12
Απρ.
10

Ο κύβος του Ρούμπικ…

Αναγνωρίζετε αυτή τη φωτογραφία? Δύσκολα θα υπάρξει κάποιος που θα πει «όχι»… Είναι ο πασίγνωστος κύβος του Ρούμπικ.

Μια άρτια κατασκευή σε τέλειες αναλογίες, όπως μπορεί να είναι ένας κύβος…Ίσες πλευρές, ίσες γωνίες…τετράγωνα σχήματα… και καλούμαστε στροβιλίζοντάς τον στον άξονά του να ταιριάξουμε τα κομμάτια του, ώστε κάθε πλευρά του να έχει το ίδιο χρώμα.

Αν και υπάρχουν οδηγίες για τη λύση αυτής της σπαζοκεφαλιάς (υπάρχουν έρευνες που λένε, ότι λύνεται μόνο με 26-29 κινήσεις), οι περισσότεροί μας δυσκολευόμαστε να τα καταφέρουμε…ή δεν το κατορθώνουμε και ποτέ!

Πρόσφατα μέσα σε ένα κουτί των παιδικών μου αναμνήσεων, ανακάλυψα τον δικό μου σκονισμένο και ταλαιπωρημένο κύβο του Ρούμπικ. Θυμάμαι πόσο χρόνο είχα σπαταλήσει και πόσες προσπάθειες έκανα για να λύσω αυτόν τον γρίφο. Αλλά τζίφος! Κάθε κίνηση έπεφτε στο κενό και η μόνη πρόοδος ήταν να σχηματίσω μόνο τις 2 πλευρές του κύβου. Τότε σκέφτηκα την εξής ζαβολιά: Ξεκόλλησα με τρόπο τη χρωματιστή ζελατίνα και μετά τα τοποθέτησα ορθά, ώστε να παρουσιάσω αργότερα, το ολοκληρωμένο μου επίτευγμα.

Καθώς λοιπόν το κρατούσα στο χέρι μου και μου έρχονταν στο μυαλό αυτές οι παλιές αναμνήσεις, σκεφτόμουν τότε όταν τον πρωτοαντίκρυσα, πριν χρόνια, μέσα στη συσκευασία του. Ήταν ήδη τέλειος. Ολοκληρωμένος. Αργότερα, δοκίμασα να τον ξαναφτιάξω, αλλά ανεπιτυχώς, όπως προανέφερα…Όσο λοιπόν τον περιεργαζόμουν, ξανά, έκανα την εξής σκέψη…

Κάπως έτσι είναι η ζωή μας. Ή μάλλον επιθυμούμε να είναι κάπως έτσι η ζωή μας. Άρτια ολοκληρωμένη, πάντα ελεγχόμενη από εμάς…να κινούμε εμείς τα νήματα και να είναι τέλεια! Καθ’ όλη τη διάρκειά της μας μοιάζουμε σαν τον ημιτελή κύβο…Γυρίζουμε από εδώ και από εκεί, δοκιμάζουμε τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Πειραματιζόμαστε…Ενίοτε «συμπληρώνουμε τη μια πλευρά», αλλά μας διαφεύγει η άλλη. Δύσκολα βρίσκουμε τη λύση…Αρκετοί , μάλιστα κάνουν τις ζαβολιές τους φτιάχνοντας τον δικό τους πλαστό κόσμο, βιώνοντας μια ουτοπία. Συμβιβάζονται…

Η διαφορά μας με τον κύβο είναι, ότι ενώ εκείνον μπορεί κάποτε να τον βαρεθούμε και να τον παρατήσουμε στην άκρη, δεν τρέχει και τίποτα…είναι ένα παιχνίδι...

Τη ζωή μας όμως, αν και πολλοί την χαρακτηρίζουν επίσης παιχνίδι… Δεν μπορούμε να την παρατήσουμε. Είναι ένας συνεχής αγώνας, παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες, που αντιμετωπίζουμε μέχρι να τη «λύσουμε» και εκεί δεν χωράνε λυσάρια παρά μόνο οι δικές μας δυνάμεις…Οφείλουμε να φέρουμε εις πέρας την αποστολή αυτή, να επιμένουμε. Να είναι η ζωή μας άρτια από όλες τις απόψεις…!


6 Responses to “Ο κύβος του Ρούμπικ…”


  1. 1 akrogialia
    12 Απρίλιος, 2010 στο 8:02 μμ

    Αστροφεγγιά μου, τι έγραψες τώρα!

    Ο συνειρμός σου πολύ πετυχημένος…

    Μου άρεσε αυτό που είπες ότι κάποιοι από μας κάνουν ζαβολιές και ξεκολλούν και κολλούν τα χρώματα…και ζουν ένα όμορφο πλαστό κόσμο…

    Στον κύβο όμως υπάρχουν οδηγίες για τη λύση του…

    Στη ζωή…καλούμαστε να μαθαίνουμε μέσα από τα δικά μας παθήματα…

    ΥΓ: Είχα κι εγώ κάποτε ένα τέτοιο κύβο…κάποτε ήμουν παιδί…

    Πολλά φιλιά!

  2. 13 Απρίλιος, 2010 στο 11:43 πμ

    Πραγματικά πολύ πετυχημένος ο συσχετισμός σου.
    Τα καταφέρνεις σε κάτι τέτοια… 😉
    Και θα συμφωνήσω με την Κοραλλένια…
    Αυτό που είπες ότι κάποιοι κάνουν ζαβολιές… πολύ σωστό!
    Δεν νομίζω πάντως να υπάρχει άνθρωπος που να έχει μπορέσει ποτέ
    να φτιάξει όλες τις πλευρές του κύβου της ζωής του.
    Με το ζόρι να φτιάξουμε τις δύο.
    Όπως δηλαδή στον κανονικό κύβο όταν είμασταν παιδιά. 🙂

    Πολύ όμορφο ποστ!

    Φιλιά πολλά Αστροφεγγιά μου!

    ΥΓ: Εγώ δεν έκανα καν προσπάθεια για να τον φτιάξω ολόκληρο και ούτε με απασχολούσε.
    Έφτιαχνα συνέχεια μόνο τη μία από τις πλευρές. 🙂

  3. 13 Απρίλιος, 2010 στο 8:54 μμ

    Καλησπέρα Αστροφεγγιά μου
    θα συμφωνήσω με τις από πάνω κυρίες!
    Νομίζω πως το ποστ σου αυτό μαζί με τα σχόλια
    δεν σηκώνουν περισσότερη ανάλυση!
    Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που παραιτούνται
    αλλά ας μην αναφερθω τώρα σ αυτούς κ βαλαντώσουμε!!!
    Εγώ δεν είχα κύβοοοοοοοοο 😦 😦 😦
    Ειχα ένα άλλο παιχνίδι που έμοιαζε μ αυτό αλλά
    είχε άλλο σχήμα κάπως στρογγυλό και ήταν κάπως ευκολότερο
    να το φτιάξεις!
    Φιλιά πολλά και καλό βράδυυυυυυυυυυ

  4. 14 Απρίλιος, 2010 στο 10:48 πμ

    Korallenia, Lilith, Angel…
    Σας ευχαριστώ που σας άρεσε το ποστ μου
    Με τιμάτε…
    Αυτό που θα ήθελα να σημειώσω, είναι μακάρι όλοι μας να μην επαναπαυθούμε στις «ζαβολιές», αλλά να κάνουμε μια τίμια προσπάθεια για μας!
    Την καλημέρα μου, με πολλά φιλιά πασπαλισμένα με αστερόσκονη! 🙂

  5. 15 Απρίλιος, 2010 στο 6:45 μμ

    Το είπες και μόνη σου! Χρειάζονται μόνο 26-29 κινήσεις.
    Όσες πιο πολύπλοκα σκέφτεσαι, τόσο πιο πολύ μπερδεύεται…

    Ένα από τα πιο «δυνατά» post σου.

    Congratulations!

    Kisses

    * * *

  6. 15 Απρίλιος, 2010 στο 7:20 μμ

    Πειρατή μου δεν ξέρω αν για τη ζωή μας, οι κινήσεις για τη «λύση» της είναι ίδιοι σε αριθμό με τον κύβο του Ρούμπικ…αλλά επέτρεψέ με να αμφιβάλω..Δεν νομίζω ότι χωράνε καλούπια σε αυτό…
    Λέτε όλοι εσείς οι φίλοι μου ότι είναι ένα από τα καλά μου ποστ αυτό…
    Θα απαντήσω ότι είναι ποστ καρδιάς και δεν ξέρω, πως μπορεί να χαρακτηριστεί.
    Με τιμάτε όμως με την επιδοκιμάσία σας. Σας ευχαριστώ ειλικρινά!
    Πολλά φιλιά και την αγάπη μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 316,358 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: