13
Σεπτ.
10

Ξεφυλλίζοντας…

Ως γνωστό η «πρώτη» φορά για κάθετί είναι για όλους λίγο ή πολύ δύσκολη. Στην καλύτερη των περιπτώσεων σε κάνει να νομίζεις πως μέσα στο στομάχι σου χορεύουν πεταλούδες…

Κάπως έτσι ένοιωθε ο μικρός μου ήλιος σήμερα το πρωί, που ήταν η πρώτη του μέρα στο σχολείο ύστερα από τις καλοκαιρινές διακοπές. Το παρατήρησα στα μεγάλα μάτια του, αλλά συνάμα μου το εκμυστηρεύτηκε  πως αισθανόταν ένα άγχος που θα συναντούσε ξανά τους παλιούς συμμαθητές του. Όμως πέρα από αυτό μου εξομολογήθηκε και τον φόβο του  για την καινούρια τάξη… Τρίτη Δημοτικού γαρ! 😉

Τελικά μπορεί αυτή η έγνοια του για την τρίτη τάξη να μην είναι και τόσο αδικαιολόγητη, εφόσον για όλους θεωρείται ως τάξη αυξημένων απαιτήσεων. Μια τάξη στην οποία μπαίνουν οι βάσεις για μια καλή και σωστή εκπαίδευση…

Έτσι μετά τον αγιασμό και αφού φορτώσανε τα παιδιά με ένα σωρό βιβλία, επιστρέψαμε και εμείς στο σπίτι. Θυμάμαι στα προηγούμενα δύο χρόνια δεν έδειξα κανένα ενδιαφέρον να εξετάσω τα βιβλία του μικρού μου ήλιου. Όμως δεν συνέβη το ίδιο και σήμερα.

Τα πήρα στα χέρια μου και άρχισα να τα ξεφυλλίζω και μαζί με αυτά άρχισα επίσης να «ξεφυλλίζω» τις δικές μου αναμνήσεις που ήταν κλεισμένες σε ένα ντουλαπάκι του μυαλού μου… Σίγουρα πέρασαν πάρα πολλά χρόνια, πάνω από το ένα τέταρτο του αιώνα, [Άντε να σας δω να κάνετε τον υπολογισμό! 😛 ] που ήμουν και εγώ μαθήτρια τρίτης Δημοτικού και οι διαφορές στα βιβλία, στην ύλη, στην απόδοση και στην παρουσίαση των θεμάτων είναι κραυγαλέες.

Τίποτα δεν έμεινε ίδιο να αποτελεί μια γέφυρα με το δικό μου μαθησιακό παρελθόν. Τα πάντα έχουν αλλάξει! Πρώτα από όλα η εμφάνιση. Πάνε εκείνα τα βιβλία από χαρτόνι. Τώρα όλα είναι γυαλιστερά. Επίσης  έχουν προστεθεί και νέα μαθήματα για διδασκαλία, [ πω πω νομίζω πως προέρχομαι από την εποχή των παγετώνων! 😆 ] όπως τα εικαστικά και η μουσική και έτσι ανοίγουν στους μαθητές τον δρόμο προς τις τέχνες… Ακόμα και τα κοινά μαθήματα του τότε και του σήμερα έχουν εξελιχθεί προς το καλύτερο. Με εντυπωσίασε το ανθολόγιο που καλύπτει μια μεγάλη γκάμα θεματολογίας σε πεζά ή ποιήματα και να τα συνοδεύουν πάντα μικρά βιογραφικά των συγγραφέων ή των ποιητών. Σημαντικές αλλαγές έχει και η ιστορία με πλούσια εικονογράφηση και επεξηγήσεις για να διευκολύνουν και να προσελκύουν το ενδιαφέρον. Για μένα θεαματική αλλαγή παρουσίασε το βιβλίο των θρησκευτικών που πέρα από την γνωριμία των μαθητών με τα Θεία, ξεφεύγει από τον καθαρό δογματισμό και φέρνει τη θρησκεία στην καθημερινότητά μας. Κάθε μάθημα εκτός από το βιβλίο είχε και το βιβλίο εργασίας που αποτελεί σοβαρός αρωγός στην εκμάθηση με τις ασκήσεις και τις ανακεφαλαιώσεις.

Όλα αυτά υπόσχονται πως η νέα σχολική χρονιά θα είναι αποδοτική και απολαυστική συγχρόνως για τους μαθητές. Μακάρι θα ευχηθώ εγώ! Βέβαιο είναι, πως κοντά στον ήλιο μου θα έχω και εγώ πολλά να μάθω και πολλά να θυμηθώ…Μήπως ανέφερα πουθενά παραπάνω ότι ανήκω στην εποχή των παγετώνων? Χαχαχαχαχαχα ελπίζω να το ξεχάσατε, έτσι? 😉

«Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο»

Ίσως ο ήλιος μου να είναι μικρός ακόμα για τις δραστηριότητες του σχολείου, που λέει το τραγούδι από την άλλη όμως, why not? 😆

14 Responses to “Ξεφυλλίζοντας…”


  1. 1 Angel
    13 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 9:48 μμ

    Καλή σχολική χρονιά στον ήλιο σου εύχομαι!
    Τρίτη ε;;;; Είναι λίγο δύσκολη τάξη αλλά
    θα τα καταφέρετε είμαι σίγουρη!
    Φιλιά πολλά

  2. 14 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 7:57 πμ

    Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα λουλουδάκια. Και εμείς πήγαμε την μεγάλη στον αγισμό. Α’ Δημοτικού! Αν έχουν περάσει χρονια, λέει;; Ας μην τα μετράμε καλήτερα…
    Πάντως εγώ μου φαίνεται θα ξανανιώσω λίγο μαθήτρια ξανά μαζί της. Ανυπομονώ να δω τα βιβλία!
    Η χαρά της πρωτάρας!
    Φιλιά

  3. 14 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 9:26 πμ

    Χαχαχαχαχα!
    Καλημέρα Αστροφεγγιά μου!
    Όλες στο ίδιο κλαμπ είμαστε…δύσκολη η Τρίτη, ρώτα εμένα που την έκανα εις διπλούν 🙂
    Αλλά θα σου πω να κρατήσεις την ανάσα σου για την Πέμπτη! Όλα τα λεφτά η Πέμπτη…αίμα έφτυσα για να την βγάλω και του χρόνου θα την επαναλάβω…Πόσο δίκιο έχεις όταν λες πως δεν υπάρχει καμιά γέφυρα σύνδεσης των σημερινών μαθημάτων με αυτά που κάναμε τόοοοοτε, την εποχή των Παγετώνων.
    Όχι, αρνούμαι να δεχτώ πως μεγάλωσα 😛

    Φιλιά και καλημέρες

  4. 14 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 11:31 πμ

    ‘Ο,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο!
    Αλλά για να προβληματίζεται ο μικρός ‘Ηλιος σημαίνει ότι ενδιαφέρεται, άρα θα βρει τον τρόπο να τα καταφέρει!
    Πάντως πολλά τα βιβλία και γίνονται βαριές οι μαθητικές τσάντες σε αυτή την τάξη….

  5. 14 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 3:16 μμ

    Καλησπέρα αγαπητό μου μαμούθ.
    Τριχωτός ρινόκερος εδώ!
    Last of its species! :mrgreen:

    Εύχομαι καλή σχολική χρονιά στον μικρούλη με τα μεγάλα μάτια.

    Φιλιά πολλά!!!

  6. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:13 μμ

    Καλή μου γειάσου, αν θες έλα από το σπιτάκι μου να διαβάσεις τις τελευταίες λεπτομέριες που έβαλα στο τελευταίο ποστάκι μου…

  7. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:45 μμ

    Σε ευχαριστώ πολύ Αγγελάκι μου για τις ευχές σου!
    Να ‘σαι καλά!
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη! 😉

  8. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:47 μμ

    Πρωτάκι είναι το κοριτσάκι σου KaLLinaki μου? Μπράβο …και εις ανώτερα και καλή πρόοδο σας εύχομαι!
    Φιλιά πολλά!

  9. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:49 μμ

    Καλησπέρα Lena μου…Έχεις δίκιο πως μετά την τρίτη η αμέσως δυσκολότερη τάξη είναι η Πέμπτη…Εεεε έχουμε ακόμα χρόνο!
    Καλή σχολική χρονιά, εύχομαι και σε σας! 🙂

  10. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:51 μμ

    Ερατώ μου «φτου, φτου» μην τον ματιάσω αλλά έχει πέσει με όρεξη να διαβάζει τα βιβλία του σχολείου και των αγγλικών του. Είδωμεν στη συνέχεια! 😉
    Φιλιά πολλά!

  11. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:54 μμ

    Lilithaki μου…τριχωτός ρινόκερος εσύ, μαμούθ με χαυλιόδοντες εγώ…μια χαρά χαχαχαχαχαχαχα
    Μου θύμησες τους ήρωες της ταινίας cartoon «η εποχή των παγετώνων»….σίγουρα θα κάναμε καλή παρέα τα δυο μας…το κρύο με προβληματίζει, αλλά με τόσο λίπος το μαμούθ θα τα καταφέρει! 😆
    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη!

  12. 15 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 6:55 μμ

    Γλυκιά μου Αθανασία…σίγουρα θα περάσω και από το «σπιτάκι» σου!
    Ανυπομονώ για τη συνέχεια…

  13. 19 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 5:48 μμ

    Όλα αλλάζουν και όλα παραμένουν ίδια.
    Το μόνο πράγμα που δεν αλλάζει και δεν θα αλλάξει ποτέ, είναι ο Ήλιος.
    Το κομμάτι από τα αγαπημένα μου.
    …και ειδικά η συγκεκριμένη εκτέλεση. 😉

  14. 19 Σεπτεμβρίου, 2010 στο 5:58 μμ

    Επιτέλους τέλειωσε και το τραγούδι…άντε να «ακούσουμε» original πειρατική φωνή! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Σεπτεμβρίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 317,265 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: