24
Μαρ.
10

Μοναξιά ή μοναχικότητα?

Πρόσφατα παρακολούθησα στην τηλεόραση, σε κάποια από τις εκπομπές του μεσημεριού, μια γυναίκα που ερωτεύτηκε πάρα πολύ …τον Πύργο του Άιφελ! Και όχι μόνο αυτό, αλλά πως στη συνέχεια τον παντρεύτηκε!!! Αυτό το νέο ήρθε να προστεθεί σε άλλες παρόμοιες ειδήσεις που είχα ακούσει… Μια άλλη επίσης, γυναίκα ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε το laptop της, κάποιος άλλος έκανε το ίδιο με το μαξιλάρι του και κάποια τρίτη γυναίκα από τη Σουηδία όχι μόνο παντρεύτηκε το αντικείμενο, στην κυριολεξία (της λέξης), του πόθου της, αλλά στη συνέχεια πήρε και το όνομά του. Πήρε το «επίθετο του γαμπρού» σαν να λέμε και ονομάζεται πλέον <κυρία Τείχους του Βερολίνου>!

Κάθομαι και συλλογίζομαι αυτές τις περιπτώσεις και αναρωτιέμαι: Έχει όντως σαλέψει ο κόσμος, έχει χάσει το μυαλό του και προβαίνει σε αυτές τις τρελές ενέργειες και δηλώσεις ή κρύβεται κάτι άλλο από κάτω?

Μήπως έχει να κάνει για άλλη μια φορά με τις ανθρώπινες σχέσεις ή μάλλον την έλλειψή τους και καταλήγουμε σιγά σιγά στην μοναξιά και τη μοναχικότητα?

Μοναξιά και μοναχικότητα…δύο έννοιες που φαινομενικά μοιάζουν, αλλά είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους.

Συχνά βλέπουμε γύρω μας γυναίκες και άντρες να «πορεύονται» μόνοι τους. <Δεν τα βρίσκουμε τελικά>, <δεν με καταλαβαίνει> ή <δεν με σεβάστηκε>…είναι οι κύριες δικαιολογίες που εφευρίσκουμε για να εξηγήσουμε την μοναξιά μας. Έτσι παραμένουμε μόνοι για μεγάλο χρονικό διάστημα και σε  συνεχές κυνήγι νέου συντρόφου μέχρι και αυτή η νέα σχέση να έχει την ίδια κατάληξη.

Φαίνεται λοιπόν, ολοκάθαρα η αδυναμία μας να συνυπάρχουμε αρμονικά με τους άλλους… είτε πρόκειται για ερωτική σχέση, οικογενειακή ή ακόμα και φιλική…Αυτό έχει φυσικά, ως συνέπεια να μένουμε μόνοι μας. Κλεινόμαστε στον εαυτό μας και ο χώρος μας ή το σπίτι μας να μετατρέπεται το καταφύγιό μας, η «μαρκαρισμένη περιοχή» μας. Κάθε άλλος να χαρακτηρίζεται σαν εισβολέας στη ζωή μας στην  χειρότερη περίπτωση ή απλά επισκέπτης-φιλοξενούμενος κατά επιλογή μας, στην καλύτερη περίπτωση.

Από την άλλη είναι η μοναχικότητα, που έχει ως κοινό με τη μοναξιά το περιβάλλον που επιλέγουμε να ζούμε, μόνο που παρουσιάζεται στους γύρω, τους υπόλοιπους ανθρώπους, πιο φιλοσοφημένο. Τόσο μάλιστα, που πείθουμε τον ίδιο τον εαυτό μας, ότι μόνοι μας διαλέξαμε την κατάσταση αυτή. <Είμαι μόνος μου να τα βρω με τον εαυτό μου, να μάθω ποιος είμαι, τι θέλω στη ζωή μου κλπ>. Είναι δηλαδή ένας τρόπος για να οδηγηθούμε στην αυτογνωσία και ως τρόπο καλύτερης κατανόησης του κόσμου ολόκληρου. Κάποτε άκουσα ότι η μοναχικότητα σε κάνει αυτάρκη, επειδή δεν εξαρτάσαι από κανένα και δεν χρειάζεται να δίνεις σε κανέναν και για ο,τιδήποτε εξηγήσεις.

Κάπου στο βάθος της μοναχικότητας διαφαίνεται ο μοναχισμός ως θεσμός, αλλά επειδή έχει να κάνει με την θρησκεία, δεν θα ήθελα να καταπιαστώ με αυτό….

Μπορεί όλες αυτές μου οι σκέψεις να είναι τελείως λάθος…Παρόλα αυτά όμως η μοναξιά και η μοναχικότητα είναι μια πραγματικότητα στη ζωή μας και παίρνοντας αυτό σαν δεδομένο θα ήθελα να θέσω μια ερώτηση:

Στη φύση, τα ζώα είναι ζευγαρωμένα, ζουν σε αγέλες, επικοινωνούν…Ο άνθρωπος, που κατά την γνώμη μου γεννήθηκε και προορίστηκε να ζει σε κοινωνία, με σύντροφο και οικογένεια, γιατί έρχεται και τα ανατρέπει όλα αυτά?

και ένα άλλο που μου αρέσει πολύ…:


20 Responses to “Μοναξιά ή μοναχικότητα?”


  1. 24 Μαρτίου, 2010 στο 11:18 πμ

    Καλημέρα, Αστροφεγγιά μου.
    Δύσκολο θέμα επέλεξες σήμερα, που με πονάει…
    Πολύ πρόσφατα είμαι παρέα με την μοναξία μου,
    αλλά το κακό με μένα είναι ότι έχω συνηθίσει να μένω μόνη.
    Βλέπεις τα θέλω μου στις σχέσεις μου είναι πολλά
    και οι αξιώσεις μου μεγάλες και αυτό με κάνει δύσκολο
    άνθρωπο σε μια συμβίωση. Όμως, καμιά φορά αυτό δεν μπορούμε
    να το αλλάξουμε… Απλά, το καλό με μένα είναι ότι έχω φίλους
    και είμαι πολύ κοινωνική και χρυσώνεται το χάπι 😉

    Τι σου είπα τώρα; Ότι δεν μου αρέσει που είμαι μόνη μου,
    αλλά το προτιμώ από το να είμαι σε μία σχέση για να μην είμαι
    μόνη μου. Δεν σε έπεισα ότι δεν είμαι «προβληματική», ακριβώς
    γιατί δεν το προσπάθησα! Ξεμπροστιάζομαι μόνη μου 😆

    Tα κοχυλένια φιλιά μου και ένα ζεστό χαμόγελο.
    Υ.Γ. Πολύ ωραία δομημένη ανάρτηση με υπέροχες μουσικές επιλογές.
    Εύγε!

  2. 24 Μαρτίου, 2010 στο 11:29 πμ

    Α… για το θέμα έχω να σου προσθέσω κάτι που σήμερα
    βγήκε στο internet στην Ελλάδα, ενώ είναι γεγονός που έχει
    συμβεί καιρό τώρα! (Σε όλα πίσω είμαστε…)

    Ο Ρώσος δρ. Πέρελμαν είχε κερδίσει 1.οοο.οοο ευρώ ως έπαθλο για την επίλυση ενός δύσκολου μαθηματικού προβλήματος παγκοσμίως. Εκείνος όμως αρνήθηκε να το εισπράξει, λέγοντας πως του φτάνουν όσα έχει… Αργότερα δικοί του άνθρωποι αποκάλυψαν ότι έχει επιλέξει να ζει ως ερημίτης, οπότε τα χρήματα του είναι περιττά. Βλέπεις λοιπόν, πως ο πιο έξυπνος άνθρωπος, είναι μοναχικός!
    Τώρα τι να σου πω; Σιωπώ…

  3. 24 Μαρτίου, 2010 στο 2:10 μμ

    Μπήκα στον χώρο των σχολίων για να υπερασπιστώ τη μοναχικότητα.
    Το έκανε όμως ο Δρ. Πέλερμαν για μένα!
    Μετά απ’ αυτό, τι να σχολιάσει κανείς…
    Είναι αυτό που λέμε… i rest my case!
    Όσο για τις σχέσεις…
    Δεν πιστεύω και δεν πίστεψα ποτέ ότι το να είσαι σε μία σχέση είναι αυτοσκοπός και πρέπει να υποστείς τα πάντα απλά και μόνο για να μη νιώθεις μοναξιά.
    Αν δεν μπορείς ν’ αντέξεις τον εαυτό σου, μοναξιά θα νιώθεις και με ολόκληρο χωριό γύρω σου να σου κάνουν τεμενάδες!
    Η σχέση και η οικογένεια, δεν πρέπει να αποτελεί καταφύγιο στο οποίο εύκολα θα μπορούμε να κρυφτούμε απ’ τον εαυτό μας.
    Η σχέση (και πόσο μάλλον η οικογένεια), πρέπει να είναι συνειδητοποιημένη επιλογή ώριμου ανθρώπου και όχι πανικόβλητης ψυχής!
    Για να έχει αξία…
    Διαφορετικά, άστο καλύτερα!

    Φιλιά πολλά!

  4. 24 Μαρτίου, 2010 στο 3:50 μμ

    «Στη φύση, τα ζώα είναι ζευγαρωμένα, ζουν σε αγέλες, επικοινωνούν…Ο άνθρωπος, που κατά την γνώμη μου γεννήθηκε και προορίστηκε να ζει σε κοινωνία, με σύντροφο και οικογένεια, γιατί έρχεται και τα ανατρέπει όλα αυτά?»

    Μάλλον γιατί πλάστηκε «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν».
    Έχεις δει πουθενά εσύ κανένα Θεό να ζει με παρέα η οποία να του φωνάζει κάθε πρωί «σήκω να πας στη δουλειά ανεπρόκοπε, πήγε μεσημέρι»;
    Δε νομίζω!
    Μπούχαχαχααα 🙂

    Μου αρέσουν οι προβληματισμοί σου, αν και πιστεύω πως αν κάποια μέρα τα δύο φύλα γίνουν ένα τότε δεν θα τίθεται θέμα συντρόφου μιας και δεν θα ήθελα με τίποτα να συνυπάρχω στο ίδιο σπίτι και να μένουμε μαζί για μια ζωή με τον κολλητό μου τον Βαγγέλη. Α χαχαχαχααα 🙂
    Θέλω να πω πως είναι πολύ ωραίο πράγμα να ζεις με μια γυναίκα εκτός και αν δεν είναι γυναίκα.
    Χά χά χά! 😆

    Και τελειώνοντας θα πω την φράση:

    «Δώσαμε, δώσαμε». 🙄

    Τα clipάκια σου είναι τέλεια και τα δύο!

    Πολλά φιλιά

    ps: Εξαιρέσεις υπάρχουν πάντα σε όλα.
    Το θέμα είναι… που να είναι κρυμμένες άραγε; 🙄

  5. 24 Μαρτίου, 2010 στο 5:06 μμ

    «Μάλλον γιατί πλάστηκε “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν”.
    Έχεις δει πουθενά εσύ κανένα Θεό να ζει με παρέα η οποία να του φωνάζει κάθε πρωί “σήκω να πας στη δουλειά ανεπρόκοπε, πήγε μεσημέρι”;»

    Μπορεί να κολυμπάει στο – αμφίβολης ποιότητας – ρούμι, αλλά ώρες-ώρες έχει κάτι αναλαμπές που με αφήνουν άναυδη!!! 😆 😆 😆

  6. 24 Μαρτίου, 2010 στο 5:42 μμ

    Matriga μου καλησπέρα! Τελικά δεν περνάει μέρα, που να μην διαπιστώνω να έχουμε κοινά στοιχεία μεταξύ μας… Και εγώ βρίσκομαι σε μια παρόμοια κατάσταση, να είμαι παρέα με τη μοναξιά μου και με τον μικρό μου «ήλιο»…
    Θα με ρωτήσεις τώρα, πως νοιώθεις μοναξιά ενόσω έχεις τον ήλιο σου…Νομίζω, πως κανείς δεν θα πίστευε, ότι είναι το ίδιο…
    Βέβαια επιλογή μου είναι και οφείλω να την ακολουθήσω μέχρι το τέλος της…
    Όμως πραγματικά είναι ότι δεν αξίζει να είμαστε μόνοι…
    Και για να έρθω στα του λαμπρού δόκτωρα Πέρελμαν…κάποια σπουδαία μυαλά στο να λύνουν προβλήματα δεν σημαίνει ταυτόχρονα, πως είναι έξυπνοι στα θέματα της ζωής…και αυτό δεν το αποδεικνύει η άρνησή του να πάρει το έπαθλο του 1.000.000 ευρώ!
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη, γλυκειά μου!

  7. 24 Μαρτίου, 2010 στο 5:50 μμ

    Lilith μου θα συμφωνήσω μαζί σου ως μερικά σημεία…Φυσικά μια ερωτική σχέση-δεσμός δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν κάνω σχέση για να λέω πως βρίσκομαι σχέση για τα μάτια του κόσμου…
    Επίσης την οικογένεια δεν την διαλέγεις αλλά την κληρονομείς…
    Αυτό εγώ που διαπραγματεύομαι στο ποστ μου είναι το πόσο δύσκολο είναι να είμαστε μέλη σε μια σχέση…Είτε πρόκειται για οικογένεια, είτε ερωτική…για αυτό το λόγο ερχόμαστε πολύ συχνά σε ρήξη μαζί τους…
    Τότε μένει ότι το πρόβλημα έγκειται σε μας τους ίδιους.Ίσως ακριβώς γιατί δεν τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας..από εκεί λοιπόν, ξεκινάει το πρόβλημα!

  8. 24 Μαρτίου, 2010 στο 5:58 μμ

    Osiri ωραίος ο αστεϊσμός σου, αλλά αγαπημένε μου δεν χωράει πουθενά…Στην ουσία λες και εσύ το ίδιο πράγμα..Οι σχέσεις είναι προβληματικές, γιατί δεν υπάρχει σεβασμός ανεκτικότητα,αλτρουισμός, αντίθετα υπάρχει εγωισμός…ποιος θα έχει το πάνω χέρι σε μια σχέση κλπ!
    Από την άλλη ακόμα και αν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές και υπάρχουν όλα τα στοιχεία εκείνα που θα κάνουν βιώσιμη μια σχέση…ταύτιση δεν υπάρχει ποτέ…Εξάλλου και μέσα από την ένταση ή έστω ένα τσακωμό βγαίνει και κάτι εποικοδομητικό…Οπότε ορθώς υπάρχουν και αυτά!
    Χαίρομαι που σου άρεσαν τα clipάκια μου
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη και μια μεγάλη αγκαλιά από μένα! 😉

  9. 24 Μαρτίου, 2010 στο 6:00 μμ

    Lilith μου σχετικά με την «αναλαμπή» του πειρατή μας, έχω ήδη τοποθετηθεί….!

  10. 24 Μαρτίου, 2010 στο 6:03 μμ

    Θα ήθελα να αφιερώσω σε όλους σας το ακόλουθο:

  11. 24 Μαρτίου, 2010 στο 7:01 μμ

    Αστροφεγγιά μου,
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση του ωραίου τραγουδιού.
    Πολύ ωραία επιλογή! Τελικά, σίγουρα έχουμε πολλά κοινά 😉
    Σε φιλώ γλυκά με πολλά κοχυλένια
    και σου στέλνω έξτρα αστερόσκονη,
    ώστε τα όνειρά σου να γίνουν πιο εύκολα πραγματικότητα 🙂

  12. 24 Μαρτίου, 2010 στο 7:12 μμ

    Matriga μου σε ευχαριστώ για την ευχή σου…το ίδιο εύχομαι και εγώ για σένα…Να έρθουν στη ζωή σου όπως τα επιθυμείς εσύ!
    Πολλά αστροφιλιά (όπως λέει και ο πειρατής μας 😉 )

  13. 24 Μαρτίου, 2010 στο 7:32 μμ

    Αστροφεγγιά μου,
    το εύχομαι και για τις δύο μας με την ψυχή μου!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ. Τα αστροφιλιά στα ανταποδίδω
    και σου χαρίζω αυτό το ονειρικό τραγούδι που με
    ταξιδεύει ώστε να δεις τι μας εύχομαι 😉

  14. 24 Μαρτίου, 2010 στο 7:41 μμ

    Με κάνεις χώμα με το τραγούδι αυτό…Σε ευχαριστώ!
    Ό,τιδήποτε άλλο πω…θα είναι κάτι σαν ιεροσυλία..

  15. 24 Μαρτίου, 2010 στο 8:06 μμ

    Ωωωω! Σ’ ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό, Αστροφεγγικά.
    Το σημείωσα, οπότε αν θες σβήνεις το σχόλιο 😉
    Tα λέμε 🙂

  16. 24 Μαρτίου, 2010 στο 8:08 μμ

    χα χα χα
    Από τον ενθουσιασμό μου…
    σε έγραψα Αστροφεγγικά! 😆
    Σαν βεγγαλικό μου κάνει,
    αλλά μάλλον η παραδρομή έγινε από την χαρά μου!

    Να είσαι καλά, Αστροφεγγιά μου.

  17. 24 Μαρτίου, 2010 στο 8:09 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχα είσαι απίστευτη…!
    Μου φτιάχνεις τη βραδιά!
    Λες να εκραγώ στο τέλος σαν βεγγαλικό…πάει χάθηκα μπρρρρρ!
    χαχαχαχαχαχαχα 😉

  18. 24 Μαρτίου, 2010 στο 8:16 μμ

    χα χα χα χα
    Έχω σκάσει στα γέλια!! 😆


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Απρ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 318,521 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: