29
Μάι.
11

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς…

Χθες έτυχε να μιλήσω μ΄ένα φιλαράκι. Ήταν ένα απ’ το παιδιά εκείνα που βγήκαν στους δρόμους να συλλέξουν τις απογραφές και γι αυτό το λόγο είχε χαθεί. Αφού ανταλλάξαμε τα τυπικά, γυρίζω και τον ρωτώ:

«Πες μου φίλε μου, εσύ σίγουρα θα ξέρεις, εγώ δεν τα πάω καλά με τους αριθμούς…η περίοδος της απογραφής του λαού πότε ήταν?» «10-24 Μαΐου», μου απαντά…«Και υποτίθεται ήταν πανελλαδικά, έτσι δεν είναι?» ξαναρωτώ… «Ναι», αποκρίνεται….

«Εγώ δεν μετράω σαν Ελληνίδα πολίτης?», ήταν η εύλογη απορία μου… «Δεν πέρασαν από σένα?» «Όχι»….

Και εκεί ξεκίνησε μια μεγάλη κουβέντα να μην σας τα πολυλογώ. Μου είπε πως θα έπρεπε η ίδια να απευθυνθώ στα ανάλογα γραφεία και να ζητήσω η ίδια να μου γίνει η απογραφή. Πως είναι λογικό και δύσκολο για κάθε απογραφέα να περνάει και να κτυπάει από πόρτα σε πόρτα να συγκεντρώσει τα στοιχεία. Οι συνθήκες είναι γενικά δύσκολες και πως όφειλα να συνεργαστώ και συνειδητά να βοηθήσω.

Εδώ όμως ήταν που το αντιδραστικό μου πνεύμα έλαβε δράση. Του δήλωσα ξεκάθαρα πως ποτέ δεν θα έκανα κάτι στη θέση εκείνου, που ήταν υποχρεωμένος να κάνει και όπου πληρωνόταν γι αυτό. Ανοίγω μια παρένθεση, λέγοντας πως γνωρίζω, διαβάζοντας σε κάποια sites πως πολλά παιδιά που έκαναν τις απογραφές ανησυχούσαν αν θα πληρωθούν, επειδή κανείς δεν τους το έχει εγγυηθεί. Οπότε καταλαβαίνω και τη θέση τους.

Κλείνω την παρένθεση και συνεχίζω. Δεν προτίθεμαι να συνεργαστώ με κάποιον που αντί να έρθει να μου κτυπήσει την πόρτα να μου κάνει τις όποιες ερωτήσεις, βρήκα απλά κάποια στιγμή πεταμένο στο μάρμαρο, στην εξώθυρα της πολυκατοικίας μου ένα κομμάτι χαρτί με ένα αριθμό κινητού τηλεφώνου, ανώνυμο και να μου ζητά (χωρίς να έχει τη στοιχειώδη ευγένεια) να τηλεφωνήσω εγώ, επειδή ήταν υποχρεωτικό για την απογραφή!

Τι μας λες βρε? Σοβαρά θα χρεωθώ εγώ την κλήση για να κάνεις εσύ τη δουλειά σου? Και δεν δέχομαι καμιά δικαιολογία πως τάχα πέρασε και έλειπα από το σπίτι όλο αυτό το δεκαπενθήμερο. Προσωπικά λείπω, ελάχιστα από το σπίτι.

Δεν προτίθεμαι να συνεργαστώ με κανένα κράτος της προχειρότητας και της ανοργανωσιάς. Δεν πρόκειται να δείξω καμιά φιλική διάθεση όταν με υπολογίζουν και με βρίσκουν μόνο όταν με χρειάζονται. Δηλαδή όταν πρέπει να ψηφίσω στις εκλογές ή όταν με καλούν να πληρώσω λογαριασμούς. Όταν είναι να προσφέρουν, όλοι δηλώνουν απόντες και αναρμόδιοι.

Δεν με νοιάζει καθόλου και δεν μου καίγεται καρφί αν σε λίγο καιρό διαβάσω κάπου πως ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι 20.000.000 ή 5.000.000 κάτοικοι. Απαξιώ και αδιαφορώ τελείως! Έτσι κι αλλιώς τα περισσότερα στοιχεία σε αυτή τη χώρα είναι αναληθή, αφού τυχαίνει και νεκρούς να ανασταίνουν ή να μην υπολογίζουν κανέναν κατά το δοκούν. Άμα τους πάρουν χαμπάρι και διαμαρτυρηθεί κανείς, δικαιολογία υπάρχει έτοιμη: στατιστικό λάθος, θα σου πουν!

Να ΄στε όλοι καλά…αλλά απ’ αυτό το «γλυκό» δεν θα πάρω. Στέκομαι εντάξει σε αυτά που θεωρώ υποχρεώσεις μου, για τ΄ άλλα προτιμώ να είμαι στην απέξω! 😉

Υ.Γ: Άντε και καλή εβδομάδα να ‘χουμε! 🙂

18 Responses to “Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς…”


  1. 29 Μαΐου, 2011 στο 4:41 μμ

    Από ότι κατάλαβα πολλοί είναι αυτοί που δεν απογράφηκαν. Τώρα γιατί έγινε αυτό δεν γνωρίζω. Έλειπαν συνεχώς από το σπίτι, δεν άκουγαν κουδούνι, δεν πήγαν οι υπάλληλοι ποτέ; Δεν ξέρω. Θυμάμαι πριν δέκα χρόνια που είχα δουλέψει στην απογραφή μου είχε βγει ο κώλος. Είχα ξεκινήσει 7:30 το πρωί και τέλειωσα 12:30 τα μεσάνυχτα χωρίς διακοπή για τουαλέτες και φαγητό. Πραγματικά αξέχαστη μέρα.

    Υ.Γ. Από ότι ξέρω όταν περνάει ο υπάλληλος κι εσύ λείπεις, υποτίθεται ότι αφήνουν χαρτάκι κάτω από την πόρτα και σε ενημερώνουν για την παρουσία τους.

  2. 29 Μαΐου, 2011 στο 5:05 μμ

    Kanthare δεν τα βάζω με τους απογραφείς και πραγματικά είμαι με το πλευρό τους που κουράστηκαν και έτρεξαν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
    Όμως όπως υπάρχουν σε όλες τις «δουλειές» καλοί και κακοί επαγγελματίες, σίγουρα θα υπήρχαν και άτομα που αδιαφόρησαν.
    Δεν θα ήμουν ποτέ κάποια που θα αρνιόταν να ερωτηθεί για την απογραφή. Αλλά δεν μου δόθηκε η ευκαιρία. Το να τρέξω όμως εγώ να ενδιαφερθώ είναι ένα άλλο θέμα που με βρίσκει αντίθετη.
    Η ζωή μου είναι έτσι που με βρίσκει να είμαι πολλές ώρες σπίτι, οπότε δεν δέχομαι τη δικαιολογία πως δεν με βρήκε κανείς.
    Επίσης μένω σε μια ήσυχη γειτονιά που η εξώπορτα της πολυκατοικίας μένει μόνιμα ανοικτή…Δεν υπήρχε λοιπόν κανένα χαρτί κάτω από την πόρτα μου.
    Το να ανταποκριθώ σε ένα κομμάτι παλιόχαρτο, που βρήκα τυχαία στην εξώπορτα με ένα ξερό κινητό τηλέφωνο, είναι επίσης κάτι που δεν θα κάνω…
    Δεν πειράζει…πάμε για την επόμενη δεκαετία! :mrgreen:
    Η χώρα μας είναι υπέροχη, χρειάζεται να μετρήσουμε πόσοι την κατοικούν? 😆 😆 😆

  3. 29 Μαΐου, 2011 στο 6:07 μμ

    Συμφωνώ σε όλα όσα λες, αλλά διαφωνώ σε αυτό: »Το να ανταποκριθώ σε ένα κομμάτι παλιόχαρτο, που βρήκα τυχαία στην εξώπορτα με ένα ξερό κινητό τηλέφωνο, είναι επίσης κάτι που δεν θα κάνω…».

  4. 29 Μαΐου, 2011 στο 6:12 μμ

    Φίλε μου φυσικά και να διαφωνήσεις, αλίμονο να συμφωνούμε σε όλα, απλά δεν καταλαβαίνω σε τι ακριβώς δεν συμφωνείς…στο γενικά ότι δεν ανταποκρίθηκα ή σε κάτι άλλο?
    Πάντως έτσι όπως ήταν το χαρτί, ανώνυμο με ένα αριθμό μόνο…κατά την γνώμη μου του έδωσα, ακριβώς τη σημασία που του άξιζε…Αν υπήρχε χαρτί κάτω από τη δική μου εξώπορτα, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα!
    Πάντα εκφράζω την γνώμη μου, οκ? 🙂

  5. 29 Μαΐου, 2011 στο 10:37 μμ

    Αστεράκι μου κι εγώ θα διαφωνήσω μαζί σου στο ότι δεν ανταποκρίθηκες.
    Μπορεί ο τρόπος του να ήταν άκομψος αλλά δεν έχει να κάνει!
    Τες πα! Επιλογή σου είναι και είναι σεβαστή!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

  6. 30 Μαΐου, 2011 στο 11:06 πμ

    Αγγελάκι μου γλυκό, το «άκομψος» που ανέφερες δεν νομίζω πως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα…
    Όταν δεν με λογαριάζουν μια φορά, δεν τους λογαριάζω εγώ δέκα. Έτσι εξέλαβα αυτό το πεταμένο χαρτί, που βρήκα τυχαία (και υπογραμμίζω τη λέξη τυχαία).
    Δεν μετανιώνω…

    Σε ευχαριστώ όμως που μου είπες την γνώμη σου…χαίρομαι να υπάρχει «πολυχρωμία» παρά «μονοχρωμία» στο blog μου!
    Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα! 🙂

  7. 30 Μαΐου, 2011 στο 12:50 μμ

    Kαλημέρα! Επειδή μου έτυχε, δεν έχει άδικο η Αστροφεγγιά σε αυτά που λέει. Στο δικό μου αντίστοιχο χαρτί, (το άφησε ο απογραφέας γιατί ήταν πρωί και λείπαμε) δηλωνόταν το όνομα του απογραφέα, το τηλ. του και ότι θα ξαναπεράσει την τάδε μέρα και μάλιστα απόγευμα, αν δεν ειδοποιήσω. Αν αυτά δεν δηλώνονται, είναι θέμα του απογραφέα που δεν πέρασε και εκείνος θα χρεωθεί την ευθύνη. Πάντως επειδή είσαι «φτιαγμένη» και όχι άδικα με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα μας, καλύτερα που δεν έκατσες να απογραφείς, πολλά ερωτήματα για πρώτη φορά ήταν τόσο παράδοξα και έμπαιναν σε προσωπικά δεδομένα που θα σε τσάντιζαν περισσότερο.. Για τους δε απογραφείς ξέρω ότι θα έπαιρναν 450 ευρώ για αυτή τη δουλειά, δεν ξέρω τον όγκο της δουλειάς τους. Καλή συνέχεια, καλή εβδομάδα!

  8. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:05 μμ

    Καλέ μου Βασίλη δεν είμαι «φτιαγμένη», αλλά και δεν αποκλείεται και να είμαι με τόσες εκλείψεις πάνω από το κεφάλι μου, ούσα Δίδυμος γαρ! :mrgreen:
    Το σίγουρο είναι πως αν μου κτυπούσαν το κουδούνι, θα απαντούσα και μάλιστα επίσης και σε κάθε ερώτηση (όσο περίεργη κι αν ήταν) που θα μου έκαναν. Φυσικά αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ, επειδή δεν μου δόθηκε όπως είπα η ευκαιρία.
    Όμως σε ένα ανώνυμο κομμάτι χαρτί με ένα κινητό αριθμό επάνω..χμμμ δεν μπορώ να φανώ φιλική! 🙂
    Δεν θέλω να γίνω γραφική, λέγοντας πως είμαι με το μέρος των απογραφέων…αλλά όντως συμμερίζομαι το δύσκολο έργο που είχαν να επιτελέσουν.
    Αν καυτηριάζω και κατηγορώ κάτι είναι το όλο αυτό σαχλό σύστημα της χώρας μας!
    Καλό σου απόγευμα, φίλε μου! 🙂

  9. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:16 μμ

    Τα αποτελέσματα της απογραφής, θα είναι στο… περίπου όπως είναι και όλα τα υπόλοιπα στη συγκεκριμένη χώρα. Η συμπεριφορά σου, κατά τη γνώμη μου, ήταν αναμενόμενη και δικαιολογημένη.
    Όπως και οι σχέσεις των ανθρώπων, έτσι και οι σχέσεις ανάμεσα στο κράτος και στον πολίτη, είναι καθρέφτης. Ό,τι σου δείξω, μου δείχνεις.

    Φιλιά πολλά, Αστέρι μου και καλή εβδομάδα!

  10. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:26 μμ

    Έκανα μια σκέψη μόλις τώρα νεράϊδα μου…Αν ήμουν ένα πολύ γλυκό και ευγενικό πλάσμα θα έτρεχα μόνη μου να καταθέσω τα στοιχεία μου, μια εθελόντρια πρώτης γραμμής…
    Όμως μάλλον δεν είμαι τίποτα από αυτά…Ίσως τελικά πατάω εκείνον που μου δαγκώνει τον αστράγαλο! 😆
    Πέρα από τα αστεία, δεν ξέρω αν τράβηξα το σχοινί με τη συμπεριφορά μου, όμως πραγματικά την κοροϊδία δεν την ανέχομαι…και η υπομονή όπως κι η (τεράστια) ανοχή, δεν είναι από τα προτερήματά μου! :mrgreen:
    Να μην ξεχνάμε τις εκλείψεις που καραδοκούν αυτό το μήνα! 😉
    Πολλά φιλιά και μια ευχή για όμορφη εβδομάδα κι από μένα Lilith μου!

  11. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:30 μμ

    Αν, κάτω από αυτές τις συνθήκες, γινόσουν μια ‘εθελόντρια πρώτης γραμμής’, προσωπικά δεν θα σε ονόμαζα ‘γλυκό και ευγενικό πλάσμα’ αλλά κάτι άλλο. 🙂

  12. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:34 μμ

    Μήπως θα με χαρακτήριζες με την εθνική μας λέξη που ξεκινάει από μα- και τελειώνει σε -λάκας? 😆 😆 😆
    Δεν ξέρω αλλά κάπου εκεί πάει το μυαλό μου. 😛
    Αφιερώνω όμως και στις δυο μας το τραγούδι που έχω πιο πάνω: «paid my dues», το έχω λιώσει αυτές τις μέρες! 🙂

  13. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:38 μμ

    Bingo! :mrgreen:

    Απίθανο τραγούδι!!!

  14. 30 Μαΐου, 2011 στο 1:40 μμ

    Xaxaxaxaxaxaxaxa, I knew it! 😉
    I adore this song! 8)

  15. 30 Μαΐου, 2011 στο 4:31 μμ

    Ούτε γω είμαι ένα γλυκό κι αξιαγάπητο πλάσμα
    (Είδατε; εχω αυτογνωσία) Χα χα χα χα
    Απλά για ν αποφύγω το πρόστιμο θα το κανα!
    Χέστηκα για την απογραφή και για τη συμπεριφορά
    του κάθε εθελοντή! 🙂 🙂 🙂
    Καλή εβδομάδααααα
    Φιλιά

  16. 30 Μαΐου, 2011 στο 4:41 μμ

    Αυτές οι τύπου φοβέρες: «αν δεν κάνεις αυτό, θα υποστείς εκείνο» μου την σπάνε πάρα πολύ! Θυμάσαι το αντίστοιχο με τις εκλογές?
    Αλλά, είμαι «politically correct», προσωπικά δεν έλαβα καμιά ειδοποίηση! 8)

    Υ.Γ: Απ΄την άλλη γιατί σε βλέπω πολύ γλυκό κι αξιαγάπητο πλάσμα? Εεεε μόνο όταν δεν είναι το αεροβόλο και τα pitbull κοντά, φυσικά! :mrgreen:
    Φιλιά πολλά Αγγελάκι!

  17. 30 Μαΐου, 2011 στο 7:03 μμ

    Δλδ δεν σε απογράψανε εσένα;
    Τώρα δλδ δεν θα ξέρουν πως υπάρχεις;
    Ωραία. Τώρα δεν θα πληρώνεις φόρους εφ’ όσον δεν υπάρχεις! 😆

  18. 30 Μαΐου, 2011 στο 7:07 μμ

    Αχ πειρατή μου αυτό είναι το κακό: Πως για για αυτά τα πράγματα, φόρους κλπ ξέρουν να με βρίσκουν… χαχαχαχαχαχαχα
    Τώρα αν δεν με υπολόγισαν στο μέτρημα ποσώς με νοιάζει! Ίσα ίσα…αυτή αίσθηση ενός προβάτου στο μαντρί ποτέ δεν με ενθουσίαζε και δεν μ’ άρεσε! :mrgreen:
    Πολύ θα ήθελα να μην υπάρχω γι αυτούς! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαΐου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 318,965 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: