11
Απρ.
09

Φωνή εν βοώντων…

cf80ceb1cf83cf87ceb1cebbceb9ceac1Αρκετές μέρες σιωπής πέρασαν…και δικαίως κατά την άποψή μου, αφού δεν είχα κάτι καινούριο  να πω.

Στις πολλές ώρες που έμενα και μένω  στο σπίτι μου, μέσα στη μοναξιά μου-όχι μην το παίρνετε για κακό, ήταν δική μου επιλογή να βρίσκομαι μέσα- με κατέκλυσαν πολλές σκέψεις…

Μια από αυτές είναι η συνειδητοποίηση, πως έκλεισα ένα χρόνο πια σαν μια παρουσία, ασήμαντη πιθανόν στους χιλιάδες και ανώνυμους ή και επώνυμους που μπλέχτηκαν και παραμένουν ακόμα στην σφαίρα των blogs.

Ένας χρόνος πια συμπληρώθηκε, όταν πέρασα την άγνωστη για μένα αυτή πύλη και μπήκα σε ένα κόσμο μαγικό και πλέον αγαπητό για μένα…Δειλά δειλά σαν ένα μικρό κουτάβι προσπαθούσα να μάθω τα μυστικά του blogging, σαν αναγνώστρια αρχικά, μετά να αφήνω ένα μικρό σχόλιο εδώ και εκεί…και πολύ αργότερα να αποκτώ και εγώ το δικό μου «διαδικτυακό σπίτι».

Είμαι τόσο ευγνώμων που και χαρούμενη που απόκτησα και εγώ αυτό το μικρόβιο, ακόμα και τώρα, που φαίνεται να το έχω αμελήσει κάπως…Υπάρχει όμως λόγος, που με κρατάει μακριά σας…ευχάριστος για μένα, ίσως ακατανόητος και χαζός για σας….Πάντως δεν σας ξεχνώ….!

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα, δύο μέρες πριν αρχίσει η Μεγάλη Εβδομάδα της Χριστιανοσύνης… Δεν είμαι άνθρωπος της Εκκλησίας με τον αυστηρό όρο της λέξης, αλλά πραγματικά η συγκίνησή μου είναι μεγάλη κάθε τέτοια περίοδο…Θα είναι ένα διαφορετικό Πάσχα για μένα φέτος…πολλές αλλαγές στη ζωή μου και ειλικρινά το αναμένω να μου φέρει την κάθαρση στην ψυχή μου, συμπορευόμενη με το Άγιο Δράμα, που αναμένεται να διαδραματιστεί.

Η καρδιά μου όμως δάκρυσε, όπως δάκρυσαν τα μάτια μου σήμερα το απόγευμα βλέποντας στην τηλεόραση την αγαπημένη ταινία: «Επιχείριση Απόλλων».

«It’s never easy to say goodbye to someone you love»

Πάντα διστάζω να ανοίξω την καρδιά μου και δεν θα το κάνω ούτε και τώρα. Αυτό που μπορώ να πω είναι, ότι το συγκεκριμέμο απόσπασμα του έργου αυτού με…αντιπροσωπεύει…είναι σαν να μιλάει η δική μου καρδιά...

Αλλά ας ακούσουμε και ένα χαρούμενο τραγουδάκι της ταινίας με την αξέχαστη και πανέμορφη Έλενα Ναθαναήλ (και τον Τόμας Φριτς φυσικά 🙂  ):


Πάλι το σκοτάδι με βρίσκει να γράφω αυτές τις λέξεις, πάνω στο πληκτρολόγιο του laptop μου…Γράφω και διάβαζω…και ξαναδιαβάζω τις δικές μου σκέψεις…σκέψεις ασήμαντες στην απεραντοσύνη…που όμως καταλαμβάνουν μια θέση στην καρδιά μου…γιατί είμαι εγώ…μια οντότητα μικρή και ασήμαντη…

Μες το μυαλό μου παίζει μια μελωδία, μια μουσική του λατρεμένου μου τραγουδιστή….

«Να είσαι εκεί» φωνάζω σε εκείνον τον άγνωστο, μα συνάμα γνωστό….Σαν μια φωνή που ψυχορραγεί, εν βοώντων…!


16 Responses to “Φωνή εν βοώντων…”


  1. 12 Απρίλιος, 2009 στο 12:55 πμ

    καταρχην να εισαι καλα και να γραφεις πολυ πολυ καιρο ακομα
    μικρη και ασυμαντη οντοτιτα εσυ?
    μην το ξαναπεις αυτο…

  2. 2 glaykidarling
    12 Απρίλιος, 2009 στο 6:28 μμ

    συμφωνώ με τον προλαλήσαντα μέχρι τελείας!

  3. 12 Απρίλιος, 2009 στο 8:50 μμ

    Να τα χιλιάσεις!!

  4. 12 Απρίλιος, 2009 στο 9:17 μμ

    Καλησπέρα!
    Η «Επιχείρηση Απόλλων» είναι και για μένα αγαπημένη ταινία!Επίσης μου αρέσει πολύ η Ναθαναήλ στις παλιές ελληνικές ταινίες.
    Εύχομαι να είσαι «εδώ» για πολύ καιρό, για να μπορούμε να τα «λέμε»!
    Πολλά φιλιά, αν δεν σε «δω» πάλι, εύχομαι Καλό Πάσχα!

  5. 13 Απρίλιος, 2009 στο 12:38 πμ

    Μια καλησπέρα θα έχεις κι από εμένα όμορφη αστροφεγγιά
    και πολλές ευχές για μια χαρούμενη Πασχαλιά.
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

  6. 13 Απρίλιος, 2009 στο 1:36 πμ

    Θέλω καταρχήν να ευχηθώ στο Blog σου να έχει πολλούς και καλούς αναγνώστες και καθώς γράφεις, να γράφεις όλο και πιο αληθινά. Και να μην φοβάσαι αν καμιά φορά η αλήθεια πονάει. Έτσι είναι η αλήθεια. Στην αρχή πονάει, αλλά μετά φέρνει δωράκια. 😉
    Και ό,τι χρειάζεσαι, ξέρεις πού αράζω το πλοίο μου…

    Όσον αφορά στα clip σου με την Έλενα, μεγαλύτερο δώρο δεν θα μπορούσες να μου κάνεις!!!
    Λατρεύω την Έλενα, όπως και την συγκεκριμένη ταινία.

    Δεν θα πω τίποτα για το clip με τον Μιχάλη.
    Απλά θα επαναλάβω εδώ τα λόγια σου…

    “Να είσαι εκεί” φωνάζω σε εκείνον τον άγνωστο, μα συνάμα γνωστό….Σαν μια φωνή που ψυχορραγεί, εν βοώντων…!

    Καλό σου Βράδυ bb 😉

  7. 13 Απρίλιος, 2009 στο 8:00 μμ

    Αστροφεγγιά μου καλησπέρα,

    Θέλω να σου πω ότι δεν είσαι ούτε μικρή (δεν εννοώ ηλικιακά γιατί καλή μου ηλικιακά είσαι μικρή χαχαχαχα) ούτε ασήμαντη. Είσαι ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος.

    Ούτε θεωρώ τις δικές σου σκέψεις όσο μελαγχολικές και να είναι ασήμαντες… για να συνεχίζω να σε διαβάζω σημαίνει ότι αυτό που παίρνω, αυτή η αίσθηση, είναι σημαντική και αξίζει για μένα.

    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ! Πολλά φιλιά και να χαίρεσαι τους ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν και να θυμάσαι ότι είσαι πολύ σημαντική και γι’ αυτούς…

  8. 13 Απρίλιος, 2009 στο 8:38 μμ

    Χρόνια πολλά στο blog Σου Αστροφεγγιά!!!

  9. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:05 πμ

    Καλή σου μέρα γνωστέ άγνωστε …σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια…!

  10. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:07 πμ

    Αμάν βρε γλαύκη μου με κάνεις να κοκκινίζω… 😳

  11. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:08 πμ

    Παρεξήγηση kaveire…το μπλογκ το ξεκίνησα το Σεπτέμβρη…

  12. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:11 πμ

    Η Ναθαναήλ ήταν μια κούκλα! Καλό Πάσχα και σε σένα Ερατώ μου αν δεν τα ξαναπούμε και Καλή Ανάσταση!!!

  13. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:12 πμ

    Καλή Ανάσταση και σε σένα Σταύρο…και καλώς ήρθες στο σπιτάκι μου!

  14. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:13 πμ

    Χαίρομαι αφάνταστα Osiri μου, που υπάρχει έστω και μια μικρή γωνία για μένα στο καράβι σου καλέ μου πειρατή…
    Τα φιλιά μου σε σένα!

  15. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:15 πμ

    Λουλούδι μου όμορφο και αρωματισμένο σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι σε σένα και στην οικογένειά σου καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!!!

  16. 14 Απρίλιος, 2009 στο 7:17 πμ

    Αρτιστάκι μου, όπως είπα και νωρίτερα, στον kaveiro, παρεξήγηση δεν έχει γενέθλια το μπλογκ μου ακόμα, αλλά πολύ αργότερα!!!
    Καλό Πάσχα και σε σένα!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 316,451 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: