22
Απρ.
10

Όταν μιλάει ένα παιδί…

Όταν μιλάει ένα παιδί, μιλάει η φωνή της καρδιάς

Όταν μιλάει ένα παιδί, είναι η Αλήθεια του κόσμου συσσωρευμένη σε μια αθώα ψυχή…

Όταν μιλάει ένα παιδί, το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να το ακούς με προσοχή…!

  • «Μακάρι να μην πεθαίνανε οι άνθρωποι…»
  • «Θα ήθελα να μην υπάρχουν χρήματα και να μην χρειάζεται να αγοράζουμε, αλλά να ανταλλάζουμε…»
  • «Θα ήθελα να μην γίνονται ληστείες…»
  • «Τα παιδιά να μπορούν να μιλούν με τους γονείς τους…»
  • «Οι γονείς ενός παιδιού να είναι οικογένεια…»

Λόγια μεστά και λιτά…χωρίς να είναι στολισμένα με ωραίες λέξεις  σαν τις υπέρογκες φαμφάρες των ενηλίκων. Εκφράζουν επιθυμίες και ευχές, που φανερώνουν αντίληψη και ουσία και όχι την ανόητη φλυαρία των μεγάλων. Είναι ψυχές που δεν έχουν ακόμα δηλητηριαστεί από τις δικές μας άρρωστες επιλογές και σκέψεις….

Και εμείς, που είμαστε υπεύθυνοι για την μαντάρα, που έχουμε προκαλέσει στον κόσμο μας και κόσμο τους…

Όταν μιλάει ένα παιδί…

ας έχουμε έστω τη φρόνηση να σκύβουμε το κεφάλι από ντροπή!

😳


16 Responses to “Όταν μιλάει ένα παιδί…”


  1. 22 Απρίλιος, 2010 στο 2:20 μμ

    Το παιδί θα μεγαλώσει όμως.
    Και η «αλήθεια του κόσμου» θα γίνει σχετική.
    Και τότε θα σκύβει ΑΥΤΟΣ το κεφάλι όταν μιλάει το επόμενο παιδί.

    «Τα νιάτα χαραμίζονται στους νέους» λένε κάποιοι…
    Εγώ λέω ότι και η αθωότητα χαραμίζεται στα παιδιά, μιας και τότε που την έχουν, δεν έχουν καμία δύναμη ν’ αλλάξουν τον κόσμο.

    Φιλιά πολλά!

  2. 2 akrogialia
    22 Απρίλιος, 2010 στο 4:47 μμ

    Αστροφεγγιά μου, τα παιδιά δίνουν σε εμάς τους μεγάλους μαθήματα…Υπάρχουν φορές που τα λαμβάνουμε υπόψη και αλλάζουμε πράγματα…αλλά τις πιο πολλές φορές απλώς τα θαυμάζουμε και συνεχίζουμε με τα δικά μας…

    Λίλιθ μου, είσαι λίγο κακό παιδάκι σήμερα ή μου φαίνεται? Χμ…όσο για αυτό που λες…ότι δεν έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο…εγώ ξέρω κάποια που όταν ήταν παιδάκι τα σιαμίδια ήταν είδος προς εξαφάνιση…ευτυχώς που μεγάλωσε! χαχαχαχαχαχαχα

    Πολλά φιλιά και καλό απόγευμα Αστροφεγγιά μου!

  3. 22 Απρίλιος, 2010 στο 5:44 μμ

    Lilith μου διακρίνω μια κυνικότητα στα λόγια σου (και σου ζητώ συγνώμη για τη λέξη)και παρόλο που κρύβουν μιαν άλλη αλήθεια, δεν είναι λόγος για να μας δώσει το άλλοθι για την πορεία μας στη ζωή και στις πράξεις μας…
    Αν καλλιεργήθεί αυτή η πρώτη ύλη, που κρύβουν τα παιδιά μέσα τους…ίσως να υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, αν όχι πλέον για μας, αλλά για τους νέους ανθρώπους, που έρχονται στη ζωή.
    Αν θαφτεί αυτή η ελπίδα, δεν αξίζει να ζούμε τελικά.!
    Τα φιλιά και την αγάπη μου, καλή μου! 🙂

  4. 22 Απρίλιος, 2010 στο 5:50 μμ

    Korallenia μου έχεις δίκιο…Πολλές φορές με αφήνουν έκπληκτη τα όσα μου λέει ο γιος μου. Δικά του λόγια είναι αυτά, που παράθεσα σε αυτό το post.
    Αμηχανία και ντροπή είναι κάποιες από τις αντιδράσεις μου…Και μέλημά μου είναι να προσπαθώ να τον αντικρύζω απευθείας στα μάτια.
    Καλό απόγευμα και πολλά φιλιά με αστερόσκονη, γλυκιά μου! 🙂

  5. 5 akrogialia
    22 Απρίλιος, 2010 στο 7:08 μμ

    Αστροφεγγιά μου να σου ζήσει και να τον χαίρεσαι! Φρόντισε τις στιγμές σας όσο καλύτερα μπορείς…μεγαλώνουν τόσο γρήγορα…

    Υπάρχουν φορές που νοσταλγώ πολύ τις εποχές εκείνες που ο δικός μου ο γιος ήταν μωρό, νήπιο, παιδάκι…τώρα σχεδόν στα 17 έγινε πια άντρας…

    Πολλά πολλά φιλιά!

  6. 22 Απρίλιος, 2010 στο 7:24 μμ

    Σε ευχαριστώ Korallenia μου…όντως τα χρόνια περνούν γρήγορα…κυλούν σαν νερό. Προσπαθώ να συζητώ όσο μπορώ καλύτερα μαζί του. Δείχνει πιο ώριμος για την ηλικία των 8 περίπου χρόνων που είναι! 😉
    Την αγάπη μου! 🙂

  7. 22 Απρίλιος, 2010 στο 7:28 μμ

    Κι όμως…
    χωρίς να θέλω να διαφωνήσω με όλα όσα μας λές
    οφείλω να προσθέσω ότι κ τα παιδιά πολλές φορές
    είναι αρκετά σκληρά!
    Τες πα
    Φιλιά πολλά και καλό σου βράδυ
    Αστροφεγγιά μου

  8. 8 AKIS
    22 Απρίλιος, 2010 στο 7:56 μμ

    καλησπερα astrofegia μου.Ειναι υπεροχο το ποστ μπραβο.Ειμαι αναξιοσ να σχολιασω τα λογια ενοσ παιδιου με την καθαροτητα και την αγνοτητα που βλεπουν τα πραγματα ειναι σαν σαν κρινω τα λογια του θεου.Και παλι μπραβο για το υπεροχο αυτο ποστ .Καλο σου βραδυ….

  9. 22 Απρίλιος, 2010 στο 8:17 μμ

    Angel τα παιδιά γίνονται σκληρά, γιατί παίρνουν παραδείγματα και ανατροφή από εμάς…Εμείς ευθυνόμαστε για τη δική τους συμπεριφορά. Εξάλλου αν παραδεχόμαστε, πως λένε αλήθειες…ποιος θα διαφωνήσει με το γεγονός, ότι η αλήθεια είναι πάντα σκληρή?
    Πολλά φιλιά και καλό βράδυ και από μένα Αγγελάκι μου! 😉

  10. 22 Απρίλιος, 2010 στο 8:21 μμ

    Άκη σε ευχαριστώ για το πέρασμά σου…δεν έκανα όμως τίποτα παραπάνω από το να μεταφέρω τα λόγια ενός παιδιού…Η ομορφιά λοιπόν, βρίσκεται εκεί και όχι σε μένα τον «αγγελιοφόρο».
    Καλό σου βράδυ! 🙂

  11. 22 Απρίλιος, 2010 στο 10:39 μμ

    «Οι γονείς ενός παιδιού να είναι οικογένεια…»
    Τί να προσθέσω….
    Μόνο υπερήφανη πρέπει να αισθάνεσαι

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιες

  12. 23 Απρίλιος, 2010 στο 5:43 πμ

    Μα και η δική μου ψυχή είναι αθώα!!!

    😦

    … 😦 …

  13. 23 Απρίλιος, 2010 στο 5:43 πμ

    … 😦 …

    Καλημέρα…

    😦

  14. 23 Απρίλιος, 2010 στο 8:04 πμ

    Glarenia μου είμαι περήφανη, για τον μικρό μου ήλιο…! Τα συγκεκριμένα λόγια που είπε πάντως με συγκίνησαν και με γέμισαν ντροπή και ενοχή συγχρόνως!
    Καλή σου μέρα!

  15. 23 Απρίλιος, 2010 στο 8:08 πμ

    Πειρατή μου…είμαι σίγουρη, ότι υπάρχουν και «μεγάλοι» με αθώες ψυχές. Και πιστεύω, πως μια από αυτές είναι και η δική σου, Osiri!
    Βέβαια έχεις βαλθεί να «καταστρέφεις» κάθε post μου, με τα καμώματά σου 👿 … Μα για αυτό και εγώ σε αγαπάω, επειδή είσαι ένας αληθινός πειρατής.
    Μια μεγάλη αγκαλιά, πολλά φιλιά με αστερόσκονη και μια γλυκιά καλημέρα από μένα! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 317,242 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: