03
Οκτ.
10

Ευτυχία(2)-αλληγορικό…

<<Κάποιος έμπορος έστειλε το γιο του να μάθει το μυστικό της ευτυχίας με το σοφότερο των ανθρώπων. Το αγόρι βάδιζε σάραντα μέρες στην έρημο, ώσπου τελικά έφτασε σ’ ένα ωραίο κάστρο, στην κορυφή ενός βουνού. Εκεί κατοικούσε ο σοφός που το αγόρι αναζητούσε.

Αντί όμως να συναντήσει έναν άγιο άνθρωπο, ο ήρωάς μας μπήκε σε μια αίθουσα γεμάτη κίνηση: έμποροι μπαινόβγαιναν, άνθρωποι συζητούσαν στις γωνίες, μια μικρή ορχήστρα έπαιζε απαλές μελωδίες και υπήρχε ένα πλούσιο τραπέζι στρωμένο με τα πιο νόστιμα φαγητά εκείνης της περιοχής του κόσμου. Ο σοφός συζητούσε με όλους και το αγόρι έπρεπε να περιμένει δυο ώρες ώσπου να φτάσει η σειρά του να τον δεχθεί.

Ο σοφός άκουσε προσεχτικά το λόγο της επίσκεψης του αγοριού, του απάντησε όμως ότι εκείνη τη στιγμή δεν είχε καιρό να του εξηγήσει το μυστικό της ευτυχίας. Πρότεινε στο αγόρι να κάνει μια βόλτα μέσα στο παλάτι του και να ξαναγυρίσει σε δυο ώρες.

«Στο μεταξύ, θέλω να σου ζητήσω μια χάρη», είπε ο σοφός τελειώνοντας κι έδωσε στο αγόρι ένα μικρό κουτάλι στο οποίο έριξε δυο σταγόνες λάδι. «Καθώς περπατάς, κράτα αυτό το κουτάλι, προσέχοντας να μην χυθεί το λάδι».

Το αγόρι άρχισε ν’ ανεβαίνει και να κατεβαίνει τις σκάλες του παλατιού, μην αφήνοντας το κουτάλι απ’ τα μάτια του. Δυο ώρες αργότερα παρουσιάστηκε στον σοφό.

«Λοιπόν», ρώτησε ο σοφός, «κοίταξες καθόλου τα περσικά χαλιά που έχου στην τραπεζαρία μου; Είδες τον κήπο που ο αρχικηπουρός έκανε δέκα ολόκληρα χρόνια να τον φτιάξει; Πρόσεξες τις θαυμάσιες περγαμηνές της βιβλιοθήκης μου;»

Το αγόρι ντράπηκε και παραδέχθηκε ότι δεν είχε δει τίποτα απ’ όλα αυτά. Η μόνη του φροντίδα ήταν να μην χυθούν οι σταγόνες του λαδιού που ο σοφός του είχε εμπιστευτεί.

«Πήγαινε πίσω, λοιπόν, για να γνωρίσεις τα θαύματα του κόσμου μου», είπε ο σοφός. «Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι έναν άνθρωπο αν δεν γνωρίζεις το σπίτι του».

Το αγόρι πιο ήρεμο τώρα πια, έπιασε το κουτάλι και ξεκίνησε πάλι για το γύρο του παλατιού, προσέχοντας αυτή τη φορά όλα τα έργα τέχνης που κρέμονταν απ’ το ταβάνι και τους τοίχους. Θαύμασε τους κήπους, τα τριγύρω βουνά, τα ευαίσθητα λουλούδια, πρόσεξε με τι γούστο κάθε έργο τέχνης ήταν τοποθετημένο στη σωστή θέση. Γυρίζοντας στο σοφό του διηγήθηκε λεπτομερειακά όσα είχε δει.

«Πού είναι όμως οι σταγόνες λαδιού που σου είχα εμπιστευτεί;» ρώτησε ο σοφός.

Κοίταζοντας το κουτάλι, το αγόρι κατάλαβε ότι είχαν χαθεί.

«Να λοιπόν, η συμβουλή που έχω να σου δώσω», είπε ο σοφότερος των σοφών. «Το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται στο να κοιτάζεις τα θαύματα του κόσμου, χωρίς να ξεχάσεις ποτέ τις δυο σταγόνες λαδιού στο κουτάλι».>>

[Paulo Coelho: «αλχημιστής» …εκδόσεις Λιβάνη, σελ 60-62]

8 Responses to “Ευτυχία(2)-αλληγορικό…”


  1. 3 Οκτώβριος, 2010 στο 9:10 μμ

    Πολύ όμορφη και υποβλητική ιστορία.
    Αν και με πείραξε λίγο το γεγονός ότι τελικά χάθηκαν οι σταγόνες του λαδιού!
    Πιστεύω πως το νόημα είναι πως δεν πρέπει να παίρνουμε τα πράγματα που μας λένε τόσο σοβαρά, αλλά να είμαστε ανοιχτοί σε όσα βλέπουμε γύρω μας.Ακόμα κι αν αυτός που το είπε θεωρείται αυθεντία!
    Επίσης ότι δεν πρέπει να χάνουμε τη γενικότερη εικόνα όταν έχουμε προσηλωθεί σε έναν σκοπό.
    Ακόμα κι αν αυτό μας κάνει να έχουμε μερικές απώλειες. που έτσι κι αλλιώς θα έχουμε.
    Καπως έτσι…μου φαίνεται πολύ ανοιχτή σε ερμηνείες αυτή η ιστορία.
    Πολύ καλή επιλογή!

  2. 4 Οκτώβριος, 2010 στο 11:46 πμ

    πρώτα από όλα συγνώμη που δε σου γράφω συχνά,μετακομίζω και τρέχω γενικότερα!
    Σε δευτερο επίπεδο σε ευχαριστω που μου θυμισες δυο πράγματα που αγαπώ ,ιδιαίτερα το τραγούδι!φιλια!

  3. 4 Οκτώβριος, 2010 στο 1:34 μμ

    Χμ… κανονικά, αυτή η ιστορία θα έπρεπε να καταλήγει στο ότι δεν πειράζει που χάθηκε το λάδι… ότι το λάδι είναι τα ασήμαντα πράγματα στα οποία (κακώς) δίνουμε αξία.
    Καταλαβαίνω τι μπορεί να θέλει να πει όμως.
    Ότι πρέπει να ζούμε τη ζωή χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.
    Εγώ πάντως θα άφηνα το κουτάλι με το λάδι σε μια άκρη και αφού έκανα την ξενάγησή μου στο παλάτι, θα γυρνούσα να το πάρω. 🙂

    Φιλιά πολλά!

    ΥΓ: 7 seconds… υπέροχο!

  4. 4 Οκτώβριος, 2010 στο 2:01 μμ

    Η ιστορία Ερατώ μου είναι πολύ όμορφη…
    Μίλησες για αυθεντίες και στο πόσο τις εμπιστευόμαστε να πάρουμε τα φώτα τους, να μάθουμε από τις εμπειρίες και τις γνώσεις τους…
    Σε αυτή την ιστορία, ευτυχώς θα έλεγα, ο σοφός προέτρεψε το αγόρι να γνωρίσει τον οικοδεσπότη προτού τον εμπιστευτεί. Αυτό νομίζω είναι και το σωστό. Αν και είμαι υπέρμαχος να μαθαίνουμε μέσα από τις δικές μας εμπειρίες και γνώσεις δεν αρνούμαι όμως και την έξωθεν βοήθεια και καθοδήγηση, εφόσον μου εμπνεύσει εμπιστοσύνη.
    Επίσης ανέφερες για το χύσιμο των σταγονών λαδιού. Θα έλεγα πως και αυτό αφίεται στη βούληση και στην επιλογή του καθενός. Κατά πόσο σημαντικές είναι τελικά οι σταγόνες ή όχι!
    Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα! 🙂

  5. 4 Οκτώβριος, 2010 στο 2:04 μμ

    Γλαύκη μου σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να απολογείσαι και κυρίως να μου ζητάς συγνώμη…Εύχομαι τα τρεχάματά σου να λήξουν γρήγορα και μάλιστα θετικά…
    Επίσης θα ήθελα να σου πω, πως χαίρομαι που σου υπενθυμίζω διάφορα όπως και το 7 seconds! Πάντα στη διάθεσή σου καλή μου! 😉
    Πολλά φιλάκια! 🙂

  6. 4 Οκτώβριος, 2010 στο 2:17 μμ

    Νεράϊδα μου διαβάζοντας αυτή την ιστορία η πρώτη μου αντίδραση, όταν έφτασα σε αυτό το σημείο με τις σταγόνες λάδι ήταν ακριβώς ίδια με τη δική σου. Τι σημασία έχει το λίγο μπροστά στο πολύ, το ασήμαντο μπροστά στο σημαντικό… Μοιάζει σαν το γνωστό ότι κοιτάμε το δέντρο και παραβλέπουμε το δάσος.
    Όμως ο καθένας μας θέτει τα δικά του όρια και φυσικά έχει και διαφορετικό σκεπτικό. Το να έρθουμε να το κρίνουμε είναι κάπως παρακινδυνευμένο, χρειάζεται προσοχή.
    Αυτό που κρατώ από αυτή την ιστορία είναι πως το καλύτερο (?) είναι να ακουλουθούμε τη μέση οδό. Παν μέτρον άριστον έλεγαν οι αρχαίοι ημών. Αν και πάλι κρατώ τις επιφυλάξεις μου!
    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη! 😉

    Υ.Γ. το 7 seconds είναι ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι. Χαίρομαι που σου αρέσει! 🙂

  7. 7 Angel
    6 Οκτώβριος, 2010 στο 4:48 μμ

    Καλησπέρα Αστεράκι!
    Ομορφη η ιστορία αλλά
    ψιλοξενέρωτο το τέλος!
    Σ αυτό θα συμφωνήσω με το Λιλιθάκι!
    Το τραγουδάκι 🙂 Επίσης υπέροχο κι αγαπημένο!
    Φιλιά πολλά

  8. 6 Οκτώβριος, 2010 στο 6:52 μμ

    Έτσι είναι Αγγελάκι μου ο καθένας μπορεί να εκλάβει και να ερμηνεύσει τη μικρή μας ιστορία όπως θέλει και φυσικά να έχει τη δική του «γεύση στο στόμα»!
    Φιλιά πολλά!

    Υ.Γ Μα νομίζω πως πάνω σε αυτό ειδικά το τραγουδάκι δεν θα είχαμε καμιά διαφωνία! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Οκτώβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Blog Stats

  • 318,525 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: