26
Μάι.
11

Με το ζόρι δεν γίνεται τίποτα…

Συνήθως δεν χρησιμοποιώ το παρόν ιστολόγιο για προσωπικές διενέξεις, ξεκαθαρίσματα, ρητορικούς λόγους ή μανιφέστα … Αντίθετα καταθέτω κάποιες απόψεις χαζές ή χαριτωμένες, αλλά και πάλι δεν έχω καμιά προσδοκία  ή αξίωση να τις υιοθετήσετε. Έρχεστε εδώ επειδή το επιθυμείτε είτε μπαίνετε τυχαία και φυσικά έχετε το δικαίωμα και την ευχέρεια μέσω των σχολίων να συμφωνήσετε είτε να προβάλλετε την αντίρρησή σας …ακόμα και να μου πείτε κάτι άσχετο όπως απλά ένα χαιρετισμό…

Αυτό είναι ελευθερία. Ελευθερία σκέψης και έκφρασης (γραπτώς εν τω προκειμένω)… Είναι μια μορφή επικοινωνίας και διαλόγου!

Περιμένω και ζητώ όμως σεβασμό. Σεβασμός στην άποψη όλων. Είτε τη δική μου είτε τη δική σου είτε κάποιου τρίτου. Το blog το έφερα σαν παράδειγμα… Γράφω εδώ κάτι κι όποιος θέλει καταθέτει την γνώμη του.

Αυτό που θέλω να ξεκαθαρίσω όμως, είναι  ότι, όταν μου ζητείται να εκφέρω μιαν άποψη, ο ερωτών ας είναι προετοιμασμένος να ακούσει τα πάντα… που σημαίνει, πως μπορεί να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω.  Μάλιστα,  κάποια απάντηση μπορεί να μην αποτελείται από ένα ξερό «ναι» ή «όχι». Κάποιες φορές η απάντηση είναι σύνθετη και να χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις.

Με ρώτησαν πως είδα τις χθεσινές κινητοποιήσεις. Την ειρηνική διαμαρτυρία πολλών ομολογουμένως, (χιλιάδων) ανθρώπων στους δρόμους και τις πλατείες διαφόρων πόλεων της Ελλάδας, ύστερα από το «κάλεσμα» που έκαναν οι Ισπανοί ως αντίδραση των όσων βιώνουμε σήμερα.

Εεεε λοιπόν, εμένα δεν μου έκανε τρομερή εντύπωση. Σαφώς καλά έπραξαν όσοι βγήκαν στους δρόμους…καλώς κι έδειξαν την αντίθεσή τους με τον όμορφο αυτό τρόπο. Δεν χρειάζεται να συμφωνώ όμως, σε όλα…και η αντίδρασή μου έγκειτο ως προς το αποτέλεσμα της πράξης αυτής. Ο συνομιλητής μου είπε πως ήταν μια ιστορική στιγμή αυτή και εγώ απλά είπα ένα «οκ». Θέλει να σκεφτεί πως είμαι αδιάφορη, πως τάχα δεν με αγγίζουν κάποια σοβαρά θέματα? Οκ. Δικαίωμά του να το σκεφτεί. Ας το κρατήσει όμως για λογαριασμό του. Από εκεί και πέρα όμως, για μένα κάθε κουβέντα είναι περιττή.

Ήταν σαφής ο συλλογισμός του και δεν ήθελα να συνεχίσω τη συζήτηση…Δεν ήθελα επειδή κανείς δεν θα μπορούσε να πείσει τον άλλο. Στην ουσία δεν χρειαζόταν καν. Θα ακούσω τον άλλο σε ό,τι έχει να μου πει, αλλά εγώ θα αποφασίσω (όπως κι αυτός αντίστοιχα) αν θα το δεχθώ, πώς θα το δεχθώ και πότε.

Προσωπικά δεν θα θριαμβολογήσω αν όλο αυτό το χθεσινό ήταν απλά ένα συμβάν που σ’ ένα μήνα θα ξεχαστεί, οπότε αυτομάτως δικαιώνομαι. Επίσης όμως, είμαι σε θέση να αποδεχθώ πως έκανα λάθος αν απ’ το χθεσινό ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση και φέρει την αλλαγή.

Αυτό όμως που μου την σπάει ειλικρινά είναι όταν ο άλλος αρχίζει τις προσωπικές επιθέσεις, τύπου: «Κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου και δεν παραδέχεσαι πως θεωρείς όσους βγήκαν στους δρόμους <<βλάκες>> …έχεις επαναπαυτεί στον καναπέ σου…κλπ».

Μάθε λοιπόν αγαπημένε μου φίλε πως αν έχω κάτι να πω και μάλιστα μια λέξη όπως το «βλάκας» ή χειρότερη απ’ αυτήν…θα την ξεστομίσω επειδή εγώ θα γουστάρω να το κάνω…Το να βάζεις λόγια στο στόμα μου, έστω και υποθετικά ή πως δήθεν εννοούνται, προκαλώντας εντυπώσεις να το κάνεις εκεί που σε παίρνει…Όχι σε μένα! Πράγματα που δεν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μου και στο χαρακτήρα μου δεν τα πράττω. Ένα απ΄αυτά είναι η βρισιά. Αυτή θα ξεφύγει μόνον όταν νευριάσω πάρα πολύ. Σαν φίλος οφείλεις να το γνωρίζεις αυτό.

Έπαψαν οι εποχές που σε κάθε χαστούκι θα γυρίζω το μάγουλο για να δεχθώ κι άλλο.  Όποιος σε αυτό αποσκοπεί θα υποστεί τις συνέπειες. Ή με δέχεται όπως είμαι, με τις απόψεις μου και την προσωπικότητά μου και θα με σέβεται όπως τον σέβομαι…ή είναι ελεύθερος να  μαζέψει τα κουβαδάκια του να πάει σ΄ άλλη παραλία. Προσβολές δεν ανέχομαι!

Και προπαντώς να ξέρει, πως με το ζόρι δεν γίνεται τίποτα….! 😉


8 Responses to “Με το ζόρι δεν γίνεται τίποτα…”


  1. 26 Μαΐου, 2011 στο 1:26 μμ

    Φυσικά καθένας έχει δικαίωμα και στο να εκφράζει τις απόψεις του και στο να «οδηγεί» τη ζωή του …γι αυτό μου αρέσει η φράση «lead your life» που λένε οι άγγλοι!
    Όμως ακριβώς το ίδιο δικαίωμα έχει κι ο άλλος συνομιλητής και δεν καταλαβαίνω γιατί αντέδρασες έτσι στο ότι εξέφρασε τις δικές του απόψεις.
    Οι συζητήσεις δεν είναι καλό να λογοκρίνονται, ούτε να χειραγωγούνται.
    Η ανταλλαγή απόψεων είναι πάντα κάτι θετικό πιστεύω.

  2. 26 Μαΐου, 2011 στο 1:32 μμ

    Σαφώς κι είναι σωστή και πρέπουσα η ανταλλαγή απόψεων, αρκεί κατά την γνώμη μου να μην αναμασάται κάθε φορά και επαναλαμβάνεται…
    Η εμπειρία μου έχει διδάξει πως όσο το κουβεντιάζεις βγαίνουν άλλα στη φόρα και οξύνονται τα πνεύματα. Μια σοφή παροιμία λέει: Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρων οι κότες!
    Και για να μην ξεχνιόμαστε. Επαναλαμβάνω, πως δεν χειραγωγείται κανείς από μένα, ούτε λογοκρίνεται…όταν καταλαβαίνω κάτι, δεν χρειάζομαι επεξηγήσεις και φλυαρία.
    Είναι ώρα να πάμε παρακάτω! 😉

  3. 3 Angel
    26 Μαΐου, 2011 στο 3:43 μμ

    Επειδή δεν ασχολούμαι μ αυτά
    κι επειδή δεν βλέπω και φως στο τούνελ
    (Στις εκλογές πάλι τα ίδια θα γίνουν)
    λέω να πω μια καλησπέρα και να την κάνω
    γιατί μυρίζει μπαρούτι! Χα χα χα
    Φιλιά πολλάααααααααααααααααα

  4. 26 Μαΐου, 2011 στο 3:50 μμ

    Ξέρεις Αγγελάκι, χθες στο «Ράδιο Αρβύλα» έκαναν ένα εύστοχο και καυστικό σχόλιο. Την αρχή όλα τα παιδιά είπαν πως όλη αυτή η ειρηνική διαμαρτυρία ήταν πολύ όμορφη, έδωσαν ένα μήνυμα…Αλλά αμέσως είπαν: Αυτοί οι άνθρωποι που βγήκαν σήμερα στους δρόμους δεν είναι οι ίδιοι που στις προεκλογικές εκστρατείες και ομιλίες βγαίνουν επίσης στους δρόμους με σημαιάκια επευφημώντας τα κόμματα εκείνα που μας έχουν οδηγήσει εδώ που μας οδήγησαν?
    Αυτό με έκανε να προβληματιστώ αρκετά!
    Κατά τα άλλα, που βλέπεις μπαρούτι καλέ? Ίσα ίσα…το έχω πεντακάθαρο το blog μου…ούτε ένας κόκκος δεν υπάρχει χάμω! 😛
    Φιλιά πολλά! 🙂

  5. 27 Μαΐου, 2011 στο 2:07 πμ

    Το «έχεις επαναπαυτεί στον καναπέ σου» για μένα δεν στέκει. Ακόμα και σε σπηλιά απομονωμένος να βρίσκεται κάποιος, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να δει καθαρά και να κρίνει.
    Συμφωνώ με τον τρόπο που βλέπεις το όλο θέμα. Ειρηνικές διαδηλώσεις… ναι… καλά!
    Τώρα κάναμε τη διαφορά!
    Είναι πραγματικά κωμικοτραγικό το γεγονός που αναφέρεις πιο πάνω. Ότι δηλαδή οι ίδιοι άνθρωποι που ‘διαδηλώνουν’ τώρα είναι αυτοί που ψήφιζαν τόσα χρόνια και ανέβαζαν και κατέβαζαν κυβερνήσεις. Δεν είναι πολιτικοποιημένοι λέει. Ναι, είναι ελεύθεροι πολίτες! Όλες αυτές οι χιλιάδες πολίτες που μαζεύτηκαν στη διαδήλωση, έριχναν ‘λευκό’ τόσα χρόνια στις κάλπες!
    Τέλος πάντων…

    «Προσωπικά δεν θα θριαμβολογήσω αν όλο αυτό το χθεσινό ήταν απλά ένα συμβάν που σ’ ένα μήνα θα ξεχαστεί, οπότε αυτομάτως δικαιώνομαι. Επίσης όμως, είμαι σε θέση να αποδεχθώ πως έκανα λάθος αν απ’ το χθεσινό ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση και φέρει την αλλαγή.»

    Έτσι είναι.
    Μόνο που… τις αλυσιδωτές αντιδράσεις τις προκαλούν οι πυρηνικές βόμβες όχι οι μολότοφ.

  6. 27 Μαΐου, 2011 στο 11:11 πμ

    Lilithάκι καλημέρα!
    Είτε «καναπεδάκιας» είτε αγωνιστής που βγαίνει στους δρόμους διαμαρτυρόμενος έχει ο οποιοσδήποτε την ελευθερία να σκεφτεί και να πράξει ό,τι θέλει.
    Για μένα δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
    Απλά εγώ αν θες, είχα αντίρρηση ως προς το αποτέλεσμα… αν δλδ ιδρώσει το αυτί κάποιων ή όχι και μπορείς να με πεις πεσιμίστρια υπέρ του δέοντος, αλλά έτσι είμαι.
    Θα μου επιτρέψεις να αγνοήσω το πολιτικό «χρώμα» της κουβέντας μας επειδή δεν συνηθίζω να μιλώ για πολιτική. Είναι ένα θέμα που πραγματικά απεχθάνομαι. Ίσως επειδή ακριβώς οι απόψεις μου είναι ιδιαίτερα σκληροπυρηνικές που δεν είναι εύκολο να τις δεχθεί ο καθένας. Μοιάζουν λίγο με «τις βόμβες μολότοφ» που είπες στο τέλος.
    Προς Θεού μην νομίζεις πως θέλω να ανατινάξω κόσμο και μάλιστα τους πολιτικούς….τουλάχιστον όχι κυριολεκτικά… 😛

    Για να μην μακρηγορώ, δεν με πειράζουν οι πολλές και διαφορετικές απόψεις. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ο συνομιλητής μου να σέβεται εμένα όπως εγώ και να μην προβαίνουμε (τονίζω τον α’ πληθυντικό αριθμό στο ρήμα) σε προσωπικές επιθέσεις. Αν μπορούμε να επιχειρηματολογούμε με αξιοπρέπεια έχει καλώς. Όταν όμως διαπιστώνεται πως για διάφορους λόγους κανείς δεν πείθει τον άλλο, καλό θα ήταν να σταματάμε την κουβέντα.
    Εκεί ακριβώς έγκειται η ένσταση μου. Όσο αναμασάμε κάτι δεν καταλήγει σε καλό. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι αυτό το χάρισμα του μέτρου και δεν ξέρουν να βάζουν μια τελεία.
    Θα βάλω όμως εγώ τελεία σε αυτό το σχόλιο και θα ακούσω ξανά τον Joe Cocker σ’ αυτό το υπέροχο τραγούδι!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  7. 27 Μαΐου, 2011 στο 11:46 πμ

    Πραγματικά δεν έχουν όλοι το χάρισμα του μέτρου.
    Μερικοί μάλιστα, που συνάντησα εγώ , ειρωνεύονται αυτά που τους λες , με γλοιώδη τρόπο, με στυλ πως σου την έφεραν, γιατί ξέρουν σίγουρα καλύτερα….ακόμη και για θέματα που δεν έχουν ιδέα…
    Μετά κρατάνε στο μυαλό τους αυτά που τους συμφέρουν και …καμαρώνουν για το πόσο αξιέπαινοι είναι!
    Μη σου τύχουν τέτοιοι άνθρωποι εύχομαι…
    Κι εγώ συζήτησα για το θέμα της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα με γνωστό μου άτομο – στο οποίο θέμα τάσσομαι υπέρ αν και δεν είμαι ούτε εγώ αισιόδοξη για το αποτέλεσμα , και αντί να πει καθαρά αν βρίσκει θετική την εξέλιξη, είπε «αναρρωτιέμαι, άραγε αν ήταν Σάββατο, πόσοι θα βρίσκονταν εκεί;»
    Δεν ήξερα να απαντήσω, οπότε είπα στο άτομο να σκεφτεί πόσοι θα ήταν αν ήταν Αύγουστος….
    Μου φάνηκε πολύ άγονη αυτή η συζήτηση…και αυτό το γλοιώδες στο ερώτημα…
    Δεν βαριέσαι, καθένας έχει τις στάσεις του, τις απόψεις του,τους τρόπους του…

  8. 27 Μαΐου, 2011 στο 12:09 μμ

    Μα και βέβαια Ερατώ, υπάρχουν κι αυτοί…
    Σίγουρα όπως λες δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να καυχιόνται όλη την ώρα ότι είναι οι καλύτεροι, μοναδικοί, πανέξυπνοι και φυσικά ξερόλες…

    Όπως υπάρχουν και εκείνοι που κατέβηκαν στο Σύνταγμα να κάνουν χαβαλέ και να σκοτώσουν την ώρα τους…

    Όπως οι επίσης είρωνες που ξέρουν να κριτικάρουν τους άλλους αλλά δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους…
    Κάποτε τους είχα χαρακτηρίσει σαν τις καμήλες, αδικώντας βέβαια τα συμπαθή αυτά τετράποδα…όμως εκείνα είναι ζώα και δεν αντιλαμβάνονται. Οι ανθρώπινες καμήλες όμως, βλέπουν την καμπούρα του άλλου και όχι την δική τους…

    Υπάρχουν επίσης και εκείνοι που ξέρουν πως έχουν κόμπλεξ, αλλά και οι άλλοι που δεν το γνωρίζουν…

    Αλλά τι να πεις? Όλα μέσα στη ζωή είναι! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαΐου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 316,358 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: