26
Αυγ.
11

Η βασίλισσα των Άστρων…

[Το παρακάτω ποίημα ανήκει σ’ ένα καινούριο φίλο, το Gianni Rostar…Μου το εμπιστεύτηκε κι όταν το διάβασα, μου άρεσε τόσο πολύ, που  επιθυμία μου μεγάλη ήταν να το δημοσιεύσω. Ο Rostar μου έκανε την τιμή! Rostar σ’ ευχαριστώ!!!]

Αυτό το φως των αστεριών που πέφτει σα βροχή

Τονίζει στο τραγούδι του την έσχατη απουσία

Νύχτα ψυχρή και βύθισε μαχαίρι στη ψυχή

Ποτέ η πληγή του έρωτα δεν παίρνει αναισθησία …

 ~~~

Παράξενα που ακούγεται αυτή η μουσική

Κι αυτό το φως της έπαρσης στη ξαφνική μου ελπίδα

Σημαίνει κάποιο πέρασμα σε χώρα μαγική

Χαμένη στους ορίζοντες που αγνοεί η πυξίδα …

 ~~~

Αισθάνομαι σταλαγματιά σ’ ενός χορού ροή

Στον καταρράχτη που ‘ζωσε τ’ αγγελικό κορμί σου

Ν’ απλώνομαι στο χρόνο σαν τη πέμπτη εποχή

Σα θαύμα που γεννήθηκε στη μνήμη απ’ το φιλί σου …

 ~~~

Στα μάτια σου ένας ψίθυρος θολά ιερουργεί

Σημαία σου μιαν άνοιξη ανάπηρη από Μάη

Μια λέξη απ’ τα χείλη σου το μέλλον καταργεί

Κι η μέρα μου για χάρη σου στο παρελθόν κυλάει …

 ~~~

Σε ποιον αλήτη άνεμο κρύβεσαι να σε βρω ;…

Με ποια πουλιά πετάς μαζί στο λάγνο ουρανό σου ;…

Στη ρίζα ποιας σου πυρκαγιάς μπορώ να βρω νερό ;…

Να ξεδιψάσει η θύμηση απ’ το σώμα το γυμνό σου !…

 ~~~

Της έλλειψής σου αίσθηση της μοναξιάς φωτιά

Έλα κι απόψε κάψε με κι ανάστησέ με πάλι

Είμαι βαρκούλα που ‘μεινε δεμένη στη στεριά

Αιχμάλωτη μες της φυγής σου τ’ άνυδρο ακρογιάλι …

~~~

Αυτό το φως των αστεριών που πέφτει σα βροχή

Αφήνει στο πεντάγραμμο την Ιερή σου νότα

Η ανταύγεια σου μέσα σε κάθε ποίημα αντηχεί

Βασίλισσα εσύ! ως ίπτασαι στων άστρων σου φώτα …

 


44 Responses to “Η βασίλισσα των Άστρων…”


  1. 1 Rostar
    26 Αύγουστος, 2011 στο 7:05 μμ

    Ένα -εκ βαθέων- πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !…

    Για την επιμέλεια της δημοσίευσης, την επιλογή της εκπάγλου ωραιότητος μουσικής επένδυσης
    και περισσότερο απ’ όλα για τον αποφασιστικής σημασίας ρόλο σου και επιμονή σου στην δημοσίευση,
    γνωρίζοντας καλά ότι σπάνια, βγαίνουν στο φως γραπτά μου, από άρνηση δική μου… Εσύ μ’ έπεισες!

    Gianni Rostar

  2. 26 Αύγουστος, 2011 στο 7:19 μμ

    Rostar, εγώ ΣΕ ευχαριστώ για την παραχώρηση…!
    Χαίρομαι ιδιαίτερα που ένα τέτοιο υπέροχο ποίημα «στολίζει» το blog μου…!
    Εύχομαι να πάρεις σύντομα την απόφαση ….(ξέρεις εσύ! 😉 )

  3. 27 Αύγουστος, 2011 στο 9:09 πμ

    Πολύ όμορφο το ποίημα αυτό…
    Περιγράφει με τόση ζωντάνια και ευγένεια το συναίσθημα του έρωτα…
    Συγχαρητήρια στον δημιουργό του!
    Αν και δεν τον ξέρω, παίρνω το θάρρος να του συστήσω , να βγάλει κι άλλα γραπτά του στο φως.

  4. 4 Rostar
    27 Αύγουστος, 2011 στο 11:16 πμ

    Ερατώ, Καλημέρα!
    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια σχετικά με το ποίημά μου που, αν η καλή μας Αστροφεγγιά δεν επέμενε τόσο, δεν θα έβγαινε στην επιφάνεια!
    Η δική σου προτροπή είναι ακόμη μια παρότρυνση που θα πάρω επίσης σοβαρά
    Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!
    Gianni Rostar 🙂

  5. 27 Αύγουστος, 2011 στο 12:51 μμ

    Ερατώ μου χαίρομαι που σου άρεσε το ποίημα και θα ενώσω την δική μου επιθυμία και προτροπή με τη δική σου, ώστε ο νέος αυτός φίλος να κάνει το βήμα… (που είναι εύκολο μάλιστα) και να βγάλει στο φως τα δημιουργήματά του! 😉

  6. 27 Αύγουστος, 2011 στο 12:53 μμ

    Όπως βλέπεις Rostar τα περιθώρια στενεύουν για την όποια ανασφάλεια και συστολή διαθέτεις… 😆
    Ήδη απέκτησες κοινό και θαυμάστριες, οπότε πρέπει και να τους ικανοποιήσεις!
    Δεν σε παίρνει κι αλλιώς! :mrgreen:

  7. 7 Κάβειρος
    27 Αύγουστος, 2011 στο 4:30 μμ

    καλησπέρα

  8. 27 Αύγουστος, 2011 στο 4:36 μμ

    Κάβειρε, φίλε μου, πού χάθηκες? Χαίρομαι τόσο που σε βλέπω ξανά! 😀

  9. 9 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:08 μμ

    για …ανασφαλής ο Rostar…δεν θα το έλεγα.
    συνεσταλμένος, σίγουρα είναι.
    τον γνωρίζω 4 δεκαετίες τώρα.
    φίλος καλός και ακριβός.
    Πνευματικός αδελφός θα έλεγα.

  10. 10 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:14 μμ

    για ποιά τυχερή άραγε γράφτηκε το ποίημα του Rostar;

  11. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:15 μμ

    Odetomann…σαν φίλος του Rostar, σαφώς τον ξέρεις καλύτερα….
    Εγώ σχεδόν καθόλου…το ταλέντο και το χάρισμά του όμως είναι ολοφάνερο (κι είμαι σίγουρη γι αυτό που λέω και δεν κρίνω από το μικρό αυτό δείγμα)
    Αλλά σαν φίλος του επίσης…δεν κάνεις και σωστά τη δουλειά σου αφού δεν τον έχεις πείσει ακόμα να εκδοθεί! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα :mrgreen:
    Καλωσόρισες στο blog μου και σ΄ευχαριστώ πολύ! 🙂

  12. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:16 μμ

    Στο ερώτημα αυτό δεν έχω να απαντήσω…και να ήξερα δεν θα το έκανα! 😉

  13. 13 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:25 μμ

    Δεν θέλει να εκδοθεί, αλλά ποτέ του δεν φοβήθηκε να εκτεθεί: να λέει αυτό που νιώθει.
    Πολύ σημαντικό αυτό.
    και πολύ ζωηφόρο για αυτούς που τον γνωρίζουν.
    Καλώς σας βρήκα όλους σας.

  14. 14 Rostar
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:26 μμ

    να… «εκδοθώ» ???….
    θα μας παρεξηγήσουν αστροφεγγιά μου! προσοχή λιγάκι στα ρήματα…
    χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!
    😉

  15. 15 Rostar
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:29 μμ

    odetomann καλώς μ;ας ήρθες!
    θέλω να κάνεις μια βολτούλα και στο κρυστάλλινο πλοίο που φέρνει βόλτες κάπου πιο πάνω!
    για θυμήσου όταν λανσάραμε τους Doors, πως μας αντιμετώπιζαν !…
    leave a comment please!…

  16. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:30 μμ

    Πολύ καλό να εκφράζεται κανείς ελεύθερα κι όπως νοιώθει….
    Ευκαιρία να γνωριστούμε λοιπόν όλοι μας, όσο είναι δυνατόν βέβαια μέσα απ’ εδώ!
    Odetomann το blog μου είναι στη διάθεσή σου….μπορείς να περιηγηθείς όπου θες!
    (τα τέρατα τα έχω κρύψει! 😆 😆 😆 )

  17. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:31 μμ

    Rostar πλάκα έκανα, αλλά οκ την παίρνω πίσω! 🙂

  18. 18 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:31 μμ

    να μην εκδοθείς Rostar: να παραμείνεις «μυστικό» αυτών που σε ξέρουν.

  19. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:32 μμ

    Rostar φίλε μου, καλά έκανες και καλωσόρισες το φίλο σου, αλλά μην του υποδεικνύεις και που θα πάει….
    Είπαμε υπάρχει ελευθερία εδώ μέσα…ούτε και θέλω να εκτελέσεις εσύ χρέη θαλαμηπόλου! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

  20. 20 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:33 μμ

    Πως μπορώ να σας αφιερώσω ένα τραγούδι ;
    links από youtube μπαίνουν εδώ;

  21. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:33 μμ

    Ααααααα Odetomann είσαι από τους φίλους εκείνους που τους καλούν σε γάμους και εύχονται «και του χρόνου»? χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

  22. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:34 μμ

    Ναι μπορούν να μπουν …..

  23. 23 Rostar
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:35 μμ

    όχιιιι! λες να μην κατάλαβα ότι έκανες πλακίτσα;…
    αν δεν απαντούσα, θα ήταν σαν να μην είχε γίνει… 🙂
    αν, πάλι, την πάρεις πίσω, είναι κρίμα…
    το χιούμορ είναι πολύ σημαντικό πράγμα για να το προσπερνάμε
    χωρίς ν’ αντιλαμβανόμαστε την αξία του….

    έτσι, λοιπόν, και δεν ανακαλέσεις την… ανάκληση (χαχαχαχαχαχαχα)
    θα θυμώσω πολύ !… χαχαχαχαχαχαχαχαχα!
    😉

  24. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:37 μμ

    Δεν την ανακαλώ……πότε λοιπόν θα έχουμε την χαρά να δούμε και δημοσιευμένα έργα σου?
    (το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι! 😉 )

  25. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:41 μμ

    Odetomann, ευχαριστώ πολύ για το clipάκι…!
    Να με συγχωρήσεις που δεν το γνώριζα, αλλά ακούγεται ευχάριστα! 🙂

  26. 27 Rostar
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:45 μμ

    Ε… είναι ο ειδικός στην Ελλάδα, περί των KINKS !…
    Όσο για την…ΜΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗ,,,
    το ύφος φέρνει λιγάκι προς απειλή κι εκβιασμό (χαχαχαχαχαχαχαχαχα!..)
    λέω εγώ τώρα…;

  27. 28 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:47 μμ

    είναι παρα πολλοί αυτοί που Δεν το γνωρίζουν.
    Εμένα όμως, μου έχει στιγματίσει τη ζωή μου.

    Να είσαι καλά.

  28. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:49 μμ

    Λυπάμαι δεν έχω ιδέα ποιοι είναι οι KINKS…..! 😦
    Όχι Rostar δεν είναι καμιά απειλή αυτή…απλά αλλαγή πλεύσης! 🙂

  29. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:51 μμ

    Καλά έκανες και τους έφερες εδώ, Odetomman…η μουσική είναι πάντα ευπρόσδεκτη! 🙂

  30. 31 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:52 μμ

    ζούμε για να μαθαίνουμε παίδες.
    πέτρα που κυλάει, χορτάρι δεν πιάνει.
    οι Kinks, από μια άποψη, είναι το μεγαλύτερο αγγλικό γκρούπ της δεκαετίας του 60.
    Βόρειο Λονδίνο, οπαδοί της Arsenal.

  31. 32 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:54 μμ

    odetomann.
    έχει να κάνει με τον Τόμας Μανν.

  32. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:56 μμ

    Γηράσκων αεί διδασκόμενος λέει μια γνωστή ρήση…και το ευχάριστο είναι πως μαθαίνουμε πάντα κάτι! 😉

  33. 28 Αύγουστος, 2011 στο 6:56 μμ

    Ούτε αυτόν ξέρω! 😦

  34. 35 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 6:58 μμ

    Walk out, into the room
    There are ghosts dancing with you
    No worry, they know the tune
    Bright night, no moon

    There’s a wolf under the bed
    Hiding head, behind a curtain
    Unjust right, in a violent heaven
    Lights out

    Lying down under the stairs
    Hearing noise, that isn’t there
    A forgotten, nameless action
    Silence, come undone
    Walk on, skeleton

    Blood and tear, don’t know your name
    Insincere, photograph made
    Take away, oh quietly refrain
    No pulse dying art
    Behold your frozen heart
    No pulse dying art
    Behold your frozen heart

  35. 28 Αύγουστος, 2011 στο 7:01 μμ

    Υπέροχο τραγούδι, πολύ γλυκιά φωνή! 🙂
    Ευχαριστώ πολύ!

  36. 37 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 7:09 μμ

    είσαι πολύ διεισδυτική αστροφεγγιά.
    χαίρομαι.
    Καλό βράδυ δε όλους σας για σήμερα.

  37. 28 Αύγουστος, 2011 στο 7:12 μμ

    Καλό σου βράδυ, Odetomann…!
    Σ΄ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και τα δώρα που μας έφερες! 🙂

  38. 39 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 7:16 μμ

    εγώ πρέπει να σας ευχαριστήσω.
    για αυτή τη γωνιά και για την προσοχή σας.

    see you soon

    The white ducks fly on past the sun,
    Their wings flash silver at the moon.
    While waters rush down the mountain tongue
    My organs play a circus tune.
    I dance to the wonder of your feet
    And sing to the joy of your knees.
    The cold white dress on the mountain breast
    Paints the frozen trees.
    The maple plants patterns in the sky
    Its leaves to kiss the wind
    While scores of glittering bugs and flies
    Dance polkas on her limbs.
    I whistle symphonies of your face
    And laugh for your hair so fine.
    In startled greens of playground grass
    A child jumps rope to rhyme.

    Reeds and brass, the marching drums
    Make a joyous sound
    Trees bend low with nuts and plums
    Then fall to find the ground.
    I hunger for your porpoise mouth
    And stand erect for love.
    The sun burns up the winter sky
    And all the earth is love.

  39. 28 Αύγουστος, 2011 στο 7:20 μμ

    ‘Οχι πως θα διαμαρτυρηθώ για τα τραγούδια….αλλά ας μην ξεχάσουμε πως στη συγκεκριμένη γωνιά αυτού του blog…σ’ αυτό το μικρό ποστ…τιμάμε την «Βασίλισσα των ‘Αστρων»!
    Ένα υπέροχο ποίημα!

    Αλλά βέβαια η μουσική πάει και ταιριάζει παντού! 😉
    Και πάλι ευχαριστώ!

  40. 41 odetomann
    28 Αύγουστος, 2011 στο 8:01 μμ

    Ολα τα τραγούδια που έβαλα, Βασίλισσες των Αστρων τιμούν.
    Είναι, στην ουσία, ένα soundtrack για το ποίημα του φίλου μου, του Rostar.

  41. 28 Αύγουστος, 2011 στο 8:06 μμ

    Odetomann, σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά…και θα επαναλάβω ό,τι είπα :
    «¨Η μουσική πάει και ταιριάζει παντού».

    Αλλά νομίζω, πως με τη σύμφωνη γνώμη και του δημιουργού του ποιήματος, το soundtrack έχει επιλεχτεί:

    Το «Missing» του Παπαθανασίου…. Νομίζω πως ταιριάζει σαν γάντι! 😉

  42. 43 Rostar
    29 Αύγουστος, 2011 στο 11:26 πμ

    ακριβώς! σαν γάντι!… 🙂
    δεν το αλλάζω με τίποτα!

  43. 29 Αύγουστος, 2011 στο 12:44 μμ

    Δεύτερη ψήφος εμπιστοσύνης για το τραγούδι, οπότε κλείδωσε! 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Αύγουστος 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 316,382 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: