16
Μαρ.
10

Μαύρη τρύπα…

Πρόσφατα σ’ ένα τοπικό τηλεοπτικό κανάλι έτυχε να δω ένα ντοκυμαντέρ, που αφορούσε τις μαύρες τρύπες στο διάστημα. Πράγματι το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και απέσπασε την προσοχή μου καθ’ όλη τη διάρκειά του. Η «Μαύρη τρύπα» είναι μια συγκέντρωση μάζας τόσο μεγάλης που η βαρύτητά της  δεν επιτρέπει σε ο,τιδήποτε άλλο να ξεφεύγει από αυτήν. Είναι μια μαύρη οπή, που ελκύει και συσσωρεύει ενέργεια και την αιχμαλωτίζει μέσα της….

Τελοσπάντων κάπως έτσι διαπραγματεύονταν το φιλμάκι, που είδα και πήγα για ύπνο. Μόνο που το θέμα φαίνεται, με απασχόλησε περισσότερο από όσο υπέθετα και κατά πόσο θα έπρεπε, ίσως…!

Πριν αποκοιμηθώ, αλλά και την επόμενη μέρα, έπιανα τον εαυτό μου να κάνει διάφορους συσχετισμούς.

Με το μυαλό μου έφτιαχνα ένα σενάριο, πως τάχα ένα αντικείμενο στο διάστημα, όπως για παράδειγμα ένα άστρο, θα μπορούσε να παραλληλιστεί με τον άνθρωπο, που διανύει μια πορεία-τροχιά στη ζωή (διάστημα) του. Και τάχα μέσα σε αυτή την διαδρομή να πέφτει σε διάφορες μαύρες τρύπες ή να γίνεται το ίδιο μια μελανή οπή

Μα τι ήταν για μένα μαύρες τρύπες? Τι ρόλο έπαιζαν στον παραλληλισμό μου αυτόν?

Δεν ξέρω αν η παρομοίωσή μου είναι πετυχημένη ή όχι, παρόλα αυτά οι μαύρες τρύπες αντιπροσώπευαν και αντιπροσωπεύουν όλα τα ελαττώματα, που μπορεί να έχει ο άνθρωπος. Βέβαια δεν εννοώ τα ελαττώματα τα επιφανειακά, λόγου χάρη εμφάνισης. Κυρίως έχουν να κάνουν με ελαττώματα του χαρακτήρα μας και της προσωπικότητάς μας, τα οποία γίνονται τροχοπέδη για την καλυτέρευση, την εξέλιξη και πρόοδο του «είναι» μας.

Όπως μια μαύρη τρύπα εγκλωβίζει ενέργεια και αιχμαλωτίζει ένα αντικείμενο, παρακάπτοντάς το από την πορεία του, έτσι και εμείς με τα δικά μας μελανά σημεία παραστρατίζουμε, χάνουμε το στόχο μας. Και ο στόχος μας είναι να γίνουμε Άνθρωποι με το «Α» κεφαλαίο και ό,τι άλλο συνεπάγεται …

Δεν θέλω να αναλύσω τι σημαίνει για μένα να είσαι Άνθρωπος. Εξάλλου δεν έχει σημασία, από την άποψη, ότι ο καθένας μας εκλαμβάνει διαφορετικά την έννοια αυτή…

Σε αυτό το σημείο, εγώ επικεντρώνομαι στα ελαττώματα. Σε όσα δηλαδή, αρνητικά στοιχεία μπορεί να έχει ο καθένας μας ξεχωριστά. Είτε πρόκειται για εγωισμό, αλαζονεία, υποκρισία…παρορμητισμό, υπέρμετρη περιέργεια κλπ…

Ο,τιδήποτε, λοιπόν που μπορεί να μην μας κάνει αρεστούς στους άλλους, ή να ενοχλεί ή και να διαβάλει ή και να βάζει σε κίνδυνο τους άλλους…αλλά κυρίως να γυρίζει μπούμερανγκ σε εμάς. Εμάς να θέτει εκτός στόχου και πορείας.

Θα αναρωτηθεί κανείς, πώς μια μαύρη τρύπα υπάρχει και δεν μπορεί να την εξαφανίσει κανείς εύκολα. Ή έστω σε ένα «κακό» χαρακτήρα δεν χωράει μια αλλαγή γιατί εν μέρει δεν είναι επίκτητη, αλλά φύση. Πώς λοιπόν τίθεται θέμα «επιδιόρθωσης» αυτής της «ανωμαλίας»?

Από προσωπική πείρα και με ειλικρινή αναγνώριση των δικών μου ελαττωμάτων αν και είναι δύσκολο αυτό το έργο, πιστεύω, όμως ότι δεν είναι και ακατόρθωτο. Η αρχή γίνεται με την παραδοχή ότι δεν είμαστε φυσικά τέλειοι, ότι όλοι έχουμε τις μαύρες τρύπες μας, αλλά και ότι θα προσπαθήσουμε και θα δουλέψουμε σκληρά να τις εξαλείψουμε. Δεν είναι εύκολο και χρήζει υπομονής και επιμονής.

Να έχουμε στο νου μας πάντα τον στόχο μας αν και για την ώρα έχουμε ξεφύγει από τον δρόμο αυτό…Να βρίσκουμε το κουράγιο και τη δύναμη να επανέλθουμε στο σωστό μονοπάτι.

Εξάλλου μια θεωρία λέει, πως εφόσον υπάρχουν μαύρες τρύπες, άλλο τόσο μπορούν να υπάρχουν και λευκές…Εκεί που επικρατεί το σκοτάδι στην πρώτη περίπτωση, στην δεύτερη να εκπέμπεται το φως!

Μήπως αξίζει τελικά να το δοκιμάσουμε?


10 Responses to “Μαύρη τρύπα…”


  1. 16 Μαρτίου, 2010 στο 2:52 μμ

    από μαύρες τρύπες που προσπαθώ να ξεχάσω άλλο τίποτα!

  2. 16 Μαρτίου, 2010 στο 4:41 μμ

    Πάρα πολλές στη ζωή μας. Α προσπαθούμε τουλάχιστον να αναγνωρίζουμε τα τρωτά μας σημεία και να βελτιωνόμαστε

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. 16 Μαρτίου, 2010 στο 7:01 μμ

    Μαύρες τρύπες υπάρχουν όσο ασχολείσαι μαζί τους.
    Τότε μόνο μεγαλώνουν.
    Τότε μόνο αποκτούν υπόσταση.
    Αν δεν τις αποδεχτείς δεν μπορούν να δράσουν.
    Με την ενέργειά σου τρέφονται.
    Όμως εγώ, δεν βλέπω καμιά πουθενά εδώ γύρω… 🙄
    Μάλλον δεν θα υπάρχουν…

    Θέλεις να σου το αποδείξω;
    Βλέπεις όλους αυτούς τους ανθρώπους που σου κάνουν σχόλια;
    Ακούς αυτό το υπέροχο τραγούδι που έβαλες εδώ;
    Ε λοιπόν… αν υπήρχε κάπου εδώ κοντά μαύρη τρύπα, ούτε θα έβλεπες κανέναν ούτε θα άκουγες τίποτα.
    Θα τα είχε καταπιεί όλα.
    Άρα… δεν υπάρχουν.
    Φήμες. 😉

    Φιλιά αληθινά από μαύρο… πειρατικό. * * *
    😉

  4. 4 akrogialia
    17 Μαρτίου, 2010 στο 11:57 πμ

    Αστροφεγγιά μου, εγώ βρίσκω πολύ εύστοχο το συνειρμό που έκανες για τις μαύρες τρύπες και τα ελαττώματα…

    Από ελαττώματα ένας σωρός…αλλά σαν διδυμάκι τα καμουφλάρω τόσο πολύ που οι άλλοι τα εισπράττουν σαν προτερήματα! Χαχαχαχαχα

    Πρωτότυπο και ιδιαίτερο ποστ, όπως μόνο η Αστροφεγγιά ξέρει να γράφει!

    Να έχεις μια όμορφη μέρα!

    Πολλά φιλιά!

  5. 17 Μαρτίου, 2010 στο 8:38 μμ

    Γλαύκη μου…εγώ να δεις!!! 😉

  6. 17 Μαρτίου, 2010 στο 8:39 μμ

    Αυτό πιστεύω και εγώ γλαρένια μου…
    Πολλά φιλιά!

  7. 17 Μαρτίου, 2010 στο 8:48 μμ

    Osiri μου όσο ηθελοτυφλούμε τόσο δεν θα βλέπουμε τις μαύρες τρύπες και θα λέμε, ότι δεν μας επηρεάζουν. Αλλά δεν είναι έτσι. Καλό θα είναι να είμαστε και περισσότερο συνειδητοποιημένοι.
    Πολλά-πολλά φιλάκια! 🙂

  8. 17 Μαρτίου, 2010 στο 8:51 μμ

    Korallenia μου σε ευχαριστώ, καταρχάς, που βρίσκεις επιτυχή το συνειρμό μου…
    Επίσης και εγώ σαν Διδυμάκι….πολλές φορές το ίδιο κάνω και εγώ σαν εσένα…
    Αλλά κάπου κάπου με πιάνουν τύψεις συνειδήσεως! 😉
    Φιλάκια!

  9. 20 Μαρτίου, 2010 στο 2:28 μμ

    Κι’ εγώ βρίσκω πολύ πετυχημένο τον συνειρμό σου… μαύρες τρύπες-ελαττώματα.
    Έτσι είναι τα ελαττώματα. Μαύρες τρύπες στις οποίες βουλιάζουμε και χάνουμε οποιαδήποτε άλλη επαφή με την πραγματικότητα.
    Βέβαια, μπορείς (όπως ο αγαπητός πειρατής) να κάνεις ότι δεν τις βλέπεις και κάθε φορά που πέφτεις μέσα ν’ αναρωτιέσαι γιατί σκοτείνιασε! 😆
    Και υπάρχει και ο … Gemini way, της Κοραλλένιας, που «τα καμουφλάρει τόσο πολύ που οι άλλοι τα εισπράττουν σαν προτερήματα». 😉
    Εγώ είμαι σίγουρα πιο κοντά στο Gemini way, αν και κάνω φιλότιμες προσπάθειες για να διορθώνω ελαττώματα που έχω και που βλέπω ότι ενοχλούν τους άλλους…
    Δεν τα καταφέρνω βέβαια πάντα, αλλά προσπαθώ…
    Σίγουρα είναι καλύτερο από το…pirate way!
    Χαχαχαχαχαχαχααα

    Φιλιά πολλά Αστροφεγγιά μου!

  10. 20 Μαρτίου, 2010 στο 6:08 μμ

    Lilith μου δεν μπορώ να κάνω ο,τιδήποτε άλλο από το να συμφωνήσω μαζί σου!
    Welcome back, girl…we really missed you!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Απρ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 318,578 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: