29
Απρ.
11

Απορίες ανηλίκων (2)…

Για άλλη μια φορά βρέθηκα σε αμήχανη θέση…Μια ερώτηση του μικρού μου ήλιου, ήρθε να ταράξει τα ήρεμα «νερά» του νου μου και να με αφήσει προς στιγμήν άφωνη κι ανίκανη (για λίγο, όμως) να διαχειριστώ και προπαντώς να βρω απάντηση στην αθώα απορία του.

Συνήθως δεν επιζητώ τις εύκολες λύσεις. Ένα απλό «δεν ξέρω» δεν ευχαριστεί, καταρχάς, εμένα και δεν θέλω να μεταφέρω αυτό το συναίσθημα του ανικανοποίητου στους άλλους…. πόσο μάλλον όταν ο «άλλος» στηρίζεται και αποζητά από μένα γερές βάσεις για να ξεκινήσει τη δική του ζωή.

«Τι είναι ομοφυλόφιλος, μαμά?» ήρθε από το πουθενά, η απορία του. Τι απόκριση μπορείς να δώσεις σε ένα παιδί οχτώ χρόνων? Παρόλα αυτά δεν ξέφυγα του σκοπέλου και προσπάθησα να δώσω (όσο γινόταν) μια απάντηση πιστευτή και κοντά στην αλήθεια: «Ομοφυλόφιλος είναι όταν ένας άντρας αγαπά πάρα πολύ έναν άντρα και όταν μια γυναίκα αισθάνεται το ίδιο πολύ για μια άλλην γυναίκα»….

Αυτό φάνηκε να κάλυψε την απορία του ήλιου μου κι αν όχι δεν το φανέρωσε, επειδή δεν προχώρησε σε νέες ερωτήσεις. Μάλιστα ανακουφίστηκα, αν και ψευτογενναία τον ρώτησα αν ήθελε να μάθει κάτι περισσότερο, αλλά δεν έδειξε άλλο ενδιαφέρον.

Όλο αυτό το σκηνικό προβλημάτισε κι εμένα…Όχι τόσο στο πού άκουσε αυτή τη λέξη ο γιος μου, όσο ότι τελικά βομβαρδιζόμαστε από παντού και καθημερινά απ΄αυτήν.

Ξέρω πως ανοίγω μεγάλο θέμα συζήτησης και θα ήθελα να ξεκαθαρίσω εξ΄αρχής πως δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα ή θέμα ή όπως θέλετε αποκαλέστε το, με τους gay, τις λεσβίες κλπ. Ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει τους σεξουαλικούς του προσανατολισμούς και να ενεργεί όπως επιθυμεί. Ισχύει αυτό για τους πάντες, χωρίς εξαίρεση.

Αν υπάρχει κάτι όμως που με ενοχλεί είναι η εκτεταμένη διαφήμιση…πως να το χαρακτηρίσω (?) ενός κινήματος, μιας ερωτικής επανάστασης που ξέσπασε ενώ καταπιεζόταν για πολλά χρόνια, ή απλά τρόπου ζωής? Ειλικρινά δεν ξέρω ποια είναι η ορθή λέξη. Σε μια χώρα της υπερβολής έχουμε αναγάγει αυτό το «φαινόμενο» σε must και το προωθούμε με κάθε τρόπο. Αναρωτιέμαι από πότε η σεξουαλική μου προτίμηση είναι πρωταρχικό στοιχείο να κριθώ σαν άνθρωπος και πρέπει να το φέρω ως κρεμαστή πινακίδα στο λαιμό και να την περιφέρω δημόσια?

Τι με ενδιαφέρει τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του? Αν προτιμά να κοιμάται με άτομα του ίδιου ή του άλλου φύλου? Σάμπως είναι μια καινούρια μόδα που τη μάθαμε τώρα για πρώτη φορά? Αυτό υπήρχε ανέκαθεν από καταβολής  κόσμου, so what?

Γνωστό είναι πως το sex πουλάει και παίζει πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μας. Είναι απαραίτητο όμως να το εκθέτουμε πέρα από τις προσωπικές μας στιγμές? Λέτε είναι δύσκολο ο άνθρωπος να βρει το όποιο ταίρι επιθυμεί αν δεν βαφτεί με τα χρώματα του ζευγαρώματος όπως κάνουν ορισμένα άλλα όντα από το βασίλειο των ζώων?

Επαναλαμβάνω δεν είμαι πουριτανή, ούτε οπισθοδρομική ούτε στενόμυαλη. Δεν ισχύει τίποτα από αυτά. Κι αν κάποιος μου πει, «πρόσεχε Αστροφεγγιά έχεις παιδί και μην λες μεγάλα λόγια», θα απαντήσω με το χέρι στην καρδιά, πως αν αύριο βρεθώ μπροστά σ΄αυτό, δεν θα πάψω να είμαι η μητέρα του παιδιού μου σε καμιά περίπτωση. Για εκείνον η αγκαλιά μου θα είναι για πάντα ανοικτή σαν προστατευτική φτερούγα, σε ό,τι του συμβεί και σε ό,τι επιλέξει να κάνει στη ζωή του…

Το αν κάποιος είναι gay ή straight αφορά εκείνον και μόνο και δεν πέφτει λόγος σε κανέναν άλλον. Δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες που φοράμε στους ανθρώπους και φυσικά ούτε η δημόσια έκθεσή τους.


10 Responses to “Απορίες ανηλίκων (2)…”


  1. 29 Απρίλιος, 2011 στο 8:18 πμ

    Καλή μου καλημέρα!ε, εμ έχεις δίκιο αλλά…αλλά, αν είχες τη κακή τύχη να έχεις συναναστραφεί με τέτοιο άτομο,(όπως εγώ) και μάλιστα να έχεις κάνει και σχέση μαζί του, χ ωρίς να ξέρεις ότι είναι αυτού του ‘αλλιώτικου’,προσανατολισμού ας το πώ έτσι, χ ω ρίς να στο έχει πεί εξ’ αρχής και να βρείς άσχημα, το μπελά σου στη πορεία, και χ ωρίς να φταίς εσύ αλλά το ίδιο το άτομο και η ανωριμότητα, η μαλακία και η ανέυθυνότητά του…και εάν είχες, υποστεί όλα αυτά που είχα υποστεί εγώ τότε,(όπως το να προσπαθεί, να σε κάνει και σένα ίδια με τα μούτρα του),ή καλύτερα να σου επιβάλει, ντέ και καλά να κάνεις και σύ τις ανωμαλίες του,και πολλάααααα!άλλα μαζί με αυτό…και επίσης, να ανέχεσαι και κάθε μέρα τον εντελώς απαίσιο,χαρακτήρα του…ε,τότε θα είχες εντελώς άλλη, γνώμη αστεράκι μου επί του θέματος…ναί σημασία όμως έχει αυτό που λες κι εσύ ότι ο καθένας, μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει στο κρεββάτι του…και μπορεί να έχει όποια προτίμηση θέλει αλλά ό χι όμως, να στα ζαλίζει (ε,με συγχωρείς)αλλά..και σένα με αυτήν μέρα-νύχτα και να προσπαθεί, να σου επιβάλει ντέ και καλά, και σε σένα αυτόν τον τρόπο ζωής ή αυτό τον ερωτικό προσανατολισμό…γιατί ορισμένοι, (όπως και ο μαλάκας,που είχα μπλέξει εγώ κάποτε) αυτό κάνουν, και βέβαια γιανά μη πούμε για τα σούργελα που βγαίνουν, κάθε τρίς και λίγο στη τίβί και κάνουν, πλύση εγκεφάλου στους νεαρούς της εποχής,μας προσπαθόντας να στρέψουν όσο περισσότερους νέους γίνεται, προς αυτή τη κατέυθυνση…καλημέρες αστεράκι μου…και πολύ καλό πόστ….

  2. 29 Απρίλιος, 2011 στο 12:07 μμ

    Α, ωραία!
    Και τώρα το παιδί θα νομίζει ότι όταν ένας άντρας αγαπάει πολύ έναν άλλον άντρα, είναι ομοφυλόφιλος! Δηλαδή, μέχρι να μεγαλώσει και να μάθει τι ακριβώς σημαίνει η λέξη, θα περιφέρεται και θα λέει ατάκες του στυλ: «μπαμπά, σ’ αγαπάω τόσο πολύ! είμαι ομοφυλόφιλος!». 🙄
    Φυσικά, ειλικρινά, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσες να του πεις και ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση σου! Τι να πεις σε ένα αγόρι 8 χρονών που ρωτάει κάτι τέτοιο! Αναρωτιέμαι ποια είναι η άποψη των παιδοψυχολόγων. Όχι βέβαια πως τους έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση γιατί είναι μηχανές, απλά θα ήθελα να ήξερα πώς απαντούν αυτοί τη συγκεκριμένη ερώτηση (και πολλές άλλες).
    Είσαι τυχερή, πάντως, που δεν συνέχισε να ρωτάει…

    Φιλιά πολλά!!!

  3. 29 Απρίλιος, 2011 στο 12:34 μμ

    Αθανασία μου θα μου επιτρέψεις να μην συμφωνήσω μαζι σου αυτή τη φορά. Ένα ενήλικος ή ακόμα και κάποιος που ψάχνει τη σεξουαλικότητά του είναι για μένα ικανός και ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του. Αλίμονο αν γίνεται έρμαιο και να χειραγωγείται από τον καθένα και να πιέζει την προσωπικότητά του και τις επιθυμίες του. Πάνω απ’ όλα αυτός μου φαντάζει ανώριμος και αδύναμος χαρακτήρας.
    Δεν θέλουμε κάτι, λέμε τρανταχτά ένα μεγάλο «ΟΧΙ» και τελειώνει η κουβέντα. Έχω ακούσει για περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης και πίεσης από ομοφυλόφιλους σε ετεροφυλόφιλους, εξακολουθώ όμως να πιστεύω πως πάντα είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε τη θέση μας. Δυναμικά, με εντιμότητα και με ευγένεια…
    Αυτό που διαφωνώ είναι η υπερβολική έκθεση αυτού του προτύπου, δεν το παίρνω από την ηθική πλευρά όσο «τη φυσιολογική». Επαναλαμβάνω ο καθένας πράττει όπως γουστάρει.
    Το να δείχνουν την ομοφυλοφιλία σαν χαρωπή καρικατούρα (κυρίως στην tv) για να γίνεται ελκυστική, με ενοχλεί.
    Είμαστε σε θέση να επιλέξουμε ποιος δρόμος μας αρέσει χωρίς υποδείξεις!
    Καλή σου μέρα και πολλά φιλιά!

  4. 29 Απρίλιος, 2011 στο 12:45 μμ

    Lilith μου ούτε και εγώ εμπιστεύομαι τις επαγγελματικές υποδείξεις ειδικών. Από την άλλη δεν είμαι και σίγουρη αν απάντησα σωστά.
    Θεωρώ πως είναι νωρίς να μιλήσω για μελισσούλες και μυρμηγκάκια και στην προκειμένη περίπτωση δεν ταιριάζει κιόλας.
    Εξάλλου πιστεύω πως κάθε άνθρωπος από νωρίς δείχνει μόνος του τη ροπή για το ποιο δρόμο θα τραβήξει. Τουλάχιστον, προσωπικά ούσα μητέρα ξέρω πως αντιδρά ο γιος μου μπροστά σε μια όμορφη κοπέλα. Απλά με την απάντησή μου ήθελα να κάνω το διαχωρισμό, του έχω μιλήσει για την αγάπη μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας…
    Βέβαια ανακουφίστηκα που δεν έδειξε να τον απασχολεί πολύ. Δεν ξέρω που αλίευσε τη λέξη, αλλά δεν ήθελα επίσης να τον αφήσω στο σκοτάδι της άγνοιας… Ήμουν όμως αποφασισμένη να δώσω απαντήσεις όσο γινόταν κατανοητές για το μικρό του μυαλό.
    Απλά σε αυτό το post εκθέτω τις ανησυχίες μου γενικά για το τι μηνύματα εισπράτουν τα μικρά παιδιά καθημερινά, αλλά και εμείς!
    Πολλά φιλιά με αστερόσκονη!

  5. 29 Απρίλιος, 2011 στο 10:11 μμ

    Καλή μου καλησπέρα!,ε,εγώ δυστυχώς τότε ΔΕΝ ήμουν, σε θέση να υπερασπιστώ και τόσο καλά τον εαυτό μου επειδή, ήμουν πολύυυ μικρή όταν ‘συνάντησα’ αυτόν το μαλάκα,μπροστά μου (ήμουν 16χρονών τότε) και ΔΕ γνώριζα και πολλά, όπως καταλαβαίνεις (όπως γνωρίζω τώρα) που έχω ψάξει έχω διαβάσει,έχω σπουδάσει κλπ,κλπ…και δε ξέρω..αλλά έχω, έντονη την εντύπωση ότι αυτό το άτομο τότε αυτό το’χε καταλάβει, (το ότι εγώ είχα πλήρη,άγνοια πάνω στο τί είναι η σοβαρή αυτή σεξ.’παρρέκλιση’ ας τη πώ έτσι)οκ? και αυτό το εκμεταλέυτηκε δεόντος τότε!ήμουν και μικρή και επειδή φοβόμουν μην ανακαλύψουν, και τίποτε οι γονείς μου και γίνει, και κάνας χαμός και με σπάσουν και στο ξύλο, επειδή οι γονείς μου ΔΕ παίζουν και καθόλου και ειδικά ο πατέρας μου γίνεται πολύ τούρμπο, με κάτι τέτοια παίρνει ανάποδες που λένε,και καταλαβαίνεις τι εννοώ..και τέλοσπάντων είναι άπειροι, οι λόγοι που ΔΕΝ μπορούσα, τότε να υπερασπιστώ όπως έπρεπε τον εαυτό μου από αυτό, το άτομο…ένα άλλο, κακό είναι επίσης ότι πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο οκ?(αυτό έγινε στα χρόνια,του Γυμνασίου-Λυκείου)οκ? κι έβλεπα συνεχώς αυτό το άτομο επί 4 ή 5?χρόνια? κάπου εκεί, μέχρι που τελίωσε το Λύκειο και ξεκουμπίστηκε ο μαλάκας,και είναι και κάτι άλλο ότι μό-νο εγώ, ήξερα εκεί μέσα για τις ανωμαλίες του οκ?.. κ α νέ νας άλλος, από όσους ήταν εκεί ΔΕ γνώριζε κάτι,(και μιλάμε τώρα,για κάπου 70άτομα ακόμη!!!!!!)οκ? αυτός μου’χε πεί να μη πώ ΤΙΠΟΤΕ π ου θε νά, οκ? ε, και γώ τι να’κανα? να πήγαινα να πιάσω,το διευθυντή του σχολείου και να του πώ,τί? ‘ξέρετε κύριε διευθυντά, ανάμεσά μας υπάρχει ένας’τιούτος’? ή αναμεσά μας κινήται μιά, ξεφωνημένη αδερφή?’ ε, τι να του λεγα?ε.δε το κανα πο-τέ αυτό..και τότε ήταν και δύσκολες εποχές,όχι όπως τώρα που κάνει ο καθένας ότι θέλει,κοιμάται με όποιον θέλει το κάνει με όποιον,θέλει και δε τρέχει μία…τότε ήτα δεκαετία του ’90 και υπήρχε ακόμη τεράστια προκατάληψη πάνω,σε αυτό το θέμα….ξέρεις τί θα του’ καναν εάν εγώ άνοιγα το στόματάκι μου και έβγαζα,βρώμα τότε? καταρχήν θα τον διώχναν κλωτσιδών από κεί μέσα,(και ας είναι και Αμέα)και ΔΕ ξέρω, και γώ τί άλλο θα του κάναν…και κεί μέσα,τότε ήταν πολλοί ‘στενόμυαλοι΄…και ‘οπισθοδρομικόί’…και κεί μέσα, υπήρχε και ένας άλλος ακόμη τέτοιος…με τον οποίο, αυτός είχε κάνει παράλληλη σχέση για ένα,διάστημα και ενόσο υπήρχα στη ζωή του ακόμη, ε γώ….δε το κρύβω, βέβαια ότι μερικές φορές μου την είχε δώσει,να πάω να πιάσω τους καθηγητές,ή τον διευθυντή και να του τα πώ ό-λα…(γιανά τον εκδικιθώ για διάφορα που μου’χε κάνει τότε)…αλλά δε το κανα ποτέ…δε ξέρω γιατί…φοβόμουν μάλλον,μη βρώ κάνα μπελά χειρότερο μαζί του,επειδή αυτός είναι πολύυ άρρωστο και διεστραμμένο άτομο γενικά…κι έτσι…δύσκολες εποχές,αστεράκι μου…καλησπέρες…

  6. 6 Angel
    29 Απρίλιος, 2011 στο 10:22 μμ

    Η ομοφυλοφιλία παιδί μου είναι ας πούμε
    αν ο Θεός έφτιαχνε τον Αδάμ και τον Βαγγέλη!
    Χα χα χα χα χα χα χα
    Αστειεύομαι φυσικά!
    Κι εμένα με ρωτούσε διάφορα
    η μικρή σ αυτή την ηλικία αλλά
    να σου πω την αλήθεια δεν θυμάμαι
    τις απαντήσεις μου! Πάντως για την ώρα
    νομίζω πως καλά απάντησες! Ασε που σίγουρα
    τα παιδιά συζητάνε μεταξύ τους και πολλές
    φορές μας εκπλήσσουν με τις γνώσεις τους!
    Ρώτα τον κι εσύ σε καμιά εβδομάδα να δούμε
    τι θα σου πει!
    Φιλιά πολλά γλυκιά μου!

  7. 29 Απρίλιος, 2011 στο 10:38 μμ

    Αθανασία μου, βλέποντας πως μοιράστηκες μαζί μας περισσότερες λεπτομέρειες από την εμπειρία σου, καταννοώ πως η περίπτωσή σου είναι ιδιαίτερη. Έτσι όπως το θέτεις, υπό τη σκιά της πίεσης και του εκβιασμού, ναι μπορούμε να πέσουμε θύματα.
    Όμως αυτό δεν σε άλλαξε σαν άνθρωπο ή σαν γυναίκα…παραμένεις στις επιλογές σου ανεξάρτητα από το τι σου συνέβη και αυτό σε τιμά. Κάθε εμπειρία είναι και ένα μάθημα και μας κάνει πιο δυνατούς για να αντιμετωπίσουμε μια νέα πρόκληση και δυσκολία.
    Το θέμα είναι όμως να φανούμε το ίδιο ισχυροί και να μην ρίχνουμε τους πάντες στο ίδιο καζάνι και να υπάρχει μια γενική κατηγορία.
    Όπως έγραψα κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Υπάρχουν και αυτοί που είναι προκλητικοί και αν θες, θέλουν να παρασύρουν κόσμο, αλλά απ΄την άλλη υπάρχουν και εκείνοι που είναι αξιοπρεπείς και κρατούν τη σεξουαλικότητά τους για τον εαυτό τους και για το άτομο που τους ενδιαφέρει.
    Δεν έχω να πω κάτι άλλο για την εμπειρία σου…
    Ελπίζω να το ξεπέρασες…όλοι μας κάνουμε λάθη!
    Καλό σου βράδυ!

  8. 29 Απρίλιος, 2011 στο 10:41 μμ

    Αγγελάκι μου τα παιδιά είναι πανέξυπνα και μου αρέσει να συζητώ με το γιο μου. Από μωρό του φερόμουν σχεδόν σαν ενήλικο άτομο. Έχουν μεγάλη αντίληψη και πέρα από την δική μας υποστήριξη και βοήθεια βρίσκουν μόνα το δρόμο τους!
    Έχω εμπιστοσύνη στον γιο μου! Απλά ο δικός μου φόβος είναι να μην τον μπερδέψω περισσότερο!
    Πολλά φιλιά κι από μένα! 😉

  9. 30 Απρίλιος, 2011 στο 1:32 πμ

    Πολύ καλά το αντιμετώπισες!
    Τελικά είναι πολύ δύσκολο να απαντάς σε απορίες παιδιών!

    Αυτό που θέτεις είναι πολύ μεγάλο θέμα, θα συμφωνήσω πως καθένας μπορεί να έχει τη σεξουαλική ζωή που τον εκφράζει και να παραμένει ένα αξιοσέβαστο μέλος της κοινωνίας, από τη στιγμή που δεν ενοχλεί κανέναν.
    Άλλωστε ο προσανατολισμός αυτός, μάλλον δεν είναι επιλογή απλά προκύπτει σε μερικούς ανθρώπους…είμαστε όλοι ίσοι και έτσι πρέπει νομίζω να βλέπουμε όσους έχουν κάτι διαφορετικό σε οτιδήποτε.

  10. 30 Απρίλιος, 2011 στο 1:49 μμ

    Έχουμε χρέος να απαντάμε σε ερωτήσεις παιδιών. Και πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με σεβασμό και φυσικά να μην τα «παραμυθιάζουμε».
    Κατά τα άλλα δεν έχω κάτι στο οποίο θα διαφωνήσω, Ερατώ μου, μια χαρά τα λες!
    Πολλά φιλιά και να έχεις ένα όμορφο Σ/Κ! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Απρίλιος 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Blog Stats

  • 316,358 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: