04
Ιολ.
09

το κους-κους εστί φιλοσοφείν?

μεταφυσική και ιστορίαΚαμιά φορά από τις πιο χαλαρές συζητήσεις βγαίνουν «αριστουργήματα»…και το πιστεύω ακραδάντα αυτό! Είμαι λάτρης της επικοινωνίας και να πλησιάζεις τον άλλον κουβεντιάζοντας…όχι μόνο έτσι σου δίνεται η ευκαιρία να τον γνωρίσεις καλύτερα, αλλά με αυτό τον τρόπο μαθαίνεις και την κοσμοθεωρία του…τα πιστεύω του…

Σε αυτό τον τομέα είμαι πολύ τυχερή…Το θεωρώ πραγματική ευλογία και τύχη το γεγονός, που έχω ένα φίλο και μπορώ να μιλώ τόσο άνετα μαζί του και από ένα σημείο «Α» μπορεί να καταλήξει μια κουβέντα στο σημείο «Ω».

Δεν είναι λίγες οι  φορές μάλιστα, που επιδιδόμαστε και σε φραστικές αντιπαραθέσεις…αντιπαραθέσεις όμως όχι ωμές, αλλά γεμάτες γέλιο, που μας διασκεδάζουν πάρα πολύ…Απολαμβάνω τέτοιες περιπτώσεις, μάλιστα τις επιδιώκω και τις προκαλώ…

Ο φίλος μου, λοιπόν, είναι πηγή έμπνευσης, τέτοιων συζητήσεων, όπως προανέφερα. Επίσης θα ήθελα να ομολογήσω, ότι χάρην σε αυτόν έχω μάθει πολλά για τον κόσμο γύρω μου, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό μου…

Θα ήθελα σήμερα λοιπόν, να παραθέσω μια συζήτηση, που έγινε σήμερα, στο skype…η οποία ξεκίνησε ως σχολιασμό μιας πολεμικής τακτικής στο travian (στο οποίο συμμετέχουμε, παίζοντας και οι δυο),αναμειγνύοντας το Σωκράτη και το Χριστό…

Τα συμπεράσματα δικά σας: 😉

-«Πάντως Αντώνη …δεν πιστεύεις ότι ήταν χαζός ο τρόπος επίθεσης του damien χθες? τελείως αψυχολόγητος?»

-«Περίμενε να μας αιφνιδιάσει».

-«Μα γίνεται να στείλει την real attack μια ώρα πιο νωρίς από 3 fake και μάλιστα μες στον πυρήνα? Θέλω να πω πως αν είχαμε στρατό να τραβήξουμε πίσω.Θα προλαβαίναμε άνετα να καλύψουμε και τις άλλες επιθέσεις, χρονικά εννοώ πάντα».

-«Πάντως αν είδες, όταν προσέξαμε και τις άλλες επιθέσεις, κάναμε πίσω όσον αφορά την ενίσχυση του κίλλερ και κοιτάξαμε να ενισχύσουμε και τα υπόλοιπα.»

-«Μας έδινε το χρόνο να προετοιμαστούμε και πάλι γιατί οι αποστάσεις μεταξύ μας είναι κοντινές.»

-«Πάντως είναι και μια πιθανή στρατηγική η όλη κίνηση του damien».

-«Μας έδινε το χρόνο να προετοιμαστούμε και πάλι, γιατί οι αποστάσεις μεταξύ μας είναι κοντινές. Μα γιατί τον δικαιολογείς, όταν κάνει <<πατάτα>>?»

-«Σου ξαναλέω ότι είναι μια πιθανή στρατηγική, που εφαρμόζουν κάποιοι παίκτες.»

-«Χαζή κατά την δική μου άποψη και δεν το λέω μιλώντας εκ του αποτελέσματος ….αν θέλεις στο μόνο που μπορώ να τον δικαιολογήσω είναι ότι ίσως δεν περίμενε να μας βρεί όλους online ώστε να συντονιστούμε τόσο καλά.»

-«‘Ετσι είναι οι επιθέσεις. Απλά στις προηγούμενες ήταν τυχερός, στην χτεσινή ήμασταν εμείς. επειδή το είδαμε έγκαιρα ΚΑΙ ήμασταν μέσα.»

-«Αλλά και πάλι με πολύ κακή οργάνωση από μέρους του 😉  «

-«Μα και τα υπόλοιπα χωριά έτσι τα κατέστρεφε. Νομίζω ότι ειδικά τη συγκεκριμένη την είχε οργανώσει καλά.»

-«χαχαχαχαχαχαχα εδώ γελάνε… καλά απορώ μαζί σου, σοβαρά το λες?»

-«Ναι. Αν κάτσεις και σκεφτείς τα στοιχεία που έχουμε, θα δεις κι εσύ το ίδιο. Απλά είμασταν τυχεροί που αξιολογήσαμε τα στοιχεία σωστά, και τυχεροί γιατί με οριακή άμυνα (αφού τελικά δεν τα στείλαμε όλα) καταφέραμε να τον νικήσουμε Όλα ήταν θέμα τύχης και αξιολόγησης.»

-«Και κακής οργάνωσης δικής του, επιμένω!»

-«Μην παίρνουν τα μυαλά μας αέρα. Αν καθήσουμε και σκεφτούμε τις συγκυρίες, απλά μας πήγε! Ήμασταν τυχεροί.»

-«Εεε δεν το πιστεύω ότι έχεις τα μάτια σου τόσο κλειστά.»

-«Εσύ να δεις που έχεις βάλει και μαντήλι να τα σκεπάζεις… δεν μπορείς να δεις πιο βαθιά!»

-«Τι να δω βρε? Δεν θα έκανα ποτέ τέτοια επίθεση! Εσύ είσαι έτσι και αλλιώς μετριοπαθής.»

-«Αν το να σκέφτεσαι και να υπολογίζεις είναι μετριοπάθεια, τότε μάλλον πρέπει να αρχίσεις να το κάνεις κι εσύ.»

-«Με μετριοπάθεια κερδίζεις τον πόλεμο?»

-«Με σκέψη. Χρειάζεται μελέτη και η επίθεση και  η άμυνα. Η σκέψη δεν είναι δισταγμός. Σε λίγο θα μας πας πεις ότι το να σκέφτεσαι ένα πλάνο σε μια μάχη είναι μειονέκτημα!»

-«Όσο περισσότερο το λιβανίζεις δεν κερδίζεις και πολλά. Κάθε μάχη έχει και τις παράπλευρες απώλειες.»

-«Η υπομονή είναι αρετή. Το ίδιο και η σκέψη. Οι εν θερμώ αποφάσεις είναι χειρότερες.»

-«Το <<γοργόν και χάριν έχειν>>, σου λέει κάτι?»

-«Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.»

-«Μήπως θα ξεκινήσουμε ένα παιχνίδι παροιμιών? Όταν υπάρχουν και τα 2 σημαίνει, ότι <<το παν μέτρο άριστον>>!»

-«Σωστά και το μέτρον κατά τους αρχαίους είναι το <<σκέφτεστε>>.  Το να μετράτε σημαίνει να υπολογίζετε.»

-«Και ποιος σου λέει ότι δεν υπολογίζουμε ? Κακό είναι ότι το μυαλό μας γυρνάει με γρήγορες στροφές?»

-«Το θέμα δεν είναι οι γρήγορες στροφές αλλά οι σωστές. Τι να το κάνω το γρήγορο αν είναι λάθος;»

-Το θέμα είναι να υποστηρίζεις τις επιλογές σου…Τα δεδομένα αλλάζουν ανά πάσα στιγμή…είναι μεγαλείο να δεχεσαι τα λάθη σου και να μαθαίνεις …χωρίς να είναι βεβαια αυτό μια ομπρέλα δικαιολογίας, αλλά έτσι μαθαίνει κανείς…και να μην ξεχνάς ότι όσο κανείς το πολυσκέφτεται συνήθως δεν οδηγεί πουθενά…αδράνεια… τι να το κάνω να θεωρούμαι μια σοφή όταν δεν κάνω κάτι γύρω μου? Πού είναι το στίγμα μου? Ότι έμεινα μια σοφή και ότι δεν έκανα ποτέ τίποτα?»

-«Ποιος μίλησε για αδράνεια και για τίποτα? Η σκέψη δηλαδή συνεπάγεται αδράνεια και στασιμότητα; Εγώ απ’ότι ξέρω ο κόσμος όπως τον ξέρουμε έχει αναπτυχθεί λόγω της σκέψης και όχι λόγω των ενστίκτων. Αλλιώς θα είμασταν ακόμα νεάντερνταλ. Η εξέλιξη του ανθρώπου σε ΟΤΙ κάνει οφείλεται στην σκέψη.«

-«Και στην πράξη.»

-«Ποιος ήταν σοφός και έμεινε στάσιμος; όσοι άφησαν παρακαταθήκη έχουν να μιλούν για αυτούς. ο Σωκράτης δεν άφησε τίποτα και αν δεν ήταν ο Πλάτωνας δεν θα ξέραμε και τίποτα, μην  μου πεις ότι δεν ήταν σοφός ο Σωκράτης?»

-«Και ο Χριστός δεν άφησε τίποτα, με δουλεύεις;;;  Ολόκληρη η ανθρωπότητα παραμιλάει με τον Σωκράτη και λες δεν άφησε τίποτα; έπρεπε να κάτσει να γράφει ο ίδιος δηλ. τι σχέση έχει αυτό;»

-«Ο Χριστός μίλησε μέσα στις καρδιές μας και έστειλε τους Αποστόλους του στον κόσμο, που μίλησαν για Αυτόν μην μου μπερδεύεις ανόμοια …»

-«Ακόμα και ο Πλάτωνας να μην ήταν θα βρισκόταν άλλος για να γράψει.»

-«Ποιος?»

-«Τι ποιος;  για τον Χριστό έγραψε μόνο ένας;»

-«Ποιος άλλος ανέλαβε να γράψει για το Σωκράτη?»

-«Ακόμα γράφουν και θα γράφουν σύγχρονοι συγγραφείς. Οπότε αυτό απαντά στο ποιος άλλος θα μπορούσε να γράψει για τον Σωκράτη. Αν δεν ήταν ο Πλάτωνας θα ήταν κάποιος άλλος.»

-«Δεν νομίζω ότι υπάρχουν άλλες πηγές για αυτόν.»

-«Και μην κοιτάς μια εποχή, που δεν υπήρχε τίποτα όπως μετά από μερικούς αιώνες.»

-«Δεν σου φαίνεται περίεργο αυτό? Όσο και να σέβομαι το Σωκράτη,δεν τον βάζω στην ίδια θέση με τον Χριστό!!!»

-«Καλά μας δουλέυεις;;; ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!!»

-«Τότε για εμένα δεν χωρά και σύγκριση, Αντώνη.»

-«Ποιος τους σύγκρινε;»

-«Εσύ μου τους έφερες δίπλα δίπλα …μιλάς για την Αγιότητά του και πως διαδόθηκε η ζωή και το έργο Του και τα συγκρίνεις με το βίο και έργα του Σωκράτη, ενώ ξέρουμε ότι οι πηγές του 2ου προέρχονται από τον Πλάτωνα …»

-«Για το πως διαδόθηκε λέω. Όχι για το τι πρέσβευε ο καθένας.»

-«Μα αυτό λέω βρε. Και οι 2 τους διώχθηκαν στην εποχή τους, άσχετο αν στο Χριστό ήταν σχεδιασμένο να γίνει αλλά για το Σωκράτη δεν θα ξέραμε αν δεν υπήρχε ο  Πλάτωνας, ενώ για τον Χριστό υπήρξαν τόσοι πλην των Αποστόλων Του.»

-«Γιατί; ο Σωκράτης ήταν αόρατος και τον έβλεπαν μόνο οι μαθητές του;»

-«Βρε που αλλού έχουμε αναφορές για αυτόν?»

-«Σε ένα ντοκιμαντέρ που είχε δείξει το bbc έλεγε ότι ήταν ο πιο γνωστός Έλληνας, ενώ ζούσε.  Πήγαιναν από διάφορες ξένες χώρες μόνο και μόνο για να τον ακούσουν να μιλάει.»

-«Όσο ζούσε αλλά μετά?»

-«Μετά έγινε πιο γνωστός νομίζω!! χαχαχαχχα»

-«Μέσω του μαθητή του που υιοθέτησε πολλά από εκείνον.»

-«Συνήθως από κάποιον άλλον γινόμαστε γνωστοί. Αν δεν ήταν ο Πλάτωνας θα ήταν κάποιος άλλος.»

-«Ποιος άλλος υπήρξε βρε Αντώνη μου, αυτό ρωτώ τόση ώρα….ΠΟΙΟΣ ? Και δεν νομίζεις ότι είμαστε τυχεροί που υπήρξε ο Πλάτωνας?»

-«Κι αυτό σου λέω κι εγώ μια ώρα…αν ΔΕΝ υπήρχε ο Πλάτωνας θα υπήρχε κάποιος άλλος. Από τη στιγμή που υπήρξε Πλάτωνας ΔΕΝ χρειάστηκε να βρεθεί άλλος.»

-«Γιατί βρε όλοι περίμεναν τον Πλάτωνα να κάνει την πρώτη κίνηση διαφορετικά θα αναλάμβανε άλλος δράση…μας δουλεύεις τώρα?»

-«Αν αναλάμβανε ένας να γράψει για τον Σωκράτη δεν υπήρχε λόγος να γράψει και άλλος και άλλος κλπ.»

-«Θες να πεις ότι η Ελλάδα 2 μυαλά έβγαλε …τον Πλάτωνα και το Σωκράτη…»

-«Αριστοτέλη, Πυθαγόρα, Ιπποκράτη και τόσους άλλους.»

-«Μην ξεχνάς όσοι ανέφερες παραπάνω άφησαν οι ίδιοι την παρακαταθήκη τους, ενώ για πολέμους πληροφορίες παίρναμε από πολλές πηγές.»

-«Τι πολλές πηγές;; Σιγά μην έχουμε πολλές πηγές για τους πολέμους…Το πολύ 2. Μην ξεχνάς, ότι με τους πολέμους  πάντα χρειαζόταν να υπάρχει μια ενημέρωση και στον άπλο λαό όσο τον δυνατόν άμεση. Γι’αυτό υπάρχουν και οι διάφορες περιγραφές. Ιλιάδα και Οδύσσεια ήταν πολλές οι πηγές;»

-«Να σου πω κάτι για αυτά τα 2? οι πηγές γράφουν, πως όλα αυτά ήταν ραψωδίες τραγούδια, που έλεγαν οι <<καλλιτέχνες>> εκείνου του κόσμου και μετά βρέθηκε ο Όμηρος που τα έκανε ‘επη, δεν ήταν δημιούργημα του Όμηρου, αλλά αυτός μέσω αυτών έκανε το όνομά του γνωστό, αυτός συγκέντρωσε θρύλους της εποχής και τα έκανε αθάνατα έργα, που όλος ο κόσμος προσκυνάει στη μελέτη τους.»

-«Δεν ήταν δημιούργημα του Όμηρου,αλλά αυτός μέσω αυτών …. κλπ κλπ..Αυτό σημαίνει, ότι ΚΑΠΟΙΟΣ θα βρισκόταν να τα γράψει. Απλά έτυχε να είναι ο Όμηρος. 😉  το ίδιο και με τον Σωκράτη. Κάποιος θα βρισκόταν. Έτυχε να είναι ο Πλάτωνας. στην αρχαιότητα όλα αυτά έτσι πάνε…»

-«Και? πού θες να καταλήξεις?»

-«Κι εγώ μπορεί να πω ότι η Ρεγγίνα μπορεί και πετάει. Κι αν ήμουν στην αρχαιότητα να το έγραφα να το διάβαζαν οι άλλοι και να το πίστευαν!»

-«Βρε τι σχέση έχει αυτό με όσα κουβεντιάζουμε?»

-«Εδώ όμως λέμε για καταγραφή πραγματικών γεγονότων, τα οποία υπήρχαν οι άνθρωποι να τα καταγράψουν.»

-«Μα δεν υπάρχει κάτι στην  αρχαιότητα που δεν είναι επηρεασμένο από την πίστη τους και τις δοξασίες τους…αυτό είναι γεγονός …εξάλλου μην ξεχνάς η επιστήμη η φιλοσοφία και όλα τα άλλα ήταν στα πρώτα τους βήματα και λογικό ήταν να είναι επηρεασμένα από όλα αυτά.»

-«Τι δουλειά έχει η καταγραφή της φιλοσοφίας με τα μυθεύματα και τις δοξασίες. Η φιλοσοφία δεν περιορίζεται από αυτά αλλιώς δεν θα είχε υπόσταση μέχρι το τώρα ούτε θα ήταν αποδεκτή από ξένους λαούς διαφορετικής κουλτούρας και νοοτροπίας. Η φιλοσοφία έτσι όπως καταγράφηκε δεν ήταν ένα προσωπικό βίωμα αλλά μια παγκόσμια διαπίστωση στην οποία κάποιος έβαλε τα θεμέλια. Ο Σωκράτης δηλαδή.»

-«Και θες να πεις ότι ήταν τελειοποιημένη εξ’ αρχής?  ή ότι δεν εξελίχθηκε από τότε?»

-«Δεν είναι φυσική ή χημεία για να υπάρχουν λάθη. Είναι σκέψη και οι σκέψεις αυτές ονομάστηκαν σοφές γιατί ακόμα και τώρα δεν έχουν αμφισβητηθεί από κανέναν! Ολες αυτές οι σκέψεις και οι διάννοιες από τη γέννησή τους δεν μπορούσαν ούτε μπορούν να αντικρουστούν.»

-«Υπήρξε όμως το έναυσμα για νέες θεωρίες…μείναμε στάσιμοι δλδ?»

-«Σε πνευματικό επίπεδο όχι στάσιμοι. Αλλά οπισθοδρομούμε. Σε τεχνολογικό όμως εξελισσόμαστε.»

-«Δεν θέλω να πιστεύω ότι το πικ στο πνευματικό στάδιο υπήρξε μόνο ο Σωκράτης, Αντώνη…και ότι έκτοτε ήρθε η οπισθοδρόμηση.»

-«Θα περίμενε κανείς ότι μετά το περί Ηθικής του Σωκράτη δεν θα είχαμε μείνει σε εκείνο το στάδιο, αλλά θα εξελισσόμασταν…Αλλά πού; Ο Σωκράτης ήξερε από Ηθική πολύ περισσότερο από εμάς που ακόμα και μετά το Χριστό ακολουθούμε άλλους δρόμους!»

-«Το ότι γενικεύεις τα πάντα δεν σημαίνει ότι είναι και το σωστό.»

-«Τον κόσμο δεν τον ζούμε μόνοι μας. Αλλιώς δεν θα λεγόταν κόσμος αλλά… εαυτός! χαχα»

-«Αυτό και αν αυτό δεν κολλάει πουθενά…μα τι λες φίλε μου?»

-«Εννοώ πως το ότι γενικεύω έχει να κάνει με το ότι δεν μπορώ να προσωποποιώ και να βάζω όρια σε κάτι που δεν ζω και δεν βιώνω μόνος μου.
Ζω μέσα σε ένα σύνολο σε μια κοινωνία και ως μέρος της δεν μπορώ να ειδικεύω, αλλά να γενικεύω.
Η γενίκευση δείχνει την τάση. Δεν είναι ο κανόνας όπως μπορεί να νομίζεις αλλά δείχνει την <<προτίμηση>> του συνόλου.»

-«Μα μέσα σε αυτές τις γενικεύσεις που αναφέρεις δυστυχώς μέσα στην προσπάθειά σου να με πείσεις αναφέρεις μόνο τα μελανά σημεία του κόσμου μας …εγώ αυτό που σου λέω είναι ότι ο κόσμος μας είχε και τις φωτεινές στιγμές του…τώρα αν εσύ θες να τα βάλεις στο ζύγι για να δεις που γέρνει η πλάστιγκα είναι άλλο θέμα…ίσως κάποια στιγμή τελικά αξίζει να μετράμε τι βιώνει και τι πράττει ο καθένας ξεχωριστά από το να προσπαθούμε σε κάθε κίνησή μας, δράση ή λόγο,να αποδεικνύουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες.»

-«Τουλάχιστον να δείχνουμε με τη στάση μας στη ζωή και στους άλλους, ότι δεν είμαστε.»

-«Μα δεν το αρνούμαι αυτό… τα πάντα εξαρτώνται από τις δικές μας επιλογές, αλλά παίζει ακόμα ρόλο και η τύχη…ό,τι και να σημαίνει αυτό….»

-«Όπως και εχτές το βράδυ! 🙂  Ασφαλώς και έπαιξε ρόλο η τύχη! 😉 «

-«Θα έλεγα περισσότερο στη δική του κακή οργάνωση …εκεί κρίθηκε η δική μας επιτυχία!»

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Κάπου εδώ θέλω να κλείσω αυτή τη συνομιλία με τον αγαπητό μου φίλο, επειδή μάλλον θα κατέληγε σε σεντόνι. Έτσι και αλλιώς, αυτός και εγώ σαν τους δυο γέρους του μάπετ σόουμάπετ σόου, εξακολουθήσαμε να συζητάμε το ίδιο θέμα, όπως ξεκινήσαμε τη συζήτηση…

Έτσι σε θέλω, φίλε μου…πάντα με όρεξη και διάθεση για τέτοιες συζητήσεις… 😉


10 Responses to “το κους-κους εστί φιλοσοφείν?”


  1. 4 Ιουλίου, 2009 στο 9:51 μμ

    Όταν η σκέψη προηγείται της πράξης, στατιστικά έχεις καλύτερα αποτελέσματα.
    Θα συμφωνήσω με τον φίλο σου.
    Οι πράξεις που προέρχονται από ένστικτο ή πάθος, έχουν ακραία αποτελέσματα.
    Ή θαυμάσια ή καταστροφικά!
    Μια «υλική» νίκη, πάντα επιτυγχάνεται μέσω της λογικής σκέψης.
    Όπως και ο δικηγόρος, κερδίζει τη δίκη επειδή μελέτησε τη δικογραφία και κατέστρωσε σχέδιο.
    Όχι γιατί τη μέρα της δίκης ξύπνησε το πρωί και είπε: «Θα σκεφτώ κάτι on the way για το δικαστήριο»!
    Κάθε όραμα χρειάζεται οργάνωση για να πετύχει.
    Στην αντίθετη περίπτωση, που νικάς χωρίς σκέψη, ίσως είσαι πράγματι τυχερός…
    Η τύχη όμως, εμφανίζεται πάντα σαν δόλωμα, για να σε κάνει να πιστέψεις ότι αυτός είναι ο τρόπος για να νικάς. Και μόλις το πιστέψεις, χάνεις! 🙂
    Όπως ο τύπος στο καζίνο…

    Ανοίξατε θέματα να’ χουμε να συζητάμε μέχρι το επόμενο Καλοκαίρι!

    Πάντα να… διαφωνείτε σας εύχομαι! 😉

  2. 4 Ιουλίου, 2009 στο 10:47 μμ

    Υδροχόος σαν εσένα είναι ο φίλος μου, Lilith…αυτό τα λέει όλα!!! 😉

  3. 5 Ιουλίου, 2009 στο 3:51 μμ

    Καλησπέρα Αστροφεγγιά!
    Κι εγώ σαν Υδροχόος θα συμφωνήσω με την Lilith
    γιατί με εκφράζει το σχόλιο της
    Θέλω να πώ εδώ πως οι φιλοσοφικές συζητήσεις μπορεί να ξεκινήσουν
    απο μια απλή κουβέντα για άσχετα θέματα
    κάπως έτσι βέβαια με μια απλή κουβέντα ξεκινάει και η αλληλοψυχανάλυση:)

  4. 5 Ιουλίου, 2009 στο 8:04 μμ

    εγώ θα έλεγα στο φίλο σου πως η γενίκευση είναι το χόμπυ των Ελληνων…

    Είναι αυτό που ονομάζεται επαγωγική μέθοδος και δεν είναι καθόλου ασφαλης καθώς για να είναι αποδεκτή φεγγαράκι μου πρέπει τα στοιχεία να είναι επαρκή!

    Πάντως και στην Αρχαιότητα….τα πάντα ξεκινούσαν από κάτι τυχαίο!

  5. 6 Ιουλίου, 2009 στο 9:09 πμ

    To καλό είναι ότι έχετε και οι δύο δίκιο.
    Το κακό είναι ότι είστε Έλληνες.
    Αν ο εχθρός σας είναι Έλληνας και… εκείνος τότε είστε τυχεροί. Να μην ανησυχείτε για τίποτα γιατί σίγουρα και εκείνος κάπως έτσι θα δρα.
    Επίσης σας προτείνω να μην ενωθείτε ποτέ με τον εχθρό γιατί τότε οι απόψεις σας θα γίνουν τέσσερις. 🙂

    Αν τώρα ο εχθρός δεν είναι Έλληνας, τότε ατοιμαστείτε να κλάψετε.
    Γιατί;
    Ξέρει να κάνει σωστό καταμερισμό.
    Γνωρίζοντας δηλαδή σε πια θέση αποδίδει η άποψη Αστροφεγγιάς βάζει την Αστροφεγγιά.
    Και το ίδιο για τον άλλο συνεργάτη.
    Δεν αγωνίζεται να επικρατήσει μόνο μία άποψη απειδή γνωρίζει καλά, ότι κάτι τέτοιο θα τον έκανε μονοδιάστατο, άρα και ευάλωτο.

    Επίσης ο μη Έλλην εχθρός έχει βάλει τους προγόνους στη σωστή σειρά.

    Καλημέρα σας. 😉

  6. 23 Ιουλίου, 2009 στο 10:14 πμ

    Ο φίλος μου είναι λάτρης των γενικεύσεων γλαύκη μου… 😉

  7. 23 Ιουλίου, 2009 στο 10:15 πμ

    Όπως πάντα …πας να με μπερδέψεις Osiri… 🙂

  8. 23 Ιουλίου, 2009 στο 10:17 πμ

    Συμφωνώ και εγώ greekrose… 😉

  9. 7 Νοέμβριος, 2009 στο 4:13 μμ

    Πάντως ρε παιδιά και συγνώμη κιόλας που το «ξέθαψα» αυτό μετά από τόσο καιρό, ισχύει που και που κι αυτό που λένε μηδένα προ του τέλους μαγάριζε επί το λαϊκότερο… Απ’ αυτό τον πυρήνα που λέτε έχω την μικρή εντύπωση ότι δεν ξέμεινε και κανείς να χαίρεται..

  10. 10 Νοέμβριος, 2009 στο 1:02 μμ

    όπου κτυπάει η καρδιά της παρέας,βρίσκεται και ο πυρήνας…άρα συνεχίζουμε και θα συνεχίζουμε να χαιρόμαστε!
    Καλώς ήρθες isisveiled! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Ιουλίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Αυγ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Blog Stats

  • 318,965 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: