20
Απρ.
10

Κατα-κρίση

Πολλές φορές ακολουθούμε ένα δρομολόγιο στην καθημερινότητά μας, κάνοντας πράγματα από συνήθεια και αυτοματοποιημένα, χωρίς να μπαίνουμε στη διαδικασία να τα φιλτράρουμε στο μυαλό μας  για να διαπιστώσουμε αν είναι σωστά ή ωφέλιμα.

Και εκεί που νομίζουμε ότι δεν κάνουμε  κάτι κακό και φοράμε το αθώο μας προσωπείο…εκεί γίνεται ένα κλικ και αντιλαμβανόμαστε το πόσο έχουμε διαβρωθεί οι ίδιοι, σε τόσο βαθμό μάλιστα, που δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ασχήμια γύρω μας (?) …

Θα σκεφτείτε (με το δίκιο σας, ίσως) τι λέει αυτή η αστροφεγγιά πάλι? Θα προσπαθήσω να σας δώσω μια εξήγηση τι εννοώ και πού θέλω να καταλήξω…

Η τηλεόραση για τους περισσότερους είναι μέρος της ζωής μας. Μέσο εύκολης και φθηνής πλέον διασκέδασης και ενημέρωσης. Γνωρίζω πολλούς, που την έχουν ανοικτή από το πρωί ως τη στιγμή, που πάνε για ύπνο. Παίζει ασταμάτητα και πότε προσηλώνονται σε αυτήν σε διάφορες εκπομπές ή τα μηνύματα από αυτήν τα απορροφούν άθελά τους αφού μπορούν και διεισδύουν στο υποσυνείδητο.

Το θέμα είναι όμως τι παρακολουθούμε? Έχουμε κατακλυστεί από εκπομπές κυρίως κοινωνικού σχολιασμού με «ειδήμονες» σε  ένα πάνελ που σχολιάζουν, αναλύουν, κρίνουν και κατακρίνουν τα πάντα και τους πάντες. Έχουν αναγάγει το κουτσομπολιό σε «υψηλή» τέχνη, προβάλλοντας πρόσωπα και καταστάσεις, που μόνο μπροστά δεν μας οδηγούν. Η ειρωνία, το ευτελές χιούμορ και τα κάθε είδους υπονοούμενα δίνουν και παίρνουν μπροστά στο φακό και εν συνεχεία μπαίνουν στα σπίτια μας.

Και όλα αυτά μας κάνουν συνένοχους σε αυτό το φαιδρό παιχνίδι και μπαίνουμε και εμείς σε ένα γαϊτανάκι φαρισαϊσμού να κρίνουμε και να κατακρίνουμε με τη σειρά μας όσα βλέπουμε, ενώ ενδόμυχα ζηλεύουμε τα λαμπερά φώτα που γαρνίρουν κατά τα άλλα αληθώς, ομολογουμένη, ασχήμια.

Μα δεν είναι μόνο η τηλεόραση, που προβάλει αυτά τα πρότυπα. Ίσως απλά η τηλεόραση υπογραμμίζει αυτό που κάνει η κοινωνία γενικά. Όλοι μας φέρουμε άποψη και γνώμη για όλα. Ακόμα και για αυτά που δεν ξέρουμε ή η γνώση μας είναι ελλιπής. Χωρίς να γνωρίζουμε τα αληθή γεγονότα, έχουμε έτοιμη την κρίση στο στόμα μας. Κρίνουμε τους πάντες.

Μόνο τον εαυτό μας αποφεύγουμε να κρίνουμε…Μάλλον επειδή, φοβόμαστε για το τι θα αντικρύσουμε μέσα μας. Κάτι που ίσως μας καταστήσει ως χειρότερους, από αυτούς , που μέχρι τώρα «πυροβολούσαμε».

Μα τι κάνω και εγώ αυτή τη στιγμή? Μήπως πέφτω ακόμα και τώρα στην παγίδα της κατάκρισης? Θέλω να ελπίζω, πως ύστερα από μια εμπειρία σημερινή που είχα (λυπάμαι που δεν μπορώ να  σας εξηγήσω περισσότερο και καλύτερα τι εννοώ) να μην κατακρίνω, αλλά να διακρίνω. Και μολονότι είναι δύσκολο να αποφεύγουμε τα άχρηστα γύρω μας, θέλω να ελπίζω, πως μπορώ να διακρίνω, να αξιολογώ και να κρατώ τα ωφέλιμα για την προσωπικότητά μου και την ψυχή μου…

Ανάμεσα στα τόσα μηνύματα που κυκλοφορούν, τελευταία…επιλέγω να κρατήσω αυτό!

και ένα παλιό ελληνικό αλλά αγαπημένο:


4 Responses to “Κατα-κρίση”


  1. 20 Απρίλιος, 2010 στο 8:56 μμ

    Καλησπέρα Αστροφεγγιά μου
    Τι να πω; Σου βγάζω το καπέλο!
    Μακάρι να σκεφτόντουσαν όλοι έτσι!
    Φιλιά πολλά και καλό σου βραδυ γλυκιά μου

  2. 21 Απρίλιος, 2010 στο 2:28 μμ

    «θέλω να ελπίζω, πως μπορώ να διακρίνω, να αξιολογώ και να κρατώ τα ωφέλιμα για την προσωπικότητά μου και την ψυχή μου…»
    Μην υπερτιμάς τον εαυτό σου και το πιο σημαντικό, μην υποτιμάς αυτούς!
    Κλείνε την τηλεόραση. Μόνο έτσι θα γλυτώσεις απ’ τα «μηνύματα» και από το να γίνεις «συνένοχος σ’ αυτό το φαιδρό παιχνίδι» όπως πολύ σωστά είπες .
    Εγώ είμαι μεγάλη φαν, αλλά τώρα πια την ανοίγω μόνο για να δω ταινίες και αγαπημένες ξένες σειρές. Τις υπόλοιπες ώρες, μένει κλειστή. 🙂

    Φιλιά πολλά!

  3. 22 Απρίλιος, 2010 στο 2:23 μμ

    Angel μου, δεν έχω να πω κάτι παραπάνω…νομίζω ότι τα είπα μέσα από το post.
    Πολλά φιλιά και από μένα, Αγγελάκι μου!

  4. 22 Απρίλιος, 2010 στο 2:32 μμ

    Lilith μου,το να κλείσουμε την τηλεόραση, είναι φυσικά η εύκολη λύση…
    Μα δεν είναι η τηλεόραση το θέμα μου. Εξάλλου υπάρχουν και αξιόλογα προγράμματα ευτυχώς…Λίγα αλλά υπάρχουν!
    Το θέμα που διαπραγματεύομαι είναι η «κριτική». Και η νοοτροπία που έχουμε όλοι οι άνθρωποι να κριτικάρουμε…
    Χρησιμοποίησα την τηλεόραση απλά σαν παράδειγμα…
    Σε ευχαριστώ όμως πολύ για το σχόλιό σου και χαίρομαι, που κάνεις και εσύ το ίδιο όσον αφορά την tv.
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη, καλή μου! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 318,970 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: