13
Μαρ.
11

Details make the difference…

Συχνά λέμε, ακούμε, διαβάζουμε πως οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά…

Προφανώς δεν υπάρχει άδικο σ’ αυτή τη ρήση. Οι διαφορές σε κάποια αντικείμενα ή σε τακτικές και παρόμοιες περιπτώσεις γίνονται ευδιάκριτες και αναδεικνύονται  ή κι ακόμα μεταλλάσσονται τελείως  αν ….αλλαχτεί έστω και μια λεπτομέρεια.

Αυτό το φαινόμενο το συναντάμε παντού. Είτε πρόκειται σε υλικά και αντικείμενα είτε σε κάτι άϋλο, όπως οι ανθρώπινες συμπεριφορές.

Η γυναίκα μπορεί να φερθεί έξυπνα και να παρουσιάζει πως έχει μια πλούσια γκαρνταρόμπα αν το ίδιο το ρούχο το συνδυάσει με πολλά και διαφορετικά αξεσουάρ.

Η τεχνολογία βασίζεται επίσης στις λεπτομέρειες…Βγαίνουν πχ νέα μοντέλα αυτοκινήτων που δεν διαφέρουν σε πολλά από το αμέσως προηγούμενο, απλά με την προσθήκη μια νέας λεπτομέρειας σαν νέο τεχνολογικό επίτευγμα, να εμφανίζεται στο τέλος ως νέο εξελιγμένο προϊόν.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται όταν προσπαθούμε να αναλύσουμε χαρακτήρες ή να κρίνουμε ανθρώπινες συμπεριφορές.  Η αναζήτηση κρυφών μηνυμάτων μέσα από λέξεις ή μέσω της γλώσσας του σώματος. Μια γυναίκα (ας την χρησιμοποιήσω πάλι ως παράδειγμα) μπορεί να αντιληφθεί, ότι κάτι δεν πάει καλά στο γάμο της αν ο άντρας της αρχίζει ξαφνικά να της χαρίζει δώρα και να γίνεται πιο διαχυτικός μαζί της. Αλλαγή στους τρόπους του, λέει…Κάτι που ξέφυγε από το σύνηθες και τη ρουτίνα, άρα μπορεί να είναι ένδειξη ενοχής για κάποια εξωσυζυγική του παρασπονδία…

Οι λεπτομέρειες μπορούν ακόμα να αποτελέσουν στοιχεία για τη διελεύκανση ενός μυστηρίου ή ενός εγκλήματος. Στοιχείο! Να μια ακόμα ωραία λέξη. Η αναζήτηση μικρών και φαινομενικά ασήμαντων λεπτομερειών, που όμως στην ουσία παίζουν μεγάλο ρόλο στην ξεκαθάριση του «τοπίου» αρκεί κι εφόσον γίνει η ανάλογη επεξεργασία στο μυαλό μας.

Άραγε η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι και δείγμα ευφυίας? Να κόβει το μάτι, να μένουν τα αφτιά ορθάνοιχτα σε κάθετι? Δηλάδή όσοι μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων και των καταστάσεων «χάνουν» εντέλει πολλά? Μήπως πρέπει να μετατραπούμε σε μικρούς ντεντέκτιβς που κρατούν μεγεθυντικό φακό ή και μικροσκόπιο…?

Σας μπέρδεψα με τους συλλογισμούς και τις ερωτήσεις μου? :mrgreen: Ίσως ναι και ίσως όχι…Μπορεί απλά να οφείλονται στην ταινία που παρακολούθησα σήμερα και που στάθηκε η αφορμή να ξεπεταχτούν αυτές οι σκέψεις…

Sherlock Holmes

Μια ταινία που βασίζεται σε πολλές εμφανείς ή και κρυφές λεπτομέρειες! 😉

Και ένα τραγούδι:

Toxic


21 Responses to “Details make the difference…”


  1. 1 Angel
    13 Μαρτίου, 2011 στο 7:46 μμ

    Οντως η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά
    αν και γενικά τη βαριέμαι! Χα χα χα χα
    Η ταινία μ άρεσε πολύ! Το τραγουδάκι χμ….
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα Αστεράκι

  2. 13 Μαρτίου, 2011 στο 8:32 μμ

    Σιγά μην δεν βαριόσουν και αυτό Αγγελάκι! 😉
    Τα υπόλοιπα…εεε είναι γούστα!

    Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα και σε σένα Angel! 🙂

  3. 13 Μαρτίου, 2011 στο 9:18 μμ

    i leptomereia einai poli simadiki! 🙂 kali evdomada! 🙂

  4. 13 Μαρτίου, 2011 στο 9:31 μμ

    Όπως φαίνεται είναι όντως! Καλωσόρισες Leviathan!
    Καλή εβδομάδα και σε σένα επίσης! 🙂

  5. 14 Μαρτίου, 2011 στο 12:55 μμ

    Η σημασία στη λεπτομέρεια είναι φυσικά δείγμα ευφυίας.
    Οι μεγαλύτεροι ντέτεκτιβ στον κόσμο είχαν αυτό το χάρισμα.
    Φυσικά, χαρακτήρες σαν τον Χολμς, τον Πουαρώ, τον Μονκ (αν τον γνωρίζεις), παρουσιάζονται συνήθως αρκετά ψυχαναγκαστικοί με ορισμένα πράγματα.
    Ο Πουαρώ, ας πούμε, ήθελε τα πάντα πάνω του να είναι διαρκώς σε άψογη κατάσταση. Από το στριφτό του μουστάκι μέχρι τα ασπρόμαυρα γυαλιστερά παπούτσια του. Ακολουθούσε συγκεκριμένες διαδικασίες για τις καθημερινές του δραστηριότητες και ίσιωνε πάντα έναν πίνακα ή ένα αντικείμενο αν του φαινόταν ότι ήταν έστω και ένα χιλιοστό μετακινημένο από τη θέση του.
    Το ίδιο συμπεριφέρεται και ο Μονκ (αγαπημένος!) από την ομώνυμη σειρά.
    Ο Μονκ βέβαια είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση με μεγάλη φοβία για τα μικρόβια κτλ κτλ…
    Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι ο άνθρωπος που δίνει σημασία στη λεπτομέρεια, δεν μπορεί να το κάνει μερικώς. Μόνο δηλαδή όταν πρόκειται να λύσει ένα μυστήριο. Επηρεάζει και την υπόλοιπη ζωή του. Είμαι σίγουρη όμως ότι πρόκειται για ευφιή άτομα.
    Γέλασα αρκετά και μόνο με το trailer της ταινίας!
    Φαντάζομαι ότι θα είναι καλή. Δεν την έχω δει ακόμα.
    Πολύ καλοί οι Downey και Law, αν και η ταινία μού φαίνεται λίγο Bond παρά Χολμς.
    Εσύ τι λες που την είδες;

  6. 14 Μαρτίου, 2011 στο 12:57 μμ

    Έφυγε μόνο του το σχόλιο…
    Μάλλον το pc προσπαθεί να μου ‘πει’ κάτι. 😦
    Εντάξει… δεν θα πω άλλα.

    Φιλιά Αστεράκι μου!

  7. 14 Μαρτίου, 2011 στο 1:08 μμ

    Χολμς και Πουαρώ είναι οι λατρείες μου όπως και η μις Μαρπλ…κορυφές του είδους.
    Το Μονκ αν και ξέρω τη σειρά δεν την έχω δει επειδή κάτι δεν μου αρέσει…και η γελοία δικαιολογία ολοκληρώνεται, λέγοντας πως δεν μου αρέσει η φάτσα του πρωταγωνιστή.
    Πάντως έχεις δίκιο όλοι οι ευφυείς άνθρωποι και οι κολλημένοι με τη λεπτομέρεια είναι και λίγο «βαρεμένοι». Θα σου δώσω σαν παράδειγμα τον House. Είναι ένας ευφυής γιατρός, πάντα καταπιάνεται με τη λεπτομέρεια και ανακαλύπτει τη λύση του προβλήματος, αλλά και αυτόν με κάποια έννοια θα τον χαρακτήριζες σχιζοφρενή…

    Τώρα στο θέμα της ταινίας…είναι πάρα πολύ καλή. Ωραία σκηνοθετημένη, εκπληκτική φωτογραφία, μουσική του εκπληκτικού Hans Zimmer. Downey & Law φοβεροί…ιδιαίτερα ο Law που δεν τον συμπαθώ και πολύ, στην ταινία αυτή με εξέπληξε αφάνταστα ευχάριστα…!!!

    Δεν μοιάζει με τον Bond σε καμιά περίπτωση, αν και τον βλέπουμε να μάχεται πολύ σε αυτή την ταινία. Η όλη ταινία στηρίζεται στις λεπτομέρειες που μόνο ο Holmes μπορεί και παρατηρεί!

    Αξίζει να την δεις!

    Φιλιά πολλά Lilith μου! 🙂

  8. 14 Μαρτίου, 2011 στο 1:09 μμ

    Σε παρακαλώ πες κι άλλα…Στο ζητώ ειλικρινά!

    ……………….

    Περιμένω!

  9. 14 Μαρτίου, 2011 στο 1:34 μμ

    Έχεις δίκιο για τον Law.
    Ούτε κι’ εμένα είναι από τους αγαπημένους μου.
    Ο Dawny όμως είναι πολύ καλός και πιστεύω μια αρκετά ‘παιχνιδιάρικη’ επιλογή για τον ρόλο του Χολμς. Θα την δω την ταινία. Αφού σου άρεσε είμαι σίγουρη ότι θα είναι καλή. Άλλωστε, σ’ αυτό (τουλάχιστον) το είδος του κινηματογράφου, συμφωνούμε απόλυτα. 😉
    Ο House είναι πράγματι πολύ ευφυής, αλλά δεν είναι ψυχαναγκαστικός. Το αντίθετο θα έλεγα.
    Έχει άλλου είδους ‘τρέλλα’. 🙂
    Αυτό που μ’ αρέσει στον χαρακτήρα του είναι ότι, παρόλο που παρουσιάζεται σαν ένας πολύ εγωκεντρικός, μισάνθρωπος, εκκεντρικός και δεν-κάνω-ποτέ-λάθος, άνθρωπος, το μόνο που τον νοιάζει στο τέλος είναι το καλό του ασθενή. Είναι σίγουρα ευφυής και η αποτελεσματικότητά του σ’ αυτό που κάνει, έγκειται σίγουρα στη σημασία που δίνει στη λεπτομέρεια αλλά και στην ικανότητά του να ψυχολογεί τους ανθρώπους και να τους φέρεται σαν να είναι ασήμαντα σκουπίδια (για το καλό τους πάντα). 😆

  10. 14 Μαρτίου, 2011 στο 1:45 μμ

    Η ανάλυση σου για τον House είναι σαφώς καλύτερη από τη δική μου. Είναι μισάνθρωπος γιατί έχει πληγωθεί και δεν θέλει να δείχνει αυτή την αδυναμία του. Αλλά είναι μόνο επιφανειακό αυτό. Νοιάζεται. Βεβαια όσοι δεν τον ξέρουν τον παρεξηγούν. Μάλιστα «τώρα» πια που αποτοξινώθηκε από το ισχυρό παυσίπονο που έπαιρνε, παίρνει άλλη διάσταση η σειρά.

    Ο Downey μοιάζει να έχει ξαναγεννηθεί. Και σε αυτό τον ρόλο ως Holmes, μάλιστα έμαθα πως θα γυριστεί και Νο2 αλλά και στο ρόλο του Ironman είναι πραγματικά υπέροχος. Έχει το δικό του στυλ, το παιχνιδιάρικο όπως είπες…και μου αρέσει πολύ…

    Οπότε δεν μένει απ’ το να δεις και εσύ την ταινία. Θα την ευχαριστηθείς πολύ!

    Πολλά πολλά φιλάκια, νεράϊδα μου!

  11. 14 Μαρτίου, 2011 στο 8:04 μμ

    Δεν ξέρω τόσα όσα εσείς για να πάρω μέρος στη συζήτηση αλλά θα πω πως οι λεπτομέρειες είναι πάντα ουσιαστικές και θα θυμίσω τη φράση: «από τον όνυχα τον λέοντα»!
    Καλό απόγευμα Αστέρι and others 🙂

  12. 14 Μαρτίου, 2011 στο 8:13 μμ

    Το ότι «δεν ξέρεις όσα εμείς» δεν σημαίνει και τίποτα καλή μου Ερατώ, ούτε ότι θα πρέπει να αποκλειστείς από κάποια συζήτηση. Εκτός αν είναι δική σου επιθυμία, φυσικά. Κι εγώ δεν ξέρω πολλά ή ως καθόλου σε άλλα θέματα, όπως το δικό σου που έχεις στο blog σου…Χρειάζομαι πολύ χρόνο για να το εμπεδώσω! 😉
    Επίσης δεν μου είναι γνωστή και η φράση που παρέθεσες…ίσως να την έχω ακουστά, σαν μια απλή ανάμνηση, χωρίς όμως να ξέρω ακριβώς και το νόημά της.

    Κλείνοντας θα ήθελα να ρωτήσω: ΠΑΝΤΑ οι λεπτομέρειες είναι ουσιαστικές? 🙄

    Πολλά φιλιά, γλυκιά μου! 🙂

  13. 14 Μαρτίου, 2011 στο 8:52 μμ

    Ευχαριστώ για την κατανόηση, το ήξερα άλλωστε ότι την έχω!
    Η φράση «από τον όνυχα τον λέοντα» σημαίνει περίπου, πως αν δεις νύχι λιονταριού, θα υπάρχει και λιοντάρι από πίσω! Δηλαδή η λεπτομέρεια μας φανερώνει όλη την εικόνα, που για κάποιο λόγο μπορεί να μη βλέπουμε.
    Θα έλεγα ότι πάντα οι λεπτομέρειες είναι ουσιαστικές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει πάντα να κολλάμε σε αυτές! Ανάλογα!
    Φιλιά!

  14. 14 Μαρτίου, 2011 στο 8:56 μμ

    Περίεργη η φράση πάντως αυτή. Προσωπικά δεν με πείθει! 😆
    Αλλά ποια είμαι εγώ που θα αμφισβητήσει μια λαϊκή ρήση?

    Όσον αφορά τις λεπτομέρειες, θα πω αυτό που ισχύει για όλα τα πράγματα κοκ…Όλα είναι σχετικά!

    Φιλάκια πολλά!

  15. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:32 μμ

    Η αλήθεια είναι πως το τοπίο είναι καλό να είναι ξεκάθαρο.
    Όμως… ακόμη και αν αυτό δεν είναι εφικτό, δεν με χαλάει καθόλου!

    Τες πα… καλές ανζητήσεις στον Halls!

    >>http://www.youtube.com/watch?v=9oI63BwDKQc<&lt;

    Με Vapor Action πάντα… 😆

  16. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:33 μμ

    αναζητήσεις βεβαίως βεβαίαως… 😆

  17. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:34 μμ

    …βεβαίως…

    Α Χάχαχαχααα

  18. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:39 μμ

    Πειρατή μου πάντα πίστευα πως είσαι παντώς καιρού, καταστάσεων και συνθηκών…οπότε είναι ή δεν είναι ξεκάρα αυτά, μια χαρά είσαι! 😉
    Μόνο που δεν καταλαβαίνω…Από τη μια τρόμαξα με τη χατζάρα του Ιάπωνα, είπα πάει έχασα το κεφάλι μου. Μια δεύτερη σκέψη ήταν, πως μάλλον νοιάζεσαι για την υγεία της κοιλότητας του λαιμού μου, εξού και η διαφήμιση! :mrgreen:
    Ευχαριστώ πολύ, κάπταιν! 🙂

    Φιλιάαααα!

  19. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:40 μμ

    Πόσο ρούμι έχεις πιει? Είδες συμπεράσμα που βγάζω από τα λαθάκια σου? 😆

  20. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:45 μμ

    Ερώτηση: Τι είναι η «ξεκάρα»???

    Μπούχαχαχααα
    ΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑ

    Μα τι έχεις πιει πρωί πρωί Αστεράκι!!!

    😆

  21. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:56 μμ

    Χαχαχαχαχαχα με έπιασες πειρατή…Έχασα μια συλλαβή. «Ξεκάθαρα» ήθελα να πω, αλλά το πήρε ο δαίμων του πληκτρολογίου! 😆

    Τι ήπια πρωί πρωί? Λοιπόν αν και παραβλέπω το ξενύχτι, αυτό που ήπια το πρωί ήταν εύγεστο…χυμός ήταν? Δεν νομίζω, αλλά τι σημασία έχει το όνομα? χαχαχαχαχαχαχαχα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: