16
Μαρ.
11

Confused…

Κανείς δεν ξέρει τον εαυτό μας καλύτερα, πέρα από εμάς τους ίδιους. Εμείς είμαστε και πρέπει να είμαστε ο «κολλητός» του φίλος.

Οφείλουμε να του φερόμαστε με σεβασμό και προσοχή σε κάθε ανάγκη που χρειάζεται ή προκύπτει και όλα αυτά γιατί… Επειδή γνωρίζουμε τι σκεφτόμαστε ανά πάσα στιγμή, ποιες είναι οι επιθυμίες μας, τα θέλω και οι αξιώσεις μας …αναγνωρίζουμε τους φόβους μας.

Αν κάποιος θεωρεί πως είναι ίσως μια αρκετά εγωιστική άποψη, θα απαντούσα πως μάλλον έχει άδικο, επειδή είναι καθήκον μας να διαφυλάττουμε με κάθε (θεμιτό) τρόπο το δώρο που μας έχει δοθεί. Το δώρο της ύπαρξής μας.

Υπάρχουν όμως στιγμές που μέσα σε ένα νέφος συναισθηματικής φόρτισης ή μιας παρωδικής πνευματικής αστάθειας, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να μην μπορούμε να πάρουμε την (όσο γίνεται) ορθή απόφαση για κάτι που μας αφορά και μας απασχολεί. Ίσως δεν έχουμε την ψυχραιμία και την αντικειμενικότητα να κρίνουμε και να «ζυγίσουμε» όλους τους παράγοντες με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε πολλές φορές σε λάθος επιλογές και το χειρότερο: σε λανθασμένες πράξεις.

Δεν ξέρω κατά πόσο καταφέρνουμε να αγνοούμε το ένστικτό μας να αποφασίζουμε γρήγορα και να πράττουμε υπό το σκέπη μιας συναισθηματικής καταιγίδας ή  να περιμένουμε να διαλυθεί το μπέρδεμα που νοιώθουμε και  να βρεθεί η εσωτερική μας ισορροπία, με ενδεχόμενο να χαθεί ίσως (πολύτιμος) χρόνος…μα νομίζω πως υπάρχει και κάποια άλλη «λύση»:

Η παρουσία ενός άλλου ατόμου στη ζωή μας. Ενός ανθρώπου άξιου να χαίρει της εμπιστοσύνης μας. Ενός ανθρώπου να μας εμπνέει να του ανοίξουμε την καρδιά και την ψυχή μας και φυσικά να του ζητάμε αν όχι τη βοήθειά του, αλλά μια δεύτερη γνώμη και συμβουλή.

Συνήθως λένε πως δυο μυαλά σκέφτονται καλύτερα από ένα. Δεν γνωρίζω κατά πόσο σωστό είναι αυτό το απόφθεγμα, αλλά ίσως να υπάρχουν και κάποια ψήγματα αλήθειας. Ο άμεσος εμπλεκόμενος, για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω μπορεί να μην δεί την λύση ακόμα και αν βρίσκεται μπροστά του. Ο άλλος όμως με νηφάλιο νου, μπορεί να τον ταρακουνήσει και να του υποδείξει τον ορθό δρόμο…

Ποιος θα παίξει αυτό το σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας?

Φυσικά δεν θα είμαι εγώ που θα κάνει προτάσεις. Δεν είμαι η αρμόδια να προτρέψω τον οποιοδήποτε να στραφεί σε κάποιον πτυχιούχο ειδικό, φίλο ή συγγενή. Ο καθένας …όλοι μας είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε εκείνον με τα προσωπικά και τα ιδιαίτερα κριτήριά μας….!

dedicated to friends

 

Υ.Γ: Το τραγούδι της ημέρας είναι ένα πάρα πολύ αγαπημένο κομμάτι (των evanescence) σε μια νέα εκτέλεση από μια πολύ όμορφη φωνή.

 


26 Responses to “Confused…”


  1. 16 Μαρτίου, 2011 στο 11:17 μμ

    Ώριμο άρθρο. Με βρίσκει σύμφωνο.

  2. 17 Μαρτίου, 2011 στο 12:38 πμ

    Kanthare σε ευχαριστώ πολύ, να ΄σαι καλά! 🙂

  3. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:28 μμ

    Η οργή είναι πολύ κακός σύμβουλος.
    Ο χειρότερος, θα έλεγα.
    Ποτέ δεν πρέπει να ενεργούμε κάτω από την επίδρασή της.
    Ακόμα και οι μεγαλύτεροι πόλεμοι και μάχες, κερδίζονται μέσα από λογική και έξυπνη σκέψη και σχεδιασμό και όχι κινήσεις κυριευμένες από οργή και πανικό.
    Δύο μυαλά είναι σίγουρα καλύτερα από ένα.
    Τις περισσότερες φορές τουλάχιστον. Όταν οι προθέσεις είναι καλές και αγαθές.

    Όμορφη η διασκευή του Bring me to life.
    Λιγότερο ‘δυναμικό’ από το ορίτζιναλ αλλά σε πάει αλλού!

    Φιλιά πολλά!!!

  4. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:36 μμ

    Lilith μου έχεις απόλυτο δίκιο. Θα πρόσθετα και τον παρορμητισμό σαν επίσης κακό στοιχείο του χαρακτήρα μας.

    «Bring me to life». Είναι πραγματικά αγαπημένο τραγούδι και όλο τυχαίως σήμερα θυμήθηκα και μου έχει κολλήσει η ταινία στην οποία υπήρξε σαν soundtrack! Μήπως τη θυμάσαι Lilith?
    Θα ήθελα πολύ να την ξαναδώ! 😉

    Φιλιά πολλά, νεράϊδα μου, με αστερόσκονη!

    Υ.Γ: Tο original τραγούδι είναι όντως καταπληκτικό, δεν το συζητώ, αλλά το έχω ξαναβάλει σε παλιότερο post μου και εδώ, αλλά και στο παλιό μου blog…είπα να κάνω μια αλλαγή! 😉

  5. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:47 μμ

    *http://www.youtube.com/watch?v=Ha923izY2Ag*

    🙂

  6. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:50 μμ

    Don’t you love Colin Farrell?

  7. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:50 μμ

    Χαχαχαχαχαχα well done Lilith!
    Είναι απ’ τις λίγες ταινίες στις οποίες μου αρέσει ο Ben! :mrgreen:

  8. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:52 μμ

    Αν σου πω, πως ο Colin σαν άντρας δεν μου αρέσει καθόλου, αλλά σας κακός στην ταινία είναι καταπληκτικός, θα έχω επιπτώσεις? 😛

  9. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:54 μμ

    Καθόλου!
    Απλά μου επιβεβαίωσες αυτό που φαντάστηκα. 😆

  10. 17 Μαρτίου, 2011 στο 2:56 μμ

    Φτου! Γμτ τόσο προβλέψιμη είμαι πια? 👿

    Εσένα σου αρέσει δλδ?

  11. 17 Μαρτίου, 2011 στο 3:03 μμ

    Είναι Ιρλανδός και πολύ καλός ηθοποιός.
    Δύο προσόντα που εκτιμώ. 🙂
    Από εξωτερική εμφάνιση, σίγουρα δεν συναγωνίζεται τον Σώγιερ στις προτιμήσεις μου, αλλά he’s not bab. Not bad at all! 🙂

  12. 17 Μαρτίου, 2011 στο 3:07 μμ

    Αυτό το «ιρλανδέζικο» που κουβαλά, δεν τον κάνει και το καλύτερο παιδί! 😆
    Σαν ηθοποιός είναι όντως καλός! 😉

    Λίλιθ μου ξέρω καλή μου, πως τον Σώγιερ σου κανείς δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει. Αλλά όπως ξέρεις, έχουμε όλες μας μάτια μας και βλέπουμε τι κυκλοφορεί! 😀

  13. 17 Μαρτίου, 2011 στο 3:10 μμ

    Μόνο ο Σώγιερ δεν έχει μάτια!
    Χαχαχαχαχαχα!!! 😆

  14. 17 Μαρτίου, 2011 στο 3:13 μμ

    Αυτό πάλι πού το βάζεις?
    Αλλά ξέρεις κάτι? Πολλοί άντρες έχουν αυτή τη… «δυσλειτουργία»! 😆

  15. 17 Μαρτίου, 2011 στο 3:14 μμ

    Oh, well… I suppose nobody’s perfect. 🙂

  16. 17 Angel
    17 Μαρτίου, 2011 στο 5:28 μμ

    Διάβασα το κείμενο σου με ενδιαφέρον!
    Μήπως αν πάμε για ομαδική ψυχανάλυση
    μας κάνουν έκπτωση;;;;
    Σιγουρα δύο μυαλά είναι καλύτερα από ένα
    ειδικά αν είναι αρνίσια! :Ρ
    Sorry αλλά ζω δύσκολες στιγμές
    και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ αυτή τη στιγμή!
    Μη γελάτε, σας βλέπω….
    To τραγουδάκι το χα ποστάρει κι εγώ παλιά
    γιατί με ενθουσίασε!
    Kissesssss

  17. 17 Μαρτίου, 2011 στο 5:32 μμ

    Εντόσθια και μυαλά ζώων μπλιαχ! :mrgreen:

    Μα Angel, πού μας βλέπεις να γελάμε μαζί σου? Δεν βλέπεις που συμπάσχουμε? 😛

    Μα είναι υπέροχο τραγούδι, εεε?

    Φιλιά πολλά!

  18. 17 Μαρτίου, 2011 στο 5:43 μμ

    «Συνήθως λένε πως δυο μυαλά σκέφτονται καλύτερα από ένα. Δεν γνωρίζω κατά πόσο σωστό είναι αυτό το απόφθεγμα, αλλά ίσως να υπάρχουν και κάποια ψήγματα αλήθειας.»
    Θα έλεγα να προσεγγίσεις το απόφθεγμα με περισσότερη εμπιστοσύνη!
    Ο λόγος είναι αυτός που λες πιο κάτω, πως συχνά ο άμεσα εμπλεκόμενος δεν μπορεί να δει καλά!Αυτό νομίζω είναι μια γενική αλήθεια που δεν πρέπει να αγνοούμε..γι αυτό το λόγο άλλωστε θέλουμε να έχουμε φίλους.
    Ωραίο ποστ αυτό! Και το τραγούδι πολύ καλό.
    Φιλιά!

  19. 17 Μαρτίου, 2011 στο 7:03 μμ

    Ναι μάλλον θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου Ερατώ.
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
    Φιλιά πολλά!

  20. 17 Μαρτίου, 2011 στο 8:50 μμ

    Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες απο τη πρώτη έως την τελευταία γραμμή καλή μου !

  21. 17 Μαρτίου, 2011 στο 8:55 μμ

    Αχτίδα μου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Σίγουρα εσείς με την πολύχρονη πείρα σας, θα έχετε πολλές σοφές συμβουλές να μας δώσετε!
    Καλό σας βράδυ! 🙂

  22. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:43 μμ

    Φοβερό το τραγούδι της ημέρας!!!

    Απίστευτο! Τι σκηνοθεσία! Τι πλοκή! Τι παραγωγή!

    Αστεράκιέγραψες λέμε!
    You make my day!

    >>http://www.youtube.com/watch?v=RM53tUcD-YI&feature=related<&lt;

    Ps: Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολύ δύσκολο πράγμα.
    …και το πιο εύκολο ταυτόχρονα! 😉

    Φιλιά πειρατικά
    * * *

  23. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:53 μμ

    Πειρατή όταν πρωτοείδα το clip αυτό σκέφτηκα εσένα, σαν τον καπετάνιο του σκάφους της κοπέλας…Πάνω κάτω στην ηλικία αυτή δεν είσαι? 😛
    Χαίρομαι που σ’ άρεσε…ήμουν σίγουρη πως θα εκτιμούσες την σκηνοθεσία, την πλοκή και την παραγωγή! 😉

    Σ’ ευχαριστώ πολύ για το τραγουδάκι…μου έφτιαξες το βράδυ! 😉

    Τέλος είπες και μια πολύ σωστή κουβέντα. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ταυτόχρονα τόσο δύσκολες, όσο και εύκολες!

    Φιλιά πολλά με αστερόσκονη! 🙂

  24. 17 Μαρτίου, 2011 στο 9:59 μμ

    Αστεράκι,

    Μα τι λες τώρα! Ο καπετάνιος στο clip είναι νεότατος! Καμία σχέση με μένα λέμε!
    Αλλά όπως και νά ‘χει, σ’ευχαριστώ που είσαι καλή μαζί μου και πάντα μου κάνεις τόσο όμορφα compliments! Να έχεις την ευχή μου κόρη μου! Νά ‘σαι καλά!

    * * *

  25. 17 Μαρτίου, 2011 στο 10:05 μμ

    Η ευχή σου καπετάνιε μου, είναι δώρο και επιπλέον προσόν. Φιλώ το χέρι σου με σεβασμό! 😳
    Εεεε δεν κάνω κοπλιμέντα, αλλά νόμιζα πως έπεσα μέσα στους υπολογισμούς της ηλικίας!

    Pirate kisses! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Blog Stats

  • 317,242 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: