21
Μάι.
10

Επιπτώσεις…

Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.
Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.
Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.
Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα.
Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:
«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»
Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.»
Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά. Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.
Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα.
«Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης.»
Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο:
«Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου… Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»
Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.
«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.»
Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.
Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και μου είπε:
«Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»
Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε:
«Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μ’αφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.»
Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.
Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι:
«Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;»
Εκείνο απάντησε:
«Εντάξει, όμως πρέπει να βγουν αρκετά.»
Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα. Περίσσευαν κιόλας αρκετά.
Το αγοράκι ψιθύρισε:
«Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»
Έπειτα με κοίταξε και είπε:
«Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου.
Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.
Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω.
Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για ν’αγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε, αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά…»
Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.
Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα.
Δεν μπορούσα να βγάλω απ’το μυαλό μου το αγοράκι.
Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.
Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη…
Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;
Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.
Δεν μπόρεσα να μην πάω ν’αγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της.
Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της, μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.
Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα.
Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά….

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Το παραπάνω κείμενο δεν είναι δικό μου, μου το έστειλαν μέσω FB. Δεν ξέρω καν αν είναι αληθινή ιστορία, αν είναι καινούρια ή παλιά. Προσωπικά, πρώτη φορά την διάβασα και με συγκίνησε. Μελό θα την χαρακτηρίσουν πολλοί και ίσως να έχουν δίκιο…

Δεν παύει όμως μέσα από την υπερβολή του να μεταφέρει μηνύματα και η υπερβολή αυτή να τα τονίζει. Πολλές φορές λέμε, ότι επιθυμούμε να ζούμε ελεύθεροι, να κάνουμε ό,τι θέλουμε και μας ευχαριστεί, χωρίς να είμαστε υπόλογοι σε κανέναν. Να είμαστε ανεξάρτητοι και να κρατάμε την μοίρα και την τύχη στα χέρια μας…

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν συμβαίνει… Δεν υπάρχει απόλυτη ελευθερία! Ιδιαίτερα όταν έχει να κάνει με τη μοίρα και το πεπρωμένο. ίσως τότε τα χέρια μας να είναι δεμένα…

Όμως υπάρχουν πολλά, τα οποία ορίζουμε εμείς και για τα οποία είμαστε υπεύθυνοι. Κάθε πράξη μας, κάθε απόφαση, σκέψη και λόγος …δεν έχουν επίπτωση μόνο σε μας. Έχουν επίδραση και στους άλλους.

Συγκοινωνούντα δοχεία είναι οι ζωές μας. Γενικά η Ζωή είναι ένα μηχάνημα και εμείς τα γρανάζια που την βάζουν σε λειτουργία. Η μια κίνηση του ενός γραναζιού φέρει σε κίνηση το άλλο και πάει λέγοντας. Τα πάντα επηρεάζουν και τα πάντα επηρεάζονται…

Για αυτό το λόγο ακριβώς θα πρέπει να είμαστε χίλιες φορές πιο προσεκτικοί στο τι κάνουμε και λέμε.. Μπορεί στην τελική να μην ενδιαφερόμαστε για την δική μας ζωή, όταν όμως η πράξη μας επηρεάζει, αρνητικά κυρίως, τις ζωές των άλλων, θα πρέπει να φρενάρουμε κάπως τη ροπή, που μας σπρώχνει σε αυτή την οδό.

Ας υπάρχει συνείδηση…!


10 Responses to “Επιπτώσεις…”


  1. 21 Μαΐου, 2010 στο 2:25 μμ

    Φοβερή ιστορία!
    Ακόμα και να μην είναι αληθινή η συγκεκριμένη, σίγουρα κάπου στον κόσμο θα έχει συμβεί κάτι πολύ παρόμοιο.
    Ακόμα και η πιο ασήμαντη πράξη μας έχει επιπτώσεις…
    Γι’ αυτό ο άκρατος εγωισμός είναι επικίνδυνος.
    Γιατί όταν κάποιος είναι βουτηγμένος στο Εγώ του, ούτε βλέπει ούτε τον νοιάζει να δει τις επιπτώσεις που έχουν οι πράξεις του στους γύρω του!
    «Συγκοινωνούντα δοχεία είναι οι ζωές μας»

    Έτσι ακριβώς!

    Φιλιά πολλά Αστροφεγγιά μου!

  2. 21 Μαΐου, 2010 στο 2:37 μμ

    Lilith μου είπες τη λέξη κλειδί: Εγωισμός…
    Πολλοί πιστεύουν, ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό τους. Πως τα πάντα θα χορεύουν στο ρυθμό, που οι ίδιοι επιλέγουν, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
    Μέγα λάθος!
    Πολλά φιλιά και από μένα, καλή μου και καλό σ/κ!

  3. 3 akrogialia
    21 Μαΐου, 2010 στο 4:36 μμ

    Επιπτώσεις… ή αλλιώς πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες…

    Καλησπέρα Αστροφεγγιά,

    Να έχεις ένα όμορφο σ/κ/δ…

    Πολλά φιλιά!

    ΥΓ Δεν ξέρω αν έκανα κάτι και σε πείραξε…είδα ένα σχόλιο στο One Day του Πειρατή μας…και δεν μου άρεσε και τόσο… Ξέρεις όλα έχουν τις επιπτώσεις τους…ίσως και να το έχω παρεξηγήσει εγώ…όμως…το ένστικτο μου λέει ότι συμβαίνει και δεν μπορώ να καταλάβω τι…

  4. 21 Μαΐου, 2010 στο 5:37 μμ

    Korallenia μου καλησπέρα…
    Δεν ξέρω αν είπα κάτι που σε στενοχώρησε, αν συνέβη, ζητώ συγνώμη. Δεν είχα τέτοια πρόθεση…Συνέχισα ένα αστείο, που ξεκίνησες εσύ ότι «κλέβεις» από άλλα blogs.
    Μάλλον λοιπόν, το αστείο κρύωσε και εγώ το παρατράβηξα…
    Και πάλι ζητώ ειλικρινά συγνώμη!
    Επίσης σου εύχομαι ένα όμορφο τριήμερο!

  5. 5 akrogialia
    21 Μαΐου, 2010 στο 5:46 μμ

    Πάντα όμως όταν κλέβω κάτι λέω από πού το έκλεψα και σε ποιον ανήκει πραγματικά… ακόμη δεν κατάλαβα τι έκλεψα από σένα? Δεν χρειάζεται να λες συγνώμη…

    Θα ήθελα όμως να ξέρω…μήπως άρχισα να κλέβω και στον ύπνο μου? Δεν ξέρω τι να πω…δεν έχω καταλάβει…αν θες μου λες…αν όχι…δεν πειράζει…

    Πολλά φιλιά!

  6. 21 Μαΐου, 2010 στο 5:55 μμ

    Η μοίρα το έχει να σε κυνηγάω Korallenia, στα διάφορα blogs…
    Λοιπόν τα τραγούδια φυσικά δεν μας ανήκουν, αλλά το Romeo and Juliet το είχα πρωτοβάλει σε ένα παλιότερο ποστ μου…
    Από εκεί ορμώμενη άφησα το σχόλιο στο ποστ του πειρατή μας ….που το είχα δει και στη Zion (το video clip, εννοώ).
    Μάλλον όντως πολύ άστοχη παρατήρηση εκ μέρους μου…! 😦

  7. 7 akrogialia
    21 Μαΐου, 2010 στο 6:03 μμ

    Χαχαχαχα
    Από σένα το έκλεψα?
    Θυμάμαι ότι το είδα σε ένα ποστ και μου άρεσε πάρα πολύ…αλλά δεν θυμόμουν ότι ήταν από εσένα…εκείνο που θυμάμαι ήταν ότι το προσθεσα αμέσως στα αγαπημένα μου…

    Πάλι και καλά και πήγε η ψυχή μου στην κούλουρη…
    Αχαχαχαχχαα
    Θεότρελλη!
    Πολλά πολλά φιλιά!

  8. 21 Μαΐου, 2010 στο 6:09 μμ

    Κοραλλένια μου…δλδ δεν υπάρχει παρεξήγηση?
    Μακάρι γιατί θα στενοχωριόμουν πάρα πολύ….!
    Φιλιά πολλά και από μένα! 🙂

  9. 21 Μαΐου, 2010 στο 10:17 μμ

    Καλησπέρα Αστροφεγγιά
    Συγκλονιστική αυτή η ιστορία!
    Ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε μέσα μας
    τις έννοιες: ελευθερία, ισότητα κ ευδαιμονία…
    Και επιτέλους να μάθουμε να ζούμε την κάθε στιγμή!
    Φιλιά πολλάααααα

  10. 21 Μαΐου, 2010 στο 10:41 μμ

    Angel έτσι είναι…πολλά είναι αυτά που μπορούμε να κάνουμε, αλλά δεν το πράττουμε, γιατί στριφογυρίζουμε στην σφαίρα του εγωισμού…
    Φιλιά πολλά, αγγελάκι! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαΐου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: