06
Νοέ.
10

All gone…

Εκεί που ο ουρανός σκίζεται από αστραπές

και ουρλιάζει ο άνεμος γύρω σου…

Εκεί που ωρύεται η βροχή

με  το νερό να κυλάει σαν ποτάμι πάνω σου…

Εσύ τίποτα από όλα αυτά δεν βλέπεις,

τίποτα δεν ακούς

και τίποτα δεν σε πειράζει…

Το μόνο που νοιώθεις

είναι την καρδιά σου να ραγίζει

σαν γυαλί που σπάει

και θρυμματίζεται!

All gone!


11 Responses to “All gone…”


  1. 7 Νοέμβριος, 2010 στο 12:46 μμ

    Τη στιγμή που ραγίζει η καρδιά, όλα γύρω σταματάνε!
    Το μόνο που ακούς, νιώθεις και βλέπεις, είναι το ράγισμα.
    Το μόνο που σε νοιάζει, είναι το ράγισμα!

    Δυστυχώς όμως σπάνια μπορείς να το αποφύγεις…
    Ειδικά όταν… there are no more rabbits in our hands to make things right…

    Φιλιά πολλά, Αστεράκι μου!

  2. 2 Angel
    7 Νοέμβριος, 2010 στο 3:58 μμ

    Μα κάπως έτσι δεν γίνεται πάντα;
    Φιλιά πολλά και καλή Κυριακή εύχομαι

  3. 3 akrogialia
    7 Νοέμβριος, 2010 στο 4:17 μμ

    Καλησπέρα Αστεράκι!
    Τίποτα δεν τελειώνει εκτός κι αν το διαλέξουμε εμείς…
    Όλα μέρος του παιχνιδιού είναι!
    Η ζωή είναι όμορφη με τα πάνω…με τα κάτω της…
    Σκέψου αν ήταν όλα ρόδινα…θα υπήρχε τόση μονοτονία που δεν θα μας έκανε τίποτα αίσθηση!

    Καλή εβδομάδα!
    Πολλά φιλιά!

  4. 7 Νοέμβριος, 2010 στο 7:07 μμ

    … rabbits in our HATS, φυσικά εννοούσα! 🙂

  5. 7 Νοέμβριος, 2010 στο 7:27 μμ

    Δεν έχεις άδικο Lilith μου. Έτσι είναι. Και για μένα, που κάθε στιγμή είναι μοναδική και τη «ζω» ως το έπακρο…αντιμετωπίζω πολλά ραγίσματα, αλλά και συγκολλήσεις (οφείλω να ομολογήσω).

    Όλα αυτά, ναι σίγουρα δεν μπορείς να τα αποφύγεις…Θυμάμαι μάλιστα σαν παιδούλα που έβλεπα στην τηλεόραση τον Μάικ Λαμάρ (θυμάστε τον διάσημο ταχυδακτυλουργό?) αν και μας δίδαξε πολλά τρυκς, ποτέ δεν μας έμαθε πώς να βγάζουμε λαγούς από το καπέλο μας! Σνιφ! 😆

    Νεράιδα μου κατάλαβα τι εννοούσες με το κουνελάκι. No problem! 😉

    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη! 🙂

  6. 7 Νοέμβριος, 2010 στο 7:28 μμ

    Αγγελάκι όπως βλέπω συμφωνείς και εσύ!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  7. 7 Νοέμβριος, 2010 στο 7:32 μμ

    Χαίρομαι που το φιλοσοφείς το θέμα Κοράλλι μου. Δεν διαφωνώ μαζί σου. Η ζωή μας προσφέρει πολλά τόσο σε εμπειρίες, όσο και σε συγκινήσεις…
    Μοιάζει όμως σαν ένα καρδιογράφημα. Πότε τονίζεται το ένα σημείο και πότε το άλλο. Αλοίμονο όμως όταν έρθει η στιγμή που θα είναι απλά μια ευθεία γραμμή. That’s the end! 😦

    Φιλιά πολλά και μια μεγάλη αγκαλιά για σένα! 🙂

  8. 7 Νοέμβριος, 2010 στο 11:50 μμ

    Το μόνο που νιώθεις είναι η καρδιά που ραγίζει…
    Συμφωνώ με σένα και τη Lilith!
    Έτσι είναι τα πράγματα….
    Αλλά «τα πάντα ρει» οπότε δεν θρυμματίζεται η καρδιά, το γράφεις άλλωστε παραπάνω, ούτε all gone βέβαια!
    Αλλά περιγράφεις πολύ παραστατικά το συναίσθημα μιας συγκεκριμένης στιγμής…

  9. 8 Νοέμβριος, 2010 στο 9:09 μμ

    Ερατώ μου μπορεί τα «τα πάντα ρει» όπως λες, αλλά συμβαίνει και συχνά μια καρδιά να θρυμματιστεί…
    Το πως το ξέρουν καλά αυτοί που το έχουν πάθει!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  10. 10 Νοέμβριος, 2010 στο 3:59 μμ

    Αν συνεχίσει το νερό να κυλάει σαν ποτάμι πάνω σου με αυτόν τον τρόπο που βλέπω στη φωτό, η δική μας καρδιά θα ραγίζει σαν γυαλί που σπάει και θρυμματίζεται. Οπότε, δεν θα έχουμε χρόνο να νοιαστούμε για την δική σου. 😛

  11. 10 Νοέμβριος, 2010 στο 5:59 μμ

    Μα βέβαια πού να βρείτε εσείς καρδιά για να ραγίσει κιόλας? Αφού δεν νοιάζεστε να περιθάλψετε και να αγκαλιάσετε την δική μου και να ενσκήψετε επάνω μου με αγάπη…. (σνιφ,σνιφ 😥 ) 😛

    Το clip αυτό μου άρεσε πάντοτε! Σε ευχαριστώ πολύ πειρατή μου! 😉

    * * * * *


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Νοέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: