11
Ιαν.
11

Ένα παραμύθι δίχως τέλος…

Σήμερα αγαπημένοι μου φίλοι θα ήθελα να σας αφηγηθώ ένα παραμύθι…

Μια ιστορία που τη μετέφερε ο άνεμος στις κορυφές των χιονισμένων βουνών την αυγή, τη στιγμή εκείνη που η πρώτη αχτίδα του ήλιου χρύσιζε την πλάση…Μια ιστορία που σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους οι φυλλωσιές των κωνοφόρων δέντρων του δάσους κάθε σούρουπο όταν κρυφά  μαζεύονταν να συνεδριάσουν στο ξέφωτο…Μια ιστορία που βαστούσαν στα μυτερά τους νύχια θαλασσοπούλια και την άρπαζαν τα υπόλοιπα με τα γαμψά τους ράμφη την ώρα που πετούσαν πάνω απ’ αφρισμένα πελάγη.

Γι’ αυτή την ίδια την ιστορία θα ‘θελα να σας μιλήσω, που από στόμα σε στόμα έφθασε και στα δικά μου αυτιά…

Δεν έχει σχέση με δράκους και μαγικές φασολιές. Αλλά έχει να κάνει μ’ ένα λαμπερό κάστρο και μαγεμένες πριγκίπισσες…

Μια φορά και ένα καιρό….

Ήταν ένας μάγος πειρατής… παράξενος συνδυασμός θα μου πείτε για έναν μάγο. Μα όμως ήταν πέρα για πέρα αληθινός. Ήταν ένας γητευτής των εφτά θαλασσών και ταξιδευτής των πέντε ηπείρων, κι όπου και να γυρνούσε άφηνε πίσω του κι ένα μαγικό επίτευγμα…

Κάποτε σ’ ένα από τα άπειρα ταξίδια του στις γαλάζιες θάλασσες έπλευσε κοντά στο νησί των σειρήνων. Των μυθικών εκείνων πλασμάτων με την κελαριστή λαλιά, που με τις γλυκές μελωδίες που τραγουδούσαν, γοήτευαν κάθε ζωντανό ον που περνούσε από το λημέρι τους. Ο πειρατής δεν μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος σε μια τέτοια ομορφιά, που χάϊδευε τις αισθήσεις και την ψυχή του. Ήθελε με κάθε τρόπο να εξασφαλίσει αυτή τη μουσική, όχι μόνο για δική του καθαρά αποκλειστική ευχαρίστηση, αλλά έτσι μεγαλόψυχος που ήταν, επιθυμούσε να τη μοιραστεί και με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Έτσι με το τετραπέρατο μυαλό του και με τις μαγικές του ικανότητες έφτιαξε μια γαλάζια πολιτεία. Μια ονειρεμένη πολιτεία που έμοιαζε να αιωρείται σε θάλασσα κι ουρανό. Εκεί έκλεισε τις σειρήνες που με τη συγκατάθεσή τους συνέχιζαν το τραγούδι τους και η μελωδική τους φωνή ταξίδεψε σ’ όλα τα μέρη της γης…

Όπως ήταν φυσιολογικό, η φήμη της Γαλάζιας Πολιτείας μεγάλωσε…Ολοένα και περισσότεροι θαύμαζαν τη μουσική που εξέπεμπε το μέρος εκείνο…ολοένα και περισσότεροι ταξίδευαν προς τα εκεί και γινόντουσαν φανατικοί επισκέπτες…

Ώσπου το νέο για τη Γαλάζια Πολιτεία το έμαθαν πέντε πανέμορφες πειρατίνες που ήταν σκορπισμένες σ’ όλα τα πλάτη του γνωστού τότε κόσμου. Η μια δεν γνώριζε καθόλου την ύπαρξη της άλλης, όμως η φαίνεται η μοίρα τους είχε πλέξει κοινό νήμα. Ήταν και οι πέντε φιλόμουσες και γενικά λάτρεις των τεχνών… Από ποίηση μέχρι μυθιστορήματα και από ζωγραφική ως και το νέο θαύμα που είχε κάνει πρόσφατα την εμφάνισή του…πώς το λέγανε άραγε? Ααααα ναι τώρα θυμήθηκα το ονόμαζαν κινηματογράφο. Ιστορίες με εικόνες που ζωντάνευαν σε πανί και σε γυαλί…. Απίστευτα πράγματα!!!

Η μοίρα τους λοιπόν τους έγραφε να συναντηθούν και οι πέντε σε μια από τις πολλές τους επισκέψεις στην Γαλάζια Πολιτεία. Η Λίλιαν, η Ονόρα, η Κλάρα, η Ίμοτζεμ και η Στέλλα ενθουσιάστηκαν από την γνωριμία τους. Ανακάλυψαν η μια στην άλλη μια αδελφή ψυχή και έδωσαν όρκο παντοτινής φιλίας μεταξύ τους… Η φιλία τους καιρό με τον καιρό μεγάλωνε κάτι που δεν πέρασε απαρατήρητη από τον δικό μας μάγο-πειρατή.

Αν και μάγος δεν μπόρεσε να αποφύγει το θάμπος που αισθάνθηκε, αντικρύζοντας την ομορφιά των πειρατίνων, διαπιστώνοντας το χαρούμενο χαρακτήρα τους και το εκρηκτικό ταπεραμέντο τους… Τις αγάπησε πολύ, αλλά και οι πειρατίνες μας το λάτρεψαν. Ήταν ευγνώμονες για τα δώρα που τους έκανε και πολύ περισσότερο επειδή βρισκόταν στο πλάι τους κάθε φορά που χρειάζονταν βοήθεια.

Η αγάπη του λοιπόν για τις πειρατίνες του γέννησε μια νέα ιδέα. Μέσα σε μια νύχτα δημιούργησε από το μηδέν ένα θεόρατο κάστρο για τις αγαπημένες του φίλες. Ένα κάστρο που εξωτερικά είχε την αίγλη των αρχαίων κάστρων, αλλά εσωτερικά είχε όλες τις ανέσεις για να μην λείψει τίποτα στις πειρατίνες. Κάθε επιθυμία τους πραγματοποιούνταν μέχρι να αναφωνήσουν κύμινο. Όταν το ετοίμασε, τους έκλεισε τα μάτια και τις οδήγησε εκεί. Αυτές με το που άνοιξαν επιτέλους τα μάτια, ενθουσιάστηκαν. Χαρούμενες φωνές ξεχύθηκαν στους διαδρόμους του κάστρου και έτρεξαν όλες να επιλέξουν από ένα δωμάτιο.

Ο μάγος ευχαριστήθηκε με τη χαρά τους, αλλά σαν συνετός και πανέξυπνος που ήταν, εξαφανίστηκε από μπροστά τους. Ήταν σίγουρος , ότι οι πειρατίνες θα έκαναν μάχη μέχρι να μοιράσουν τα δωμάτια και δεν ήθελε να βρίσκεται στο κέντρο αυτών των «εχθροπραξιών». Εξάλλου ήξερε σαν έμπειρος πειρατής που ήταν, πως μπροστά σε πυρ, γυνή και θάλασσα ήταν ανήμπορος και ανίσχυρος για όποια αντίδραση.

Κάτι που αποδείχθηκε και αληθές. Η Λίλιαν θέλησε να καταλάβει τον ένα από τους πύργους του κάστρου, η Ονόρα ήθελε ένα δωμάτιο με την καλύτερη θέα, Η Ίμοτζεμ απλά γύρευε την καλοπέρασή της, ενώ η άτακτη Κλάρα προσπαθούσε να πειράξει τις υπόλοιπες αλλά και να βρει το καλύτερο κατάλυμα για εκείνην. Μόνο η Στέλλα αναζήτησε το διάδρομο που οδηγούσε στα μπουντρούμια… Μα τι παράξενο κορίτσι ήταν αυτό!

Ύστερα από την αρχική αναταραχή ώσπου να τακτοποιηθούν, τα πάντα ησύχασαν στο κάστρο και επέστρεψαν τα γέλια, τα τραγούδια. Αναπάσα στιγμή όποτε το επιθυμούσαν πήγαιναν στο παλάτι και είχαν επαφή με τη Γαλάζια Πολιτεία. Μάλιστα ανάμεσα στα παιχνίδια που έκαναν αντάλλαζαν και καλαθάκια με γλυκίσματα και σοκολάτες… Φυσικά τα πατατάκια με ξύδι δεν έλειπαν απ’ την ποικιλία, μιας και ήταν η αγαπημένη λιχουδιά της Λίλιαν. Απ’ την άλλη πάλι, η παράξενη της παρέας, η Στέλλα κλεινόταν στα μπουντρούμια και κανείς δεν γνώριζε τι έκανε… Είχε επιτάξει και μια μπότα και μια χρησιμοποιημένη κάλτσα του πειρατή που απέτρεπε κάθε περίεργο να πλησιάσει.

Παρόλα αυτά η ζωή κυλούσε ευχάριστα, στο όμορφο αυτό παλάτι… Ο πειρατής επισκεπτόταν συχνά τα κορίτσια και έκανε παρέα μαζί τους. Μάλιστα την τελευταία φορά που πήγε να τις βρει τις υποσχέθηκε πως παραμονή Πρωτοχρονιάς τους είχε φυλάξει μια ακόμα έκπληξη. Έπρεπε όμως ακόμα να περιμένουν.

Ο καιρός περνούσε κι έφθασε η επιθυμητή παραμονή. Μόλις ξύπνησαν οι πειρατίνες διαπίστωσαν κάτι εκπληκτικό. Είχαν μεταμορφωθεί όλες σε μικρές πριγκίπισσες του παραμυθιού και στο κεντρικό σαλόνι του παλατιού υπήρχαν σερβίτσια του τσαγιού με βουτήματα, καθώς κι ένα σωρό με κούκλες, δώρο για τις μικρές βασιλοπούλες.  Όλη μέρα την πέρασαν διασκεδάζοντας. Είχαν και την παρέα του μάγου φίλου τους, που και αυτός με τη σειρά του είχε απαρνηθεί λόγω της ημέρας τα άγρια γένια του και τα σπαθιά του και έμοιαζε μ’ ένα … συνηθισμένο βασιλόπουλο!

Θυμήθηκαν όλοι την παιδική τους ηλικία, που όλα ήταν ξέγνοιαστα, αγνά και γεμάτα αγάπη. Όπως μόνο ένα παιδί βλέπει τον κόσμο…

Μα τα μεσάνυχτα…με τους 12 χτύπους του ρολογιού… Ντιν Νταν…όλοι ξαναπήραν την κανονική πειρατική μορφή τους. Ήταν ακόμα καλύτερο ο καθένας τους πέρα απ΄ το παιδί που κρύβει μέσα του να έχει πίσω και τον αληθινό εαυτό του….!!!  😉

Warning:

1) Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι καθαρά συμπτωματική…

2) Οι φωτό είναι τραβηγμένες από paparazzi μέσα απ΄το κάστρο, καθ’ όλα όμως νόμιμα αποκτημένες… 😆

3) Και επειδή είμαστε λιχούδηδες και λάτρεις της σοκολάτας ….ένα τραγούδι με πολλά νοήματα! 😉


14 Responses to “Ένα παραμύθι δίχως τέλος…”


  1. 11 Ιανουαρίου, 2011 στο 6:37 μμ

    Τι όμορφο παραμύθι!
    Κάτι μου θυμίζει όμως, τι μου θυμίζει;
    Α, το βρήκα , αυτή η ηρωίδα η Ονόρα, έχει στοιχεία από τον εαυτό μου. Κι εγώ είχα βρεθεί πρόσφατα φιλοξενούμενη σε έναν πύργο και είχα διαλέξει παρόμοιο δωμάτιο με την Ονόρα..και οι τέσσερις άλλες ηρωίδες, όπως και ο πειρατής, μου θυμίζουν γνωστά πρόσωπα…τέλος πάντων….

    Πολύ όμορφο παραμύθι Αστεράκι, καταπληκτική ιδέα και όμορφη διήγηση!
    Και το τραγούδι στο τέλος ταιριαστό!

    Μα τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;…..

  2. 11 Ιανουαρίου, 2011 στο 7:10 μμ

    Αστέρι μου, είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ παραμύθι!!!
    Μπράβο για την όμορφη διήγηση και για αγάπη που δείχνεις προς τους χαρακτήρες της ιστορίας σου.
    Ένα deja vu το ένιωσα να σου πω την αλήθεια, αλλά μάλλον τυχαίο θα είναι. 😆
    Το τραγούδι είναι πολύ γλυκό σαν τον κόκκινο πειρασμό που μας θυμίζει!
    Πάντως έβαλες ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό μου! 🙂

    Φιλιά πολλά!!!

    ΥΓ: Αυτή η Λίλιαν πρέπει να ήταν καταπληκτικό κορίτσι! :mrgreen:

  3. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 9:17 πμ

    Ευχαριστώ, you made my day!

    Καλημερα από το ροζ αστραφτερό νεαϊδοκάστρο μου!

    http://newagemama.com

  4. 4 Angel
    12 Ιανουαρίου, 2011 στο 10:23 πμ

    Πολύ όμορφο και γλυκό παραμύθι αλλά δράκο δεν έχει;
    Θέλω έναν δράκοοοοοοοοοοο….
    Ποιανού είναι τα πατατάκια με ξύδι
    κι έχω μια λιγούρααααα;
    Χα χα χα
    Καλημέρες!

  5. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 12:02 μμ

    Αγγελάκι μου, της Λίλιαν είναι τα πατατάκια με ξύδι, αλλά δεν δίνει ούτε ένα!
    Όλη μέρα παρακαλούσα χθες! :mrgreen:

  6. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 12:43 μμ

    Μα Ερατώ μου ποιος είπε πως το παραμύθι δεν έχει δόσεις πραγματικότητας? Χαχαχαχαχαχα
    Θρύλοι που από στόμα σε στόμα μεταφέρονται, εμπλουτίζονται με «διάφορες σάλτσες» κατά περίπτωση και να το!!!

    Βρήκες στην Ονόρα στοιχεία του εαυτού σου? Παράξενο αλήθεια…! 😉

    Φιλιά πολλά! 🙂

  7. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 12:45 μμ

    Lilith χαίρομαι που σ΄άρεσε…
    Η αλήθεια είναι πως όλους τους χαρακτήρες στο παραμύθι μου τους αγαπάω πολύ!

    Χμμμ και εσύ βρήκες κάτι κοινό με τη Λίλιαν? Περίεργο 🙄

    Χαχαχαχαχα!

    Φιλιά πολλά!

  8. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 12:47 μμ

    Καλημέρα mama, να ‘σαι καλά!
    Πολλούς χαιρετισμούς στο αστραφτερό νεραϊδόκαστρό σου!

  9. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 12:49 μμ

    Αγγελάκι μου, ιστορία με δράκους θα έχει μια «εταίρα φορά»! Χαχαχαχαχαχα
    Θες και εσύ πατατάκια με ξύδι? Μήπως μπορώ να σε δελεάσω με κάτι άλλο?
    Φιλιά πολλά!

  10. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 12:51 μμ

    Λίλιθ μου χαίρομαι που πρόλαβες και έβαλες τα πράγματα στη θέση τους….Για φαντάσου να έχουμε νέα «μάχη» για τα πατατάκια με ξύδι! 😉

    Κι αυτή η Λίλιαν, βρε παιδί μου, φαίνεται πως δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν…ούτε καν σε σένα, που τη συμπαθείς τόσο πολύ! τς τς τς τς!

  11. 11 Angel
    12 Ιανουαρίου, 2011 στο 5:32 μμ

    Θα πάρω τον δράκο και θα φύγω!
    Χα χα χα χα χα χα
    Φιλιά πολλά

  12. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 5:40 μμ

    Βρε συ, κάτσε να τον βγάλω στην φόρα πρώτα. Στα σκαριά είναι…Πού τρέχεις? Στάσουυυυ μύγδαλαααα! 😆

  13. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 10:17 μμ

    Υπέροχες οι πειρατίνες και οι πριγκίπισσες. Μικρές και μεγάλες.
    Μας χαρίζουν ομορφιά.
    Θυμήθηκα και κάποιες άλλες στιγμές τώρα.
    Μια φωτογραφία με μια κάρτα για τον καθέναν, τον μαγικό αρκούδο και το στόλισμα του δένδρου…

    Μαγικό παραμύθι Αστεράκι!
    Το τραγούδι που μας χάρισες μου θυμίζει πολλά.
    Δεν ήξερα πως ήταν τραγούδι.
    Εύχομαι να ήταν τραγούδι πριν γίνει η διαφήμιση και όχι το ανάποδο…
    Από την άλλη… δεν έχει καμιά σημασία…

    Υπέροχο ταξίδι με πολύ ευαισθησία το post σου!

    >>http://www.youtube.com/watch?v=uDOjb3C39Lk&feature=related<&lt;

    * * *

  14. 12 Ιανουαρίου, 2011 στο 11:51 μμ

    😳
    Πειρατή σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια…με συγκινείς πάρα πολύ!

    Έχω την εντύπωση πως το τραγούδι προηγήθηκε της διαφήμισης, αλλά όπως είπες και εσύ δεν έχει τόσο σημασία..
    Για μένα δεν παύει να είναι ένα όμορφο τραγούδι!

    Σ΄ευχαριστώ γι άλλη μια φορά για το Robbie. Δεν χορταίνεται ποτέ άλλωστε! 😉

    Πολλά αστρικά φιλιά και την αγάπη μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Ιανουαρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: