26
Δεκ.
10

Με μια τρελή πυξίδα…

Βρισκόμαστε στα απομεινάρια ενός απερχόμενου έτους και στο κοντοζύγωμα ενός καινούριου…

Μοιάζει με την ώρα εκείνη που το απόλυτο σκοτάδι παραδίδει δειλά την σκυτάλη στο πρώτο μούχρωμα…στο πρώτο ίχνος φωτός. Αυτό είναι ένα τρανταχτό σημάδι πως ένας κύκλος -οποιοσδήποτε κύκλος- σχηματίστηκε πια…ολοκληρώθηκε.

Αυτές τις στιγμές λοιπόν, διανύουμε. Τις μέρες εκείνες που μετράμε αντίστροφα και αναμένουμε…Δεν περιμένουμε απαραίτητα το τέλος, αλλά όπως συμβαίνει σε κάθε κύκλο, περιμένουμε και το ξεκίνημα μιας νέας αρχής.

Στο μεταίχμιο αυτό που βρισκόμαστε είθισται να γίνεται ένας απολογισμός… Μια αποτίμηση της χρονιάς που αποχωρεί. Όλων των γεγονότων που μας στιγμάτισαν, το ρόλο που παίξαμε εμείς ή οι άλλοι, σε τι βαθμό επηρεαστήκαμε (αν επηρεαστήκαμε)…εκτιμούμε τις αποφάσεις που πάρθηκαν αν ήταν σωστές ή λανθασμένες και στο φινάλε τις πράξεις μας…Αν αυτές δηλαδή έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα ή όδευσαν κατευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων.

Εφόσον γίνουν όλα αυτά, αναπροσδιοριζόμαστε. Αναγεννιόμαστε… Θέτουμε πάλι νέους στόχους είτε επιδιορθώνουμε και προσαρμόζουμε τους παλιούς. Χαράζουμε μια νέα πορεία, μια νέα ρότα στο καινούριο ταξίδι που θα ακολουθήσουμε.

Και αν όλα αυτά είναι ξεκάθαρα στην σκέψη μας και όλα τακτοποιημένα στο νου μας, έχει καλώς….Υπάρχουν όμως και ρότες που η πυξίδα παίζει τρελά παιχνίδια και η βελόνα δεν δείχνει πάντα τον Βορρά…Το τοπίο παραμένει θολό, τυλιγμένο στο πούσι της θάλασσας που ονομάζεται Ζωή

Μα στην τελική τι σημασία έχει αν πλέουμε σε ήρεμα νερά? Τι σημασία έχει αν κλυδωνιζόμαστε σε καταιγίδες και φουρτούνες? Σημασία έχει το ταξίδι και πως θα ανταπεξέλθουμε σε αυτό. Σημασία έχει που αφήσαμε τα παλιά στην άκρη και τραβήξαμε σε νέους δρόμους χωρίς πισωγυρίσματα…!


Hit the Road Jack


13 Responses to “Με μια τρελή πυξίδα…”


  1. 26 Δεκέμβριος, 2010 στο 1:15 μμ

    Το Hit the road Jack με τον Sparrow, υπέροχο!
    Όσο για απολογισμούς…
    Δεν τους συνηθίζω.
    Ό,τι έγινε, έγινε.
    Άλλωστε, για μένα ο χρόνος είναι σε ευθεία γραμμή.
    Η 1η Ιανουαρίου, είναι… just another day. 🙂

    Φιλιά πολλά!

  2. 26 Δεκέμβριος, 2010 στο 1:24 μμ

    Το τραγούδι όντως είναι υπέροχο Lilith μου και το clip επίσης που είναι επηρεασμένο από την χθεσινή ταινία που είδα: The pirates of the Caribbean Νο2. Είναι ακριβώς αυτό το έργο! 😉
    Όσο για τους απολογισμούς? Χμμμ συνήθως κάνω…αλλά το τι ακολουθώ μετά είναι άλλο σενάριο! 😆
    Η δική μου πυξίδα είναι σαν του Jack Sparrow…τρελή! χαχαχαχα

    Πολλά πολλά φιλιά!

  3. 26 Δεκέμβριος, 2010 στο 2:01 μμ

    Ωραίο θέμα!
    Απολογισμός, σχέδια, λάθη που κάναμε και θα ξανακάνουμε αλλά και πορεία, αγώνας , ελπίδα!
    Αυτό σηματοδοτεί για πολλούς η έναρξη μιας νέας χρονιάς.Παλιότερα το έκανα κι εγώ, τώρα όχι.Απολογισμοί γίνονται συχνά αλλά κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

    Μου αρέσει πολύ αυτό που γράφεις στο τέλος:
    «Σημασία έχει που αφήσαμε τα παλιά στην άκρη και τραβήξαμε σε νέους δρόμους χωρίς πισωγυρίσματα…!»
    Έτσι είναι.
    Όσα(ή όσοι…) τελείωσαν και δεν ωφελεί να τα κουβαλάμε, ας τα ρίξουμε στη θάλασσα ή έστω ας τα βάλουμε σε μια θέση στο αμπάρι του πλοίου! Κι ας μείνουν μόνο τα διδάγματα που μας άφησαν. Όσα(ή όσους…) δεν μπορούμε να αποφύγουμε ας σκεφτούμε αν μπορούμε να τα αποδεχτούμε ή να αλλάξουμε το πλαίσιο σχέσης μαζί τους.
    Και όσα(ή όσοι…) είναι για μας χρήσιμα και πολύτιμα, ας τα αγαπήσουμε, ας τα φροντίσουμε κι ας τους δώσουμε την πρώτη θέση στη ζωή μας, τη θέση που τους αξίζει.

    Αστεράκι εύχομαι αυτές οι μέρες να είναι ήρεμες και γαλήνιες , και να φέρουν μόνο χαρά.
    Φιλιά πολλά!

  4. 26 Δεκέμβριος, 2010 στο 10:24 μμ

    Εύχομαι κάθε καλό, υγεία, αγάπη, ευτυχία..
    Δύσκολες μέρες για τους περισσότερους μας..
    Ας είμαστε ενωμένοι.. σε φιλώ, καλές σου γιορτές!

  5. 26 Δεκέμβριος, 2010 στο 10:50 μμ

    Γειάσου αστεράκι μου..και ό,τι έβλεπα, την ταινία αυτή που λέει,το Λιλιθάκι μας χτές το βράδυ!! βέβαια ο κακομοίρης,ο Σπάροου στο τέλος έγινε το λουκούλειο γέυμα,του τεράστιου χταποδιόύ αλλά τέσπα,όπως βλέπεις κάποιες φορές η νέα,ρότα δεν βγάζει και σε τόσο καλό δρόμο!!ε,εχμ αστεράκι μου,ε,εγώ προτιμώ να μη κάτσω να κάνω,αυτόν..τον..απολογισμό όπως τον λες εδώ.. γιατί εάν τον κάνω,θα πάθω βαριά κατάθλιψη με τάσεις αυτοκτονίας 😆 😆 γι’αυτό άστο καλύτερα…καθώς από όσο,θυμάμαι πολύ καλά,ΔΕΝ υπήρξαν και πολλά πράματα που να με κάνουν και τόσο ευτιχισμένη στον χρόνο που ετοιμάζεται,να μας αφήσει σιγά-σιγά…μάλλον υπήρξαν άπειρα που να με κάνουν,να κλαίω και που να με κάνουν βαθιά δυστιχισμένη…και όχι ευτιχισμένη…λυπάμαι αλλά…ο χρόνος που φέυγει,είχε μό-νο λύπη και πόνο για μένα..και φυσικά ντάξει το μόνο που θέλω,είναι να φύγει και να πάει στο….τέσπα μη πώ τώρα πού να πάει…πάντως βγάζει μιά σοφία, το ποστάκι σου έχω να πώ…πολύ ωραίο πόστ μπράβο…καλησπέρες και χρόνια πολλάαααααααα!…

  6. 27 Δεκέμβριος, 2010 στο 3:13 μμ

    Εννοώ φυσικά τον πειρατή Σπάροου, που υποδυόταν ο πολύς Τζόνι Ντέπ,σε μιά ταινία!!ε,ούφ!τα μπλεξα λίγο σόρρυ!!βλέπεις είναι πολλοί οι..Σπάροου…

  7. 7 Angel
    27 Δεκέμβριος, 2010 στο 8:21 μμ

    Το τραγούδι μου άρεσε πολύ!
    Ολα τα υπόλοιπα δεν τα ψάχνω!
    Προχωράω κι ότι κάτσει…όπως κάτσει…όποτε κάτσει!
    Αμα βγάλεις άκρη σφύρα μου! Σήμερα συνήλθα!
    Χα χα χα χα
    Φιλιά πολλάααααα

  8. 27 Δεκέμβριος, 2010 στο 9:53 μμ

    Ερατώ μου κατά την γνώμη μου πολύ σωστά μιλάς. Κάνω και εγώ απολογισμούς συνήθως στο τέλος που μπορώ να έχω μια σφαιρική άποψη των πραγμάτων. Δεν φοβάμαι να αντικρύσω την αλήθεια με θάρρος αλλά η ξεροκεφαλιά μου παίζει συχνά το ρόλο της! 😉
    Φιλιά πολλά!

  9. 27 Δεκέμβριος, 2010 στο 9:56 μμ

    Αρτιστάκι μου Χρόνια σου πολλά, όλο υγεία, χαρά και ζεστά χαμόγελα! 🙂
    Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σου…σίγουρα στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε κάθε ευχή είναι καλοδεχούμενη!

  10. 27 Δεκέμβριος, 2010 στο 10:00 μμ

    Αθανασία μου ο καθένας έχει τον τρόπο του. Ίσως και να είναι και ο καλύτερος ο τρόπος σου που ποτέ δεν κοιτάς πίσω..
    Οπότε δεν χρειάζεται και τώρα ούτε να στεναχωριέσαι, ούτε να κλαις. Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης των δυσκολιών είναι το χαμόγελο και η τρέλα…όπως μας διδάσκει και ο αγαπημένος μας Jack Sparrow! 😉
    Φιλιά πολλά καλή μου και σου εύχομαι η νέα χρονιά να σου φέρει μόνο χαμόγελα!

  11. 27 Δεκέμβριος, 2010 στο 10:02 μμ

    Θεότρελο Αγγελάκι δεν περίμενα κάτι διαφορετικό από σένα! 😆
    Χμμμ τρεις μέρες για να συνέλθεις…καθόλου άσχημα! χαχαχαχαχα
    Φιλιά πολλά! 🙂

  12. 1 Ιανουαρίου, 2011 στο 7:07 μμ

    Hit the road, Jack (Αστεράκι, για την ακρίβεια), αλλά αν ακολουθήσεις κατά κει που δείχνει η πυξίδα, βλέπω να κάνεις πολλά χρόνια για να ξαναδείς χιόνι!
    Βέβαια, δεν είναι και τόσο άσχημα τα Χριστούγεννα στη Σαουδική Αραβία, διότι μπορεί μεν να μη έχεις τζάκι, έχεις όμως άπειρο πετρέλαιο το οποίο βέβαια και δεν χρειάζεσαι αφού τα Χριστούγεννα εκεί σκάει ο τζίτζικας. 😆
    Χμ! Δε θα έλεγα όχι να βρεθώ τα Χριστούγεννα κατά κει μεριά και να στολίζω πειρατικό.
    Άσε που μπορεί να γνωρίσω και καμιά… Αραβίδα (κατά την Angela). 😆
    Το clipάκι που διάλεξες, όλα τα λεφτά!
    Το μεγάλο γέλιο είναι που μπαίνει στον τροχό και περιστρέφεται για ώρες!
    Δεν παθαίνει τίποτα αυτό το παιδί τελικά… 🙄
    Χάχαχαχα

    * * *

  13. 1 Ιανουαρίου, 2011 στο 7:16 μμ

    Διόρθωσέ με καπετάνιε μου, εσύ φυσικά γνωρίζεις καλύτερα…αλλά μια συνηθισμένη πυξίδα δεν δείχνει το Βορρά? Άρα για Βόρειο Πόλο με κόβω…
    Αλλά όπως λες και στη Σαουδική Αραβία δεν έχω πρόβλημα…. Είμαι παντώς καιρού εγώ! χαχαχαχαχαχαχα
    Μπορεί να μην δω χιόνι, αλλά θα καβαλήσω καμήλα, άσε που μπορεί να συναντήσω κανένα σεϊχη και παίξουμε παρέα το 1000 & 1 νύντες στο χαρέμι του! 😆

    Πειρατή μου γνωρίζεις πόσο λατρεύω τη σειρά των πειρατών…Απόψε λοιπόν έχει και το Νο3 και το περιμένω με ανυπομονησία! 😉

    Φιλιά πολλά, πειρατή μου…με κόκκους άμμου στην αστερόσκονή μου :mrgreen:


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Δεκέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Blog Stats

  • 316,484 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: