27
Αυγ.
10

Never give up!

Υπάρχουν φορές που βλέπω τις άμυνες μου να πέφτουν…η σκληρή πανοπλία μου να ραγίζει και να σπάει…να μένω «γυμνή», μόνη με τα συναισθήματά μου.

Συναισθήματα που δεν είναι ευχάριστα. Η χρυσόσκονη που τα κάλυπτε να έχει ξεφτίσει…Και όλα αυτά γιατί? Επειδή συμβαίνουν άσχημα γεγονότα που με επηρεάζουν.

Πολλοί είναι αυτοί που μου λένε πως είμαι υπερευαίσθητη, πως παίρνω τα πράγματα πολύ σοβαρά από όσο θα έπρεπε. Ίσως να έχουν δίκιο, να υπάρχουν πολλά ψίγματα αλήθειας σε αυτό…

Αλλά έτσι είμαι. Δεν ξέρω αν γεννήθηκα ή εξελίχθηκα στην πορεία σε αυτή που είμαι. Ακόμα και εγώ πιάνω τον εαυτό μου να απορεί.

Πρόσφατα συνέβησαν άσχημα πράγματα…Μερικοί θα τα θεωρούσαν ανούσια και αν μάλιστα αναλογιστούν πως έμμεσα απλά τους αφορούν, τότε ίσως δεν θα σπαταλούσαν μια δεύτερη σκέψη σε αυτά…

Η δική μου ψυχοσύνθεση δεν είναι αυτή. Μάλλον βρίσκεται στο άλλο άκρο. Νοιώθω την επίδραση των γεγονότων να τρυπάει το πετσί μου και να γίνεται δικό μου πρόβλημα. Έχω προσπαθήσει αρκετές φορές να αλλάξω νοοτροπία. Το έχω συζητήσει με διάφορους δικούς μου άνθρωπους, έχω διαβάσει βιβλία…

Να φανταστείτε έπιασα στο χέρι μου ξανά (το είχα αφήσει μισοδιαβασμένο) το secret, που διακηρύσσει τη θετική σκέψη και όσο μάλιστα σκέφτεσαι θετικά θα έχεις και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Απευθύνομαι σε σας καλοί μου φίλοι της αστροφεγγιάς και θέλω να σας θέσω το εξής ερώτημα: Όσοι το έχετε διαβάσει, πιστεύετε πως έχει δίκιο? Υπάρχει όντως φως το τούνελ και η απάντηση σε όλα τα προβλήματά μας είναι η θετική σκέψη που θα έλξει και τα θετικά συνακόλουθα, που είναι η πραγματοποίηση όσων ονειρευόμαστε?

Αυτό μου θύμησε κάτι άλλο που ειπώθηκε από τον Paulo Coelho: «Fear of failure leads to failure«! Άρα υπάρχει ένας συνειρμός με τα παραπάνω…

‘Ενας άλλος τρόπος για να αποφεύγω την απογοήτευση είναι και ένα άλλο «κόλπο» που «έκλεψα» από την παιδική λογοτεχνία και συγκεκριμένα όλη τη σειρά της Πολυάννας, που έπαιζε το παιχνίδι της χαράς. Ένα ορφανό κορίτσι που μεγάλωσε και έζησε βρίσκοντας τη χαρά ακόμα και μέσα από άσχημες καταστάσεις. Όπως όταν της δώρισαν ούσα παιδί ένα δεκανίκι αντί το διακαή της πόθο μια κούκλα και βρήκε τη χαρά σκεφτόμενη, πως ήταν τυχερή τελικά γιατί δεν χρειαζόταν το δεκανίκι για να περπατάει…

Μήπως το δικό μου δεκανίκι μπορεί να αποδειχτεί η λογική, που συνήθως την βάζω την άκρη και λειτουργώ μόνο με την καρδιά?  Σαν καλή λύση φαντάζει η λογική αλλά μόνο στη θεωρία, γιατί είναι πολύ δύσκολο να πείσω τον εαυτό μου. Εδώ με το ζόρι ύστερα από 2 1/2 χρόνια ενασχόλησης με υπολογιστές έμαθα ποιο είναι το button του start. Θα μου πεις πως ο άνθρωπος χρειάστηκε αιώνες για να πειστεί πως η γη είναι στρογγυλή και όχι επίπεδη. ( 😆 ) Ok …αλλά εγώ δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου.

Κάπου διάβασα επίσης: «Don’t allow your mind tell your heart what to do. The mind gives up easily» [Paulo Coelho]…

Αναρωτιέμαι που κρύβεται η αλήθεια σε όλα αυτά και που βρίσκεται το δίκαιο και που το άδικο… Ίσως η μέση οδός να είναι και η σωστότερη. Μα είναι τόσο δύσκολο να την οριοθετήσεις. Μα όσο δύσκολο και να είναι ποτέ μα ποτέ μην τα παρατήσεις…!

Σαν τραγουδάκι σήμερα θα βάλω ένα που το γνωρίζω εδώ και λίγο καιρό, αλλά αμέσως το λάτρεψα και νομίζω πως ταιριάζει…

14 Responses to “Never give up!”


  1. 1 akrogialia
    27 Αύγουστος, 2010 στο 7:15 μμ

    Το τι είναι άσχημο και δυσάρεστο, ωραία και ευχάριστο είναι πολύ υποκειμενικό…
    Από τον καθένα εξαρτάται να βάλει τις πιο πάνω ετικέτες στα γεγονότα που συμβαίνουν και αισθάνεται ότι τον επηρεάζουν…εξαρτάται τι θέλει να δει μέσα από τα δικά του γυαλιά…

    Π.χ. εγώ λατρεύω το χιόνι. Μου αρέσει να βλέπω να χιονίζει και για μένα είναι ένα ευχάριστο γεγονός. Για κάποιον άλλο όμως το χιόνι τον εκνευρίζει…το να χιονίζει για εκείνον είναι ένα δυσάρεστο γεγονός…

    Πάντα υπάρχει φως στο τούνελ, φτάνει να θέλεις να το δεις…

    Να έχεις ένα όμορφο σ/κ!

    Φιλιά Πολλά!

  2. 28 Αύγουστος, 2010 στο 10:01 πμ

    Δε ξέρω, αγαπημένη Αστροφεγγιά, να σου πω πόσο βοηθάει η θετική σκέψη ή όλα αυτά που αλλιγορικά περιγράφει στα βιβλία του ο Κοέλιο (τον οποίο λατρεύω σα συγγραφέα). Πολλές φορές και για ασήμαντη αφορμή χάνω και γω τις άμυνές μου και ας με θεωρώ σκληρό και δυνατό άνθρωπο. Είναι τότε που λειτουργώ σα χελώνα(!) :-Ρ Κλείνομαι στο καβούκι μου, σε μένα…γιατί εκεί μόνο νιώθω ασφάλεια. Αποκούμπι μου είναι ο εαυτός μου. Ο εαυτός μου και γω, εκείνες τις ώρες. Φοβερό ζευγάρι! Πάντως, θέλω να πιστεύω πως η θετική σκέψη βοηθάει στη θετική ψυχολογία…τα προβλήματα δε ξέρω αν λύνει…»συν Αθηνά και χείρα κίνει»

    Φιλιά
    🙂

  3. 28 Αύγουστος, 2010 στο 11:15 πμ

    Γειάσου καλή μου..ε,κ ποιός δεν σκέφτεται έτσι..κ γώ νιώθω αυτό το καιρό,ειδικά να είμαι έτσι όπως λες..λυπάμαι που κ κάποιος,άλλος άνθρωπος είναι σε αυτή την,άσχημη φάση…οκ???κ μένα μου συμβαίνουν διάφορα κακά,κ άσχημα (κάποια από αυτά,αυτά που αφορούν την υγεία μου τα ξέρετε κάποιοι από σας)…πιστέυω όμως καλή μου..ότι να,δ εν υπάρχει συκεκριμένη συνταγή για το πως μπορεί ο καθένας να δράσει,κ να μην αφήνει να τον επηρρεάσουν οι όποιες αρνητικές φάσεις περνάει οκ??να μην περάσουν μέσα του…ε,δε γίνεται να σταματήσεις το συναίσθημα..το συναίσθημα δ εν πάυει,δε χαλιναγωγείται όχι τουλάχιστον τόσο έυκολα…κ επιτέλους Δ ΕΝ γίνεται στη ζωή σου,να αντιμετωπίζεις τα πάντα με τη ορθή λογική..οκ?? έτσι είναι πλασμένοι οι άνθρωποι…α ν θρώ πι να….με αδυναμίες,πάθη,λυγίζουν κάποτε,πονάνε,κλαίνε,συγκινούνται,έχουν ευαισθησίες…κ πολλά άλλα…έτσι μας έκανε ο καλός θεούλης…τι να κάνουμε τώρα καλή μου… ε,όσο για το άλλο,που λες σχετικά με τις θεωρίες του Κοέλο..ε,καλή μου αυτά είναι απλώς θεωρίες που αντιπρωσοπέυουν ίσως,ένα ευρύ φάσμα πλυθυσμού…οκ??πιστέυω δ εν υπάρχει καποια συγκεκριμένη ‘συνταγή’ας το πώ…έτσι..ο καθένας από εμάς έχει διαφορετική ψυχοσύνθεση,διαφορετικό ψυχικό κόσμο..κ διαφορετικές ανάγκες κ χρειάζεται διαφορετικό τρόπο να χρησιμοποιήσει κ τεχνική γιανά, αντιμετωπίσει κάποια ή τα όποια προβλήματά του..κ χρειάζεται κ διαφορετικό τρόπο μεταχείρησης…πολύ απλά….φιλάκια πολλά κ έυχομαι να βγείς γρήγορα από αυτό το τούνελ που βρίσκεσαι,τώρα κ με όσο λιγότερο πόνο κ όσο λιγότερες αμιχές γίνεται….

  4. 28 Αύγουστος, 2010 στο 12:46 μμ

    Το πιστεύω σίγουρα ότι η θετική σκέψη είναι αυτό που πρέπει να έχεις πάνω απ’ όλα για να «προσελκύεις» και να «δημιουργείς» θετικά και όμορφα πράγματα στη ζωή σου.
    Αν, ας πούμε, είχα ένα πολύτιμο κρύσταλλο και έπρεπε να το αφήσω στα χέρια κάποιου για λίγο, σίγουρα θα διάλεγα έναν χαμογελαστό άνθρωπο που σκέφτεται θετικά και όχι έναν μίζερο που στα πάντα βλέπει αρνητικότητα. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το κρύσταλλο θα «ζούσε» πολύ περισσότερο στα χέρια του πρώτου. Στον δεύτερο, θα είχε συμβεί σίγουρα κάτι «απρόοπτο» και θα το έσπαζε. Γιατί; Γιατί το προκαλεί. Η θετική ενέργεια έλκει την θετική και η αρνητική την αρνητική. Το έχω δει να συμβαίνει άπειρες φορές!

    Φιλιά!

  5. 28 Αύγουστος, 2010 στο 4:57 μμ

    Κοράλλι μου έχεις απόλυτο δίκιο. Τα περισσότερα γύρω μας τα αντιλαμβάνεται και τα αποδέχεται ο καθένας με το δικό του προσωπικό τρόπο…
    Τώρα αν όντως υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ, αρχίζω και εγώ να το πιστεύω! 😉
    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη! 🙂

  6. 28 Αύγουστος, 2010 στο 5:00 μμ

    Είναι πολύ γνωστός ο δικός σου τρόπος και σε μένα Lena μου. Η τακτική εννοώ της χελώνας. Απλά αυτό που ακόμα με προβληματίζει είναι πως να αποβάλλω τις αρνητικές σκέψεις και να έχω μόνο θετικές αφού πάντα η σκέψη ξαναγυρίζει πεισματικά στα άσχημα…
    Εύχομαι και σε σένα ένα πολύ όμορφο σ/κ!
    Φιλιά πολλά 😉

  7. 28 Αύγουστος, 2010 στο 5:03 μμ

    Γλυκιά μου Αθανασία δεν φαντάζεσαι πόσο συμμερίζομαι τα λεγόμενά σου αυτά. Έχεις απόλυτο δίκιο κατά τη δική μου ταπεινή άποψη!
    Φιλιά πολλά καλή μου! 🙂

  8. 28 Αύγουστος, 2010 στο 5:07 μμ

    Αν και δεν πιστεύω πως εξωτερικεύει ή φανερώνει το πρόσωπό μου κάτι μίζερο, σίγουρα θα σου συνιστούσα να μου μην μου εμπιστευτείς ένα κρυστάλλινο αντικείμενο Λίλιθ μου.
    Είμαι αρκετά ατσούμπαλη και μπορεί να το σπάσω έτσι και αλλιώς! χαχαχαχαχαχαχαχα
    (Μεταξύ μας θα σου αποκαλύψω, εδώ που δεν μας διαβάζει και κανείς, έτσι το λέω πως είμαι αδέξια για να μην φορτώνομαι ευθύνες! [διαβολικό?]) 😆
    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη!

  9. 28 Αύγουστος, 2010 στο 8:24 μμ

    Την καλησπέρα μου στα γρήγορα!
    Φιλιά πολλά

    Υ.γ Βαριέμαι να γράψω το οτιδήποτε!
    sorry

  10. 29 Αύγουστος, 2010 στο 10:57 πμ

    Καλημέρα Αγγελάκι μου…και μην ανησυχείς που βαριέσαι να γράφεις. Δεν είσαι η μόνη άλλωστε! 😉

  11. 29 Αύγουστος, 2010 στο 11:05 πμ

    «Nοιώθω την επίδραση των γεγονότων να τρυπάει το πετσί μου και να γίνεται δικό μου πρόβλημα»
    Σιγουρα ειναι δύσκολο να αλλάξει κανείς νοοτροπία.
    Αλλωστε τα χρειαζόμαστε ολα τα συναισθήματά μας, δεν ειμαστε ρομποτ.
    Αλλάζοντας όμως κάποια πράγματα που μας αποδυμαμώνουν , μπορούμε να πετυχουμε πολλα.
    Η θετική σκέψη είναι η αρχη, για να γίνονται θετικές πράξεις!
    Την απαντηση την εχεις ήδη δωσει εσυ, στον τίτλο αυτου του ποστ και του πανέμορφου τραγουδιού που διάλεξες για να το συνοδεύει!
    Never give up!
    Για να σου δείξω πόσο συμφωνώ δες και αυτό:

    Αφιερωμένο εξαιρετικά!
    Τα λέμε! Φιλιά!

  12. 29 Αύγουστος, 2010 στο 1:51 μμ

    Η πρόθεση πάντα υπάρχει καλή μου Ερατώ, λίγο στην πρακτική εφαρμογή κολλάμε! 😉 Ένα άτομο σαν εμένα 1000% συναισθηματικό είναι δύσκολο να αλλάξω τη νοοτροπία που ανέφερα…
    Ευτυχώς δεν χάνω το χιούμορ μου ποτέ οπότε έρχεται και ισορροπεί λίγο το πράγμα!
    Χαίρομαι που σου άρεσε το clip (χαχαχαχα είμαι καλή φαίνεται να διαλέγω τραγούδια με νοήματα),αλλά κυρίως θα ήθελα να σε ευχαριστήσω θερμά για το δώρο σου. Είναι τέλειο!!!

    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη! 🙂

  13. 19 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 5:41 μμ

    …να σου κρατώ δροσιά στο χέρι
    να σε φιλώ.

  14. 19 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 5:46 μμ

    Χμμμμ να σου κρατώ εγώ μήπως δεύτερη φωνή? 😆


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Αύγουστος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 318,521 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: