09
Φεβ.
11

Μέρες αλκυονίδων…

Σύμφωνα με το μύθο, η Αλκυόνη ήταν κόρη του Αιόλου…έδειξε ασέβεια όμως στον Δία και εκείνος την μεταμόρφωσε στο γνωστό θαλασσοπούλι. Επειδή όμως το αποδημητικό αυτό πουλί γεννούσε τα αβγά του το χειμώνα (όχι την Άνοιξη όπως τ’ άλλα πουλιά) και τα έχανε από την κακοκαιρία, ο Δίας τη λυπήθηκε και κόπαζε τους ανέμους και τη θαλασσοταραχή κατά το μέσο περίπου της βαρυχειμωνιάς ώστε να να ζεστάνει η πλάση και να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσήσει τα αβγά της και να βγουν τα μικρά της από μέσα… Έτσι λοιπόν η παράδοση μας εξηγεί το δεκαπενθήμερο των όμορφων αυτών ημερών που κυμαίνονται τέλη Ιανουαρίου και αρχές περίπου Φεβρουαρίου.

Αυτές τις όμορφες λοιπόν διανύουμε το τελευταίο διάστημα… για άλλους κυριολεκτικώς αλλά και μεταφορικώς!

Η δική μου ψυχολογία πάντως έφτιαξε…Μα πως θα μπορούσε να είναι διαφορετική? Η πρόβλεψη του ζωδίου μου ήταν ξεκάθαρη άλλωστε: «Έχεις λαμβάνειν επιστροφή φόρου»! 😀

Σοβαρά σας το λέω δεν αστειεύομαι…Όντως είχα ειδοποίηση από την εφορία: Περάστε κυρία Αστροφεγγιά από τα γραφεία μας να πάρετε μια (μικρή) επιστροφή φόρου…Φυσικά όμως πρόβλεψε η τύχη να μην πάρουν τελείως τα μυαλά μου αέρα και μαζί με την ειδοποίηση ήρθαν και οι πάγιοι λογαριασμοί…. 😆

Μα είναι δυνατόν να χαλάσει η διάθεση? Όχι βέβαια…Πρωί-πρωί στους δρόμους λοιπόν να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου… Μα πόσο απολαμβάνω την οδήγηση μέσα στους μικρούς και στενούς δρόμους της πόλης μου…Ειλικρινά το απολαμβάνω…Αισθάνομαι πως είμαι η Mrs Pacman που κάνει τα άπειρα ζικ-ζακ για να αποφύγει εμπόδια και όσους την καταδιώκουν! 😉

Πάρκινγκ? Χαχαχαχαχα τι αστείο! Πουθενά διαθέσιμο φυσικά κι ας είναι τόσο πρωί… Αλλά ας είναι καλά οι ποδηλατόδρομοι. Εκεί σου προσφέρονται άπλετες θέσεις …. Βάζεις alarm και αρχίζεις το κυνήγι της ώρας, να προλάβεις. Ο φόβος μήπως οι υπηρεσίες δεν είναι ανοικτές, ή αν είναι, να μην συναντήσεις ουρά και καθυστερήσεις, επειδή η δημοτική αστυνομία καιροφυλακτεί… Δεν είναι απαραίτητο να προσφέρουμε κι εκείνης «ρεγάλο»! 🙂

Τέλειωσα γρήγορα με τις υποχρεώσεις, στο άψε σβήσε…και ήρθε η ώρα των «εισερχομένων». Πάω στην εφορία και βρίσκω ένα τμήμα μέσα στην ευφορία! Γελάκια, χαχανητά, ψιλοκουβεντούλα ανάμεσα στους υπαλλήλους που απολαμβάνουν το πρωινό τους καφέ…

– «Τι θέλει η δεσποινίς?» – «Μια επιστροφή φόρου», απαντώ και φουσκώνω το στήθος σαν παγώνι, από το δεσποινίς που ακούω. Κοιτάζουν την ταυτότητα με περνάνε από έλεγχο στα κιτάπια τους μήπως τους έχει ξεφύγει καμιά παρασπονδία μου και μου λένε όλοι εν χορώ: – «Είσαι η Αστροφεγγιά? Μα τι ωραίο όνομα!!!» – «Ολόκληρη, απαντώ, αλλά δεν με ρώτησαν στην εκκλησιά δυστυχώς!» Και μετά πέφτει η καμπάνα: – «Αχ κοριτσάκι μου είναι νωρίς ακόμα και δεν έχουμε λεφτά στα ταμεία…δεν μπορείς να επιστρέψεις αργότερα? Να κάνεις και καμιά βολτούλα στο μεταξύ…»

Το να σε θεωρούν ακόμα κοριτσάκι ακόμα κι αν σε μερικούς τους ρίχνεις λίγα χρονάκια είναι πάντα ευχάριστο. Ποιος τρελός θα έλεγε όχι σε αυτό το κοπλιμέντο? Όχι εγώ βέβαια…! Αλλά αν είναι να στο πετάνε για να σου χρυσώσουν το χάπι…πώς αντιδράς τότε? Απαντάς χαριτολογώντας, αλλά ρίχνεις και το φαρμάκι σου συγχρόνως. «Αν πρόκεται να τα παίρνετε, όλα γίνονται σε χρόνο dt, αν είναι να δώσετε κωλυσιεργείτε…» 😛  Χαιρετάς και φεύγεις…

Μα είπαμε γιατί να μας χαλάσει η διάθεση? Ένα πέρασμα απ’ το αμάξι να δούμε μήπως φάγαμε στο μεταξύ καμιά κλήση -ευτυχώς τίποτα- και κάνουμε την βολτούλα μας… Ο ήλιος βγήκε για τα καλά, οι αχτίδες του χαϊδεύουν το σώμα -είπαμε διανύουμε τις αλκυονίδες- μόνο το θερμόμετρο διαφωνεί…Εξακολουθεί να κάνει χαμηλές πτήσεις κάτω από τους 10 C. Αλλά το περπάτημα, πέρα από το να σε ζωογονεί σε ζεσταίνει κιόλας…! 😉

[…]

Επιστροφή στην εφορία…Εκεί η ευφορία συνεχίζεται…Ήταν φαίνεται η μέρα του ρητού: «Πάρτε κόσμε»… Όλοι πήγαιναν για επιστροφές… Οι υπάλληλοι μέσα σε εύθυμο κλίμα  (μα τι τους πότισαν σήμερα? χαχαχαχαχα) και εξυπηρετικοί. Μάλιστα μερικοί που δεν είχαν κάτι να κάνουν εκείνη τη στιγμή  λέγανε φωναχτά:  «Ποιος άλλος για επιστροφή? Εγώ έτσι θα κάθομαι σήμερα? Άπραγος?»

Απίστευτο! Άμα είναι έτσι θα συχνάζω περισσότερο σ’ αυτή την παιδική χαρά…Θα φέρνω και τον ήλιο μου και θα περνάμε τζάμι! Φυσικά με θυμήθηκαν: «Καλώς το κορίτσι…!»  Ένας ακόμα έλεγχος στα κιτάπια τους μπας και παρέλειψαν τίποτα νωρίτερα (δεν μπορώ να μην ομολογήσω, πολύ ευσυνείδητοι υπάλληλοι)…»Δεσποινίς στο ταμείο για είσπραξη…»

Εισροές – εκροές σημειώσατε 1- 0 😉

Μα είναι δυνατόν να μην είμαι μες την τρελή χαρά? :mrgreen:


18 Responses to “Μέρες αλκυονίδων…”


  1. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 2:30 μμ

    Στην Κύπρο οι Αλκυονίδες ισοδυναμούν με αρχή άνοιξης ή καλοκαιριού. Ή, για να είμαστε πιο ειλικρινείς, ουσιαστικά δεν υφίστανται. Πάντως μετά από ένα, ενάμιση μήνα κρύου και μουντάδας το νησί τώρα είναι ηλιόλουστο και ολόφωτο και ζεστό. Κι εδώ είναι το πρόβλημά μου: Πώς να συγκεντρωθείς στη δουλειά;

  2. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 3:20 μμ

    Χμμμ!!!
    Ωραίο πράγμα οι Αλκυονίδες! (βγήκα κι εγώ για βόλτα σήμερα!)
    Έκανε ζέστη λες και ήταν αρχές καλοκαιριού!
    Μέχρι και οι υπάλληλοι της εφορίας επηρεάστηκαν! 🙂
    Τα tags που έβαλες απίστευτα: ευφορία, εφορία, καλή διάθεση, λογαριασμοί….
    Ωραίο ποστάκι 🙂
    Καλή σου μέρα!

  3. 3 vad
    9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 3:41 μμ

    τι ασεβεια εδειξε,βρε,το κορίτσι,απλώς δεν του έκατσε του φαταούλα του Δία,γι αυτο τη μεταμόρφωσε σε πουλι:)

  4. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 3:44 μμ

    Κοίτα, στην εφορία υπάρχει πράγματι ευφορία. Όταν πηγαίνω γελάω.

  5. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 3:48 μμ

    Ναι, και μετά παρίστανε και ότι τη λυπόταν! Τέλος πάντων!

  6. 6 Angel
    9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 4:18 μμ

    Μακάρι να συνεχιστεί αυτή η ευφορία γενικώς!
    Φιλιά πολλά γλυκιά μου

  7. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:41 μμ

    Έτσι που έχουν μπερδευτεί οι εποχές Φώτη άντε να βγάλεις άκρη… Πώς θα συγκεντρωθείς στην δουλειά? Χαχαχα απλά δεν συγκεντρώνεσαι, το βάζεις στον αυτόματο! 😉

  8. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:42 μμ

    Μπράβο Ερατώ μου, εύχομαι και στις δυο μας πολλές βόλτες στο εξής!
    Χαίρομαι που σ’ άρεσε το ποστάκι μου!
    Πολλά φιλιά! 🙂

  9. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:44 μμ

    Εδώ κάνεις λάθος VaD μου. Η ασέβεια της Αλκυόνης ήταν (όπως λέει ο μύθος) πως αυτή και ο άντρας της παρομοίαζαν τους εαυτούς τους με το δίδυμο Δίας-Ήρα. Μεγάλο παράμπτωμα να θεωρούνται ισάξιοί τους!

  10. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:46 μμ

    Έχεις δίκιο Kanthare. Γενικά στις δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να επιστρατεύεις κάθε χιούμορ, που διαθέτεις για να τα βγάλεις πέρα! 😉

  11. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:48 μμ

    Ερατώ μου ήταν και μεγαλόψυχος ο Δίας…τουλάχιστον έτσι λέει η παράδοση. Βέβαια αρκετά τα έκοβε και τα έραβε στα μέτρα του! 😛

  12. 9 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:49 μμ

    Μακάρι ευφορία να διακατέχουμε όλοι μας, Αγγελάκι μου!
    Φιλάκιαααααα! 🙂

  13. 10 Φεβρουαρίου, 2011 στο 6:34 πμ

    Δεν κανω λάθος,ειναι μια άλλη εκδοχή του μυθου…
    Ετέρα εκδοχή,του έκατσε του Δία,την πήρε μυρουδιά η ζηλιάρα και καοψυχη Ηρα,την εστρωσε στο κυνηγι χειμωνιάτικα,ο Δίας την εκανε πουλι για να γλυτωσει,η Ηρα πάλι την κυνηγούσε,το κοριτσι-πουλί δεν εβρισκε τόπο και ζεστο καιρο για να γεννησει τ’αυγουλάκια του(αποτέλεσμα της…συνευρεσης με το Δία)κι ο μπερμπαντο Δίας παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να καλμάρει τις θάλασσες,για να μπορεσει η Αλκυόνη να γεννήσει επιτέλους τα..αυγά του Δία:)
    Για κάθε μύθο υπήραν πολλές κατά τόπους εκδοχές…

  14. 10 Φεβρουαρίου, 2011 στο 10:28 πμ

    Υπέροχα αισιοδοξο! Ναι, υπάρχει χώρος για ευφορία ακόμα και μέσα στην εφορία!

    http://newagemama.com

  15. 10 Φεβρουαρίου, 2011 στο 11:39 πμ

    Τελικά VaD όπου εμπλέκεται ο Δίας κρύβεται και μια γκομενοδουλειά! :mrgreen:
    Σ’ ευχαριστώ πολύ που μετέφερες εδώ και την άλλη εκδοχή! 🙂

  16. 10 Φεβρουαρίου, 2011 στο 11:41 πμ

    Ευφορία νομίζω υπάρχει παντού, Mama, αρκεί να έχουμε «μάτια» να την δούμε!
    Καλημέρα! 🙂

  17. 11 Φεβρουαρίου, 2011 στο 5:40 μμ

    Ουδέν καλόν αμιγές καλύτερον!

    Δεσποινίς! …σε τι άλλα χρώματα βγαίνουν οι παπαγάλλοι; 😆

    Να περνάς πάντα όμορφα και να απολαμβάνεις τις Ανοιξιάτικες βόλτες σου.

    Pirate Kisses
    * * *

  18. 11 Φεβρουαρίου, 2011 στο 6:03 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχα βιάστηκες πάλι και νομίζεις πως μπήκε η Άνοιξη…Μπορεί όντως ο καιρός να είναι ανοιξιάτικος, αλλά πάντα λέω «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά!»

    Λοιπόν για σένα ο παπαγάλος θα είναι μαύρος μ’ άσπρες βούλες (έτσι για να σπάει την πολλή μαυρίλα 😆 ) Φυσικά δεν θα λείπει και η καλύπτρα στο ένα του μάτι για να είναι και πειρατής! Σου αρέσει έτσι? :mrgreen:

    Να περνάς και εσύ όμορφα πειρατή μου, στα ταξίδια σου…ευχαριστώ για την ευχή σου!

    Πολλά φιλιά μ’ αστερόσκονη! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Φεβρουαρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28  

Blog Stats

  • 316,358 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: