17
Ιον.
11

Ξεκίνησε η περίοδος του κυνηγιού…

Το καλοκαίρι μπήκε για τα καλά πια, τουλάχιστον στα μέρη μου (επειδή μαθαίνω ότι βρέχει σε άλλες περιοχές) και σιγά-σιγά κάνει την εμφάνιση του, γι άλλη μια φορά το κοινό και γνωστό πρόβλημα στους ελληνικούς δρόμους.

Ξέρω πως έχω αναφερθεί ξανά στο ίδιο θέμα στο παρελθόν, αλλά δεν θα επικεντρωθώ στο μποτιλιάρισμα, είτε στη δυσκολία εύρεσης πάρκινγκ (που γιγαντιώνεται τώρα το καλοκαίρι) ή γενικότερα στην κακή κατάσταση του οδοστρώματος. Αυτά είναι πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας και το έχω πια αποδεχθεί.

Εκεί που θα αναφερθώ είναι η εγκληματική αμέλεια που δείχνουν κατά την προσωπική μου άποψη, οι πεζοί. Σίγουρα έχουν πολλά δικαιώματα και φυσικά ο δρόμος δεν είναι ιδιωτικό τσιφλίκι κανενός οδηγού… όμως βρε άνθρωπέ μου δεν νοιάζεσαι για τη σωματική σου ακεραιότητα? 🙄

Απευθύνομαι στον ανεύθυνο πεζό, εκείνον που το μυαλό του έχει πάθει καθίζηση από τη ζέστη και δεν αντιλαμβάνεται πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που κάνει, να στέκεται δλδ στην άκρη του δρόμου ή να πετάγεται σε αυτόν όταν μάλιστα περνούν αυτοκίνητα με μεγάλη ταχύτητα…!

Θα δανειστώ μερικές φράσεις από το περσινό μου post, που αναφερόμουν στο ίδιο θέμα για να σας εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ:

«Υπάρχουν νησίδες που διαχωρίζουν τις δυο οδικές λωρίδες και σε αυτές τις νησίδες υπάρχουν θάμνοι θεόρατοι γεμάτοι αγριόχορτα που ο δήμος τεμπελιάζει ή δεν έχει να καλύψει το κόστος για να  τους περιποιηθεί… Εκεί λοιπόν κρύβονται πεζοί που αντί να πάνε στη διάβαση για να διασχίσουν με ασφάλεια την οδό, ξεπετάγονται σαν λαγοί στη μέση και όποιον πάρει ο χάρος από το διερχόμενο αυτοκίνητο που τρέχει τουλάχιστον με 100 χλμ.»

 

 

 

 

 

 

 

Αυτά είχα γράψει τότε. Πραγματικά το πρόβλημα είναι μεγάλο…Βλέπετε φωτογραφίες από τους θάμνους με τα υπέροχα ομολογουμένως λουλούδια, αλλά κάνουν τη ζωή του οδηγού δύσκολη. Είναι αδύνατη η ορατότητα και να αντιληφθεί την παρουσία ανθρώπου εκεί μέσα, αφού καμουφλάρεται μέσα στη φύση και τον βλέπει δυστυχώς πολύ αργά. Αλλά ούτε κι ο πεζός μπορεί να δει αν ο δρόμος είναι ελεύθερος για να τον διασχίσει.

 

Προσωπικά αισθάνομαι σαν τον κυνηγό που έχει  βγει για θήραμα και μάλιστα λαγών. 😛 Όσο αργά και να τρέχω ακόμα κι αν ακουλουθήσω τις διαταγές των πινακίδων που συστήνουν ταχύτητα 70 χλμ/ώρα είναι αδύνατον να αποτρέψω το κακό αν έχω την ατυχία να μου συμβεί. Ιδιαίτερα φέτος έχουν προστεθεί και οι -συμπαθείς, κατά τ’ άλλα- μελαμψοί αλλοδαποί (έχουν φυτρώσει σαν τα μανιτάρια στα φανάρια), που στέκουν επίσης στην άκρη με μια «μπατανόβουρτσα» με σκοπό να πλύνουν και να καθαρίσουν τα παμπρίζ των αυτοκινήτων. Είναι κι αυτοί εξίσου απρόσεκτοι, δεν περιμένουν να φρενάρει το αυτοκίνητο και επίσης πετάγονται προτάσσοντας σαν κοντάρι σε μονομαχία το σφουγγάρι τους κι αλίμονο στον καημένο οδηγό..! 😆

Έκκληση κάνω βρε παιδιά…Να είστε προσεχτικοί στους δρόμους. Μη στέλνετε το νου και τη λογική σας διακοπές…Δεν χρειάζεται να χύνουμε αθώο αίμα στην άσφαλτο εξαιτίας μια βλακείας! Αρκετά δυσβάσταχτο δεν είναι το βάρος του σταυρού που κουβαλάμε έτσι κι αλλιώς?

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Θέλω να δηλώσω πως δεν είμαι εκτός πραγματικότητας και πως δεν με αγγίζουν τα όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας…το πόσο έχω επηρεαστεί και το τι συναισθήματα μου γεννάει η όλη αυτή κατάσταση…

Τις τελευταίες 2-3 μέρες έχω ακούσει και παρακολουθήσει τόσες πολλές πολιτικο-οικονομικές εκπομπές στην τηλεόραση και ενημερώνομαι συνεχώς για τις εξελίξεις, όσο δεν έχω κάνει στα 35 συνολικά περίπου χρόνια της ύπαρξής μου.

Σαν όλους σας, νοιώθω αγανάκτηση, θυμό, απόγνωση, αποτροπιασμό κ.α. μόνο που η Αστροφεγγιά κρίνει πως δεν είναι σε θέση να τα σχολιάσει, όταν μάλιστα οι σκέψεις της και οι απόψεις της είναι πολύ σκληρές. Υπάρχουν πολλά αξιόλογα sites και blogs που ασχολούνται με την πολιτική και την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και να με συγχωρήσετε που αφήνω το παρόν ιστολόγιο εκτός αυτής της θεματολογίας…

Είναι δύσκολο στη σημερινή εποχή να χαμογελάσει κανείς…και όποιος το επιθυμεί το πληρώνει ακριβά…Μα η αποποίηση της προσπάθειας να χαμογελάσει, νομίζω, θα ήταν ακόμα χειρότερο! 😉

Με εκτίμηση!


16 Responses to “Ξεκίνησε η περίοδος του κυνηγιού…”


  1. 1 Angel
    17 Ιουνίου, 2011 στο 8:01 μμ

    Σημείωση:
    και πολύ καλά κάνεις! Ούτε γω ξέρω τι να γράψω αλλά και να γράψω
    δεν νομίζω ότι αντέχουμε άλλη γκρίνια, θυμό κι απογοητευση!
    Είμαστε όλοι κομπλέ, γι αυτό προτιμώ τα τραγουδάκια
    Στο ποστάκι τώρα:
    Εχεις απόλυτο δίκιο
    και συμφωνώ μαζί σου!
    Επειδή έχω γυρίσει το νησί σου
    οφείλω να προσθέσω ότι η σηματοδότηση
    κι ορισμένοι δρόμοι είναι άθλιοι! Πιο άθλιοι
    κι απ της Κρήτης που είναι ότι να ναι!
    Προσοχή λοιπόν!

    Καλό Σ/Κ
    Φιλιά πολλά

  2. 17 Ιουνίου, 2011 στο 8:13 μμ

    Αγγελάκι μου γλυκό δεν αναφέρθηκα σήμερα σε κάτι που ευθύνεται αν θες, η τοπική αυτοδιοίκηση (χωρίς να ξέρω αν είναι και η αρμόδια αρχή γι αυτό το θέμα), αλλά κυρίως στο τι μπορούμε να κάνουμε οι ίδιοι να διαφυλάξουμε τις ζωές μας να μην χάνονται άσκοπα και άδικα στην άσφαλτο…
    Πολλές φορές έχω η ίδια κινδυνέψει να πέσω επάνω σε ένα πεζό που πετάγεται στο δρόμο, λες και είναι ένα ζώο (που λογικό είναι και περιμένεις εκείνο να μην ξέρει πως να πράξει)
    Για ποιο λόγο να κινδυνέψω τη ζωή μου ή να γίνω με το ζόρι δολοφόνος από την ανευθυνότητα και τη βλακεία κάποιου?
    Επίσης, ναι θα συμφωνήσω μαζί σου εφόσον μας έχεις επισκεφτεί και γνωρίζεις πως οι δρόμοι μας εδώ είναι άθλιοι…
    Ας μην κάνουμε τη ζωή μας δυσκολότερη…

    Το άλλο θέμα, αυτό που μας ταλανίζει…Ας μιλήσουν τα τραγούδια όπως τα λες… Όπως εκείνο που έχεις βάλει εσύ στο post σου. Τουλάχιστον αυτά με παρηγορούν και κάπως. Η μουσική έχει μια θετική επίδραση επάνω μου!

    Πολλά φιλιά κι από μένα και σου εύχομαι να ‘χεις ένα πολύ όμορφο Σ/Κ!

  3. 3 Angel
    17 Ιουνίου, 2011 στο 8:46 μμ

    Εχεις απόλυτο δίκιο και πάλι
    απλά να το προσθέσω είπα
    γιατί πολλές ήταν οι φορές
    που έριξα καντήλια οδηγώντας
    στα μέρη σου! 🙂 🙂
    Είδες κάναν κεραυνό να πέφτει
    Αύγουστο μήνα; ε εμένα κυνήγαγε ο από πάνω!
    Χα χα χα χα χα χα
    Φιλιάαααααααα

  4. 17 Ιουνίου, 2011 στο 8:54 μμ

    Χμμμμ δεν θυμάμαι για άλλες χρονιές, αλλά πέρσι τον Αύγουστο είχαμε κάτι καταιγίδες…εσύ ευθυνόσουν γι αυτές ή ήταν χρωστούμενα απ΄ άλλη φορά? 😆 😆 😆
    Πάντως εγώ σε ανάλογες περιπτώσεις όταν μου τυχαίνουν, κάνω εξάσκηση των «γαλλικών» μου. Να διευκρινίσω πως δεν μιλώ γαλλικά! :mrgreen:
    Σμουάαααααατς! 🙂

  5. 5 Angel
    17 Ιουνίου, 2011 στο 9:01 μμ

    Μπαααα αναδρομικά θα ταν!
    Περυσι δεν ανέβηκα Ιόνιο!
    Χα χα χα χα χα
    Σμουατς κι από μένα

  6. 17 Ιουνίου, 2011 στο 9:03 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχα πολλή δύναμη έχεις βρε παιδί μου…για να κρατάει τέτοιο γινάτι!
    Wow! 😉

  7. 18 Ιουνίου, 2011 στο 12:12 μμ

    Τι ψάχνεις να βρεις τώρα; Οι οδηγοί νομίζουν ότι είναι κλώνοι του Λάουντα και οι πεζοί ότι μπορούν να περνάνε τον δρόνο με από-πιλί-κολό. Το μεγάλο πρόβλημα είναι οι πεζοί που δεν οδηγούν και δεν νοιώθουν σε καμία των περιπτώσεων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν νοιώθουμε γενικώς. Το μέγιστο πρόβλημα είναι ότι η αναρχία και η οργή φαίνεται στο τιμόνι και στο δρόμο. Βγάζουμε την οργή μας σε λάθος πράγματα και δεν έχουμε το τακτ και την διαύγεια να κάτσουμε να σκεφτούμε ορθολογικά. Δεν έχουμε την ικανότητα να σκεφτούμε ότι το αμάξι είναι ένα φονικό όπλο.

  8. 18 Ιουνίου, 2011 στο 12:22 μμ

    Kanthare μου για άλλη μια φορά μου βάζεις άγνωστες λέξεις: Τι είναι το «από-πιλί-κολό»? χαχαχαχαχαχαχαχα Γμτ γέρασα και δεν ξέρω τη διάλεκτο των νέων! 😛
    Επίσης θα ήθελα να σου πω πως προσωπικά μου αρέσει πολύ η οδήγηση και είμαι πολύ προσεκτική (αν και πατώ λίγο το γκάζι) οδηγός…δεν θα διαφωνήσω με τα λεγόμενά σου και σίγουρα έχουμε αυτά τα φαινόμενα στους δρόμους…
    Εμένα επίσης μου την σπάνε οι υπερήλικοι οδηγοί που μάλλον έχουν συνηθίσει ακόμα απ΄την εποχή των κάρων με τα γαϊδουράκια και πάνε σαν χελώνες στην εθνική και μάλιστα στην αριστερή πλευρά…
    Κι από τους πεζούς τρελαίνομαι όταν εκμεταλλεύονται την καλοσύνη μας και περνάνε με το πάσο τους στο δρόμο μην λογαριάζοντας πως χάρη τους κάνουμε και τους αφήνουμε, ενώ εμείς έχουμε την προτεραιότητα…κι εκτός αυτού δείχνουν αλαζονεία και τουπέ!
    Ουφ τα είπα, ξεθύμανα και σε ζάλισα, έτσι? :mrgreen:
    Have a nice weekend! 😉

  9. 18 Ιουνίου, 2011 στο 12:32 μμ

    Με τη συμπαθή τάξη των ποδηλατών δεν έχεις κανένα πρόβλημα όμως, ε; :mrgreen:
    Σοβαρά τώρα…
    Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Δεν μπορεί να έχουμε με τους πεζούς το ίδιο πρόβλημα που έχουμε με τις γάτες.
    Να σου πετάγονται δηλαδή εκεί από το πουθενά! 🙄
    Όσο για τη «Σημείωση» σου στο τέλος του ποστ, νομίζω ότι δεν χρειάζεται.
    Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τίποτα και σε κανέναν.
    Το ότι η φρίκη περνάει από το πετσί ολονών μας, είναι γεγονός. Δεν χρειάζεται διευκρίνηση.

    Φιλιά πολλά!

  10. 18 Ιουνίου, 2011 στο 12:34 μμ

    «Να σου πετάγονται δηλαδή εκεί από το πουθενά!»

    Να συγχωρέσετε τη λέξη «εκεί»…
    Φύτρωσε εκεί που δεν την έσπειραν. 🙄

  11. 18 Ιουνίου, 2011 στο 12:39 μμ

    Όχι Lilithάκι μου με τους ποδηλάτες δεν έχω κανένα πρόβλημα…είναι πολύ συνετοί και καλοί…Με τα άλλα δίκυκλα και ειδικά εκείνα της τάξεως των ντελιβεράδων, υπάρχει θεματάκι…Οδηγούν επικίνδυνα με άπειρα ζιγκ-ζαγκ και πολύ φοβάμαι για τυχόν ατύχημα!
    Χαχαχαχαχαχα σήμερα φαίνεται είναι μέρα παραπόνων! 😛
    Μου άρεσε αυτό που είπες για τις γάτες αν και λυπάμαι πολύ όταν συναντώ (και δυστυχώς συχνά) πατημένες γατούλες στους δρόμους. Είναι τρομερό θέαμα! 😦
    Όσο για τη σημείωση δεν με ανάγκασε κανείς να την κάνω…πες απλά πως ήταν μια εσωτερική ανάγκη μου αυτή…Ως γνωστόν δεν κρατώ πολύ το στόμα μου κλειστό!
    Πολλά φιλιά, γλυκιά μου! 🙂

  12. 18 Ιουνίου, 2011 στο 12:41 μμ

    Χαχαχαχαχαχα δεν πρόσεξα το λαθάκι σου βρε…σιγά! Ξέρεις πόσα κάνω εγώ? Άπειρα! 😉
    Αφού βγαίνει νόημα μην σε νοιάζει τίποτα! 🙂

  13. 18 Ιουνίου, 2011 στο 1:06 μμ

    Ήμουν τώρα στη Daisy και άκουγα το υπέροχο «Oh, you are my love» και θυμήθηκα ότι ξέχασα να ακούσω το Crucified προηγουμένως!
    Έτσι ξαναήρθα. :mrgreen:
    Υπέροχο!

  14. 18 Ιουνίου, 2011 στο 1:18 μμ

    Ευκαιρίας δοθείσης θα σου πω κάτι ακόμα…
    Πάντα τα τραγούδια μου έχουν σχέση με το post μου (τρόπο τινά) ακόμα κι αν δεν είναι ξεκάθαρο σε πολλούς…Πάντα συνοδεύουν στο νόημα όσων γράφω ή υπογραμμίζουν κάτι…
    Το «crucified» πέρα που είναι ένα πολύ αγαπημένο κομμάτι…αν προσέξεις στο clip έχει μια φωτό…ενός πίνακα…δεν ξέρω αν είναι ο Βοναπάρτης αλλά με λίγη φαντασία ….σε μένα τουλάχιστον θυμίζει τον παλιό μας πρωθυπουργό…τον «μπουλούκο»….you know, whom I mean? 😉
    Το γιατί…για ευνόητους λόγους!
    😆 😆 😆

  15. 18 Ιουνίου, 2011 στο 6:00 μμ

    Ε, ούυυφ! αστεράκι μου!…κι εσείς το ίδιο πρόβλημα έχετε?, και που να δείς τι γίνεται εδώ στην Αθήνα τις προάλες, που πήγαινα ωραία και καλά, στους Αγίους (Αναργύρους) που εκεί είναι, το γύμναστήριο που πάω, να σου και πετάγεται μιά γριέτζω καταμεσής ενώς πηγμένου σημείου, ενός δρόμου με απίστευτη κίνηση στο κέντρο των Αγίων, και φρενάρει απότομα η μάνα μου πήγε η ψυχή μας στη κούλουρη λέμε, παραλίγο να τη σκωτόσει! αυτή όμως στη καρά-κοσμάρα της!! για τα καλά όμως! πήγαινε σα το ζόμπι λέμε!! ποιός ξέρει τί σκ….τά είχε, πάρει η κ…λόγρια πρωί-πρωί και δε καταλάβεναι Χρηστό….ε, μας τάραξε τα νέυρα κι ησύχασε….όσο για τη πολιτική έχεις δίκιο, υπάρχουν άλλοι με πολύυ αξιόλογα μπλόγκς να τα γράψουν, πολύυ καλύτερα από εμάς!….καλησπέρες αστεράκι!

  16. 18 Ιουνίου, 2011 στο 6:04 μμ

    Δεν θέλω να φλυαρήσω Αθανασία μου, σε καταλαβαίνω και συμφωνώ μαζί σου. Έχεις δίκιο!
    Καλό βράδυ, καλή μου! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Ιουνίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 316,358 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: