08
Μάι.
11

Πόση αλήθεια αντέχουμε…?

Και εκεί που έλεγα πως τίποτα δεν με εντυπωσιάζει, πως τίποτα δεν υπάρχει να μου ιντριγκάρει το νου, η απογοήτευση εξαφανίζεται από το πουθενά. Ίσως θα έπρεπε να έχω περισσότερη πίστη και εμπιστοσύνη στο…»αχαρακτήριστο» [ 😛 ] μυαλό μου, ότι κάτι θα βρεθεί για να παιδεύεται, όπως του αρέσει, άλλωστε…

Από την Παρασκευή μέχρι σήμερα διάφορες σκέψεις παίζουν κυνηγητό μέσα μου…Όχι ότι είναι καινούριες και δεν κάνουν φευγαλέα το περάσμά τους, αλλά τώρα μοιάζουν να αποκτούν υπόσταση. Αφορμή στάθηκαν δυο ταινίες… Η πρώτη αν και δεύτερη στη σειρά είναι αυτή που προβάλλεται στο Movie Nights (σας την πρότεινα στο προηγούμενο post μου), η δεύτερη αν και πρώτη ήταν το εξαιρετικό, κατά την ταπεινή μου άποψη, Dark Knight, που έδειξε η tv.

Και οι δυο ταινίες κινούνται στον τροχό της αλήθειας…βέβαια την διαπραγματεύονται με διαφορετικό τρόπο η καθεμιά τους.

Απ’ αυτό το ιστολόγιο, η Αστροφεγγιά έχει κάνει ξεκάθαρη τη θέση της πως είναι υπέρμαχος αυτής (αλήθειας). Την προτιμά όσο σκληρή και να είναι παρά να της την πασάρουν σε μορφή χρυσωμένου χαπιού…πόσο μάλλον να ανεχτεί το ψέμα (χμμμ)…

Είναι γνωστό όμως πως η αλήθεια είναι υποκειμενική. Όλα κρίνονται ανάλογα από την σκοπιά και τον τρόπο, που τα παρατηρεί κανείς. Μέσα από τις ταινίες όμως ήρθε να προστεθεί και μια άλλη διάσταση του θέματος.

Στο Dark  Knight υπήρχαν κάποιες σκηνές και ατάκες, που με προβλημάτισαν (με την καλή έννοια). Από τη μια είναι ο αδέκαστος κι αδιάφθορος δικαστής Harvey Dent κι από την άλλη ο γνωστός μας Batman. Και οι δυο αγωνίζονται να εξαλείψουν τα κακοποιά στοιχεία της πόλης. Ο μεν πρώτος χαρακτηρίστηκε ως ο «Λευκός Ιππότης» του Gotham city, ο δε άλλος ως ο «Σκοτεινός/Μαύρος Ιππότης», επειδή αν και υπερασπιζόταν το καλό, κινούνταν εκτός από τα τυπικά όρια που θέτει ο νόμος.

Οι ατάκες της ταινίας που μου έκαναν εντύπωση ήταν οι εξής: Ενώ το λευκό ιππότη τον αποκάλεσαν ως  «τον ήρωα που δεν αξίζει η πόλη, αλλά τον χρειάζονταν», ενώ τον σκοτεινό ιππότη τον ονόμασαν σαν «τον ήρωα που αξίζει στο Γκόθαμ, αλλά δεν τον χρειάζονται». Στο φιλμ όμως οι ρόλοι συγχέονται. Τα γεγονότα τα φέρνουν έτσι, ώστε να γίνει μια ανατροπή ως προς τους χαρακτήρες. Ο δικαστής φθάνει σε σημείο να ξεπεράσει τα ηθικά και νομικά πλαίσια, ενώ ο «νυχτερίδας» προσπαθεί να διαφυλάξει το image του δικαστού επειδή εκείνος είναι που κινείται στο φως σε αντίθεση με τον ίδιο. Η αλήθεια αποσιωπάται και θυσιάζεται στο βωμό του γενικότερου καλού χωρίς να υπάρχουν ίχνη προσωπικού συμφέροντος.

Αναρωτιέμαι λοιπόν πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει και να διαχειριστεί ένας κοινός άνθρωπος? Ζητάμε την αλήθεια, αλλά υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μας απομακρύνουν απ’ αυτήν. Ο βασικότερος όπως προανάφερα, είναι η υποκειμενική κρίση. Ένας άλλος είναι η έγνοια και το ενδιαφέρον να μην βλάψεις και προκαλέσεις πόνο στον άλλον. Άρα αμέσως-αμέσως γίνεσαι διακριτικός και διπλωμάτης. Ένας φίλος μου είπε πρόσφατα πως: «εκεί που δεν υπάρχει αλήθεια, δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει το ψέμα». Το πιστεύω αυτό!

Αν και οι ισορροπίες είναι πολλές φορές απτές και αδιόρατες, εντούτοις με λίγη καλή θέληση και προσπάθεια μπορούμε να βρούμε την άκρη του νήματος… Θα «κλέψω» άλλες δυο ατάκες από το Dark Knight και ελπίζω να με καταλαβαίνετε:

«Μερικές φορές η αλήθεια δεν είναι αρκετή […] Μερικές φορές οι άνθρωποι δικαιούνται το κάτι παραπάνω».

Τίποτα στον κόσμο μας δεν είναι μόνο άσπρο ή μαύρο…όπως και η αλήθεια…!

Σας αφήνω με το soundtrack του Dark Knight (αγαπημένη μουσική)…

Υ.Γ: Καλή σας εβδομάδα! 😉

6 Responses to “Πόση αλήθεια αντέχουμε…?”


  1. 8 Μαΐου, 2011 στο 9:06 μμ

    Δεν ξέρω τι έγραψες περί αλήθειας και αντοχής σχετικά με αυτήν.
    Εγώ μπήκα επειδή υπήρχαν φωτογραφίες, trailer, και το soundtrack του Σκοτεινού Ιππότη.
    Μου αρέσει κι εμένα πολύ και ήταν ο λόγος της επίσκεψης… τόσο ρηχός!
    Επίσης καλή εβδομάδα σε όλους.

  2. 2 Angel
    8 Μαΐου, 2011 στο 10:42 μμ

    Εγώ πάλι διάβασα όσα έγραψες αλλά δεν έχω δει καμία
    ταινία απ τις δύο! Η αλήθεια είναι πως ούτε εμείς οι
    ίδιοι δεν γνωρίζουμε τις αντοχές μας! Οπότε, δεν ξέρω
    πόση αλήθεια μπορώ ν αντέξω! Τα χρόνια που πέρασαν πάντως
    έδειξαν πως δεν αντέχω το ψέμα!Οπότε τι να πω;
    Δεν θέλω να προβληματιστώ βραδιάτικα!Kissessssssssssss

  3. 9 Μαΐου, 2011 στο 1:01 μμ

    Είσαι τόσο ακριβοθώρητος πια στα blogs, Αντώνη που κάθε πέρασμά σου αποτελεί από μόνο του, είδηση! 😆
    Επίσης κάθε σχόλιο, εδώ τουλάχιστον είναι αποδεκτό και δεν κρίνεται, είτε είναι ρηχό είτε σοβαρό. Ο καθένας είναι ελεύθερος να σχολιάσει όπως και ό,τι θέλει.
    Είναι καλοδεχούμενο και προσπαθώ κι η δική μου απάντηση να πλέει στα ίδια νερά… 😉

    Η ταινία λοιπόν, είναι και δική μου αγαπημένη πολύ. Πέρα από το θέμα της αλήθειας που ξεχώρισα και το είχα σαν κύριο θέμα στο ποστ αυτό…έχει να προσφέρει και άλλες σκέψεις και προβληματισμούς.
    Φυσικά και ως δημιουργικό προϊόν, το θεωρώ τέλειο από κάθε άποψη, συγκρίνοντας με τα υπόλοιπα Batman, που ξέρουμε…
    Καλή εβδομάδα να ‘χεις! 🙂

  4. 9 Μαΐου, 2011 στο 1:06 μμ

    Έχεις δίκιο, Αγγελάκι μου…κάθε ώρα, κάθε στιγμή δοκιμάζουμε τις αντοχές μας σε πολλά πράγματα. Ακόμα και στην αλήθεια. Πιστεύω πως έχουμε πολλές δυνατότητες και ικανότητες. Επίσης από την άλλη πιστεύω πως ασυνείδητα, ίσως, έχουμε και ένα εσωτερικό αμυντικό μηχανισμό.
    Τα ψέματα, νομίζω, λίγοι τα ανέχονται, συνειδήτά μάλιστα..εκτός αν χρησιμοποιούνται για να εξυπηρετήσουν διάφορους άλλους σκοπούς…!
    Ελπίζω να μην σε προβλημάτισα πολύ…
    Πολλά φιλιά! 🙂

  5. 10 Μαΐου, 2011 στο 11:41 πμ

    Είναι μεγάλο αυτό το θέμα με την αλήθεια…
    Συχνά η επιλογή κάποιου να πει ψέματα ή αλήθεια, δείχνει το χαρακτήρα και τις προθέσεις του, οπότε το ψέμα είναι κι αυτό μια μορφή αλήθειας (!)
    Την ταινία Dark Knight δεν την έχω δει, θα το κάνω σύντομα γιατί φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα!
    Καλή σου μέρα!

  6. 10 Μαΐου, 2011 στο 1:18 μμ

    Μπορεί να ισχύει και αυτό με το ψέμα…να είναι δλδ μια μορφή αλήθειας…!

    Στο Dark Knight, αν δεις πέρα από τα ειδικά εφέ, πέρα από το comic και επικεντρωθείς στους χαρακτήρες και στο story…θα σου προσφέρει πολλούς προβληματισμούς…
    Καλή σου μέρα, Ερατώ! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαΐου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 317,719 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: