01
Απρ.
09

Καλό μήνα με ένα αστείο…είναι όμως?

computer Καλό μήνα φίλοι μου…Δεν ξέρω αν δεχτήκατε ή είπατε ψέμματα σήμερα ως είθισται…αλλά εγώ δεν ήμουν ανάμεσα σε αυτούς…και καλύτερα…αν μπορώ να αποφύγω τα ψέμματα, το κάνω με μεγάλη μου ευχαρίστηση….

Τελοσπάντων…σήμερα θα ήθελα να ασχοληθώ με ένα ανάλαφρο θέμα, που μπορεί όμως στη συνέχεια να εξελιχθεί σε κάτι πιο σοβαρό…

Ίδωμεν…

Χθες είχα μια συζήτηση με τον καλύτερό μου φίλο (τον γνωστό εκείνον που ερχόμαστε πολλές φορές σε «ευγενικές» αντιπαραθέσεις) και για άλλη μια φορά δεν αποφύγαμε μια διαφωνία.

Το όλο θέμα ξεκίνησε με μια ερώτησή του από το πουθενά «τι χρώμα έχει το φόντο του μπλογκ μου». Δεν περίμενα μια τέτοια ερώτηση και ούτε το είχα σκεφτεί…Πραγματικά δεν με είχε απασχολήσει το πώς βλέπετε το μπλογκ μου μετά από δύο μήνες λειτουργίας…μου αρέσει το νέο μου «σπιτάκι» έτσι με «χαμηλά τα φώτα»….

Αλλά ας μην παραστρατίζω το συλλογισμό μου, έλεγα λοιπόν, πως το φόντο, που βλέπω εγώ είναι ένα ανθρακί χρώμα και μάλιστα σε τρία επίπεδα. Μαύρο, γκρι και ανθρακί πάνω στο οποίο γράφω. Βέβαια αν και είναι φυσικά τελείως διαφορετικό με το άλλο μου μπλογκ, δεν αποφεύγω το χρώμα και στα κείμενά μου…Ο φίλος μου λοιπόν με ρωτήσε για το φόντο, γιατί μου είπε πως δυσκολευόταν στην ανάγνωση με τα πολύχρωμα κείμενα. Μάλιστα κάποια ποστς δεν μπορούσε καν να τα διαβάσει, εκτός και αν τα μάρκαρε πρώτα…

Με θορύβησε, ομολογώ, αυτή η δήλωση, γιατί ναι μεν αγαπημένοι μου φίλοι και αναγνώστες της αστροφεγγιάς, σας υποχρεώνω να διαβάζετε τα ανάξια γραπτά μου, αλλά να σας αναγκάσω να επισκεφτείτε και οφθαλμίατρο…εεεε πάει πολύ! 😉

Τον ρώτησα, που λέτε, γιατί δεν μου το ανέφερε νωρίτερα. Είχε όλο τον καιρό μπροστά του να το κάνει και όχι μετά από 2 μήνες…Και η απάντησή του ήταν η εξής:

«Δεν θα στο έλεγα, ούτως ή άλλως, απλώς  σε ρώτησα από περιέργεια». Είναι δυνατόν αναρωτιέμαι εγώ, να μην μου πει ή αναφέρει κάποιος, ότι έστω και άθελά μου τον δυσκολεύω? Η εξήγησή του ήταν ότι, είναι δικό μου το μπλογκ, άρα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανένα και τέλος δεν αξίζει να ασχολούμαι με τόσο ασήμαντα θέματα.

Όμως εγώ δεν το βλέπω έτσι. Στενοχωρήθηκα βέβαια, αλλά όχι τόσο, που να φορέσω μαύρες πλερέζες, όπως φοβάται ο φίλος μου… και κατόπιν δικής του προτροπής έκανα ένα γκάλοπ σε ορισμένους φίλους να εξακριβώσω τι ακριβώς συμβαίνει. Οι περισσότεροι είπαν, πως βλέπουν τα ποστς μου όπως εγώ…με μια μικρή δυσκολία, που φέρνει κάποια κούραση, όταν επιλέγω σκούρα χρώματα….ΑΛΛΑ όχι σε σημείο να είναι αποτρεπτικό προς ανάγνωση. Και σημαντικό για μένα, είναι ότι όλοι υποστήριξαν, πως σε μια τέτοια περίπτωση θα μου το ανέφεραν το γεγονός.

Εγώ χθες τη συζήτηση με το φίλο μου την πήρα παραπέρα. Δεν έμεινα σε αυτό το μικρό συμβάν: Κατά πόσο μας παίρνει να παρεμβαίνουμε στις επιλογές και στις αποφάσεις των άλλων? Έχουμε αυτό το δικαίωμα? Μπορούμε να εκφράσουμε την γνώμη μας και την άποψή μας? Κατά τον φίλο μου αυτό δεν ισχύει (και καλέ μου «Α« είμαι σίγουρη αυτό είπες. Μην μου αλλάξεις τώρα γνώμη!)…

Δεν πιστεύω όμως και εγώ το ίδιο. Ισχυρίζομαι δηλαδή, πως έχουμε το δικαίωμα να εκφράσουμε κάποια αντίρρηση, άποψη, συμβουλή κλπ…με τη διαφορά όμως, ότι εναπόκεινται στη θέληση του άλλου αν θα δεχθεί την οποιαδήποτε παρέμβαση. Θέλοντας επίσης να προλάβω ένα αντίλογο της τάξεως «τι σημασία θα έχει αν ο άλλος δεν το δεχθεί, ή είναι ασήμαντο καν να αναφερθεί». Εγώ θα απαντήσω πως τίποτα δεν θεωρώ ασήμαντο, αντίθετα μπορεί να αποδειχθεί, πως είναι το έναυσμα να δούμε τα πράγματα με άλλη σκοπιά και ίσως με κάποια επεξεργασία και συλλογισμό να την αποδεχτούμε. Επίσης για μένα ακόμα σπουδαιότερο αποτελεί το γεγονός, ότι αυτή η μικρή παρέμβαση προέρχεται από άτομα, που αγαπάμε και εμπιστευόμαστε…

Αυτή είναι μια «κοσμοθεωρία» μου…Εσείς τι λέτε?


16 Responses to “Καλό μήνα με ένα αστείο…είναι όμως?”


  1. 1 Απρίλιος, 2009 στο 11:25 μμ

    Πάλι εγώ πρώτη στα comments… 🙄

    Αστροφεγγιά μου, η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές, τα χρώματα που χρησιμοποιείς είναι λίγο σκούρα για το φόντο του blog σου. Χωρίς να σημαίνει, όμως, ότι δεν διαβάζονται!
    Για παράδειγμα, στο «Ήρθαν τα πάνω κάτω… » και στο «Τελευταίο ξεφάντωμα…με πετεγολέτσια!», το μπλε και το πράσινο που χρησιμοποίησες, είναι λίγο… πολύ παστέλ και δε φαίνονται πολύ καλά. Τα υπόλοιπα είναι όλα μια χαρά. Επίσης, καμιά φορά, που «χρωματίζεις» μεμονομένες λέξεις, πάλι δε φαίνονται.

    Τώρα, λες «γιατί δε στο είπε κανένας».
    Εδώ θα συμφωνήσω με το φίλο σου. Κι’ εγώ, λέω τη γνώμη μου μόνο εαν ερωτηθώ.
    Άλλωστε, γιατί θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ!

  2. 2 Lilith
    1 Απρίλιος, 2009 στο 11:31 μμ

    Αχαχαχα!!!
    Έφυγε το comment πριν τελειώσω!!! 😆
    Συνεχίζω…
    Πού είχα μείνει τώρα…
    Ναι… λοιπόν… άλλωστε, εγώ τουλάχιστον, το έχω συνηθίσει και το θεωρώ κάπως το «στυλ της Αστροφεγγιάς» 🙂 .
    Επαναλαμβάνω όμως ότι μόνο σ’ αυτές τις δύο αναρτήσεις ήταν λίγο σκούρα τα γράμματα…
    Ασήμαντο.
    Λοιπόν, νομίζω ότι κάτι άλλο ήθελα να πω αλλά τώρα έχασα τον ειρμό μου! χαχαχα!!!
    Άντε, καλό σου βράδυ!

  3. 2 Απρίλιος, 2009 στο 1:56 πμ

    Θυμήθηκα τι άλλο ήθελα να σου πω…
    (Όχι Αστροφεγγιά μου, δεν είμαι μεθυσμένη… αφού ξέρεις ότι μόνο χυμούς φρούτων καταναλώνω! χαχαχα!!!)

    Λοιπόν, ήθελα να σου πω ότι αν δεν είμασταν μόνο e-friends και είμασταν κολλητές και στη real life, εννοείται ότι θα στο έλεγα με το που θα το παρατηρούσα! Δεν το συζητάμε!
    Άντε, καλή μέρα να’χεις :).

  4. 2 Απρίλιος, 2009 στο 9:44 πμ

    Καλημέρα Αστροφεγγιά μου…

    Εμένα μου αρέσει αυτό που κάνεις…δίνει μια ιδιαιτερότητα στις αναρτήσεις σου… τα χρώματα που χρησιμοποιείς…δεν είχα ποτέ πρόβλημα να σε διαβάσω…

    Ίσως να είναι άλλος ο λόγος που θολώνουν τα μάτια του και δεν μπορεί να σε διαβάσει… ( σε πειράζω καλή μου).

    Να έχεις μια όμορφη μέρα!

  5. 2 Απρίλιος, 2009 στο 11:36 πμ

    Πίστευε και μή, ερεύνα…

  6. 2 Απρίλιος, 2009 στο 12:09 μμ

    Έχει σημασία ποιος είναι απέναντι σου, τι σχέση έχεις μαζί του, ο τρόπος που θα εκφράσεις την γνώμη σου και πάντα καλοπροαίτερα φαντάζομαι, και φυσικά ο χρόνος και η στιγμή!
    Τα ίδια λόγια μπορεί την μια να σε εκνευρίσουν και την άλλη να σε κάνουν να γελάσεις…

  7. 2 Απρίλιος, 2009 στο 11:32 μμ

    Είναι πολύ όμορφο γιατί είναι αδελφάκι μου 😉 Καλό μήνα.

  8. 3 Απρίλιος, 2009 στο 1:37 μμ

    Καλημέρα Αστροφεγγιά,

    Ποιός είπε για το γλυκό σου το blogάκι κακιές κουβέντες έ; 👿
    Ξέρεις ότι τα παίρνω με κάτι τέτοια.

    Συμφωνώ με τα όσα είπε η Lilith εδώ:
    «Για παράδειγμα, στο “Ήρθαν τα πάνω κάτω… ” και στο “Τελευταίο ξεφάντωμα…με πετεγολέτσια!”, το μπλε και το πράσινο που χρησιμοποίησες, είναι λίγο… πολύ παστέλ και δε φαίνονται πολύ καλά.»

    Κατά τα άλλα, εγώ, το μόνο που έχω να διαπιστώσω είναι μερικά images σαν αυτό της κοκκινοσκουφίτσας (και ειδικά αυτό με το σκύλο,) δεν έχουν καλή ανάλυση και χαίρομαι που μου δίνεται επιτέλους η ευκαιρία να το πω.

    Κατά τα άλλα εγώ λέω να είμαστε πιο τολμηροί και να λέμε την γνώμη μας γενικότερα.
    Δεν πιστεύω να έχεις παράπονο απο τον πειρατή σ’αυτό; 😉

    Καλή σου Μέρα

  9. 9 glaykidarling
    3 Απρίλιος, 2009 στο 5:05 μμ

    μας αρεσεις…το κατάλαβες???είτε είναι σκόυρα τα γραμματα είτε όχι…εγω και λαπωνικά να γραψεις θα σε διαβαζω!μη κολλάς φιλια!

  10. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:38 πμ

    Lilith μου είτε έιμαστε e-φίλες ή κανονικές, πιστεύω ότι έχουμε το δικαίωμα να πούμε την γνώμη μας και για μένα πάντα θα είναι σεβαστές…και ναι όντως έχω ένα δικό μου στυλ στο blogging
    Καλή σου μέρα και καλό σ/κ! 🙂

  11. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:40 πμ

    Μπράβο βρε Λουλούδι μου σε ευχαριστώ, που με στηρίζεις… 😆 !
    Καλό σ/κ γλυκιά μου!

  12. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:40 πμ

    Ίσως σίγουρος για αυτό kaveire μου? 🙂

  13. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:43 πμ

    Νομίζω αυτό είναι το κακό kallinaki μου…έχουμε πάψει να είμαστε καλοπροαίρετοι και έχουμε γίνει όλοι επιφυλακτικοί…άρα δύσκολα δεχόμαστε έστω να ακούσουμε και μόνο μια άλλη άποψη…!

  14. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:44 πμ

    Εμ το αίμα νερό δεν γίνεται…έτσι δεν είναι Άννα μου? 😉
    Καλή σου μέρα καλή μου!

  15. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:47 πμ

    Το μόνο που σχολιάσω καλέ μου κουρσάρε είναι, ότι σου έγινε έμμονη ιδέα η «κοκκινοσκουφίτσα μου»
    χαχαχαχαχαχαχα!!!
    Κατά τα άλλα ξέρεις πόσο σε αγαπώ και σέβομαι την άποψή σου! 🙂

  16. 4 Απρίλιος, 2009 στο 9:48 πμ

    Αχ βρε γλαύκη μου, μόνο εσύ θα μου μιλούσες με τον τρόπο που χρησιμοποίησες…για αυτό και εγώ σε αγαπώ πολύ! 😛


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 318,525 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: