21
Αυγ.
10

Γίνε…cartoon!

Χρόνια πολλά υπάρχουν στη ζωή μας…Μεγάλωσαν γενιές και γενιές με δαύτα. Είναι τα πάντα χαριτωμένα και προσφιλή σε μικρούς και μεγάλους «μίκι μάους»(όπως λέγαμε σαν παιδιά), κοινώς γνωστά πλέον ως cartoons! 😉

Καθώς εξελισσόταν η τεχνολογία παράλληλα εξελίσσονταν και αυτά. Καλύτερα γραφικά, πιο ωραία εικόνα και χρώματα που άρεσαν στο μάτι …καινούριοι ήρωες και χαρακτήρες που καθήλωναν και εξακολουθούν ακόμα να μαγνητίζουν πολύ κόσμο (πέρα από μπόμπιρες) στους τηλεοπτικούς δέκτες για να παρακολουθήσουν τις θεότρελες και άκρως παράλογες ιστορίες και καμώματα αυτών των μικρών πρωταγωνιστών…

Φυσικά θα μου πείτε πως δεν σας περιγράφω κάτι άγνωστο. Και ποιος δεν γνωρίζει τα μικρά αυτά ζωάκια με τις ανθρώπινες όμως νοοτροπίες και επιθυμίες χωρίς βέβαια να χάνουν τελείως τη «ζωώδη» φύση τους, αλλά να προσαρμόζουν τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα μέτρα τους (πάντα βέβαια σύμφωνα με τη φαντασία και το ταλέντο των δημιουργών τους).

Πολλοί από εμάς υπήρξαμε θεατές των περιπετειών τους που μας πρόσφεραν άφθονο γέλιο και διασκέδαση και όλοι οι ήρωες να μας είναι συμπαθείς ανεξαρτήτως αν έπαιζαν το ρόλο του «κακού». Όπως για παράδειγμα τον πονηρό Sylvester που κυνηγούσε με εμμονή τον Tweety ή το καημένο το Kogiot που κυνηγούσε μανιωδώς το Run biip-biip για να το φάει…πάντα όμως οι φιλόδοξοι θύτες κατέληγαν θύματα των πανούργων «πουλερικών»! 😆

Είτε όμως ο καλός ή ο ρόλος του κακού τα συνένδεε όλα ένας κοινός παρανομαστής: Το πείσμα και η αφοσίωση στον σκοπό τους.

Ποτέ δεν παρατούσαν τα όπλα παρόλες τις αναποδιές που αντιμετώπιζαν. Μπορεί να ανατινάζονταν δυναμίτες στα χέρια ή να έπεφταν αμόνια στο κεφάλι τους…μπορεί να γίνονταν κάρβουνο πολλές φορές, αλλά από την άλλη ακολουθούσαν με σθένος και θάρρος, ακάθεκτα το στόχο τους…

Θα μου πείτε τώρα, «τι μας λες για άλλη μια φορά αστροφεγγιά? What’s the point?»

Λοιπόν ναι έχω κάτι να σας πω…Πρόσφατα με αποκάλεσαν καρτούν και ομολογώ πως μου έκανε ένα κλικ μέσα μου. Ζούμε σε ένα θεότρελο κόσμο και όλοι μας καλούμαστε να δώσουμε τις δικές μας μάχες και αντίστοιχους αγώνες. Εκεί λοιπόν που πάει να μας κάνουν την «στραβή» η ίδια η ζωή και οι καταστάσεις ας κάνουμε εμείς την πρώτη κίνηση. Ας κλείσουμε εμείς το μάτι πονηρά και να επιβάλουμε τους δικούς μας κανόνες…Να γίνουμε λιγάκι cartoon και με όπλα το χιούμορ και το γέλιο ας βγούμε εμείς οι νικητές…!

Νομίζω αξίζει τον κόπο…εσείς τι λέτε?

P.s: Το παραπάνω clip το αφιερώνω στον μικρό μου ήλιο, που ξέρω πως του αρέσει και επέμενε να το χρησιμοποιήσω κάποτε σε post μου!

12 Responses to “Γίνε…cartoon!”


  1. 21 Αύγουστος, 2010 στο 1:08 μμ

    Πολύ όμορφο βίντεο…
    Πρώτη φορά καταφέρνουν αυτά τα δύο… βλαμμένα να με συγκινήσουν!
    Πόσα καρτούν έχω δει… ούτε κι’ εγώ ξέρω!
    Ειδικά Tom and Jerry και Sylvester and Tweety!
    Υπέροχα φτιαγμένα με εξυπνάδα και άπειρη φαντασία (πρόσεξες στο 3:10 του βίντεο τη σκηνή που χορεύει ο Jerry με τα δάκτυλα του Tom;), μας χάρισαν αμέτρητες ώρες γέλιου και διασκέδασης στην παιδική μας ηλικία (και όχι μόνο). 🙂
    Να δώσεις μια αγκαλιά στον ήλιο σου από μένα!

    Φιλιά πολλά!!!

  2. 21 Αύγουστος, 2010 στο 2:38 μμ

    Ομοιοπαθούσα Lilith μου. Και εγώ έχει δει άπειρα cartoons. Αγαπημένοι πλην αυτών που ανέφερες είναι για μένα φυσικά το κογιότ και ο μικρός τερατάκος της Τασμανίας…
    Ναι το clip είναι όντως φοβερό (ανακάλυψη του μικρού μου ήλιου στο youtube),η μελωδία εκπληκτική συνόδευε άριστα τις σκηνές των δυο μικρών ηρώων…Πέρα του «χορού» στο πιάνο μου άρεσε επίσης και η βαθιά υπόκλιση τους στο τέλος με το κλείσιμο της μουσικής!
    Θα δώσω σίγουρα μια αγκαλιά στον ήλιο μου από σένα! 🙂
    Φιλάκια πολλά!

  3. 21 Αύγουστος, 2010 στο 6:13 μμ

    Πολύ όμορφο καρτούν! Και πολύ ωραίο το τραγούδι που ακούγεται σε αυτό.
    Κι εγώ λατρεύω τα καρτούν!
    Αγαπημένα ο Τομ -Τζέρυ, Συλβέστερ- Τουίτυ (που είναι και …χορηγοί στο πρώτο μου μπλογκ), Γούντι ο Τρυποκάρυδος, Μίκυ Μάους , Ποπάυ και Μάγια η Μέλισσα!
    Επίσης συμφωνώ με την σύσταση:
    «Να γίνουμε λιγάκι cartoon και με όπλα το χιούμορ και το γέλιο ας βγούμε εμείς οι νικητές…!»
    Σωστό!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  4. 21 Αύγουστος, 2010 στο 8:01 μμ

    Αχ, ξέχασα:
    Μια αγκαλίτσα κι ένα φιλί στον μικρό σου Ήλιο!

  5. 21 Αύγουστος, 2010 στο 8:07 μμ

    Ερατώ μου όπως βλέπω συμφωνούμε σε όλα, τουλάχιστον σε αυτό το post.
    Μα και βέβαια θα δώσω φιλί και μια αγκαλιά στον μικρό μου ήλιο…
    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, είσαι πολύ γλυκιά…

    Εξάλλου ύστερα από τη δική σου σημερινή αφιέρωση με έκανες λιώμα…τι να πω!!!!! 😳

  6. 22 Αύγουστος, 2010 στο 9:10 μμ

    Tρελαινόμουν για καρτούν.Κάπου είχα διαβάσει πως έκρυβαν μυνήματα και περνούσαν διάφορα…τι να πωδε ξέρω..όπψς και να έχει ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για την παιδική μας ηλικία..και αναντίρρητα κάτι υποδήλωναν!Τωρα..με έβαλες σε σκέψεις..αραγε ποιο καρτούν θα μπορούσα να είμαι???

  7. 23 Αύγουστος, 2010 στο 12:02 μμ

    Γλαύκη μου σίγουρα υπήρξαν η καλύτερη παρέα των παιδικών μας χρόνων και όχι μόνο. Έχει τύχει να ταυτιστούμε μαζί τους και πάντα είχαν να δώσουν κάτι παραπάνω από απλή διασκέδαση.
    Ελπίζω να βρεις και εσύ το cartoon που σε αντιπροσωπεύει και ταιριάζει!
    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη! 🙂

  8. 24 Αύγουστος, 2010 στο 6:47 μμ

    Δεν θα έλεγα πως θα πρέπει να είναι κανείς μόνο ένα cartoon!
    Αλλά αυτό το cartoon! 😆

    Kisses

  9. 24 Αύγουστος, 2010 στο 6:53 μμ

    Πειρατή….
    I beg your pardon 🙄 !!!

  10. 24 Αύγουστος, 2010 στο 9:22 μμ

    Χαχαχχχαχα τώρα πρόσεξα πειρατή μου πως το «αυτό» έκρυβε video τη μάσκα με τον Τζιμ Κάρεϋ…
    Λοιπόν θα σου πω κάτι…
    Όταν πρωτοείδα το έργο αυτό και αργότερα για κανά δυο ακόμα φορές ήταν οκ και διασκεδαστικό. Όταν όμως το Alter (τηλεοπτικός σταθμός) το προβάλει λες και καταπίνει κανείς καραμέλες το αηδίασα και δεν θέλω να το ξαναδώ πλέον…
    Χαχαχαχαχαχα μιλάμε ούτε να το διαβάζω σε πρόγραμμα τηλεόρασης δεν θέλω 😆

    Πάντως καλέ μου πειρατή φυσικά και δεν έχεις και εσύ τη μοίρα της ταινίας 😉
    Σε ευχαριστώ πολύ!

    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη!

  11. 12 Ιουνίου, 2011 στο 3:20 μμ

    pore ante 8elw na ginw kartoun ante pia pore 😦

  12. 12 Ιουνίου, 2011 στο 3:24 μμ

    Χμμμ Skatqa, λυπάμαι δεν κατάλαβα το σχόλιό σου…και λυπάμαι που έχεις αυτή τη λυπημένη φατσούλα στο τέλος…Ελπίζω να αλλάξει η διάθεσή όμως και σύντομα!
    Καλώς ήρθες στο blog μου! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Αύγουστος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: