17
Μάι.
10

Τελικά για όλα υπάρχει λόγος…

Καθόμουν και κοίταζα το προηγούμενο ποστ μου. Μέσα από τις «ταραγμένες» μου σκέψεις έκανα και μια αναφορά στον καιρό…

Το πόσο απότομα μπήκαμε στο καλοκαίρι, χάνοντας έτσι τη μεταβατική περίοδο που σου δίνει η άνοιξη και σε οδηγεί ομαλά από το ψύχος του χειμώνα, στον καύσωνα του καλοκαιριού…

Το ίδιο βράδυ λες και η δική μου φωνή να συνδέθηκε με τις ευχές εκείνων, που επιθυμούσαν το ίδιο…σαν ένας άλλος χορός της βροχής (όπως έκαναν σε κάποιους πολιτισμούς) και άνοιξαν οι βάνες του ουρανού να πέσει μια καταρρακτώδης βροχή!

Η φύση πήρε μια βαθιά ανάσα, όπως πήραμε και εμείς. Νερό που δρόσισε την πλάση, όπως  δρόσισε και τις δικές μας ψυχές…

Έκανα μια σκέψη. Όχι πρωτότυπη. Ούτε για πρώτη φορά…:

Για καθετί υπάρχει ένας λόγος

Είχαμε την ηλιοφάνεια και τη ζέστη, για να εκτιμήσουμε περισσότερο την βροχή και το κρύο και δεν είναι μόνο αυτό. Παντού υπάρχουν αντιθέσεις, που το ένα έρχεται και συμπληρώνει το άλλο… τονίζει την αξία και των δύο, οπότε η ύπαρξη αυτών των αντιθέσεων είναι αναγκαία.

Αγάπη – Μίσος

Ζωή – Θάνατος

Ευτυχία – Δυστυχία

Χαρά – Λύπη

Γέλιο – Δάκρυ

Αλήθεια – Ψέμα

Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Αυτό που χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε αυτή την μεγάλη αλήθεια και να περιμένουμε απλά κάθε κατάσταση καλή ή κακή να κάνει τον κύκλο της, επειδή έτσι πρέπει να γίνει.

Απαράβατος κανόνας και όπως λέει μια γνωστή ρήση: Ρόδα είναι και γυρίζει!


13 Responses to “Τελικά για όλα υπάρχει λόγος…”


  1. 17 Μαΐου, 2010 στο 3:02 μμ

    Μόλις τώρα σου έγραφα στη Zion:

    Φωτιά-Στάχτη-Αναγέννηση

    Λες γι’ αυτό να καιγόμαστε συνέχεια;
    Για να εκτιμήσουμε την αναγέννηση μέσα από τις στάχτες μας; 🙂

    Φιλιά πολλά Αστροφεγγιά μου!

    ΥΓ: Μ’ αρέσει πολύ το κομμάτι του Van Buuren που έβαλες! 🙂

  2. 17 Μαΐου, 2010 στο 5:26 μμ

    Λίλιθ μου όπως γίνεται στην φύση, με τον χειμώνα νεκρώνει και αναγεννιέται την άνοιξη, έτσι συμβαίνει και με τους ανθρώπους.
    Μάλιστα σαν «παράξενο» είδος που είμαστε φαίνεται να εκτιμούμε περισσότερο την επικράτησή μας μέσα από τις δυσκολίες. Είναι τυχαίο αυτό που είπε ο Νίτσε: » Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς»?

    Ναι όντως δεν είναι πολύ όμορφο το μουσικό αυτό κομμάτι?
    Το λατρεύω! 🙂

    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη γλυκιά μου! 😉

  3. 17 Μαΐου, 2010 στο 9:35 μμ

    Καλησπέρα κι από μένα Αστροφεγγιά μου!
    Ομορφο ποστ το σημερινό!
    Δεν ξέρω…
    ρε γμτ έχω έναν περίεργο τρόπο να αντιμετωπίζω τα άσχημα!
    Στην αρχή λέω υπομονή θα περάσει και μετά σκαλίζω να δω τι έχει να μου μάθει!
    Αυτές οι έννοιες (αν λέγονται έτσι) συνυπάρχουν
    Αλλιώς δεν θα διακρίναμε το ένα απ τ άλλο!

    Σημασία δεν έχει πόσες φορές θα πέσουμε
    αλλάπόσες θα βρούμε τη δύναμη να ξανασηκωθούμε!
    Ετσι…

    Φιλιά πολλά γλυκιά μου

  4. 17 Μαΐου, 2010 στο 10:37 μμ

    «Σημασία δεν έχει πόσες φορές θα πέσουμε
    αλλάπόσες θα βρούμε τη δύναμη να ξανασηκωθούμε!»
    Θα συμφωνήσω σε αυτό Αγγελάκι μου. Φαίνεται πως όλοι μας έχουμε μηχανισμούς, σαν κάποιο είδος εσωτερικού γερανού, που μας σηκώνει ξανά ψηλά…
    Παρόλα αυτά είναι τόσο φοβερή η στιγμή του πένθους, της θλίψης, του πόνου και των δακρύων…και τα χρειαζόματε όλα αυτά, γιατί μας κάνουν ανθρώπους με συναισθήματα και όχι απλά υπολογιστικές μηχανές από κρύο μέταλλο….
    Πολύ όμορφη η φωτό, που μου χάρισες. Σε ευχαριστώ!
    Καλό σου βράδυ και πολλά φιλιά Αγγελάκι μου! 😉

  5. 18 Μαΐου, 2010 στο 11:56 πμ

    Καλημέρα, Αστροφεγγιά μου!

    Πάντα πίσω από τα σύννεφα κρύβεται ένας λαμπερός ήλιος 😉

    Φιλιά πολλά!!

  6. 18 Μαΐου, 2010 στο 12:04 μμ

    Matriga μου, ας έχουμε αυτό, που πολύ σωστά είπες πάντα στο βάθος του μυαλού μας:» Πάντα πίσω από τα σύννεφα κρύβεται ένας λαμπερός ήλιος»…
    Και επειδή ούσα σινεφίλ, θυμήθηκα κάτι που αρμόζει στην περίσταση, στο αφιερώνω:

    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη γλυκιά μου! 😉

  7. 7 akrogialia
    18 Μαΐου, 2010 στο 4:11 μμ

    Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό…τίποτα τυχαίο…
    Όμως όπως όλα έχουν το αντίθετό τους….έχουν και το άλλο τους μισό…

    ΤΡΙΣΤΑΝΟΣ και ΙΖΟΛΔΗ

    ΡΩΜΑΙΟΣ και ΙΟΥΛΙΕΤΑ

    ΑΝΤΩΝΙΟΣ και ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ

    ΑΔΑΜ και ΕΥΑ

    Τώρα θα μου πεις και τι σχέση έχει βρε Κοραλλένια με το ποστ μου…
    Χμ…ίσως καμιά… δεν ξέρω…αυτό μου ήρθε να γράψω σήμερα…ίσως και πάλι να μην είναι τυχαίο και να το έγραψα για κάποιο σκοπό…

    Πολλά πολλά φιλιά Αστροφεγγιά μου!

  8. 8 akrogialia
    18 Μαΐου, 2010 στο 4:13 μμ

    Πάντως κορίτσια ο ΤΡΙΣΤΑΝΟΣ είναι δικός μου! Μακριά τα χέρια σας!
    Αχαχαχαχαχαχααχαχχα

    Εσείς διαλέξτε κάποιον άλλο!

  9. 18 Μαΐου, 2010 στο 4:50 μμ

    Korallenia μου παραδίνομαι…Σιγά που θα πάω με σένα κόντρα καλή μου! 😆
    Εξάλλου όντως για όλα …υπάρχει λόγος! 😉
    Πολλά φιλιά!

  10. 19 Μαΐου, 2010 στο 10:13 πμ

    Καλημέρα Αστροφεγγιά μου.
    Σ’ ευχαριστώ για την υπέροχη αφιέρωση. Η ταινία αυτή ήταν σταθμός και είναι από τις λατρεμένες μου. Όπως, λέει στο τέλος… στην τελική αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα!
    Η ελπίδα, πεθαίνει τελευταία και το χαμόγελο θα είναι πάντα στα χείλη μας.

    Φιλιά πολλά, φιλενάδα!

  11. 19 Μαΐου, 2010 στο 10:51 μμ

    Πολύ σωστά Matriga μου για αυτό και έβαλα το μικρό αυτό κομμάτι…
    «After all, tomorrow is another day».
    Πολλά φιλιά, καλή μου…πάντα πασπαλισμένα με αστερόσκονη! 😉

  12. 21 Μαΐου, 2010 στο 3:34 πμ

    ..Αγάπη – Μίσος

    ….Ζωή – Θάνατος

    Ευτυχία – Δυστυχία

    …Χαρά – Λύπη

    ..Γέλιο – Δάκρυ

    Αλήθεια – Ψέμα

    Βλέπω έναν διάδρομο από παύλες ανάμεσα στις λέξεις.
    Θα τον ακολουθήσω! 😉

    Καλή σου μέρα
    Φιλιά πειρατικά 😉

    * * *

  13. 21 Μαΐου, 2010 στο 11:33 πμ

    Μα ανάμεσα στο κενό αυτό που αφήνουν οι λέξεις πορευόμαστε, καλέ μου Osiri
    Λες να υπάρχει άλλη επιλογή?
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαΐου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Blog Stats

  • 318,521 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: