08
Απρ.
10

Το κους-κους εστί φιλοσοφείν? (2)

Μου αρέσουν οι συζητήσεις…Ακόμα και αυτές, που εύκολα μπορούν να χαρακτηριστούν ανούσιες. Πεποίθησή μου είναι, ότι από κάθε συζήτηση ή διάλογο, πάντα βγαίνουν μαργαριτάρια…Δεν εννοώ εκείνα τα «μαργαριτάρια» που προκαλούν το γέλιο από τα τυχών λάθη ενός συνομιλητή, αλλά διαμαντάκια ομορφιάς και χάριτος, που μπορούν να ωφελήσουν τον οποιοδήποτε αναπάσα στιγμή.

Ο καλύτερος τρόπος να επιτευχθεί αυτό, λοιπόν, είναι η επικοινωνία …ο διάλογος. Μάλιστα όταν οι συνδαιτυμόνες είναι λίγοι στον αριθμό, όπως πχ 2, είναι ακόμα καλύτερα. Είναι πιο πρόσφορο το έδαφος για μια σωστή και εποικοδομητική συνομιλία.

Έχω την τύχη, λοιπόν, να έχω ένα «συνοδοιπόρο» προς αυτήν την κατεύθυνση…Και πάντα μια κουβέντα μαζί του, είναι μια στιγμή απόλαυσης, ακόμα και αν περιέχει αντιρρησία ή ένταση…Πάντα υπάρχει κάτι να κερδίσω και να ωφεληθώ, συνυπολογίζοντας, βέβαια ότι μαθαίνω περισσότερα για τον χαρακτήρα του, αλλά και για τον ίδιο.

Παραθέτω μια τέτοια συνομιλία…και μπορείτε να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα:

Η κουβέντα ξεκινά με την αναφορά σε ένα άτομο που δεν του είναι και πολύ συμπαθή…
astrofegia: Ο watermania σου είπα ότι τα ξαναβρήκε με τον centarious του ζήτησε λέει συγνώμη (nick names που χρησιμοποιούσαν σε ένα παιχνίδι)
AD: θα ξεράσουμε!
astrofegia: καλά μην προβείς σε τέτοιες υπερβολές χαχαχαχα
AD: μου φέρνουν αναγούλα κάτι τέτοιες αηδίες!!!
astrofegia: αφού δεν σε συγκίνησε, κάτι είναι και αυτό χαχαχαχαχαχα
AD: ναι αμέ τι να σου πω!
astrofegia: γίνεσαι και εσύ ώρες ώρες ….τόσο εκρηκτικός, τι να σου πω! Πλάκα έχεις!
AD: τι εκρηκτικός; Aδιάφορα τα βλέπω!
astrofegia: το «ξεράσω» δεν δείχνει αδιαφορία. H αδιαφορία δεν σου προξενεί συναισθήματα ούτε άλλες «εκδηλώσεις»…
AD: λάθος… θα ξεράσω από την βλακεία της υπόθεσης. Αυτό είναι το γεγονός… Είναι τόσο αδιάφορα και απεχθή που φέρνουν αναγούλα!
astrofegia: μα σου λέω αν ήταν αδιάφορο δεν θα ένοιωθες απολύτως τίποτα….αυτό είναι αδιαφορία, ένα κενό!
AD: δεν μπορείς να το καταλάβεις αν δεν το νοιώσεις.
astrofegia: υπάρχουν πράγματα, καταστάσεις, πρόσωπα που μου είναι αδιάφορα….ξέρω την «αίσθηση»
AD: και η αδιαφορία είναι μια κατάσταση. Αυτή η κατάσταση μπορεί να φέρνει αναγούλα! Επειδή εσύ την αδιαφορία την βιώνεις αλλιώς (αν την βιώνεις) δε σημαίνει ότι είναι ίδια σε όλους.
astrofegia: μα είναι δυνατόν κάτι αδιάφορο να σου προξενεί κάτι? όπως οι ανάπηροι, δεν μπορούν να αντιληφθούν, όχι γιατί δεν θέλουν ή τους είναι αδιάφορο αλλά είναι νεκρά τα νεύρα ….όπως όταν είσαι απαθής για κάτι.

AD: απλά δεν μπορείς να το καταλάβεις. Είναι κάτι τόσο αδιαφορο που μόνο ο εμετός μου του αξίζει! Για τόσο χάλια δηλαδή!

astrofegia: εσύ δεν το καταλαβαίνεις …το ότι σου προκαλεί συναισθήματα ακυρώνει το αδιάφορο που υποστηρίζεις.

AD: μα ο εμετός δεν είναι συναίσθημα!
astrofegia: είναι μια αντίδραση που σου προκαλεί η αίσθηση…γιατί κάνουμε εμετό?
AD: η αίσθηση της αδιαφορίας.Όπως είπα και πριν η αδιαφορία είναι μια κατάσταση.
astrofegia: η αδιαφορία ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!
AD: δεν είναι το τίποτα! Έτσι λες εσύ!
astrofegia: ακριβώς, άρα δεν αντιδράς
AD: άλλωστε εγώ δεν είπα ότι μόνο η αδιαφορία προκαλεί εμετό. Ούτε θα βρεις ποτέ άνθρωπο πάνω στην Γη που να πει ότι έχει μόνο ένα συναίσθημα και τίποτα άλλο. Αποκλείεται να συνυπάρχουν πάνω από 2 ή 5 συναισθήματα ταυτόχρονα;
astrofegia: και βέβαια υπάρχουν …σε αυτό που αντετίθομαι είναι ότι η αδιαφορία δεν σου προκαλεί κανένα συναίσθημα
AD: λάθος… είναι το συναίσθημα της αδιαφορίας.
astrofegia: και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της τότε?

AD: δεν είναι τα ίδια κάθε φορά. Aνάλογα το γεγονός.
astrofegia: δεν είναι έτσι….όλα τα συναισθήματα, έχουν χαρακτηριστικά σαν τα συμπτώματα από αρρώστιες, έτσι τα καταννοείς.

AD: λάθος. Τα χαρακτηριστικά των συναισθημάτων ποικίλουν και διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Το απεχθές σε κάποιον μπορεί να φέρει εμετό και σε άλλον μπορεί όχι. Οταν κάποιος είναι λυπημένος μπορεί να του κοπεί η όρεξη και σε κάποιον άλλον μπορεί να ανοίξει και τρώει τον άμπακο! Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους. Οπότε δεν υπάρχουν σαφή χαρακτηριστικά για τα συναισθήματα.
astrofegia: μα η απέχθεια δεν είναι χαρακτηριστικό της αδιαφορίας, δεν καταλαβαίνεις τι   λέω? Αν μου έλεγες πχ όσα μου είπες για τον watermania μου είναι απεχθή άρα μου προξενούν εμετό,θα το αντιλαμβανόμουν αυτό…όταν όμως ισχυρίζεσαι ότι είναι ΑΔΙΑΦΟΡΟ, δεν δικαιολογεί την  τάση για έμετο… Επιμένω, πως κάτι αδιάφορο ή απαθές είναι κάτι που δεν μας «αγγίζει» και δεν μας δημιουργεί καμιά αίσθηση
AD: και που ξέρεις εσύ πως βιώνω το αδιάφορο; Εμετό μπορεί να μου προκαλούν διάφορες καταστάσεις. Από συζητήσεις γύρω από γλοιώδη ζητήματα μέχρι και από απλές αναφορές ενός άσχετου θέματος.
astrofegia: τότε χωρίς να θέλω να σε θίξω, πιστεύω ότι μπερδεύεις τα συναισθήματα…και απλά τα ονομάζεις όπως θές.
AD: ναι τώρα με έχεις θίξει πολύ και δεν θα φάω για μεσημέρι!
astrofegia: δεν ξέρω αν θίγεσαι ποτέ ή όχι, αλλά εγώ συνήθως δεν θέλω να προσβάλω τον άλλον εσκεμμένα…συνήθως….και για αυτό θέλω να εξηγούμαι.
AD: καλά άστο αυτό το κομμάτι!!!
astrofegia: το «εσκεμμένα» ή το «συνήθως»?
AD: όλη τη φράση!
astrofegia: και γιατί παρακαλώ?
AD: γιατί νομίζω ότι δεν το ελέγχεις και πολύ. Είναι πολλές οι φορές που βγαίνεις εκτός ελέγχου και λες διάφορα. Αλλά αυτό έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του καθενός.
astrofegia: για αυτό είπα 2 λέξεις κλειδιά…ξέρω τα ελαττώματά μου, θα εθελοτυφλούσα αν έλεγα πως είμαι οκ και σωστά έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία, όπως ανέφερες. Υποθέτω πως εγώ είμαι εκρηκτική σαν χαρακτήρας
AD: σωστά υποθέτεις. Για να χρησιμοποιήσεις την λέξη «εκρητική» για να προσδιορίσεις αυτό που είσαι, είναι προφανές ότι το βλέπεις σαν προτέρρημα.
astrofegia: το «εκρηκτικό» σαν λέξη είναι ουδέτερο..και από όσο γνωρίζω πάντα προσθέτουν αρνητικά επίθετα δίπλα του…για να σε διευκολύνω, θα πω, πως όχι. Δεν το θεωρώ προτέρημα.
AD: οκ
astrofegia: πρέπει να έχω ψυχραιμία και μια αντικειμενικότητα…κάτι που στις περισσότερες φορές δεν ισχύει. Το παλεύω όμως, πραγματικά. Για αυτό ίσως, ξέρω να ξεχωρίζω το θέμα του αδιάφορου και της απάθειας, καλύτερα από σένα… 😉
AD: όπως είπα ο καθένας τα βιώνει διαφορετικά.
astrofegia: κοίτα….μιλάμε για κάποιες απόλυτες έννοιες ….όπως είναι το «α» το στερητικό μπροστά από αυτές τις λέξεις. Αν σου ήταν αδιάφορο, δεν θα είχες καμιά αντίδραση, δεν είναι αλλεργία.
AD: όταν δίνεις στενές έννοιες σε κάτι, τότε δεν μπορείς να δεις περισσότερο από αυτό. Για εσένα η αδιαφορία μπορεί να είναι στο 1 και για εμένα να είναι από 5 εώς το 15. Δεν μπορείς να συγκρίνεις αν δεν είσαι συγχρόνως 2 άτομα. Πράγμα που δεν γίνεται. Ο Ολυμπιακός μου είναι αδιάφορος αλλά και απεχθής. Σύμφωνα με τα λεγόμενά σου θα έπρεπε να μην μου προκαλεί τίποτα από τη στιγμή που μου είναι αδιάφορος. Όμως δεν είναι έτσι. Όπως είπα και πριν,δεν υπάρχει μόνο ένα συναίσθημα ταυτόχρονα, αλλά πολλά και πολλές φορές συνδιαστικά!
astrofegia: μπορώ να σε ρωτήσω? Πιστεύεις ότι η λέξη ή ή έννοια αδιαφορία, είναι απόλυτη?
AD: τίποτα δεν είναι απόλυτο. Μπορεί να είναι απόλυτο για έναν αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι για όλους.
astrofegia: πες μου σε παρακαλώ την ερμηνεία της λέξης αυτής…τι σημαίνει?
AD: ποιο? το απόλυτο;
astrofegia : η  αδιαφορία
AD: Γενικά το τι λέμε αδιαφορία; Το ξέρεις. Ειδικά το πως βλέπει ο καθένας το τι είναι αδιάφορο και τι όχι, το ξέρει ο ίδιος.

astrofegia: θες να πεις ότι χρησιμοποιούμε τις λέξεις όπως θέλουμε?
AD: Ερμηνεία της λύπης και της χαράς μπορεί να δώσει ο καθένας αφού είναι κάτι γενικό. Ειδικά όμως μόνο ο ίδιος βιώνει και ξέρει. Ε βέβαια εξαρτάται από ποια μεριά το βλέπεις. Εγώ θα νοιώσω χαρά αν βρω μια δουλειά που θα μου δίνει 3000 το μήνα κάποιος άλλος μπορεί να το βλέπει αδιάφορα γιατί παίρνει ήδη 3000 και άλλος μπορεί να στενοχωρηθεί γιατί μπορεί να έπαιρνε 5000
astrofegia: κοίτα λέμε πολλές φορές «έκλαψε από χαρά» αλλά δεν φθάνουμε σε σημείο να συγχέουμε τις έννοιες, το παράδειγμα που δίνεις είναι τελείως άσχετο.
AD: καθόλου. Είναι το πως βιώνει ο καθένας ένα γεγονός. Εξαρτάται από το ποιος είναι και τι θέλει.
astrofegia: θα με τρελάνεις….!
AD: Για κάποιον μια συζήτηση έχει ενδιαφέρον και για κάποιον άλλον όχι. Το ίδιο πράγμα λέμε. Κοίτα….
astrofegia: φυσικά και τις καταστάσεις τις βιώνουμε διαφορετικά όλοι μας, ακόμα και δίδυμος να είσαι με τον αδελφό σου. Εγώ μιλώ όμως συγκεκριμένα οι λέξεις αδιαφορία, απάθεια, αναισθησία….στερούν οποιασδήποτε αίσθησης και αντίδρασης…Άλλο είναι να μου πεις ότι ο ολυμπιακός σου είναι απεχθής και θα ξεράσεις, το αντιλαμβάνομαι και το δέχομαι, αλλά αν σου ήταν αδιάφορος δεν θα υπήρχε απλά για σένα.

AD: για ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Το οποίο παράλληλα μπορεί να ενεργοποιεί άλλα συναισθήματα ταυτόχρονα με αυτά που είπες. Είναι συνδιασμός συναισθημάτων και αυτή η «σούπα» εκδηλώνεται με διαφορετικό τρόπο από άτομο σε άτομο.
astrofegia: Μπορώ να σου πω τη γνώμη μου?

AD: για εσένα ο Παναθηναικός είναι αδιάφορος;
astrofegia: όχι είναι καθαρά απεχθής. Λοιπόν άσε με να πω κάτι, δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν σε μια κατάσταση κάτι τόσο απόλυτο όσο μια λέξη που ξεκινάει με το «α» όσο και κάποιο άλλο συναίσθημα, γιατί αυτομάτως το ένα από τα 2 κατεργείται…και συνήθως αν υπάρχουν αντιδράσεις όπως ο εμετός για παράδειγμα…τότε κατά 99% δεν υπάρχει η έννοια της αδιαφορίας σε αυτό….θα έλεγε κανείς ότι έχει να κάνει με διχασμένες προσωπικότητες….δεν ισχύει όμως το ίδιο με άλλες έννοιες που κάλλιστα μπορεί να συνυπάρχουν ταυτόχρονα:όπως  η χαρά με τη λύπη

AD: και ποιος σου είπε ότι όλα αυτά γίνονται με βάση τα μαθηματικά; Το (α) καταργεί το άλλο κλπ κλπ» Αυτό έχει να κάνει με την χημεία και όχι με την αριθμητική. Και ποιος μπορεί να αποκλείσει την διχασμένη προσωπικότητα;

Στον οποιονδήποτε! Επειδή δεν είναι διαγεγνωσμένη δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται σε κάποιο βαθμό.
Αλλωστε ο άνθρωπος την μια είναι αυτό και την άλλη είναι το άλλο.!!!

astrofegia: τα συναισθήματα όντως αλλάζουν, αλλά αν θυμάμαι καλά κάποτε έχεις πει, ότι πουθενά δεν λείπουν τα μαθηματικά ακόμα και σε θέματα χημείας που και εκεί υπάρχουν μαθηματικοί τύποι….το να λες όμως ότι είσαι διχασμένη προσωπικότητα (όχι εσύ, γενικά μιλώ) δεν δικαιολογεί τίποτα αν ειπωθεί απλά και δεν εξακριβωθεί. Επαναλαμβάνω, άποψή μου είναι, ότι σε έννοιες που έχουν στοιχεία απόλυτου μέσα….δεν συγχέονται με άλλα
AD: χαχαχα καλό αυτό…Είσαι τόσο τεχνοκράτης που θες κάτι επιβεβαιωμένο για να πεις ότι κάτι ισχύει;
astrofegia: πολλά πράγματα αποδεικνύονται ή ερχόμαστε σε φάση να τα αποδείξουμε…νομίζεις αυτό με κάνει τεχνοκράτη?
AD: και πρέπει να υπάρχει ιατρική γνωμάτευση για να παραδεχτείς ότι όλοι έχουν μια δόση διχασμένης προσωπικότητας;
astrofegia: και εσύ τόσο απλά παραδέχεσαι ή βαπτίζεις κάποιον ως άνθρωπο με διχασμένη προσωπικότητα…ακυρώνεις την ψυχιατρική επιστήμη? Το να λες κάποιον διχασμένο…είναι σοβαρό….δεν είναι παίξε-γέλασε
AD:ναι καλά…όλοι είναι είτε το ξέρου ν είτε όχι. Απλά βγαίνει μέσα από ειδικές συνθήκες και όχι υπο κανονικές.
astrofegia: και αυτό που το στηρίζεις?
AD: Στο dna του ανθρώπου βρίσκονται τα πάντα.. Απλά είναι σε «ύπνο». Tα χρωμοσώματα είναι ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Η ποσότητα μας διαφοροποιεί. Αλλος έχει περισσότερο το γονίδιο της εξυπνάδας και τον κάνει πιο έξυπνο. Αλλος έχει περισσότερο από το γονίδιο που προκαλεί την παχυσαρκία και είναι πιο παχύς κοκ. Κάτα τ’άλλα μοιραζόμαστε ακριβώς τα ίδια. Αν υπήρχαν διαφορές τότε δεν θα είμασταν άνθρωποι αλλά ποντίκια ή κότες ή σαλιγκάρια.
astrofegia: όλα αυτά τι έχουν να κάνουν με τη διχασμένη προσωπικότητα? έχω χάσει την μπάλα εδώ λίγο
AD: μα αυτός που έχει διχασμένη προσωπικότητα δεν είναι επειδή το έχει επιλέξει. Εχει ενεργοποιημένο κάποιο το οποίο προκαλεί όλο αυτό. Στους υπόλοιπους ανθρώπους ενώ υπάρχει το γονίδιο, βρίσκεται απλά σε λανθάνουσα κατάσταση. Είναι απλό.
astrofegia :να σου θυμίσω κάτι? Είμαστε αυτό που έχουμε ή αυτό που επιλέγουμε να είμαστε? Αν έχω το γονίδιο της παχυσαρκίας …υπάρχουν πολλά μέσα να διατηρούμαι κομψή.
AD: δεν είπα το αντίθετο. Όπως και κάποια που έχει το γονίδιο να είναι μαύρα τα μαλλιά της αλλά μπορεί να τα βάψει ξανθά. Για αυτό είπα ότι έχει να κάνει με τις συνθήκες που υπάρχουν για κάθε άτομο.
astrofegia: στο θέμα της προσωπικότητας όμως πως παλεύεται?
AD: εξαρτάται από τις συνθήκες διαβίωσης.
astrofegia: πέρα από αυτό….η πρώτη ύλη υπάρχει που αργά η γρήγορα βγαίνει και δύσκολα καμουφλάρεται
AD: εκτός αν πηγαίνεις συχνά στο κομμωτήριο.
astrofegia: πολύ αστείο! 😉
AD: συμβολισμός ήταν!!!
astrofegia: το κατάλαβα…αλλά δεν πάει έτσι, αν έχει κάποιος εθιστεί να βρίσκεται πίσω από μια μάσκα….είναι αξιολύπητο
AD: Μάσκα; Μα δεν μιλάω για μάσκες. Μιλάω για τους μηχανισμούς που έχει κάθε άνθρωπος να αντιμετωπίζει (ή αν θέλει να προβάλλει) τα αρνητικά χαρακτηριστικά του.
astrofegia: και ο μηχανισμός τι είναι ακριβώς?
AD: η προσωπικότητά μας, ο χαρακτήρας, τα κληρονομικά «χαρίσματα», η ιδιοσυγκρασία και η συμπεριφορά.
astrofegia: νομίζω ότι δεν καταλαβαίνω…μιλάς για μηχανισμούς που ο άνθρωπος έχει να αντιμετωπίζει ή να προβάλει τα αρνητικά χαρακτηριστικά του..μα είναι το ίδιο και τα αυτό, ένας φαύλος κύκλος
AD: πάντα αυτό είναι.

astrofegia: τότε μένει αυτό που είπα …μια μάσκα…!

Κάπου εκεί τελειώνει το ενδιαφέρον κομμάτι της συζήτησης…Σκέψεις, θέματα, απορίες και έγνοιες γεννήθηκαν.

Πολλά προβλήματα μέσα στο μυαλό μου….!


8 Responses to “Το κους-κους εστί φιλοσοφείν? (2)”


  1. 9 Απρίλιος, 2010 στο 5:45 πμ

    Νομίζω πως πολλές φορές, κάποιος μας κάνει να αηδιάζουμε πάρα πολύ επειδή στο πρόσωπο αυτό αναγνωρίζουμε ένα κομμάτι από τον εαυτό μας.
    Το πρόσωπο αυτό κάνει κάτι που θα κάναμε και εμείς, όμως δεν μπορούμε για διάφορους λόγους να το κάνουμε, ίσως γιατί η θέση μας δεν μας το επιτρέπει, ή «δε μας παίρνει» γενικότερα, ή επειδή είμαστε τυχεροί και δεν βρισκόμαστε στη θέση που βρίσκεται αυτός και έχουμε έτσι επιλογές, ώστε να μπορούμε να δράσουμε και με άλλους τρόπους, αποφεύγοντας έτσι το να εκτεθούμε.
    Όμως μέσα μας γνωρίζουμε πως αν πιεζόμασταν θα δρούσαμε και εμείς με τον ίδιο τρόπο.
    Αυτό μας προκαλεί μεγάλη αηδία και η τάση μας είναι να «διαγράψουμε πλήρως» το άτομο αυτό που δρα ακριβώς όπως θα δρούσαμε και εμείς, διαχωρίζοντας έτσι τη θέση μας στα μάτια του κοινωνικού περίγυρου και δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο στους άλλους, ότι εμείς δεν είμαστε έτσι και ότι… «ΕΜΕΙΣ ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΈΤΗ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΤΈΤΟΙΟΥΣ ΠΑΛΙΟΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ» και μάλιστα ΤόοοοΣΟ ΠΟΛΥ, που δεν έχουμε ΚΑΝ ιδέα ότι υπάρχουν τον κόσμο.
    Ο τρόπος λοιπόν για να το πετύχουμε αυτό, είναι η σκόπιμη αδιαφορία. Είναι μια κίνηση-δήλωση προς τους γύρω, του τύπου: «Εγώ με αυτό το άτομο δεν έχω καμία απολύτως σχέση. Αδιαφορώ!»

    Αυτό είναι είναι ένα γενικό σενάριο.
    Δεν αφορά όμως σε όλες τις περιπτώσεις και δεν ξέρω KAN αν είμαι εντός θέματος.
    Έπίσης μιλάω γενικά και δεν θα ήθελα με τίποτα με τα όσα γράφω να φανεί πως κρίνω το διάλογο ή τα πρόσωπα της συζήτησης, ή ότι παίρνω θέση, ή τάσσομαι με τό μέρος του ενός από τους δύο συνομιλητές διότι υπήρχαν κοινές αλήθειες και στις δύο πλευρές (όπως πάντα άλλωστε σε μία συζήτηση).

    Πολύ διασκεδαστικός διάλογος πάντως αν και με κουράζει πολύ να διαβάζω τις συζητήσεις άλλων μιας και νιώθω σαν ματάκιας!!! Μπούχαχαχααα 🙂

    Φιλιά πολλά και σου εύχομαι να έχεις μια όμορφη μέρα με… Αστερόσκονη βέβαια!!! 😉

    ps: Πολύ γέλιο οι Going Through. 🙂

  2. 9 Απρίλιος, 2010 στο 11:46 πμ

    Εσκεμμένη αδιαφορία εεεε? Και πάλι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ μπαίνουμε σε μια διαδικασία δεχόμενη αυτή την κατάσταση…Πάντα είχα την άποψη, ότι η αδιαφορία ή η απάθεια…δεν είναι προϊόντα «εκπαίδευσης» αλλά κάτι έμφυτο, που ρέει από μέσα μας…Και θέλοντας να το εξηγήσω θα πω, πως όταν μπαίνουμε σε μια διαδικασία για να κρίνουμε κάτι, σημαίνει ότι έστω και για λίγο μας απασχόλεισε άρα ακόμα και σαν περιέργεια υπήρξε μια στιγμή που δεν μας ήταν αδιάφορο…
    Όντως πλάκα δεν είχε και δεν είναι τόσο αληθινό το τραγούδι των Goin’ Through?
    Καλή σου μέρα, Osiri μου, με πολλά φιλιά πάντα με αστερόσκονη! 😉

  3. 9 Απρίλιος, 2010 στο 1:20 μμ

    Αν και… ο Ολυμπιακός (όπως και όλες οι ομάδες) μού είναι και μένα εντελώς αδιάφορος, μπορεί να μου προκαλέσει και αηδία αφού αυτός είναι η αιτία που τρώω στη μάπα τους ανεγκέφαλους, με IQ ντομάτας, οπαδούς του!
    Οι παρόντες εξαιρούνται φυσικά…
    Χαχαχχαχαχααααα!!! 😆

    Φιλιάαα!!!

  4. 9 Απρίλιος, 2010 στο 1:35 μμ

    Lilith μου ουδέν σχόλιο για τον Ολυμπιακό! 😆
    Πολλά φιλιά! 😉

  5. 5 akrogialia
    9 Απρίλιος, 2010 στο 6:53 μμ

    Αστροφεγγιά μου, εγώ θα συμφωνήσω μαζί μου. Δεν μπορεί κάποιος να μου είναι αδιάφορος και να μου προκαλεί και αηδία. Αηδιάζω όταν δεν θέλω με τίποτα να «καταπιώ» κάτι το οποίο γνωρίζω πολύ καλά ότι θα μου προκαλέσει «πρόβλημα» και γι’ αυτό έχω αυτό το αντανακλαστικό…του να κάνω εμετό…

    Τους τελευταίους καιρούς έχω μάθει να αδιαφορώ πολύ…καιρός ήταν! Χαχαχαχαχα

    Πολλά φιλιά!

  6. 9 Απρίλιος, 2010 στο 7:34 μμ

    Korallenia μου, φαντάζομαι εννοείς, πως συμφωνείς μαζί μου…Άρα μια χαρά για μένα…! 🙂
    Τώρα μήπως μπορείς να μου δώσεις τη συνταγή για να αδιαφορώ και εγώ πιο αποτελεσματικά? 😉
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη!

  7. 11 Απρίλιος, 2010 στο 2:29 μμ

    Αστροφεγγιά μου,
    Και γω συμφωνώ με την Κοραλλένια.
    Δεν μπορώ να αδιαφορήσω σκόπιμα, για κάτι που με αηδιάζει.
    Ίσως δεν είναι τυχαίο πως είμαστε και οι 3 Διδυμάκια 😉
    Πάντως, έχω την γνώμη, πως όταν κάποιος αδιαφορεί σκόπιμα,
    δεν το κάνει για άλλο λόγο παρά σαν άμυνα, μέχρι να πέσουν
    τα τείχη της υποκριτικής αδιαφορίας του και να τον κερδίσει
    τελικά το άτομο ή αντικείμενο της αδιαφορίας του…

    Πολλά φιλιά!

  8. 11 Απρίλιος, 2010 στο 7:25 μμ

    Matriga μου υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο που αναφέρεις, η αδιαφορία να είναι ένα είδος άμυνας.
    Άμυνα σε κάτι που μπορεί να ενοχλεί, να πονάει…σε κάθε δυσάρεστο άλλο συναίσθημα. Οπότε σαν καμουφλάρισμα στο ενδεχόμενο να δείξουμε το αληθινό μας συναίσθημα προβάλουμε την εσκεμμένη …την εκπαιδευμένη, όπως λέω, αδιαφορία!
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη, καλή μου! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 316,382 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: