21
Μαρ.
10

Συνεργείο ή εντατική?

Εδώ και κάποιες μέρες βγαίνοντας από το σπίτι να πάρω τον μικρό μου <ήλιο> στο σχολείο, αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα…Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο και θέλοντας να κλείσω την πόρτα μου είναι αδύνατο να κάνω το αυτονόητο. Η πόρτα λόγω υγρασίας ή ακόμα και του κρύου, που επικρατεί τις πρωινές ώρες, δεν κλείνει με τίποτα…Χρειάζονται πραγματικά, πολλές προσπάθειες από μέρους μου και μάλιστα δυνατά χτυπήματα για να μπορέσω να ασφαλίσω, επιτέλους την πόρτα…

Φυσικά ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε κάλλιστα να εκνευρίσει τον καθένα, πόσο μάλλον όταν είναι επαναλαμβανόμενο…Έτσι και εγώ θυμώνω αρκετά και σκέφτομαι, πως πάλι θα πρέπει να πάρω το αγαπημένο μου αμάξι στο συνεργείο να το ελέγξουν οι «ειδικοί» μιας και εγώ είμαι άσχετη σε τεχνικά θέματα…

Κάθομαι και συλλογίζομαι όμως πόση σημασία δίνω σε κάτι υλικό και ασήμαντο για πολλούς, ενώ για θέματα υψίστης σημασίας , ζήτημα είναι αν αφιερώνω το 50% της προσοχής μου!

Ίσως αυτό, μάλιστα να είναι κοινό μυστικό όλων μας…Αφήνουμε απροστάτευτο και εκτεθειμένο τον εαυτό μας και τη ζωή μας σε κινδύνους που μας περιβάλουν, που μοχθηρά εισβάλουν μέσα μας, ίσως επειδή αδυνατούμε να τους αντιληφθούμε…

Δεν αναφέρομαι σε προβλήματα σωματικής υγείας όσο σε «ιούς» που προσβάλουν την ψυχή μας...Πάθη, κακίες και αδυναμίες είναι εκείνα, που την κυριεύουν και που μπορεί επίσης να επιφέρουν και ψυχοσωματικά προβλήματα.

Τα πάθη και γενικά οι αδυναμίες σαν το γνωστό σαράκι, που τρώει το ξύλο, έτσι και αυτά τρώνε την ψυχή μας. Την γεμίζουν θλίψη και πόνο. Νοσούμε και δεν το παίρνουμε χαμπάρι. Εμμένουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων, στις πρόσκαιρες χαρές και επιτυχίες, ενώ αγνοούμε την ουσία…

Ο κόσμος έχει γεμίσει με καταθλιπτικούς ανθρώπους, γιατί μένουν ανικανοποίητοι και εγωιστές…Αιμοβόρα πλάσματα που ρουφάνε το αίμα τους, αλλά και των συναθρώπων τους.

Και όλα αυτά? Όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί έχουμε πάψει να αγαπάμε. Έχουμε πάψει να ενδιαφερόμαστε …να κατανοούμε και να βοηθάμε. Το σημερινό μου post μπορεί να μοιάζει με ένα πρόσφατο που έχω γράψει…Αλλά δείχνει το πόσο με προβληματίζει και με απασχολεί το θέμα.

Αισθάνομαι, πως βρισκόμαστε στην εντατική πτέρυγα ενός νοσοκομείου και ζητάμε βοήθεια. Ζητάμε την ίαση, να θεραπεύσουμε και να επουλώσουμε τις πληγές μας για να μπορέσουμε μετά και εμείς οι ίδιοι να προσφέρουμε.

Η Πίστη μας στα Θεία είναι σημαντικός αρωγός στην προσπάθεια αυτή…Όχι δεν θα σας κάνω ηθικοπλαστικά διδάγματα ούτε θρησκευτικές νουθεσίες. Είμαι ανάξια για κάτι τέτοιο, άλλωστε…Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ό,τι επιθυμεί …αν πιστεύει!

Το ζητούμενο είναι ένα: Να βρούμε τη δύναμη και το κουράγιο να απομακρύνουμε όλα εκείνα που ματώνουν και αμαυρώνουν την ψυχή μας…Να έρθουμε όσο γίνεται πιο κοντά στο Φως!

Είναι μακρύς και δύσκολος αυτός ο δρόμος, που όμως πρέπει να τον διασχίσουμε, ξεπερνώντας κάθε σκόπελο. Νομίζω, ότι οφείλουμε μια μεγάλη συγνώμη στον εαυτό μας έτσι όπως τον καταντήσαμε…ακόμα και αν αυτή η λέξη να φαντάζει μια πολύ δύσκολη λέξη…!


5 Responses to “Συνεργείο ή εντατική?”


  1. 23 Μαρτίου, 2010 στο 2:35 πμ

    Ξέρεις τι είναι παράξενο;
    Το post σου αυτό είναι από χτες εδώ.
    Κι’όμως! Δεν βλέπω κανέναν να κάνει σχόλιο!
    Σκεφτόμουν πως αυτό, μπορεί να είναι ένα είδος απάντησης. Μπορεί και όχι.
    Άναρωτιέμαι τελικά πόση κούραση μπορεί να νιώθουν αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι!
    Τα είδαμε και τα κάναμε όλα (ή σχεδόν όλα. Αλλά δεν έχει σημασία).
    Σκέφτομαι πως τελικά, μάλλον δεν είναι κουρασμένος ο άνθρωπος.
    Τελικά… μάλλον η ανθρωπότητα είναι κουρασμένη!!!

    Υπέροχο το τραγούδι σου Αστροφεγγιά!
    Ό,τι και να συμβαίνει θα είμαστε εδώ.
    Όλοι μαζί.

    Πολλά πολλά φιλιά

  2. 23 Μαρτίου, 2010 στο 2:36 πμ

    Να έχεις μια όμορφη μέρα.
    * * *

  3. 23 Μαρτίου, 2010 στο 8:20 πμ

    Ίσως γιατί ο «κόσμος» όπως λες θέλει ή έχει να ανάγκη να ακούει πράγματα τα οποία μας κάνουν να ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια…
    Σεβαστό και κατανοητό! 😉
    Καλή σου μέρα Osiri!

  4. 23 Μαρτίου, 2010 στο 12:02 μμ

    Σωστή παρατήρηση καπετάνιε…
    Γιατί εγώ προσωπικά, προσπαθώ ν’ αφήσω σχόλιο σ’ αυτό το ποστ, 3 μέρες τώρα!
    Ήμουν όμως τόσο κουρασμένη ψυχικά, που δεν είχα τη δύναμη να το κάνω…
    Ό,τι και να σχολίαζα, αναγκαστικά θα με έβαζε στη διαδικασία να έρθω σε επαφή με τα δικά μου (ή των άλλων) πάθη, κακίες και αδυναμίες.
    Απ’ την άλλη έβλεπα ότι δεν σχολίαζε κανένας και ένιωθα άσχημα για την αδυναμία ολωνών μας…
    Είναι δύσκολες αυτές οι μέρες…
    Από αρκετά έως πολύ θα έλεγα.
    Οφείλουμε μία συγνώμη στον εαυτό μας, έχεις δίκιο.
    Αλλά μας οφείλει κι’ ο κόσμος μία.
    Εγώ τουλάχιστον, έτσι νιώθω.

    Φιλιά πολλά!

  5. 23 Μαρτίου, 2010 στο 12:08 μμ

    Κάθε αρχή και δύσκολη, λέει ο λαός…Όπως και «ο καλός καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται»!
    Δεν υπάρχει καλό αν δεν κοπιάσεις πρώτα…Αν δεν προσπαθήσεις και δεν ταπεινωθείς…
    Όλα αυτά δεν τα λέω σε σένα Lilith μου ή σε κάποιον άλλον από εσάς…Τα λέω να τα ακούσω εγώ πρώτα…
    Την καλημέρα μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Απρ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 316,354 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: