωσα πάλι καλύτερα και «έξυσα» από πάνω τους μερικά ψήγματα αισιοδοξίας και το σημαντικότερο για μένα την Ελπίδα…!

Δεν θα σας κουράσω άλλο με πομπώδη λόγια ούτε θα αναφερθώ ξανά στην κατάστασή μου, που ακόμα και στα δικά μου μάτια φαντάζει παιδιάστικη… Είναι μια μάχη, που οφείλω να δώσω…και αν έχω έστω το στοιχειώδες μυαλό θα το κάνω και δεν θα λιποτακτήσω…

Αυτό που ήθελα όμως να σας ανακοινώσω είναι, ότι (πω πω ούτε το αστροφεγγιά δεν μπορώ να πω, μάλλον με βλέπω για νέα βαπτίσια 😉  ) -τελοσπάντων I am back και η πορεία θα δείξει κατά πόσο φωτεινή είμαι ή τελικά θα επωνομαστώ σε «μαύρη τρύπα» {Δεν μπορείτε να μην αποδεχτείτε το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός δεν με εγκαταλείπουν 🙂 }!

Θα επιζήσω…!


22 Responses to “I’m back!”


  1. 13 Μαρτίου, 2009 στο 2:41 μμ

    Κάποιος φίλος μού είπε πριν λίγο καιρό ότι οι άνθρωποι δεν διαλέγουν ονόματα τυχαία.
    Ήσουν Αστέρι και έγινες Αστροφεγγιά.
    Κάτι θα σημαίνει αυτό. Ξέρω πώς νιώθεις και ξέρω επίσης ότι δεν ήταν μικρό κτύπημα.
    Αλλά το «τέρας» θα σου επιτεθεί μόνο αν δείξεις ότι το φοβάσαι!
    Αυτό που θέλω ΒΑΣΙΚΑ να σου πω, είναι το εξής:

    ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΑΥΤΟΜΑΣΤΙΓΩΝΕΣΑΙ!!!

    Στο έχει ξαναπεί παλαιότερα. Θυμάσαι που ένιωθες πάντα ένοχη για όλα τα άσχημα που έβλεπες γύρω σου σάμπως και τα δημιουργούσες εσύ;
    Το ξέρω ότι δεν είσαι άνθρωπος που θα χτυπήσει άλλον γι’ αυτό και χτυπάς τον εαυτό σου.
    Αν δεν είσαι όμως ικανή να δώσεις λίγο credit στον εαυτό σου, τουλάχιστον δώσε λίγο credit σε μας που σε αγαπάμε και σε πιστεύουμε! Δεν μπορεί! Κάτι θα ξέρουμε!
    Αν ήσουνα ο άνθρωπος με την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ δυναμικότητα, τον ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ τσαμπουκά, τον τεράστιο εγωισμό και τη φοβερή ικανότητα να προχωράς μπροστά χωρίς να σε νοιάζει πού πατάς και σε ποιον, πίστεψέ με, δε θα χρειαζόταν να το περάσεις τώρα αυτό! Θα το πέρναγε κάποιος άλλος και ίσως να έφταιγες κι’ εσύ γι’ αυτό.
    Δεν είσαι όμως αυτός ο άνθρωπος.
    Γι’ αυτό είσαι η ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ!!!
    Γι’ αυτό όλες αυτές τις μέρες που λείπεις, εμείς σε ψάχνουμε.
    Και γι’ αυτό σ’ αγαπάμε!

    YOU WILL SURVIVE!!!

    Και όχι μόνο YOU WILL SURVIVE αλλά όταν θα έρθει αυτό το κάτι που βρίσκεται just around the corner να είσαι σίγουρη ότι θα σου πω I TOLD YOU SO! 😉
    Αν είναι όμως τα μάτια σου θολωμένα από τα δάκρυα, μπορεί και να μην το δεις αυτό το κάτι.
    Θα περάσει και θα φύγει χωρίς να το πάρεις είδηση και μετά θα λες ότι η Lilith είχε άδικο! 🙂

    Αυτά προς το παρών…

    ΥΓ: Εμένα, ούτε που με σκέφτεσαι που έχασα την κολλητή μου εδωμέσα… 😦

  2. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:10 μμ

    Είμαι καλά Lilith μου και αυτή τη φορά το εννοώ…οπότε η φιλενάδα σου είναι πίσω και σου ζητά συγνώμη που σε εγκατέλειψε έστω και για λίγο…
    Φιλάκια!

  3. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:19 μμ

    Κορίτσια όλα ωραία και καλά αλλά αυτή η foto πάνω αριστερά δεν καταλαβαίνω τι … «συμβολίζει» χμ! 🙄

  4. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:19 μμ

    Βρε astrofegia μου, θα ήθελα να σου πω, ότι αντιλαμβάνομαι πως τέτοιες καταστάσεις είναι δύσκολες, θέλουν δύναμη και βοήθεια να ξεπεραστούν, και όπως λες και εσύ οι πραγματικοί φίλοι βοηθούν πραγματικά. Δεν θέλω να με παρεξηγήσεις, αλλά ότι έγραψα στο προηγούμενο ήταν για να σε πειράξω (ως πειραχτήρι και με το χιούμορ που διαθέτω πανάθεμά το), να σε κάνω να χαμογελάσεις, και αν θες να σε τσιγκλίσω να γράψεις κάτι. Ξέρω πως δεν περνάς από μια κατάσταση στην άλλη γυρίζοντας απλά ένα διακόπτη. Εγώ έκανα έναν ολόκληρο χρόνο (αρκετά νεότερος) να ξεπεράσω ή να συνηδητοποιήσω μια «κατάσταση».
    Το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός δεν λείπει ποτέ ούτε από μένα!!!

    Σου εύχομαι ένα όμορφο και ξεκούραστο ΣΚ!!!

  5. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:25 μμ

    Παρακαλούνται όσοι είναι εκτός θέματος, να εξέλθουν της αιθούσης! 😆
    Δε λέμε ονόματα, ούτε δείχνουμε, αλλά νομίζω ότι κάποιοι εδώ μέσα πρέπει να «κόψουν» το πολύ ρούμι!

  6. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:30 μμ

    Lilith,

    Ναι, το ξέρω.
    Έχεις δίκιο.
    Αλλά εγώ με το που το είδα είπα απο μέσα μου:
    «Χμ! Μάλλον τα «ξεπέρασε» τα προβλήματά της η Αστροφεγγιά… 🙄

  7. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:36 μμ

    Osiris

    Whatever that means…

    Καπετάνιε μου, έχω να σου προτείνω ένα εναλλακτικό ποτό.
    Θα βοηθήσει κι’ εσένα αλλά και εμάς…

    Μπουχαχαχα!!! (καλά το’ γραψα;) 😆 😆 😆

  8. 13 Μαρτίου, 2009 στο 3:43 μμ

    Lilith,

    Σε ευχαριστώ για το προϊόν που μου συστήνεις,
    αλλά οφείλω να σε ενημερώσω ότι ήδη το γνωρίζω
    μιας και έχω πολύ καλές σχέσεις με την ιδιοκτήτρια της εταιρείας: http://osiris7.co.cc/356f7ast/milk.gif

    Φιλάκια 😉

  9. 13 Μαρτίου, 2009 στο 5:11 μμ

    Osiri σε μια προσπάθεια να σε διαφωτίσω…μάλλον για μένα αυτή η σταγόνα συμβολίζει τη ρευστότητα της ζωής μου…{τι σκέφτηκε το άτομο!!! 😆 }

  10. 13 Μαρτίου, 2009 στο 5:12 μμ

    Marconi μου δεν το πήρα στραβά…ίσα ίσα μάλιστα, απλά ως αφορμή το σχόλιό σου, έκανα και εγώ την αναφορά μου στο τι συνέβη…
    Καλό σ/κ να έχεις!

  11. 13 Μαρτίου, 2009 στο 5:14 μμ

    Lilith, Osiri παρακαλώ σταματήστε…θα σας επαναφέρω στην τάξη! Δεν θέλω οι φίλοι μου να τσακώνονται για ένα βαρέλι ρούμι…

  12. 13 Μαρτίου, 2009 στο 9:26 μμ

    Αστροφεγγιά μου! Τι ψυχούλα είσαι εσύ;

    Χαίρομαι που διάλεξες να μοιραστείς μαζί μας όλο αυτό το χείμαρρο συναισθημάτων… Να ξέρεις ότι και μόνο αυτή σου η κίνηση σε βοηθάει για μια νέα αρχή… Μην τα βάζεις κάτω… το ότι κλείστηκες και απομακρύνθηκες για λίγο δεν είναι κακό… κακό θα ήταν να είχε διάρκεια αυτό…ευτυχώς που ξαναγύρισες…

    Μην ανησυχείς… όλα θα φτιάξουν…όλα θα πάρουν το δρόμο τους…

    Πολλά φιλιά!

  13. 13 Μαρτίου, 2009 στο 11:44 μμ

    Πάω club «Osiris»!
    Γίνε κούκλα και έλα από κει! 😉

  14. 14 Μαρτίου, 2009 στο 12:20 πμ

    Μη μαστιγώνεις τον εαυτό σου..Όλοι λυγίζουν…..

  15. 14 Μαρτίου, 2009 στο 3:07 πμ

    το παίζω σαδίστρια kaveire…επάνω μου…. 😉

  16. 14 Μαρτίου, 2009 στο 3:14 μμ

    Εύχομαι όλα να πάνε καλά… κι εμείς εδώ είμαστε αν κάπου μπορούμε να προσφέρουμε κάτι. Φιλιά καλό ΣΚ

  17. 14 Μαρτίου, 2009 στο 8:27 μμ

    Λουλούδι μου ευχαριστώ!

  18. 14 Μαρτίου, 2009 στο 8:28 μμ

    Lilith μου όπως ξέρεις βρεθήκαμε…

  19. 14 Μαρτίου, 2009 στο 8:29 μμ

    Vasili μου ευχαριστώ πολύ καλό σ/κ να έχεις και εσύ!

  20. 15 Μαρτίου, 2009 στο 3:26 μμ

    Αστροφεγγιά, να ήξερες πόσοι μα πόσοι πολλοί σε καταλαβαίνουν και νιώθουν όπως τώρα εσύ.
    Δεν γίνεται να ονομάζεσαι για εμένα «άνθρωπος» αν δεν έχεις περάσει από φάσεις τέτοιες.
    Δύναμη θέλει και πολύ κουράγιο. Και να ξέρεις πως μια μέρα θα έρθει που όλα αυτά θα αποτελούν μακρινό παρελθόν. Να το έχεις στο μυαλό σου.
    Να έχεις υγεία και όλα γίνονται.

  21. 15 Μαρτίου, 2009 στο 6:49 μμ

    Το ξέρω αρτιστάκι μου…είναι μια φάση…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 316,382 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: