30
Σεπτ.
10

Λες πως αγαπάς…

Σαν το γνωστό παιχνίδι ντόμινο το είδα να εξελίσσεται μπροστά μου τις τελευταίες εβδομάδες στα διάφορα ιστολόγια. Οι φίλοι bloggers, ο ένας μετά τον άλλον προσκλήθηκαν να αποκαλύψουν και να γνωστοποιήσουν δέκα μεγάλες αγάπες τους…

Έτσι ήρθε και η σειρά μου. Σαν ένας κόκκος άμμου στη θάλασσα της blogoοικογένειας θα πρόσθετα τις δικές μου πανομοιότυπες απαντήσεις…

Μετά έκανα την εξής σκέψη: Πάνω σε ποια αγάπη θα αναφερθώ? Σε κάτι έμψυχο ή σε ένα αντικείμενο…σε κάτι άϋλο όπως μια ιδέα ή αξία? Όσο περίεργο και να σας φαίνεται, το βρήκα πολύ δύσκολο να ανταποκριθώ σε αυτό το παιχνίδι…

Πόσο εύκολο θα φάνταζε αν απλά έγραφα: Αγαπημένοι μου φίλοι αγαπώ τα πάντα. Επειδή ό,τι γνωρίζω και όσα μου είναι ακόμα άγνωστα, όσα μπορούν να χαρακτηριστούν καλά ή άσχημα, έπαιξαν το δικό τους σημαντικό ρόλο για να με δημιουργήσουν και να με πλάσουν σε αυτή που είμαι σήμερα…Στο τώρα!

Όμως δεν θα αγνοήσω αυτή την πρόσκληση/πρόκληση και θα σας παρουσιάσω και εγώ τις δικές μου αγάπες…Όσες δηλαδή μπόρεσα να συμπυκνώσω και να περιορίσω σε 10 αριθμητικά στοιχεία.

1.Όπως κάθε αστέρι έχει έναν ήλιο, γύρω από τον οποίο περιστρέφεται, με αυτόν λοιπόν θα ξεκινήσω και εγώ που είναι η μεγαλύτερή μου αγάπη και η προσωπική μου επιτυχία: Ο δικός μου μικρός ήλιος, ένα κομμάτι από τη δική μου αστρική ύλη και  πλέον το κέντρο του δικού μου κόσμου. Τουλάχιστον όσο είναι ακόμα νεοφώτιστος και μέχρι να αναπτυχθεί για να αποκτήσει τον δικό του γαλαξία.


2.  Αγαπώ το σκοτάδι. Αυτό νομίζω πως είναι ο φυσικός χώρος μου. Μέσα στο εβένινο πέπλο εγώ τα βλέπω πιο φωτεινά…πιο καθαρά. Οι ήχοι άλλοτε οξύνονται και άλλοτε απορροφώνται ανάλογα με τις δικές μου επιθυμίες. Αισθάνομαι πως λειτουργώ καλύτερα τη νύχτα… 😉

3. Λατρεύω τη μουσική. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτήν, επειδή και ίδια η ζωή είναι μουσική. Είναι πνοή, είναι φως…είναι συναισθήματα. Νοιώθω να αλλάζω με τη μουσική…να μεταφέρομαι αλλού, να ταξιδεύω!

4. Αγαπώ τις ταινίες. Αν και βλέπω σχεδόν όλα τα είδη έχω διαπιστώσει πως προτιμώ αυτές που έχουν δράση, αίμα, μυστήριο και αγωνία. 🙄 Βέβαια δεν λέω ποτέ όχι σε κωμωδία ή σε δράμα!

5. Επόμενη αγάπη είναι το διάβασμα. Θεωρώ πως είναι χάρισμα να διαβάζει κανείς. Συχνά σκέφτομαι πόσο άτυχοι ήσαν εκείνοι που δεν έμαθαν ποτέ να διαβάζουν. Το διάβασμα είναι τροφή του μυαλού…απαρχή ενός μαγικού ταξιδιού σε νέους κόσμους και όλα αυτά με μέσο ένα βιβλίο!

6. Μου αρέσει να παίρνω μέρος σε συζητήσεις. Σε εκείνες φυσικά που έχουν κάτι να μου προσφέρουν…σε  εκείνες που θα με βγάλουν κερδισμένη μαθαίνοντας κάτι καινούριο. Το να συναντώ ανθρώπους ευφυείς, με χιούμορ με διαλλακτικότητα και με τη δεινότητα να μεταδίδουν γνώσεις, είναι σαν να βάζεις ένα παιδί σε ζαχαροπλαστείο ή σε παιδότοπο. Η ευχαρίστησή μου είναι έκδηλη! 🙂

7. Αν και δεν είμαι καθόλου λάτρης υλικών αγαθών, δεν περίμενα ποτέ πως θα δενόμουν τόσο πολύ με το laptop μου. Χαχαχαχαχα μάλλον αυτό θα είναι και η «καταστροφή» μου. Η πρώτη καλημέρα το πρωί και η τελευταία καληνύχτα το βράδυ! 😛

8. Αγαπώ το blogging. Από τότε που ανακάλυψα τον υπέροχο αυτόν κόσμο δεν θέλω να τον αποχωριστώ… Το σερφάρισμα σε διάφορα ιστολόγια και η διείσδυσή μου σε σκέψεις άλλων, εφόσον μου τον επιτρέπουν, είναι ιδιαίτερα δελεαστική για να ανακαλύψω τον άνθρωπο πίσω από τις λέξεις.

9. Ξετρελαίνομαι για παιχνίδια. Για κάθε είδους παιχνίδια θα έλεγα… Καλά ίσως μπορεί να ακούγεται κάπως αόριστο και περίεργα υποσχόμενο, αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω την παιχνιδιάρικη φύση μου και τη μόνη φορά που αφήνομαι να είμαι ανταγωνιστική με δίψα για τη νίκη. To παιχνίδι που επιδίδομαι, στην παρούσα φάση με πάθος είναι τα διαδικτυακά δαγκώματα! 😆

10. Τελευταία και αν όχι έσχατη στις προτιμήσεις είναι η αγάπη που τρέφω για την ειλικρίνεια και την αλήθεια. Μπορεί να λένε πως η ειλικρίνεια/αλήθεια είναι σκληρή μα την προτιμώ χίλιες φορές από κάθε σαν χρυσωμένο χάπι, ψέμα. Χαίρομαι και ευγνωμονώ όσους λένε αλήθειες και είναι ευθείς, αλλά φυσικά και εγώ προσπαθώ να μην ξεφεύγω από το ίδιο μονοπάτι που έχω επιλέξει…!

Αγαπημένη μου Ερατώ και λοιποί αναγνώστες/φίλοι της αστροφεγγιάς ελπίζω να μην σας κούρασα με το παραπάνω λογύδριό μου, αντίθετα να στάθηκα στο ύψος των περιστάσεων και να έφερα εις πέρας την «αποστολή» αυτή! χαχαχαχαχαχα 😉

Η πρόσκληση σε νέους υποψήφιους παίχτες είναι ανοικτή…


8 Responses to “Λες πως αγαπάς…”


  1. 1 Οκτώβριος, 2010 στο 1:44 πμ

    Πολύ όμορφα μας παρουσίασες τις αγάπες σου!
    Δεν ξέρω πού να πρωτοσταθώ: στις ίδιες τις αγάπες , στις εικόνες, στο στήσιμο της ανάρτησης, στο καταπληκτικό τραγούδι των Ramazzotti- Anastacia;

    Όλα είναι απλώς υπέροχα!

    Και σίγουρα ο μικρός Ήλιος είναι η μεγάλη αγάπη που φωτίζει όλες τις άλλες σου αγάπες!
    Να του δώσεις ένα τρυφερό φιλί από μένα!
    Φιλιά και σε σένα!
    Καλημέρα!

  2. 2 Korallenia
    1 Οκτώβριος, 2010 στο 4:10 μμ

    Από τα ομορφότερα ποστ που έγραψες ποτέ…μάλλον που ζωγράφισες ποτέ…

    Εύχομαι να 100στήσεις τις αγάπες σου!

    Να έχεις ένα υπέροχο π/σ/κ!

    Πολλά φιλιά!

  3. 2 Οκτώβριος, 2010 στο 11:45 πμ

    Αγαπάς τα πάντα;
    Χμμ… αγαπάς και τα μπράουνις δηλαδή;
    Χιχιχι :mrgreen:

    Έχουμε πολλές κοινές αγάπες, αυτό είναι πλέον παγκοσμίως γνωστό. 🙂
    Διάβασμα, ταινίες, μουσική, ακόμα και το σκοτάδι!
    Eros-Anastacia… beautiful!

    Φιλιά πολλά!!!

    ΥΓ: Το laptop δεν θεωρείται «υλικό αγαθό» μιας και η χρήση του είναι καθαρά «άυλη». 🙂

  4. 2 Οκτώβριος, 2010 στο 1:22 μμ

    Ερατώ μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, ακόμα δεν είμαι σίγουρη για το τι έπρεπε να αναφέρω ή όχι, πάντως…
    Μα φυσικά θα δώσω ένα επιπλέον φιλί στον ήλιο μου, εκ μέρους σου…δεν χάνω την ευκαιρία να του δίνω φιλάκια στα απαλά μαγουλάκια, οπότε ορίστε, που μου προσφέρεις μια έτοιμη δικαιολογία! (όχι που την χρειάζομαι, λέμε τώρα 😆 )
    Φιλιά πολλά!:)

  5. 2 Οκτώβριος, 2010 στο 1:25 μμ

    Αγαπημένο μου Κοράλλι, να είσαι σίγουρη πως οι αγάπες μου ξεπερνάνε τις 100. Έλα όμως που έπρεπε να αναφέρω μόνο 10!
    Ευχαριστώ όμως επίσης και σένα για τα καλά σου λόγια…Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη πάντως σε καμιά περίπτωση! χαχαχαχαχαχα
    Καλό σ/κ καλή μου, χαίρομαι πολύ που φάνηκες ξανά! 😉

  6. 2 Οκτώβριος, 2010 στο 1:45 μμ

    Lilith μου σου έχω έτοιμη μια απάντηση…
    Μα και βέβαια αγαπάω τα brownies, γιατί είμαι συνειδητοποιημένη πως δεν τα χρειάζομαι για να ευχαριστηθώ…
    Αυτό που θέλω να πω είναι πως, όσα μας συμβαίνουν στη Ζωή, ό,τι αντιμετωπίζουμε ή όχι μας διαμορφώνουν. Σε χαρακτήρα, σε σκέψεις, σε προτιμήσεις…σαν άνθρωπο γενικότερα…
    Δεν θα κρίνω αν είμαστε καλοί ή κακοί. Αν είμαστε πλήρεις ή λειψοί….Είμαστε αυτοί που είμαστε και αν το αποδεχόμαστε εμείς πάνω από όλα, θεωρώ λογικό να είμαστε χαρούμενοι και να αγαπάμε τα πάντα. Ακόμα και εκείνα, που μας στεναχωρούν ή μας κάνουν να κλάψουμε!
    Μπορεί τα brownies σε μένα να είναι άχρηστα και αδιάφορα γευστικά, σε κάποιον άλλον όμως όχι. Δεν επιζητώ όμως και την εξαφάνισή τους…κάποιο σκοπό φαντάζομαι εξυπηρετούν! 😉
    Σε μπέρδεψα? 😆
    Τώρα το laptop που αναφέρεις…Εγώ εννοούσα το μηχάνημα σαν συσκευή, γιατί έχω δεθεί μαζί του. Κάτι σαν το τηλεκοντρόλ ένα πράγμα.(οι τηλεορασάκηδες σαν και εμένα ίσως καταλαβαίνουν καλύτερα)Διαφορετικά δεν θα είχα πρόβλημα να πάω σε ένα internet cafe ή να κάνω ο,τιδήποτε άλλο για να εξυπηρετηθώ. Δεν αποχωρίζομαι το laptop μου πλέον, κάνοντας ή δεν κάνοντας χρήση του! Άρα θεωρώ πως το αγαπώ! 🙂
    Και για το τέλος…συμφωνώ: Eros-Anastacia είναι «θεοί»!
    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη, νεράιδα μου!

  7. 5 Οκτώβριος, 2010 στο 12:21 πμ

    Αλήθεια και ειλικρίνια μεγάλο πράγμα! φιλιά

  8. 5 Οκτώβριος, 2010 στο 10:36 πμ

    Όχι μόνο αυτό, αλλά και δυσεύρετα…
    Καλή σου μέρα Άννα, φιλιά πολλά! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Σεπτεμβρίου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 316,382 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: