29
Μαρ.
11

Signs…thoughts…mysteries…memories…

Στο προηγούμενο post μου μίλησα για τα παιχνίδια του μυαλού…Σήμερα θα ήθελα να πάρω το «θέμα» λίγο παραπέρα…

Εκεί που οι σκέψεις συναντούν τη φαντασία, εκεί που το μυστήριο και το υπερφυσικό μπλέκουν με το υποσυνείδητο…και μέσα από σημάδια, προσπαθείς να ανακαλύψεις κρυφά μηνύματα που εμφανίζονται σε σένα σε μορφή ονείρου

Αυτό το όνειρο είναι τόσο ζωντανό, που παρά τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε, αποτελεί μια από τις εντονότερες αναμνήσεις της ζωής σου…

Η ιστορία είναι αληθινή και χρονολογείται κάτι λιγότερο από τριάντα χρόνια:

Μαθήτρια της Τρίτης ή της Τετάρτης τάξης του Δημοτικού και η διεύθυνση του σχολείου αποφασίζει να κάνει μια εκπαιδευτική εκδρομή στα παιδιά. Μισθώνει ένα μικρό λεωφορείο και τα παίρνει στην Πόλη του νησιού για μια περιήγηση στις σπουδαιότερες εκκλησίες και μνημεία που βρίσκονται εκεί.

Κύριοι στόχοι επίσκεψης ήταν ο Ιερός Ναός του πολιούχου Άγιου του νησιού (Άγιος Σπυρίδων), ο τάφος και το γραφείο του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος (Ιωαν. Καποδίστριας) και ο Μητροπολιτικός επίσης Ναός του νησιού.

Τα παιδιά παρακολουθούσαν με δέος τα ιερά και τα μνημεία…Άκουγαν με προσοχή όσα τους διηγούνταν οι δάσκαλοι. Είδαν το ιερό σκήνωμα του Αγίου και στην Μητρόπολη, το ιερό σκήνωμα της Αγίας Θεοδώρας, η οποία επειδή έγινε μοναχή, είχε καλυμμένο το πρόσωπό της…

Η εκδρομή στέφθηκε με επιτυχία. Τα παιδιά ήταν ενθουσιαμένα με όσα είδαν και έμαθαν τόσα πολλά.

Μόνο που είχε και μια περίεργη συνέχεια….

Το ίδιο βράδυ ένα κορίτσι δεν μπορούσε να ησυχάσει από ένα «όνειρο/εφιάλτη».  Στον ύπνο της όλα τα δρώμενα της μέρας της μαζί με επισκέψεις από το υπερπέραν έγιναν ένα κουβάρι στο μικρό της νου και το τυραννούσαν.

Ήταν νύχτα τάχα…και εκείνη στέκονταν ολομόναχη σε ένα μακρύ δρόμο. Ένα κεντρικό δρόμο της πόλης. Δεν υπήρχαν φανοστάτες, μόνο το χλωμό φεγγάρι έριχνε λίγο φως στα σπίτια και ίσα που διακρίνονταν στις άκρες του δρόμου. Κανένας θόρυβος. Τα πάντα έμοιαζαν να είχαν βυθιστεί  στο σκοτάδι και σε ύπνο βαθύ. Το κορίτσι ήταν στη μέση αυτού του δρόμου και φορούσε το νυχτικό της. Όμως κάτι την πλησίαζε απ’ την άλλη άκρη της οδού…

Δεν ήταν μόνο μια μορφή. Ήταν ένα παράξενο «πάντρεμα» που όσο πλησίαζε και το έβλεπε πιο καθαρά προκάλεσε ρίγος στο κορίτσι. Μπροστά της προχωρούσε με αργό ρυθμό σαν λιτανεία, ένας Επιτάφιος. Το μυαλό της όμως της έλεγε, πως όχι δεν ήταν αυτός Επιτάφιος, αλλά η Ανάσταση. Δίπλα περπατούσαν με επίσης αργό βήμα ο Αγ. Σπυρίδωνας (εντύπωση της έκαναν οι μπορντώ βελούδινες παντόφλες του). Στο πλάι του στεκόταν η Αγ. Θεοδώρα με καλυμμένο όμως το κεφάλι. Από την άλλη πλευρά βρισκόταν ο ίδιος ο Κύριος. Ήταν ο μόνος που δεν μπορούσε να διακρίνει τα χαρακτηριστικά Του. Το πρόσωπό Του έλαμπε. Πίσω ακριβώς ακολουθούσε ένας τεράστιος ξύλινος Σταυρός με ένα ακάνθινο στεφάνι. Κανείς δεν κουβαλούσε τον Επιτάφιο/Ανάσταση, μήτε τον Σταυρό. Όλοι μαζί πλησίαζαν τον κορίτσι που είχε παγώσει στη θέση του και κοίταζε με τρόμο.

Σε μια στιγμή φθάνουν σε απόσταση αναπνοής από εκείνη. Τότε διαπιστώνει πως υπήρχε άλλη μια φιγούρα στην «παρέα» , που δεν είχε προσέξει νωρίτερα. Μπροστά από τον Επιτάφιο/Ανάσταση «οδηγούσε» την πομπή μια γριούλα. Μια γριούλα με ζαρωμένο πρόσωπο, σκυφτή από τα χρόνια αλλά με ακμαίο βήμα. Ήταν η προγιαγιά του κοριτσιού που είχε πεθάνει πριν κάμποσο καιρό….Ήρθε κοντά της και άρχισε να της μιλάει, αλλά καμιά φωνή δεν έβγαινε από το στόμα της!

Το κορίτσι ένοιωσε να πέφτει …να πέφτει από ψηλά και να ξυπνάει. Το όνειρο την είχε ταράξει πολύ….και συνέχιζε να την βασανίζει, καθώς το έβλεπε ίδιο και απαράλλαχτο για μέρες.

Κάποια στιγμή δεν άντεξε το κορίτσι. Δεν τολμούσε να πάει να κοιμηθεί, επειδή φοβόταν πως θα έβλεπε τον ίδιο εφιάλτη. Το λέει στη μαμά της. Της είπε πως έβλεπε στον ύπνο της τη «νόνα» και προσπαθούσε κάτι να της πει…Η μαμά της την καθησύχασε πως όλα ήταν εντάξει και να μην φοβάται. Όμως η μητέρα της κανόνισε με τη δική της μάνα να κάνουν μια επιμνημόσυνη δέηση στην πεθαμένη γιαγιά…

Το όνειρο δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά. Έγινε απλά μια ανάμνηση…!


14 Responses to “Signs…thoughts…mysteries…memories…”


  1. 29 Μαρτίου, 2011 στο 11:36 μμ

    Subconscious acts in mysterious ways…
    Και σε συνδυασμό με την παιδική φαντασία, φτιάχνει απίστευτα σενάρια στα όνειρα!
    I should know! 🙂
    Το όνειρό σου ήταν αρκετά περίεργο και πρέπει να σε τρόμαξε αρκετά… ειδικά το ότι επαναλαμβανόταν.
    Η δική μου γιαγιά, λίγο μετά τον θάνατό της, ήρθε μια φορά στον ύπνο μου, κόλλησε το πρόσωπό της στο δικό μου και φώναξε έξαλλη: ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΗΣΥΧΗ!
    Όταν το είπα στον πατέρα μου, μου είπε ότι τα παιδιά της δεν αποδέχονταν τον θάνατό της και συνεχώς έκλαιγαν και τη συζητούσαν. Του είπα «πες τους να σταματήσουν γιατί δεν την αφήνουν να ησυχάσει». Μάλλον θα σταμάτησαν γιατί από τότε μόνο χαρούμενη βλέπω τη γιαγιά στον ύπνο μου. 🙂
    Στο δικό σου όνειρο πάντως, μου έκανε εντύπωση που η γιαγιά ηγείτο της… περίεργης πομπής.

  2. 30 Μαρτίου, 2011 στο 12:04 πμ

    Το υποσυνείδητο και η φαντασία, θα συμφωνήσω μαζί σου, Λίλιθ μου μπορούν να φτιάξουν απίστευτα και φοβερά σενάρια.
    Θυμάμαι ακόμα τον φόβο που ένοιωθα βλέποντας το ίδιο όνειρο για πολλά βράδια στη σειρά. Αν και στην ουσία δεν είδα κάτι τρομερό ή τρομερές μορφές…μου ήταν αδύνατο να δεκτώ πως ήταν καλό. Σε ένα έρημο, σκοτεινό δρόμο να σε πλησιάζει αυτή η «πομπή» και να μην κάνεις προσπάθεια να κουνηθείς…νομίζω θα με τρόμαζε ακόμα και σήμερα. Πόσο μάλλον τότε.
    Εξήγηση δεν μπόρεσα να δώσω σε πολλά τότε, ούτε και τώρα όμως.
    Εμένα μου έκανε εντύπωση ότι, ενώ έβλεπα καθαρά τον Επιτάφιο, το μυαλό μου επέμενε πως ήταν η Ανάσταση…

    Υ.Γ: Ώστε και εσύ «μετέφερες» ένα μήνυμα απ΄τη γιαγιά σου? Καλά η δική μου ήταν η προγιαγιά. Αλλά απ΄την άλλη πάλι κοντά πέσαμε, εμείς οι δυο! 🙄

  3. 30 Μαρτίου, 2011 στο 7:38 πμ

    Οι ψυχές των αγαπημένων επικοινωνούν μαζί μας μέσα από τα όνειρα και, ναι, καμιά φορά ζητούν την προσοχή μας. Θέλουν να τις τιμάμε με αγάπη.
    Ανάλογο όνειρο έβελεπε η μητέρα μου, για να δώσει ένα μήνυμα στην αδελφή της. Ονειρευόταν ένα οικογενειακό γαμήλιο τραπέζι με πολύ κόσμο, στο οποίο προσαπθούσε να βρει να καθήσει ένας άντρας με μουστάκι γύρω στα 40, κανείς όμως δεν του έδινε σημασία. Η μητέρα μου απόρησε για το όνειρο που το έβλεπε κάθε βράδυ. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησε ότι ο άγνωστος άντρας ήταν ο πεθερός της αδελφής της, πεθαμένος εδώ και 30 χρόνια. Οταν του έκαναν μια λειτουργία, σταμάτησε να βλέπει το όνειρο.

    http://newagemama.com

  4. 30 Μαρτίου, 2011 στο 11:38 πμ

    Mama, κάποιοι λένε να αφήσουμε τα υπερφυσικά και να επικεντρωθούμε στο φυσικό κόσμο, που μας περιστοιχίζει. Μπορώ να το δεκτώ αυτό και να συμφωνήσω. Αλλά …όταν το υπερφυσικό με πλησιάζει, τι γίνεται τότε?
    Σίγουρα δεν είμαστε μόνο σάρκα, οστά και αίμα. Σίγουρα είναι πολλά αυτά που δεν γνωρίζουμε και δεν καταλαβαίνουμε…
    Δοξασίες σε μορφή εξηγήσεων υπάρχουν πολλές!
    Καλή σου μέρα! 🙂

  5. 30 Μαρτίου, 2011 στο 2:35 μμ

    Αν σου περιγράψω τι όνειρα έχω δει κατά καιρούς θα λιώσεις στο γέλιο. Τα περισσότερα όμως τα ξεχνάω ρε γμτ μόλις σηκώνομαι. Το τραγούδι κλασικό.

  6. 30 Μαρτίου, 2011 στο 2:39 μμ

    Όλοι μας βλέπουμε Kanthare όνειρα…αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Όμως ελάχιστα είναι αυτά που θυμόμαστε έντονα, επειδή μας προκάλεσαν δυνατά συναισθήματα, όπως είναι ο φόβος!
    Σε ευχαριστώ που πρόσεξες το τραγούδι. Το αγαπώ πολύ και φυσικά το μιούζικαλ «cats» είναι επίσης κλασικό!
    Καλό σου απόγευμα! 🙂

  7. 30 Μαρτίου, 2011 στο 5:14 μμ

    Πολύ χαρακτηριστικό το όνειρό σου.
    Και το έχεις περιγράφει πολύ παραστατικά.
    Φαντάζομαι πόσο έντονο θα ήταν για ένα μικρό κορίτσι…

  8. 30 Μαρτίου, 2011 στο 5:21 μμ

    Είναι το μόνο που ‘χει χαρακτεί στην μνήμη μου, μέχρι στιγμής, Ερατώ.
    Φιλιά πολλά!

  9. 9 Angel
    30 Μαρτίου, 2011 στο 6:42 μμ

    Δεν έχω να πω κάτι!
    Πολύ τρομακτικό!
    Μου χουν τύχει κ εμένα διάφορα
    με πιο χαρακτηριστικό αυτό της Μόρας!
    Δεν θέλω να το σκέφτομαι!
    Καλησπέρεςςςςς και πολλά φιλιά!

  10. 30 Μαρτίου, 2011 στο 7:01 μμ

    Μόρα? Τι εστί «Μόρα»?
    Καλύτερα να μην ρωτήσω? 😉
    Πολλά φιλιά, Αγγελάκι μου!

  11. 11 Angel
    30 Μαρτίου, 2011 στο 8:38 μμ

    http://www.findtube.gr/mystery/471-mora-efialtis-h-ena-pragmatiko-fenomeno.html

    Δεν ξέρω, εσύ θα μου πεις!
    🙂
    Φιλιάαααααααααα

  12. 30 Μαρτίου, 2011 στο 8:44 μμ

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο αλήθεια. Δεν μου έχει τύχει ποτέ…
    Οπότε υποθέτω, πως αυτό είναι καλό, που δεν ήρθε ποτέ η Μόρα να με πλακώσει! 😛
    Αν επηρεάζομαι από κάτι (και φυσικά επηρεάζομαι) είναι από τα διάφορα θρίλερ που βλέπω…Διαφορετικά το σκοτάδι το λατρεύω! 😉
    Σε ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες Αγγελάκι μου!
    Φιλάκια πολλά! 🙂

  13. 31 Μαρτίου, 2011 στο 5:29 μμ

    Όνειρα!
    …πουλιά μου ταξιδιάρικα…

    >>http://www.youtube.com/watch?v=Z51ZhNiH5uM<&lt;

  14. 31 Μαρτίου, 2011 στο 5:58 μμ

    Μμμμμμμ μου αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι!
    Ευχαριστώ…!
    Καλά έγραφε Corfu-Greece?
    Kisses…! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Blog Stats

  • 316,358 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: