08
Φεβ.
11

Ποτέ δεν ξεχνώ…

Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην μιλήσω στο blog αυτό για αθλητικά και ομάδες. Ίσως κάποιοι από σας να γνωρίζετε γι’ αυτή την εμμονή μου, που ήθελα όμως να κρατήσω μακριά απ’ αυτό το χώρο… Κάποια πράγματα όμως αναπόφευκτα δεν μπορείς απλά να τα προσπεράσεις. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορείς να τ’ αγνοήσεις αν έχουν χαρακτεί μέσα σου με πύρινο μελάνι.

Συμπληρώθηκαν 30 χρόνια ακριβώς από την αποφράδα εκείνη μέρα που συγκλόνισε όχι μόνο τον ελληνικό αθλητισμό, αλλά και την κοινωνία ολόκληρη.

Η γιορτή μιας ομάδας (Ολυμπιακός) μετατράπηκε σε τραγωδία…Η χαρά και το γέλιο πνίγηκαν στο δάκρυ και στο αίμα.

Σε μια χώρα που η εγκληματική αμέλεια και η ανευθυνότητα αποτελούν κανόνα στέρησαν από 21 αθώους τη ζωή.

Ο άδικος θάνατος των 21 εκείνων ψυχών βύθισε την ίδια αυτή χώρα στο πένθος…

Ένα «γιατί?», που μένει για πάντα αναπάντητο…

Αν υπάρχει κάτι που με κάνει περήφανη για την ομάδα που υποστηρίζω και αγαπώ είναι πως ποτέ δεν ξεχνά…!

Η θύμησή τους πάντα μας καθοδηγεί και φωνάζει ένα βροντερό «παρών» κάθε φορά στη Θύρα 7. Βρίσκονται εκεί σαν άγγελοι προτρέπουν και δίνουν το σύνθημα:


8 Responses to “Ποτέ δεν ξεχνώ…”


  1. 8 Φεβρουαρίου, 2011 στο 12:32 μμ

    Γειάσου καλή μου…ε,εμ ναί…ε,δε μπορούσα να μη αφήσω σχόλιο εδώ πέρα,στο πόστ σου αυτό..εγώ σε κείνη τη φάση,λέει η μητέρα μου ότι,ήμουν πολύ μικρή..-και όντως γιατί δε θυμάμαι τίποτε-… ε,όμως έτυχε να δώ,κάποια στιγμή κάποιες σκηνές σε ένα ντοκυμανταίρ,(για τη Θύρα7)τη θρυλική θύρα7 στη ‘μηχανή του χρόνου’ νομίζω ή ‘στο ρεπορτάζ χωρίς σύνορα’?του Κούλογλου? δε θυμάμαι και ήταν,από τις στιγμές εκείνες (τις απαίσιες όντως),που οι άνθρωποι άρχισαν να κατεβαίνουν πάααρα πολλοί μαζί,τις σκάλες γιανά βγουν από τη Θύρα7 και τους έδειχνε,πως ποδοπατήθηκαν έτσι όπως προσπάθησαν,να βγούν όολοι μαζί από τη θύρα…ήταν πραγματικά απαίσιο και φρικτό…ίσως ήταν,ό,τι πιό απαίσιο έχει συμβεί αυτό,που να αφορά τον αθλητισμό αν μπορεί να λέγεται έτσι,το ποδόσφαιοο..οκ?? και πιστέυω πως θα πρέπει,να παρθούν μέτρα κάποτε ε πι τέ λους γιανά πάψουν,να υπάρχουν νεκροί στα γήπεδα..(επειδή μετά από,αυτό υπήρξαν και άλλα άσχημα όπως ο θάνατος,ενός άντρα (μου διαφέυγει το όνομά του τώρα),πάνε και χρόοονια βλέπεις από τότε που έχασε τη ζωή,του στο γήπεδο από φωτοβολίδα που τον χτύπησε,στο λαιμό τότε και ένας νεαρός πρίν λίγα χρόνια,που πέθανε από ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου, από οπαδούς της αντίπαλης ομάδας σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου..πρέπει να σταματήσει αυτός ο φανατισμός,στα γήπεδα και πρέπει να μάθουν οι οπαδοί,εάν θέλουν να παρακολουθούν τους αγώνες, σαν άνθρωποι όπως κάνουν και στο εξωτερικό και χωρίς,να φανατίζονται τόσο ΔΕ τους κάνει καλό,απλώς πρέπει να συνεχίσουν να είναι ά νθρω ποι κ αι, μέσα στο γήπεδο όπως είναι και έξω από αυτό, και όχι να γίνονται οι ανεγκέφαλοι και θερμόαιμοι,-θερμοκέφαλοι χούλιγκανς που εκσφενδονίζουν λογής-λογής αντικείμενα στο χώρο του γηπέδου,δέρνουν μέχρι θανάτου τους οπαδούς άλλων ομάδων κλπ,κλπ…απλά πρέ πει να πάψουν όλα αυτά,και φυσικά πρέπει να παρθούν μέτρα, γιανά είναι πιό ανθρώπινες οι συνθήκες μέσα στα γήπεδα,και πιό καλές γιανά παρακολουθούν οι οπαδοί πιό ασφαλής τους αγώνες οκ?..ειδαλιώς λυπάμαι αλλά,μπορεί να θρηνήσουμε και άλλους νεκρούς στο μέλλον…ωραίο ποστάκι μου άρεσε..περνάει πολλά μνματα,για τον αθλητισμό γενικά..και κυρίως για τη γήπεδα που είναι μιά μεγάλη πλυγή…καλό μεσημέρι….

  2. 8 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:46 μμ

    Τι ωραία που θα ήταν να μπορούσαμε να απαντήσουμε σε διάφορα »γιατί». Δυστυχώς δεν μπορούμε.

  3. 3 Angel
    8 Φεβρουαρίου, 2011 στο 9:41 μμ

    Τώρα μπήκα να δω αν έχεις γράψει τπτ νέο
    Αστεράκι μου και είδα ότι έχουμε το ίδιο θέμα!
    Δεν θέλω όμως να σχολιάσω! Αφήνω αυτό

    και φεύγω
    Φιλιά πολλά

    ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

  4. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 1:58 μμ

    Σίγουρα η μάστιγα της βίας στα γήπεδα δεν λέει να κοπάσει αγαπητή μου Αθανασία! Και το κακό είναι πως θρηνούμε και νεκρούς όπως σωστά ενέφερες τον θάνατο του οπαδού της Λάρισας στο Αλκαζάρ από φωτοβολίδα που ρίχτηκε από οπαδό του ΠΑΟΚ.
    Δεν ξέρω αν το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο, πάντως το παρόν μας είναι δυσοίωνο και δραματικό!
    Μια ανοικτή πληγή όπως είπες…!

  5. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 2:00 μμ

    Πόσο δίκιο έχεις Kanthare…πέρα από τα εγκλήματα δεν δίνονται ποτέ απαντήσειςεξηγήσεις και δικαιοσύνη…!

  6. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 2:02 μμ

    Το βιντεάκι σου Αγγελάκι μου, το είχα χρησιμοποιήσει παλιότερα σε άλλο αφιέρωμά σου στο παλιό μου ποστ…
    Σε ευχαριστώ που το μετέφερες και εδώ…
    Π Ο Τ Ε Δ Ε Ν Ξ Ε Χ Ν Α Μ Ε!

  7. 11 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:57 μμ

    Ότι ανακάλυψες αυτό το βιντεάκι και το αφιέρωσες στα αδικοχαμένα παιδιά, με συγκινεί πάρα πολύ και μου «λέει» πολλά!
    Να’ σαι καλά!
    Ευχαριστώ!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Φεβρουαρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: