11
Σεπτ.
11

Η ιστορία ενός τραγουδιού…

With or without you

Lost in the silence
and I forget the violence
of your caress

***

Emptiness is willing
to understand the feeling
of your success

Hide away your weakness
behind your finer secrets
I’ll never know

***

Blow away your sadness
and hope that on the kindness
my love will grow

So put your arms around me
cause all I want from you
is hope to live
with or without you

Never too demanding
the hope of understanding
for you my dear

***

Out of my devotion
and into meet emotion
real flesh by fear

Show me all your colours
while you’re just sending powers
on turning red

***

Help me find the meaning
cause now you are beginning
to fade away

So put your arms around me
cause all I want from you
is hope to live
with or without you

[Περνάς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου ακούγοντας μουσική…χάνεσαι σε μαγικά, μελωδικά ταξίδια…γίνεσαι κοινωνός ή φτιάχνεις το δικό σου όνειρο…!
Η αγάπη σου ολοένα μεγαλώνει για τη μουσική και θες να αποκτήσεις γνώσεις…να απαντήσεις σε ερωτήματα ποιος, τι, πού…και σε τόσα άλλα. Αλλά τι γίνεται όταν το αμελείς ή όταν πάσχεις από αλτσχάιμερ (σαν εμένα 😛 )? Αφήνεσαι στην τύχη να αποκαλυφθεί η μαγεία ξαφνικά πάλι μπροστά σου? Ίσως αυτή να είναι η μόνη διέξοδος…
Εδώ κι ένα ολόκληρο, περίπου, χρόνο (χαχαχαχαχαχαχα μπορεί να κάνω λάθος για το χρονικό πλαίσιο), ακούω το συγκεκριμένο κομμάτι σ΄ένα πολύ αγαπημένο μου χώρο…Μπορεί να μην θυμάμαι ονόματα, μα δεν ξεχνώ ποτέ μελωδίες και μουσική. Ήταν ένα τραγούδι που αμέσως με «αιχμαλώτισε», ακριβώς στα γούστα μου! Ένα μουσικό θέμα, που θυμίζει έντονα το «Σαν με κοιτάς» του Γ. Σπανού…πληροφορίες δεν μπόρεσα να πάρω εν τω έσω ( :mrgreen: με ιντριγκάρει το μυστήριο) και προσπάθησα να το βρω με δικό μου τρόπο…Στάθηκε αδύνατο! Κάθε φορά που έψαχνα στο youtube με τον τίτλο «with or without you» -μια από τις εναλλακτικές επιλογές που έθετα- έπεφτα πάνω σ’ ένα άλλο αγαπημένο κομμάτι, των U2!
Όμως η θεά Τύχη, το Σύμπαν που συνομώτησε, το πλήρωμα του χρόνου, το κισμέτ? Το τραγούδι εμφανίστηκε ξανά μ΄ άλλον τρόπο, αυτή τη φορά, στο δρόμο μου. Κι άφησε ίχνη, που δεν αγνόησα, αλλά ακολούθησα…Ποιος περίμενε ότι αυτό το τραγούδι δεν ήταν μια ξένη επιτυχία? Ποιος περίμενε πως αυτή η μουσική, οι στίχοι…βρίσκονταν «εντός συνόρων» τόσο καιρό?
Πάντως όχι εγώ! Ένα υπέροχο, λατρεμένο κομμάτι των C- Real…ερμηνευμένο απ’ την Kate Anderson!
«With or without you», το σημερινό τραγούδι της Κυριακής κι είναι μεγάλη η τιμή και η χαρά να στολίζει το blog μου!]

29 Responses to “Η ιστορία ενός τραγουδιού…”


  1. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 12:07 μμ

    Ε, γειάσου καλό μου αστεράκι…καλά λες έχεις δίκιο…όοολα μα όλα όμως, τα τραγούδια από κάπου έχουν, τις ρίζες τους…όπως κι αυτό των U2….που μ’αρέσει ιδιαίτερα αλλά που όμως, μου φέρνει μιά περίεργη λύπη όταν το ακούω…(δε ξέρω το γιατί)….πάντως εγώ το προτιμώ από τους U2…έχει ένα, άλλο ύφος πολύ πιό ‘συγκινητικό’ θα λεγα…(ε, αυτός ο Bonno έχει, τον τρόπο του να το τραγουδά, κι ας είπαν κάποτε κάποιες κακές? γλώσσες? ότι, ΔΕΝ έχει και τόσο ταλέντο, στο τραγούδι? ή ότι δεν έχει καλή φωνή)? ότι είναι πολύυ μέτριος? κάτι τέτοιο τέσπα…αλλά έκανες και μας έφερες εδώ την ‘ιστορία του’ καλή Κυριακή καλή μου…

  2. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 12:39 μμ

    Αθανασία μου δεν είπα ποτέ πως το τραγούδι των U2 προέρχεται από τους C-Real…
    Δεν έχουν κανένα κοινό αυτά τα δυο τραγούδια πέρα του ίδιου τίτλου…Έγραψα απλά ότι ενώ αναζητούσα το συγκεκριμένο κομμάτι των C-Real (χωρίς να ξέρω ότι είναι δικό τους) στο youtube, έπεφτα πάνω στο τραγούδι των U2 και αυτό φαντάζομαι έχει να κάνει με τα πολλά hits που γίνονται για το θρυλικό αυτό συγκρότημα…

    Άλλο το ύφος του ενός και άλλο το ύφος του άλλου τραγουδιού, καμιά σχέση…πέρα ότι είναι και τα δυο αγαπημένα μου!

    Συγνώμη αν σε μπέρδεψα!

    Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα, εύχομαι! 🙂

  3. 3 Angel
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:04 μμ

    Καλή Κυριακήηηηηηηηηηηηηηηηη

    🙂

  4. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:08 μμ

    Καλή Κυριακή και σε σένα Αγγελάκι, πολλά φιλιά! 🙂

  5. 5 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 2:30 μμ

    Είδα τα ξημερώματα το… Τραγούδι της Κυριακής…
    Ξύπνησα με βαρύ το κεφάλι μου, από το χθεσινό ξενύχτι, το ποτό και τα διάφορα μιας έντονα ζωγραφισμένης μέρας από τα ξημερώματα του Σαββάτου μέχρι αυτό της Κυριακής…
    Βλέποντας τον τίτλο το μυαλό πήγε σ΄’ αυτό των U2… το οποίο για να είμαι ειλικρινής, απλά μου άρεσε χωρίς να σημαίνει κάτι ιδιαίτερο…
    Με παίρνει φίλος στο τηλέφωνο και μου ζητάει ένα top-5 από Ελληνικά και Ξένα, σχεδόν παρακλητικά… Δεν μπορώ να του αρνηθώ… τα τελειώνω κι έρχομαι αμέσως εδώ… Τότε βλέπω, με καθαρό μάτι πια, ότι δεν είναι το τραγούδι των U2, αλλά η Αγγλική Εκδοχή του παρακάτω τραγουδιού, που σημάδεψε δύο από τα ομορφότερα καλοκαίρια μου με το Internet Cafe στην Εύβοια… τραγούδι που τα παιδιά λάτρευαν και με το οποίο ξεκινούσαν την playlist στο άνοιγμα και τις περισσότερες φορές την έκλειναν στα ξημερώματα της επόμενης μέρας…
    Ας ποστάρω λοιπόν και την Ελληνική του εκδοχή, η οποία πιστεύω να σου αρέσει το ίδιο μ’ εκείνο που έψαχνες και θα συνεχίσω…

  6. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 2:31 μμ

    Όμορφο τραγούδι με ιδιαίτερους και αισιόδοξους στίχους.
    Καλή Κυριακή κι από μένα!
    Φιλιά!

  7. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 2:43 μμ

    Αγαπητέ Rostar, ελπίζω να είσαι καλύτερα από το χθεσινό ξενύχτι…Αν δεν υποχωρήσει ο πονοκέφαλός σου συνιστώ να πάρεις 1-2 ντεπόν…Δεν θα χειροτερέψεις αντίθετα θα νοιώσεις καλύτερα! (Μιλώ εκ πείρας :mrgreen: )

    Λοιπόν…ας ξεκινήσω με το τραγούδι των u2. Το υπερλατρεύω, αλλά το έχω βάλει σε άλλο ποστ μου, πέρσι.
    Επίσης για να μάθεις κάτι καινούριο για μένα…Σε ένα τραγούδι αυτό που ΠΡΟΣΕΧΩ περισσότερο είναι η μουσική, η μελωδία…μπορεί οι στίχοι να είναι άσχετοι, η μελωδία είναι εκείνη που θα με μαγέψει και θα με ταξιδέψει…Έπεται αργότερα ο στίχος..
    Το τραγούδι των C-Real όπως έγραψα το άκουγα συχνά εδώ κι ένα χρόνο, χωρίς να ξέρω τίνος είναι, ούτε καν τον τίτλο του καλά καλά.Υποθέσεις έκανα.
    Δεν ήξερα καν πως είχε και ελληνικούς στίχους. Ευχαριστώ που τους έφερες στο blogάκι μου, πάντα είναι καλοδεχούμενα όλα τα τραγούδια…
    Βέβαια να σου πω την αμαρτία μου προτιμώ τον αγγλικό στίχο και τη φωνή της Kate. Το βρίσκω αρκετά αρτιότερο το κομμάτι. Ίσως για αυτό μπερδεύτηκα και δεν σκέφτηκα, παρά ότι η μελωδία θύμιζε το τραγούδι του Γ. Σπανού, εντούτοις, ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό, πως ήταν δημιούργημα Ελλήνων καλλιτεχνών! Μπράβο στους C-Real! Προσωπικά εμένα με μάγεψαν και με ενθουσίασαν με αυτό το κομμάτι!

    Rostar και πάλι ευχαριστώ για την «ελληνική version» που μου έφερες εδώ!
    Σου εύχομαι να έχεις μια όμορφη Κυριακή και μια ακόμα καλύτερη εβδομάδα! 🙂

  8. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 2:45 μμ

    Ερατώ χαίρομαι που σου άρεσε!
    Καλή Κυριακή και σε σένα! 🙂
    Φιλιά!

  9. 9 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 2:56 μμ

    Μεταξύ μας, επειδή τους θεωρώ ένα από τα ΑΡΤΙΟΤΕΡΑ Ελληνικά συγκροτήματα, αν και αυτό το τραγούδι το άκουσε σε overdose level στην Ελληνική του έκδοση, αυτή ακριβώς η αίσθηση ότι είναι …ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ… με φέρνει επίσης πιο κοντά στην Αγγλική τους έκδοση… Αισθάνομαι δηλαδή ότι κάποιο δημιούργημα σαν αυτό… φυσολογικά έρχεται απ’ έξω!…. 🙂
    Αυθαίρετη και κομπλεξική θα έλεγε κάποιος θεώρηση… αλλά τι να κάνουμε;… Περί Ορέξεως που λένε… 😉
    Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές περί πονοκεφάλου… Έχω ήδη πάρει το πρώτο ντεπόν… αλλά το φάρμακο που θα με συνέφερε δεν μπορώ, τουλάχιστον αυτή την ώρα να το ακολουθήσω…
    Γρήγορη Οδήγηση… Μόνος μου… Με Hard ‘N’ Heavy στη μεγαλύτερη δυνατή ένταση…

  10. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:09 μμ

    Θα αρχίσω από το τέλος: Μου αρέσει ο τρόπος σου, το φάρμακο όπως λες! Σε καταλαβαίνω…και εμένα μου αρέσει η οδήγηση, αλλά προς το παρόν οδηγώ μόνο αν χρειαστεί!

    Επίσης χαίρομαι που συμφωνούμε: Χαχαχαχαχαχαχαχα ελπίζω να μην είμαι ακόμα ζαλισμένη και εσύ όπως και εγώ να εννοούμε το ίδιο!
    Μας αρέσει η αγγλική εκδοχή εξίσου και θεωρούμε το συγκρότημα πολύ καλό για τα ελληνικά δεδομένα…!

    Το κακό με μένα είναι πως μαθαίνω κάπως καθυστερημένα τα «νέα τραγούδια». Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ όπως λέει μια γνωστή ρήση! 😉

  11. 11 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:26 μμ

    Συμφωνούμε απολύτως!
    Όχι δεν είναι όπως κάποια στιγμή που άλλα λέγαμε κι άλλα εννοούσαμε… χαχαχαχαχαχαχαχα
    Μακάρι να μπορούσα να σταθώ κι εγώ μόνο στη μουσική… χωρίς να με επηρεάζει το περιεχόμενο των στίχων…
    Μερικές φορές γίνεται -άδικα για μια καλή μουσική σύνθεση- ένα πολύ σπαστικό φίλτρο….
    Από την άλλη, όμως, πλευρά η ύπαρξη καλών στίχων, μ’ έκανε να προσέξω τραγούδια που θα τα προσπερνούσα με μόνο κριτήριο τη μουσική τους…
    Για να μη ξεφεύγουμε όμως – το έχω αυτό το ελάττωμα – 😉 το τραγούδι των C REAL που είναι και το θέμα μας, τόσο στην Αγγλική όσο και στην Ελληνική του έκδοση, δίνει ρέστα και στα δύο…

  12. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:33 μμ

    Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιο «ελάττωμα» όπως έγραψες, αγαπητέ Rostar…Πιστεύω πως είναι καθαρά ελεύθερη βούληση του καθενός να προσέχει και στην τελική να επιλέξει τι τον συναρπάζει κλπ…
    Δεν είμαστε ίδιοι, ούτε κλώνοι….!
    Και ειδικά πάνω στο θέμα της μουσικής και των τραγουδιών δεν τίθεται ΚΑΝ ποιος έχει δίκιο ή άδικο…
    Αν κάτι δεν μου αρέσει δεν σημαίνει πως δεν έχει κάποια καλλιτεχνική αξία ακόμα κι αν είναι ένα κατασκεύασμα της τουαλέτας (όπως είχε πει κάποτε ο Καρβέλας! χαχαχαχαχαχαχαχα)!!!
    I hope you know, what I mean! :mrgreen:

  13. 13 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:43 μμ

    I Know what you mean!… Don’t be angry!… 🙂 Take it easy please!…
    If we, all, were clones… simply Music would be an unknown word! 😉

  14. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:52 μμ

    Rostar…λίγη σοκολάτα…αρκετή μουσική…ο καλύτερος ηρεμιστικός συνδυασμός!
    Να είσαι σίγουρος πως εδώ κι αρκετή ώρα ακολουθώ αυτή τη θεραπεία! 😉
    Σε ευχαριστώ πολύ! 🙂

  15. 15 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:53 μμ

    Κατ’ αρχήν ένα συγγνώμη για να μην δημιουργηθεί κάποια παρεξήγηση…
    Επειδή είμαι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΧΕΤΟΣ στο τι σημαίνουν τα διάφορα σκιτσάκια πέρα από κάνα δυο…
    μετά διαπίστωσα ότι το παραπάνω σήμαινε πειρακτικό χαμόγελο κι όχι θυμό…
    Αυτό για να μη παρεξηγηθείς!… χχααχαχαχαχαχαχααχα!
    Υπόσχεση ότι σε μεταγενέστερες παρεμβάσεις μου, θα ρωτώ πριν προβώ σε αυθαίρετη ερμηνεία!
    I’m very very sorry 😦

  16. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:56 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχα βρε γιατί μου το χαλάς τώρα?
    Πώς θα σας πείσω τώρα ότι είμαι ένα Αστεράκι για «δέσιμο»? χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα 😛

    Πάντως επειδή κάποτε βρισκόμουν εγώ στη θέση σου το emoticon του θυμού είναι αυτό: 👿
    Αλλά κι αυτό μπορεί να ερμηνευτεί σαν θυμός πειρακτικός! 😉

  17. 17 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:01 μμ

    Χέρια Ψηλά… που λέει και το τραγούδι…
    Αν ήταν παρτίδα τέννις (δεν ξέρω αν ασχολείσαι με αθλητικά…) θα έπρεπε να σου παραδώσω τη ρακέτα μου!

  18. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:04 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα ναι ασχολούμαι με τα αθλητικά…και σε ένα παιχνίδι πάντα παίζουμε για τη νίκη!
    Οπότε δέχομαι τη ρακέτα σου…νομίζω πως θα ξεκινήσω μια συλλογή ρακετών! 😆
    (αστειεύομαι φυσικά!)

  19. 19 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:12 μμ

    Ώστε ασχολείσαι εεεε…!
    Σπάνιο για γυναίκα σε σημείο του…να χάνω την ομιλιά μου!… 🙂
    Τι ομάδα είσαι;… Μήπως Παναθηναϊκός;…

  20. 21 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:19 μμ

    ΘΕΟΙ ΜΟΥ !!!!!!!!!!!
    ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ !….
    ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ MANCHESTER UNITED ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ????…
    και μετά… τι να πω…
    ΖΗΤΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΘΕΣ!….
    ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ Τ’ ΑΣΤΡΑ… 😉

  21. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:24 μμ

    Μια Αστροφεγγιά κατοικεί στον ουρανό με τ’ άστρα…!
    Νομίζω πως αυτό απάντησε και στο τι ομάδα υποστηρίζω στην Αγγλία…:MANU, Ισπανία: Barca και Ιταλία: Milan…! 🙂
    Θεωρώ πως κάλυψα τα πάντα…όπως και την προσφορά σου καλέ μου Κύριε!
    Σας ευχαριστώ όμως εκ βαθέων! 😉

  22. 23 Rostar
    11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:41 μμ

    Σίγουρα μια Αστροφεγγιά κατοικεί στον ουρανό με τ’ άστρα…
    Αλλά και μέσα στο Rostar… υπάρχει Star… οπότε, γνωστό το γήπεδο!…
    Με εξέπληξε η προτίμηση στην Manchester United… με απογείωσε η Barcelona (κι εκεί ταυτιζόμαστε!…κοίτα κάτι πράγματα!…) αλλά δυστυχώς… με πέρασε στο διάστημα της Σκοτεινής Ύλης… η προτίμηση στη Μίλαν!…
    Εγώ ανήκω ακριβώς στο Twilight Colour between Black & Blue… F.C. INTER!…
    Κρίμα… αποσύρω την προσφορά my Lady!… 😉
    Μπορεί στην Light View of The Universe να την υπερκάλυψες, εκτιμώντας άπειρα το Ευχαριστώ σου!
    Στην Dark Matter Of The Universe (google it please…) υπάρχουν αστέρια που μόνο κάποιος Ro-Star θα μπορούσε να σε ξεναγήσει, οπότε στο μέλλον μη βιάζεσαι να απορρίπτεις προσφορές…
    🙂

  23. 11 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:48 μμ

    Δεν μετανιώνω για κάτι που αποφασίζω (όχι συχνά, πάντως). Οπότε δεν με ενοχλεί η απόσυρση της προσφοράς! χαχαχαχαχαχαχαχαχα

    Από την άλλη, μια ακόμα απόφαση που έχω πάρει για το παρόν ιστολόγιο είναι να μην μιλώ ή να αποφεύγω όσο μπορώ να μιλώ για αθλητικά!
    Μια χαρά όλα λοιπόν! 🙂

  24. 12 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 11:57 πμ

    Πολύ αγαπημένο τραγούδι και φυσικά ήξερα ότι ανήκει στους C-Real, αυτό που δεν ήξερα όμως είναι ότι στην αγγλική του έκδοση δεν το τραγουδάει η Δούκα. Έτσι εξηγείται…
    Δεν θέλω να πω κάτι για την Δούκα… είναι αρκετά καλή, αλλά η Anderson (που τώρα έμαθα την ύπαρξή της και το όνομά της 🙂 ) είναι σαφώς καλύτερη! Μου έκανε εντύπωση πάντα όταν άκουγα το τραγούδι, γιατί σκεφτόμουν ότι «είναι καλή η Δούκα, αλλά όχι τόσο καλή!». 🙂
    Λοιπόν… ξέρεις τι θυμήθηκα μ’ αυτό που είπες ότι το άκουγες αλλά δεν μπορούσες ποτέ να φανταστείς ότι είναι ελληνική δημιουργία; Τη δεκαετία του ’80, άκουγα αυτό ( http://www.youtube.com/watch?v=7aJRqXvwqzQ&feature=related ) και το λάτρευα χωρίς να έχω ιδέα ότι ήταν τραγούδι του Χαριτωδιπλωμένου.

    Φιλιά πολλά!

  25. 12 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 12:32 μμ

    Εγώ με το τραγούδι των C-Real, μπερδεύτηκα πάρα πολύ…! Δεν ξέρω γιατί, αλλά διαισθανόμουν πως η ερμηνεύτρια δεν ήταν Ελληνίδα. Όσο καλά κι αν μιλά κάποιος τα αγγλικά, νομίζω διακρίνεται αν είναι η μητρική ή όχι η γλώσσα… (καθαρά προσωπική άποψη αυτή! 😉 )
    Επίσης εχεις δίκιο για το τραγούδι του Χαριτοδιπλωμένου. Μάλιστα ξέρεις πότε έμαθα την αλήθεια? Σε μια εκπομπή του Chart-show Countdown, όταν μάλιστα η ίδια η Ναταλία Γερμανού, δήλωσε πως είχε ξαφνιαστεί επίσης ότι η σύνθεση ήταν του Χαριτοδιπλωμένου κι όχι διασκευή από το εξωτερικό!
    Άρα εδώ είναι που κολλάει απόλυτα το γνωμικό: γηράσκω αεί διδασκόμενος!
    Φιλιά πολλά, νεράϊδα μου και καλή εβδομάδα! 🙂

  26. 29 Γιώργος
    30 Σεπτεμβρίου, 2015 στο 10:46 μμ

    Επειδή όπου έψαξα για στίχους είναι γραμμένοι με λάθη όπως π.χ. το (τραγικό) «Out of my devotion and into meet emotion real flesh by fear» που δε βγάζει και νόημα, θα γράψω τους στίχους όπως τους ακούω

    Love is turned to silence
    And i forgive the violence
    Of your caress

    Emptiness is willing
    To understand the feeling
    Of your success

    Hide away your weakness
    Behind your finer secrets
    I’ll never know

    Blow away your sadness
    And hope that under kindness
    My love will grow

    Chorus x2:
    So put your arms around me
    Cause all i want from you is hope to live
    With or without you

    Never too demanding
    The hope of understanding
    For you my dear

    All of my devotion
    And intimate emotion
    Replaced by fear

    Show me how your colours
    While you’re just sending powers
    Are turning red

    Help me find the meaning
    Cause now you are beginning
    To fade away

    Chorus x4

    So put your arms around me
    With or without you


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Σεπτεμβρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 315,410 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: