28
Ιον.
11

Love for ever…

Όλοι μας ελπίζουμε σ’ ένα «Happy End»…!

Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τον Έρωτα…την αρχέγονη αυτή δυνάμη που πολλές φορές κατευθύνει τη ζωή μας, της δίνει νόημα και την αποδεχόμαστε σαν το αλατοπίπερό της…

Ακόμα και οι στριφνοί άνθρωποι, οι κυνικοί που λένε: «Χμμμ εμένα δεν με αφορά το άθλημα, το σπορ ή το συναίσθημα», προσωπικά νομίζω, πως ενδόμυχα δεν το πιστεύουν απλά για διάφορους δικούς τους λόγους δεν το παραδέχονται…

Αλλά ας μην ξεφεύγω από το θέμα μου που σήμερα διαπραγματεύεται ακριβώς αυτό: Το «Happy End» εκεί που τελικά οι δυο ψυχές γίνονται μία και αποφασίζουν να χαράξουν μια κοινή πορεία στη ζωή…

Και καθώς ισχυριζόμαστε πως η Τέχνη αντιγράφει τη ζωή (ή και το αντίστροφο), πολλές ταινίες… αγαπησιάρικες ταινίες σε οδηγούν σε αυτό το τριπάκι: Μια ρομαντική ατμόσφαιρα με ερωτική μουσική υπόκρουση και με τη συντροφιά ενός μπολ παγωτού (προαιρετικά), αλλά απαραίτητα την παρουσία πολλών πακέτων χαρτομάντηλων για να σβήσεις τα σημάδια της συγκίνησής σου.

Κι αν καταφέρεις να αποφύγεις το πέσιμο στα «σκληρά»  ( 😆 ) που είναι η παρακολούθηση ταινιών εμπνευσμένες από την ειδήμονα του είδους, Jane Austen (είχα κάνει παλιότερη ανάρτηση σε έργα της, εδώ), μπορείς να κάνεις ένα ελεύθερο κρόουλ σε πιο ήρεμα νερά με τις αισθηματικές κομεντί…

Τις ταινίες εκείνες που στην αρχή εύκολα τις χαρακτηρίζεις γλυκανάλατες…κι ίσως θα συμφωνήσω μαζί σου, αν δεν είχαν έναν ακόμα κρυμμένο άσο στο μανίκι τους…Αναφέρομαι στο χιούμορ και τις στιγμές που προσφέρουν άφθονο γέλιο με τις κωμικές περιπέτειες (εντός σεναρίου) των πρωταγωνιστών…

Σαν βασίλισσες των κομεντί δικαιωματικά κερδίζουν τον τίτλο η Meg Ryan κι η Julia Roberts κι η «ελληνική version», φυσικά ανακηρύσσεται ως πριγκίπισσα (κατά την γνώμη μου) η Τζένη Καρέζη. Χαρακτηριστική ταινία «η Δεσποινίς Διευθυντής» που έδειξε για πολλοστή φορά η τηλεόραση, πρόσφατα.

Πόσες φορές δεν έχουμε πεθάνει στα γέλια με αυτές τις ατάκες? Πόσες φορές δεν έχουμε φωνάξει ψάχνοντας απεγνωσμένα γύρω μας: «Αθηνάαααααααα», ζητώντας βοήθεια και συμβουλή σε μια συναισθηματική μας φουρτούνα? 😛

Μιλώντας για φίλους και παρέες που βοηθούν την πρωταγωνίστρια να βρει το σωστό ταίρι και μετά τη συμβουλεύουν πως να τον κρατήσει για πάντα κοντά της, υπάρχει και μια άλλη ταινία, που δεν είναι άλλη από τη σειρά (ταινιών): Το ημερολόγιο της Bridget Jones.

Πρόκειται για σίκουελ που αποτελείται από δυο μέρη: α) Bridget Jones’s Diary & β) Bridget Jones: The edge of reason.

Σε όποιον δεν τις έχει δει, τις συστήνω ανεπιφύλακτα…Είναι απολύτως βέβαιο πως θα περάσει διασκεδαστικά κι ευχάριστα, παρακολουθώντας την ιστορία μιας παλαβής και γκαφατζούς Αγγλίδας στην προσπάθειά της να βρει τον «Mr Right Guy»…Θα φιλήσει αρκετές φορές τον ίδιο σαχλό βάτραχο μέχρι να αφεθεί στα χέρια του ιδανικού…αλλά οι λεπτομέρειες επί της οθόνης, αγαπημένοι μου φίλοι… :mrgreen:

Εγώ θα σας αφήσω μ΄ένα υπέροχο τραγούδι που ακούγεται στην πρώτη ταινία της Bridget…λίγο στενάχωρο βέβαια, αλλά ποιος είπε πως ο Έρωτας δεν κρύβει και λίγη θλίψη…? 😉


6 Responses to “Love for ever…”


  1. 1 Angel
    28 Ιουνίου, 2011 στο 5:32 μμ

    All by myself κι εγώ!
    Κατά τα άλλα ξέρεις….
    Μπρρρρρρρρρρρ
    Χα χα χα χα χα χα
    Φιλιά πολλά

  2. 28 Ιουνίου, 2011 στο 6:46 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχα, έλα βρε Αγγελάκι…τελείωσαν τα βάσανά σου!
    Μην ανησυχείς…το ροζ σύννεφο έφυγε από το blog μου πια…οι παρενέργειες ήταν ευτυχώς, ελαφριές….
    Απ΄την επόμενη ανάρτηση…έρχονται τα θρίλερ (προς τέρψιν της φιλενάδας μου Lilith)! :mrgreen:
    Τουλάχιστον συμφωνούμε στο τραγούδι!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  3. 28 Ιουνίου, 2011 στο 7:11 μμ

    Α, μην το λες! Και ΑΥΤΟ το ποστ είναι προς τέρψιν της φιλενάδας σου, Lilith!
    Λατρεύω Bridget Jone’s Diaries!!!
    Τις έχω δει και τις 2 ταινίες από 2 φορές.
    Renée, Hugh και Colin… πολύ καλοί!
    Τι πλάκα είχε αυτό το giant panties! 😆
    Και στο δεύτερο, ο καβγάς του Colin και του Hugh, ήταν όλα τα λεφτά!
    Όσο για την Austen, τη λατρεύω επίσης, όπως και τη Ρόμπερτς, τη Ράιαν και το All by myself.
    Χμ… λες να είμαι ρομαντική τελικά και να μην το ξέρω;
    Μπααα… :mrgreen:

    Φιλιά πολλά!!!

  4. 28 Ιουνίου, 2011 στο 7:25 μμ

    Lilithάκι μου νομίζω πως ακόμα βρίσκεσαι υπό την επήρεια του φτερωτού θεού…εγώ πραγματικά το ξεπέρασα, απλά όφειλα να κάνω μια αναφορά στις αγαπημένες μου αυτές ταινίες…
    Δεν είχα ιδέα πως τις είχες δει…εγώ τις έχω σε dvd και τις βλέπω συχνά πυκνά…το τι γέλιο ρίχνω με τα καμώματα της Jones είναι απερίγραπτο…!
    Η Renee είναι εκπληκτική κι ειλικρινά σε αυτές τις ταινίες περισσότερο γοητεύτηκα από το σοβαρό Firth παρά από τον ζωηρούλη Grant! 🙄
    Εμένα μου άρεσε και ο πρώτος καβγάς των αντίζηλων που έγινε υποτίθεται σ’ ένα ελληνικό εστιατόριο…Μάλιστα είχε τόση επιτυχία αυτός ο «ηλίθιος» καβγάς κι όχι τόσο σκληρός, που η σκηνοθέτις…επίτηδες έβαλε τον δεύτερο και στην επόμενη ταινία…Το είχα ακούσει που το είχε παραδεχθεί…! 😉
    Επίσης πέρα από τον «υπέροχο» κορσέ» πλάκα είχε το ρεζίλι της Bridget όταν γλιστράει από τον στύλο της πυροσβεστικής ή όταν πέφτει στο λάκκο με τα γουρούνια επιδεικνύοντας άθελά της, βέβαια, τα μεγάλα οπίσθιά της… Και αυτές οι δυο σκηνές πάλι επίτηδες βάσει σεναρίου μπήκαν και στις 2 ταινίες…
    Θα μπορούσα ειλικρινά να μιλώ για αυτό το σίκουελ επί ώρες!
    Φυσικά συμφωνούμε και στα άλλα…Austen, Ryan, Roberts! Όπως βλέπεις δεν διαφέρουμε πολύ! 😛
    Το τραγούδι είναι λατρεμένο!
    Όπως όμως είπα στο Αγγελάκι…ξέφυγα από την παγίδα του «έρωτα» και θα στραφώ λίαν συντόμως στα θρίλερ! 😆

    Πολλά, πολλά φιλιά νεράϊδά μου!

  5. 28 Ιουνίου, 2011 στο 9:21 μμ

    Αχααααααααααααααααχααααααααααααααχαααααααααααααχαααααααααααααχααααααχααααααααααχααααα! αστεράκι μου! ε, η παλιά δοκιμασμένη συνταγή, του στύλ -‘η Σταχτοπούτα που βρίσκει, επιτέλους τον πρίγκηπα του παραμυθιού, και τον παντρέυεται και ζούν, αυτοί καλά και εμείς καλύτερα’….ε, όλα τα…’κοριτσάκια’ σαν κι εμάς καλή μου, τον πρίγκηπα ψάχνουμε για όοολη, μας τη ζωή (και ίσως και μέχρι, να…’σταφιδιάσουμε’ ίσως?) ε, μπορεί…γιατί έτσι, μας έχουν μεγαλώσει έτσι μας γαλούχησαν, ε, κι επειδή ο….’πρίγκηπας’ (του παραμυθιού ντέεε όχι ο Γουίλιαμ!) αντιπρωσωπέυει ίσως? τον ιδανικό, άντρα για εμάς, που ίσως ΔΕΝ? υπάρχει αλλά που όμως εμείς τον αναζητάμε, σε όοολη μας τη ζωή….και φυσικά αυτός, έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά για τη κάθεμιά, από εμάς!…ε, δε λέω και μένα μ’αρέσουν οι κομεντί όπως το…’δεσποινίς διευθυντής’,,,με ένα αχτύπητο διδυμο Καρέζη-Αλεξανδράκης (ένας από τους ωραιότερους άντρες κατ’εμέ) του ελληνικού κίν/φου που παρέμεινε, γοητευτικός ακόμη και στα τελευταία, χρόνια της ζωής του και εξαιρετικός ηθοποιός…από τις αγαπημένες μου ταινίες, καθώς και μιά άλλη της απίστευτης Καρέζη, το ‘η χιονάτη και τα εφτά γεροντοπαλίκαρα’ που πάλι, μιλάει για έναν έρωτα είναι ριμέικ του παραμυθιού, της Χιονάτης μας που το μετέφεραν με επιτυχία, στη τιβί…ναί μ’αρέσουν και μένα αυτές οι ταινίες, ωραίο ποστάκι αστεράκι μου…καλησπέρες…

  6. 28 Ιουνίου, 2011 στο 9:32 μμ

    Αθανασία μου έχεις δίκιο να μιλάς για συνταγές και γαλουχισμό που περνάει από γενιά σε γενιά…αλλά μάλλον στην παρούσα φάση (κι εννοώ στις 22:27 που σου απαντώ) θα σε απογοητεύσω: Μιλώ για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, την όλη κινηματογραφική προσπάθεια…που απλά (αυτή τη στιγμή, επαναλαμβάνομαι) με διασκεδάζουν…! :mrgreen:
    Η ερωτική επίδραση…δεν ξέρω της ατμόσφαιρας, υποθέτω…πέρασε και όπως το αγαπητό Αγγελάκι, δεν θέλω να εμβαθύνω κι ούτε να προβληματιστώ με σκέψεις!
    Χααχαχαχαχαχαχα με πέτυχες στο άλλο μου πρόσωπο!
    Χαίρομαι όμως που σου άρεσαν οι ταινίες που επέλεξα να αναφέρω στο ποστ μου!
    Καλό σου βράδυ! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Ιουνίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 318,525 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: