11
Νοέ.
10

Το πουλί και το κλουβί…

<< Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα πουλί. Στολισμένο με δύο τέλειες φτερούγες και λαμπερό, χρωματιστό και υπέροχο φτέρωμα.. Ήταν δηλαδή ένα ζώο φτιαγμένο να πετάει ελεύθερο και να αιωρείται στον ουρανό, δίνοντας χαρά σε όποιον το παρατηρούσε.

Μια μέρα , μια γυναίκα είδε το πουλί και το ερωτεύτηκε. Έμεινε να κοιτάζει το πέταγμά του με το στόμα ανοιχτό από τη σαστισμάρα, με την καρδιά της να γοργοχτυπάει και τα μάτια της να λάμπουν από τη συγκίνηση. Την κάλεσε να πετάξει μαζί του και ταξίδεψαν μαζί στον ουρανό μέσα σε απόλυτη αρμονία. Η γυναίκα θαύμαζε, υμνούσε και λάτρευε το πουλί.

Αλλά τότε σκέφτηκε: «Μπορεί να θέλει να γνωρίσει μακρινά βουνά!» Και η γυναίκα αισθάνθηκε φόβο. Φόβο μην δεν το ξανανιώσει πια αυτό με άλλο πουλί. Και αισθάνθηκε φθόνο, φθόνο για την ικανότητα του πουλιού να πετάει.

Και αισθάνθηκε μοναξιά.


Και σκέφτηκε: «Θα στήσω μια παγίδα. Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί το πουλί, δεν θα ξαναφύγει.»

Το πουλί, που ήταν και αυτό ερωτευμένο, επέστρεψε την επόμενη μέρα, έπεσε στην παγίδα και κλείστηκε στο κλουβί.

Κάθε μέρα η γυναίκα κοιτούσε το πουλί. Ήταν το αντικείμενο του πάθους της και το έδειχνε στις φίλες της, που σχολίαζαν: «Μα εσύ τα έχεις όλα». Όμως άρχισε να γίνεται μια παράξενη μεταμόρφωση: Αφού είχε δικό της το πουλί και δεν χρειαζόταν πια να το κατακτήσει, έχανε το ενδιαφέρον της. Το πουλί, χωρίς να μπορεί να πετάξει και να εκφράζει το νόημα της ζωής του, άρχισε να μαραζώνει, να χάνει τη λάμψη του, να ασχημαίνει- και η γυναίκα δεν του έδινε πλέον την προσοχή της, μόνο το τάϊζε και φρόντιζε το κλουβί του.

Μια μέρα, το πουλί πέθανε. Η γυναίκα λυπήθηκε πολύ και το σκεφτόταν συνέχεια. Αλλά δεν θυμόταν το κλουβί, θυμόταν μόνο τη μέρα που το είδε για πρώτη φορά, να πετάει ευχαριστημένο μέσα στα σύννεφα.

Αν παρατηρούσε τον εαυτό της, θα ανακάλυπτε ότι αυτό που τη συγκινούσε τόσο πολύ στο πουλί ήταν η ελευθερία του, η ενέργεια που εξέπεμπαν οι φτερούγες του, όχι το ίδιο του το σώμα.

Χωρίς το πουλί και η δική της ζωή έχασε το νόημά της και ο θάνατος ήρθε να χτυπήσει την πόρτα της. «Γιατί ήρθες;» ρώτησε το θάνατο.

«Για να μπορέσεις να ξαναπετάξεις μαζί του στα ουράνια.» αποκρίθηκε ο θάνατος. «Αν το είχες αφήσει να φύγει και  πάντα να επιστρέφει, θα το αγαπούσες και θα το θαύμαζες ακόμα περισσότερο. Τώρα όμως χρειάζεσαι εμένα για να μπορέσεις να το ξαναδείς». >>

Dedicated to Freedom

 

 

Από το βιβλίο του Paolo Coelho: «Έντεκα λεπτά» εκδ. Λιβάνη, σελ 267-268.

10 Responses to “Το πουλί και το κλουβί…”


  1. 11 Νοέμβριος, 2010 στο 10:07 μμ

    Υπέροχη ιστορία
    όπως και το συγκεκριμένο βιβλίο!
    Το έχω διαβάσει 3 φορές και νομίζω ότι
    είναι απ τα τελευταία καλά βιβλία του Coelho
    Τα επόμενα με ξενέρωσαν λίγο! Τες πα
    Φιλιά πολλά και καλό σου βράδυ

  2. 12 Νοέμβριος, 2010 στο 11:14 πμ

    Αυτά εγώ τα έχω πει πολύ πριν τον Coelho, αλλά ήρθε και μου πήρε τη δόξα! :mrgreen:
    Έτσι είναι…
    Όταν φυλακίζεις κάτι με σκοπό να το έχεις και να το χαίρεσαι μόνο εσύ, αυτό που καταφέρνεις στο τέλος είναι να «χαίρεσαι» ένα μαραμένο και κατεστραμένο πράγμα που έχασε την ομορφιά και την αξία του μόλις έκλεισε η πόρτα του κλουβιού πίσω του.
    Πού τον θυμήθηκες τον Chamberlain…!
    «Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας»…
    Θυμάμαι καθόμασταν όλα τα θηλυκά και βλέπαμε αυτόν τον σέξυ παπά, μανιωδώς!
    Βέβαια, αργότερα, πάλι προσγειωθήκαμε με γδούπο όταν μάθαμε ότι ΚΑΙ αυτός – παρόλο το πάθος που έδειχνε προς τη Rachel Ward στη σειρά – ήταν γκέι!
    Πόσες απογοητεύσεις και πόσα φαρμάκια μάς έχει ποτίσει αυτή η ζωή, Θεέ μου!

    😆

    Φιλιά πολλά!!!

  3. 12 Νοέμβριος, 2010 στο 5:33 μμ

    Η ιστορία, A.V μου είναι εξαιρετική και άκρως σοφή!
    Το βιβλίο τώρα το διαβάζω, αλλά μέχρι στιγμής διαβάζεται ευχάριστα και είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Μου αρέσει!
    Φιλιά πολλά! 😉

  4. 12 Νοέμβριος, 2010 στο 5:43 μμ

    Αααα τον μπαγάσα τον Coelho, σου έκλεψε την δόξα Lilith μου? Θα τον μαλώσω! 😛
    Πέρα από τ΄αστεία έτσι συμβαίνει σε όποιον προσπαθήσει να αφαιρέσει την ελευθερία του άλλου… Ακριβώς όπως τα λέει η ιστορία!

    «Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας» Αυτή τη σειρά δεν την εκτίμησα όταν προβλήθηκε την πρώτη φορά, παρά μόνο στις μετέπειτα επαναλήψεις της. (Ίσως τότε να ήμουν ακόμα ένα μικρό αγοροκόριτσο). Βέβαια δεν μου άρεσε και ποτέ ο Chamberlain, οπότε γλίτωσα και την απογοήτευση! 😆 Μου άρεσε περισσότερο στο «Shogun» αλλά ποτέ σαν άντρας…. χαχαχαχαχαχα (το ένστικτό μου φαίνεται με προστάτεψε! 😉 )

    Για να επιστρέψω στο post μου, έβαλα αυτό το κομμάτι, γιατί διαβάζοντας αυτή την ιστορία, η σκέψη μου πέταξε αμέσως εκεί…Ακολουθώ το ένστικτό μου, όπως προανέφερα…

    Φιλάκια πολλά με αστερόσκονη, νεράϊδα μου! 🙂

  5. 13 Νοέμβριος, 2010 στο 8:54 πμ

    Όταν φυλακίζεις κάτι ή κάποιον χωρίς τη θέλησή του, η σχέση είναι σχέση εξουσίας , άρα καταδικασμένη να μην αναπτυχθεί παρά μόνο ως τέτοια.
    Μόνο μέσα από την ελεύθερη επιλογή και την ισότητα μπορούν να προκύψουν σχέσεις που δεν θα μαραζώσουν!
    Αυτό είναι και το μήνυμα των πουλιών, ενώ το μήνυμα των κλουβιών είναι να δείχνουν την ανθρώπινη ματαιοδοξία…
    Αυτό, το αφιερώνω στο ποστ σου!

  6. 13 Νοέμβριος, 2010 στο 10:18 πμ

    Ακόμα και εθελοντικά να μπαίνει κάποιος στο κλουβί, Ερατώ μου θα έρθει η στιγμή που θα το μετανιώσει…
    Ναι στην ισότητα. Όχι στην σκλαβιά! (κάθε είδους)
    Πλέον το ασπάζομαι ακράδαντα αυτό…
    Ελευθερία σε όλα! 😉

    Σε ευχαριστώ για το τραγουδάκι! 🙂

    Καλή σου μέρα!

  7. 7 akrogialia
    13 Νοέμβριος, 2010 στο 1:11 μμ

    Στα λόγια όλα είναι εύκολα…τι γίνεται όμως στην πράξη?
    Υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα Αστέρι μου ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη…
    Ο καθένας κάνει τις επιλογές του και είναι υπεύθυνός για τις επιλογές που κάνει…
    Το περίεργο είναι ότι αρκετές φορές οι δικές μας επιλογές δεν μας προσφέρουν ευχαρίστηση…

    Καλή σου μέρα Αστεράκι!
    Φιλιά πολλά!

  8. 13 Νοέμβριος, 2010 στο 1:18 μμ

    Κοράλλι μου θα διαφωνήσω…Και πράξεις είναι εύκολες, αρκεί βέβαια να το αποφασίσουμε.
    Συμφωνώ όμως, ότι είμαστε (ή πρέπει) να είμαστε υπόλογοι και υπεύθυνοι για τις αποφάσεις, τις επιλογές και τις πράξεις μας…
    Αυτό είναι τιμιότητα, είναι και ελευθερία..!

    Φιλιά πολλά, καλή μου!

  9. 14 Νοέμβριος, 2010 στο 8:31 μμ

    «Μια μέρα , μια γυναίκα είδε το πουλί και το ερωτεύτηκε. Έμεινε να κοιτάζει το πέταγμά του με το στόμα ανοιχτό από τη σαστισμάρα, με την καρδιά της να γοργοχτυπάει και τα μάτια της να λάμπουν από τη συγκίνηση…»

    WOW!

    Καταπληκτικό post!
    Υπέροχα λόγια!

    Ps: Τι;
    Τριαντάφυλλο;;;
    Που πήγε η πιπεριά;

  10. 14 Νοέμβριος, 2010 στο 8:38 μμ

    Όντως υπέροχα λόγια, πειρατή μου και είχα την τιμή να τα φιλοξενήσω στο blog μου!

    Ναι, ξέρεις άλλαξα την πιπεριά με τριαντάφυλλο…Μερικοί δεν εκτίμησαν την αξία της και είχαν απορία, για ποιο λόγο την έβαλα σε κλουβί. Οπότε διάλεξα το ρόδο απονέμοντας επίσης και φόρο τιμής στο καημένο…πουλάκι! 😉

    Πολλά φιλιά με ρόδινη αστερόσκονη! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Νοέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Blog Stats

  • 314,718 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: