04
Φεβ.
11

Είμαι ελεύθερος άνθρωπος…?

<< Είμαι άνω κάτω, πάει να μου φύγει το τσερβέλο, σε παρακαλώ, ευτύς ως λάβεις το γράμμα μου ετούτο, πιάσε την πένα κι απάντησέ μου. Ωσότου να λάβω απόκριση θα κάθουμαι στα κάρβουνα. Εγώ νομίζω πως τώρα και πολλά χρόνια δεν είμαι πια γραμμένος στο θεϊκό κατάστιχο, μα μήτε και στου διαόλου. Μόνο στο κατάστιχο το δικό σου είμαι γραμμένος, δεν έχω λοιπόν άλλον ν’ αναφερθώ παρά στην ευγενεία σου, δώσε λοιπόν ακρόαση. Ορίστε τι τρέχει:
Χθες ήταν εδώ κοντά στο Κάστρο πανηγύρι, ο διάολος να με πάρει δεν ξέρω ποιανού αγίου. Η Λόλα -ξέχασα αλήθεια να σου κάμω σύσταση, Λόλα τη λένε- μου κάνει:
– Παππούλη (με λέει ακόμα παππούλη, μα χαδευτικά), παππούλη, εγώ θέλω να πάω στο πανηγύρι.
– Να πας, της λέω, γιαγιάκα μου, να πας.
– Μα εγώ θέλω να πάω μαζί σου.
– Εγώ δεν πάω, βαριέμαι. Πήγαινε εσύ.
– Ε, τότε δεν πάω μήτε εγώ.
Γούρλωσα τα μάτια.
– Δεν πας; Γιατί; δε θες;
– Αν έρθεις και συ, θέλω. Αν δεν έρθεις, δε θέλω.
– Μα γιατί; Δεν είσαι λεύτερος άνθρωπος;
– Όχι δεν είμαι.
– Δε θες να ‘σαι λεύτερη;
– Δε θέλω!
Τι να σου πω, αφεντικό; Μου ‘ρθε να κρεπάρω.
– Δεν θες να ‘σαι λεύτερη; φώναξα.
– Όχι, δε θέλω! δε θέλω! δε θέλω!
Αφεντικό, σου γράφω από την κάμαρα της Λόλας, στο χαρτί της Λόλας, δώσε προσοχή, σε παρακαλώ: Εγώ νομίζω πως άνθρωπος είναι αυτός που θέλει να ‘ναι λεύτερος. Η γυναίκα δε θέλει να ‘ ναι λεύτερη. Είναι η γυναίκα άνθρωπος;
Σε παρακαλώ, απάντησέ μου αμέσως. Σε φιλικοασπάζομαι,
Εγώ, ο Αλέξης Ζορμπάς.>>

[απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη: Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, εκδόσεις Καζαντζάκη, σελ: 161-162]

* * * * * * *

Εν έτει 2011, με ρωτάει ένας γνωστός μου: – Δεν θες να γνωρίσεις έναν άνθρωπο να σε κάνει να νοιώσεις καλά και ζωντανή?. Η δική μου απάντηση ήταν μια μακρόσυρτη απορία: – Ζωντανήηηηηηη? Κατόπιν γέλασα με την καρδιά μου. [….]

* * * * * * *

Χθες το βράδυ, μια ταινία που παρακολούθησα  ήρθε να προσθέσει ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ των εσωτερικών ερωτημάτων που θέτω στον εαυτό μου. Είδα το «Sleeping with the Enemy» με τη Julia Roberts σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Βέβαια η ταινία περιέχει ακραία θέματα όπως κακοποίηση και ξυλοδαρμό και την προσπάθεια της γυναίκας να ξεφύγει από το δυνάστη σύζυγό της, βρίσκει τελικά  απάνεμο λιμάνι σε νέο έρωτα…

Τεσπα…κάθομαι και αναρωτιέμαι, από πότε η γυναίκα είναι δορυφόρος ενός άντρα και περιστρέφεται γύρω απ’ αυτόν, ώστε να χαρακτηρίζεται ως ολοκληρωμένη? Όχι, θέλοντας να σας προλάβω, δεν προέρχομαι απ΄άλλον πλανήτη, που δεν γνωρίζω τι συνέβαινε ή και τι συμβαίνει γύρω μου. Ούτε από την άλλη ξύπνησε μέσα μου ένας άλλος κοιμισμένος γίγαντας που ονομάζεται «φεμινιστικό φρόνημα», διότι πραγματικά δεν το διαθέτω …απλά αναρωτιέμαι…

Δεν είμαι άνθρωπος και μάλιστα ελεύθερος να κάνω τις όποιες επιλογές μου, να διαθέτω τον εαυτό μου όπως θέλω και ορίζω, να είμαι ή να μην είμαι με κάποιον ακόμα κι αν αυτές οι επιλογές αποδειχθούν λανθασμένες ή σωστές?

Είμαι δεύτερης διαλογής  ον?

 

P.S: Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να θίξω τα πολύ συμπαθή μου αρσενικά! 😉

16 Responses to “Είμαι ελεύθερος άνθρωπος…?”


  1. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 3:26 μμ

    Λοιπόν:
    1) Η Λόλα ήταν ελεύθερη και μάλιστα πολύ ελεύθερη. ο Ζορμπάς δεν θέλει να πάει βόλτα μαζί της γιατί θα φύγει από κοντά της και δεν θέλει να της δώσει δικαίωμα να του ζητάει πράγματα. Έτσι επικαλείται την ελευθερία. Κανείς δεν έχασε την ελευθερία του επειδή πήγε μια βόλτα με κάποιον άλλον.
    2) Αυτό που σου λέει ο γνωστός σου μπορεί να το θέλεις , μπορεί και όχι. Η επιλογή είναι καθαρά δική σου και τέτοιες επιλογές δεν κρίνονται ως «σωστές» ή «λάθος» γιατί σε άλλους ταιριάζουν και σε άλλους όχι.
    3)Η ταινία είναι πολύ καλή και περιγράφει μια ακραία σχέση θύτη – θύματος.Σήμερα, όταν μια γυναίκα είναι μαζί με έναν άντρα με κάποιον τρόπο, δεν είναι ανάγκη να εξαρτάται από αυτόν , αλλά το κάνει μέσα από την ελεύθερη επιλογή της, πράγμα που δεν συνέβαινε παλιότερα.Σίγουρα όταν είσαι μαζί με κάποιον έστω και για ένα λεπτό, του παραχωρείς ένα κομμάτι της ελευθερίας σου. Όταν όμως αυτό είναι επιλογή και όχι εξαναγκασμός , δεν έχει κάτι το μεμπτό.
    Αυτά.
    Πολύ ωραίο ποστ, πλούσιο σε προβληματισμό, όπως βλέπεις 🙂

  2. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 4:14 μμ

    Όχι δεν είσαι δεύτερης διαλογής. Ναι είσαι ελεύθερος άνθρωπος και κάνεις τις επιλόγες σου.

  3. 3 Angel
    4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:07 μμ

    Με κάλυψε η Ερατώ γλυκιά μου
    Δεν έχω κάτι να προσθέσω
    Φιλιά πολλά

    Υ.γ Οπως πολύ καλά κατάλαβες
    μπέρδεψα τα mail! Χα χα χα

  4. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 6:46 μμ

    Ερατώ μου θα απαντήσω και εγώ με 1-2-3…
    1. Δεν νομίζω πως ετίθετο τέτοιο θέμα μεταξύ Λόλας και Ζορμπά…Ήξεραν και οι δυο ποιοι ήταν και ήξεραν πως δεν είχαν «σχέση». Δεν νομίζω πως αυτό ήταν το θέμα που απασχολούσε το Ζορμπά ώστε να τον τυραννάει τόσο και να το γράψει στο «αφεντικό» του…
    2. Σίγουρα η επιλογή θα είναι δικιά μου, αλλά αυτό το «ζωντανή» με εξέπληξε…τι είμαι δλδ κανένα φυτό που πρέπει να ποτιστεί για να παραμείνει ζωντανό…Εξάλλου αυτό που με προβληματίζει, αν θες, είναι να είμαι ελεύθερη να κάνω μόνη μου τις επιλογές μου και να παίρνω αποφάσεις. Το σωστό ή το λάθος δεν με νοιάζει…έτσι κι αλλιώς κάποτε θα τεθώ μπροστά στις συνέπειες των επιλογών μου αυτών.
    3. Για την ταινία θα συμφωνήσω μαζί σου, αν και όπως ανέφερα και στο post πρόκειται για μια «ακραία» κατάσταση.
    Φιλιά πολλά!

  5. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 6:47 μμ

    Thanks Kanthare!Όλοι μας είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε τις επιλογές μας. Είτε άντρες είτε γυναίκες!

  6. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 6:48 μμ

    Αγγελάκι με βγάζεις και από τον κόπο να ξαναγράψω τα ίδια! 😆
    Αμ πόσα mails έχεις βρε? 😉

  7. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 7:50 μμ

    axaxaxaxxa…w thee mou!ti wraia pou ta les!kaneis den einai b’ class!apla merikoi pou exun issues me ton eayto tous epilegoun na katigoriopoioun…
    nice blog by the way*

  8. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 8:13 μμ

    Ο Ζορμπάς ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος.
    Ανέπνεε, έτρωγε και έπινε Ελευθερία και όταν αυτό συμβαίνει σε ένα αρσενικό, γίνεται μαγνήτης για τα θηλυκά που στο πρόσωπό του βλέπουν όχι ένα αρσενικό πιτσουνάκι ή καναρινάκι στο κλουβί, αλλά έναν δυνατό και περήφανο αετό που πετάει ελεύθερα.
    Ήταν ένας πραγματικός άντρας που μπορούσε (και το έκανε βέβαια πολλές φορές αφού το θεωρούσε ιερό καθήκον του) να ολοκληρώσει μια πραγματική γυναίκα. Η Λόλα στην αρχή τον φώναζε «παππούλη». Μετά δεν ήθελε να πάει ούτε μέχρι το πανηγύρι χωρίς αυτόν. Διάβασε ανάμεσα στις γραμμές και θα καταλάβεις γιατί.

    Φιλιά πολλά!!!

  9. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 8:18 μμ

    Nells, καταρχάς καλωσήρθες…Δεν μπορώ να καταλάβω κάτι σε αυτό που λες…τι «θέματα» έχουν μερικοί που αρέσκονται στο να κατηγοριοποιούν τους ανθρώπους? 🙄
    Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια για το blog μου! 🙂

  10. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 8:29 μμ

    Αγαπημένη μου νεράϊδα δεν έχω καμιά αμφιβολία για το Ζορμπά. Πράγματι ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος, έκανε όσα πολύ ορθά έγραψες και έτρεφε αυτή την απέραντη αγάπη του για τις γυναίκες.
    Έλεγε συχνά πως οι «γυναίκες είναι αδύναμα πλάσματα που θέλουν αγάπη».
    Αυτό που με κάνει να αναρωτηθώ είναι γιατί δεν πιστεύει πως δεν είναι άνθρωποι, οι γυναίκες…Πολλές φορές έχει γυρίσει και πει στο αφεντικό του πως οι γυναίκες είναι παράξενες και δυσνόητες στο τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς…
    Διαφωνώ με την Ερατώ πως η Λόλα ήθελε κάτι από εκείνον πέρα από το προφανές, να ξοδεύει αυτός λεφτά για χάρη της και ούτε πιστεύω πως εκείνος δεν ήθελε να τη συνοδέψει στο πανηγύρι για να μην «σκλαβωθεί» μαζί της…
    Αυτό που πιστεύω είναι πως η Λόλα «μαγεύτηκε» από την προσωπικότητά του και γι αυτό ήθελε να πάει μαζί του…
    Η απορία μου έγκειται στο για ποιο λόγο δεν τις θεωρούσε ανθρώπινα όντα και δη ελεύθερα…(οκ αναγνωρίζω και σε τι χρόνια αναφερόμαστε και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία…)
    Χμμμμ…!

  11. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 8:45 μμ

    Ο Ζορμπάς δεν είχε συνεχώς αυτή την απορία.
    Για το αν δηλαδή οι γυναίκες είναι άνθρωποι.
    Του δημιουργήθηκε εκείνη τη στιγμή που ρώτησε τη Λόλα αν θέλει να είναι ελεύθερη και αυτή του απάντησε ‘όχι’. Του φάνηκε τόσο απίστευτο να απαντάει κάποιος άνθρωπος σ’ αυτή την ερώτηση με ‘όχι’ που αμέσως αναρωτήθηκε αν υπάρχει πιθανότητα οι γυναίκες να μην είναι άνθρωποι.
    Δεν μπορούσε να το εξηγήσει αλλιώς.
    Ο Ζορμπάς δεν ήταν καθόλου σωβινιστής.
    Ήταν ελεύθερος και το ίδιο ήθελε να είναι και οι γυναίκες.
    Σε κάποιο σημείο (το έγραψα και στον πειρατή αν θυμάσαι), λέει:
    «“Η γυναίκα είναι μια πηγή δροσερή, σκύβεις, θωράς το πρόσωπό σου, και πίνεις, πίνεις, και τα κόκκαλά σου τρίζουν. Κι ύστερα έρχεται ένας άλλος πάλι που διψάει, σκύβει κι αυτός, θωράει το πρόσωπό του και πίνει. Κι ύστερα ένας άλλος… Αυτό θα πει πηγή, αυτό θα πει γυναίκα”.
    Άρα, όπως καταλαβαίνεις, πάνω από όλους αυτός υποστηρίζει αυτό που λες.
    Ότι δηλαδή «είσαι άνθρωπος και μάλιστα ελεύθερος να κάνεις τις όποιες επιλογές σου, να διαθέτεις τον εαυτό σου όπως θέλεις και ορίζεις, να είσαι ή να μην είσαι με κάποιον ακόμα κι αν αυτές οι επιλογές αποδειχθούν λανθασμένες ή σωστές». 🙂

  12. 4 Φεβρουαρίου, 2011 στο 8:56 μμ

    Μα αυτό το κατάλαβα…Φυσικά και δεν είναι σωβινιστής και σε παλιότερα κεφάλαια που εξιστορεί τις ερωτικές του περιπέτειες με τις Ρωσσίδες όταν η μία τον άφησε για κάποιον άλλον δεν έδειξε κανέναν θυμό, ούτε φανέρωσε θλίψη…
    Ίσως πίσω από τη φράση «οι γυναίκες δεν είναι άνθρωποι» να κρύβεται, ότι κανείς άντρας (άνθρωπος γενικότερα) δεν μπορεί να καταλάβει την ψυχοσύνθεση της γυναίκας. Παρόλα αυτά προσωπικά εμένα με ενοχλεί η περίεργη αυτή εξίσωση: Άνθρωπος=Ελευθερία, Γυναίκα που για κάποιον λόγο δεν θέλει την ελευθερία της ή επιλέγει να συνδεθεί με κάποιον, ή την παραχωρεί, ή τη «νοικιάζει» ( 😆 ) δεν είναι ελεύθερη, δική της επιλογή και κατά συνέπεια δεν είναι και άνθρωπος….
    Δεν ξέρω…! 🙄

  13. 13 Angel
    5 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:55 μμ

    Βασικά καλησπέρα σας!
    Αστεράκι μου, ειλικρινά
    ούτε που θυμάμαι! Χα χα χα χα
    Αλλο είναι για δουλειά, άλλο για τα blogs
    άλλο είναι prive… Αλλο για δημ.υπηρεσίες κλπ
    Τα χω στείλει όλα σ ένα και δεν θυμάμαι
    ούτε κωδικούς ούτε τπτ! Χα χα χα χα χα
    καλό Σ/Κ

  14. 5 Φεβρουαρίου, 2011 στο 7:35 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχα αν είναι λειτουργικό και δεν μπερδεύεσαι είναι μια χαρά, Αγγελάκι μου!
    Καλό σ/κ, φιλιά πολλά! 🙂

  15. 11 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:51 μμ

    Αυτό το «…κι’ εγώ!» Δεν το κατάλαβα, να είμαι ειλικρινής! 🙄
    Αν εννοείς πως είσαι ελεύθερος…Αδιαμφισβήτητα Ν Α Ι !!!

    Φιλιά πολλά! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Φεβρουαρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28  

Blog Stats

  • 316,484 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: