15
Σεπτ.
11

Με αφορμή ένα τραγούδι…

Με ένα τίτλο δανεικό ξεκινώ ετούτο το post…κι ακριβώς αυτή είναι η αλήθεια!

Συνεχίζοντας τον «παροξυσμό» μου πάνω από ένα μήνα τώρα, ακούγοντας Sting, έπεσα σ’ ένα τραγούδι (θα το ακούσετε στο τέλος, αν το αντέξετε! :mrgreen: ) που με συγκίνησε πάρα πολύ! «Σκαλίζοντας» περισσότερο στο youtube για να βρω το καλύτερο βιντεάκι με την καλύτερη εικόνα και τον τελειότερο ήχο…έκανα μια ανακάλυψη!

Το τραγούδι αυτό υπήρξε ένα από τα soundtracks, -το «final» μάλιστα- μιας ταινίας που δεν είχα δει ποτέ ούτε είχα πληροφορηθεί σχετικά. Παρακολούθησα μερικά ακόμα videos και το ενδιαφέρον μου ξύπνησε, επειδή αμέσως κατάλαβα πως πρόκειται για ένα υπέροχο φιλμ.

Πώς άλλωστε να μη είναι υπέροχο όταν πρωταγωνιστεί ένας από τους πιο αγαπημένους μου -Γάλλος- ηθοποιούς? Ο Zean Reno -σ’ ένα από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του- και δίπλα σ’ αυτόν η μικρούλα τότε, Natalie Portman κι ο εκπληκτικός Gary Oldman. Οι τρεις τους δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας σ΄αυτή την δραματική, αστυνομική (?) ταινία…

Leon: The Professional

Πλοκή: Η Ματίλντα, ένα δωδεκάχρονο κορίτσι στη Νέα Υόρκη, ζει μια άσχημη ζωή κοντά στην οικογένειά της. Ο πατέρας της φυλάει ναρκωτικά ενός διεφθαρμένου αστυνομικού της Δίωξης, τον Norman Stansfield. Η μόνη παρηγοριά για τη Ματίλντα στο άσχημο περιβάλλον που ζει είναι ο μικρός αδελφός της.  Μια μέρα ο Stansfield και η ομάδα του για να εκδικηθεί τον πατέρα της, επειδή του έκλεψε ναρκωτικά, σκοτώνει όλη την οικογένεια. Μόνο η Ματίλντα, που ήταν έξω για ψώνια, επιβιώνει βρίσκοντας καταφύγιο στο διαμέρισμα του Léon. Σύντομα, ανακαλύπτει το ασυνήθιστο επάγγελμα του παράξενου γείτονά της. Ήταν εκτελεστής δολοφόνος και ζητά τη βοήθειά του για να πάρει εκδίκηση για το χαμό του μικρού αδελφού της. Ο Λεόν ο οποίος δεν έχει ιδέα από οικογενειακές εικόνες και φιλίες, κάνει το καλύτερο για να κρατήσει Mathilda μακριά από τα μπλεξίματα, χωρίς όμως επιτυχία. Η μικρή δίπλα του μαθαίνει τα μυστικά της δουλειάς του και αυτός μαθαίνει, πως διαθέτει καρδιά και αισθήματα. Η ταινία όμως κρύβει εκπλήξεις καθώς η Ματίτλντα επιμένει να εκδικηθεί τον διεφθαρμένο μπάτσο…

Θα καταλάβατε, φαντάζομαι, προμηθεύτηκα αμέσως το dvd…Μια ταινία από τις καλύτερες που έχω δει στη ζωή μου και που στο τέλος της με έκανε να δακρύσω…

Πάνω εκεί κάποιες σκέψεις γεννήθηκαν στο μυαλό μου. Πολλές φορές οι περισσότεροι από εμάς μένουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων και δεν βλέπουμε πέρα από τη λουστραρισμένη εικόνα. Ένας άνθρωπος που φαίνεται καλός, υποθέτουμε πως υποχρεωτικά θα είναι και καλός. Ενώ ένας άνθρωπος που διαφέρει λίγο ως πολύ στη συμπεριφορά ή στο φαίνεσθαι, είναι ανίκανος να διαθέτει ευγενή αισθήματα. Όμως δεν είναι έτσι. «από το αγκάθι βγαίνει ρόδο και από το ρόδο αγκάθι».

Από αυτό το βήμα έχω πει ουκ ολίγες φορές πως όλοι εν δυνάμει είμαστε τόσο καλοί όσο και  κακοί…Οι συνθήκες, το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε σ’ αυτό, μας φορούν μετά ταμπέλες σαν τις κονσέρβες στα ράφια των super markets: Καλός-κακός…τίμιος-λωποδύτης. Δεν έχω καμιά πρόθεση να διαφωνήσω, αλλά για μια ακόμα φορά θα πω, ότι όλα είναι σχετικά…!

Ίσως να μην πρέπει να μένουμε στις ετικέτες, αλλά να βάζουμε το κουτάλι στο περιεχόμενο και να δοκιμάσουμε μια μπουκιά! 😉

I know that the spades are the swords of a soldier
I know that the clubs are weapons of war
I know that diamonds mean money for this art
But that’s not the shape of my heart.

 


6 Responses to “Με αφορμή ένα τραγούδι…”


  1. 15 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 10:42 μμ

    Υπέροχη ταινία! Την είχα δει τότε, αλλά θα πρέπει να την ξαναδώ για να τη… φρεσκάρω.
    Άψογες ερμηνείες και από τους 2 πρωταγωνιστές.
    Συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα λες στο τέλος του ποστ σου.
    Τα φαινόμενα απατούν και απατούν πάντα αυτούς που δεν έχουν διάθεση να ‘δουν’ πραγματικά.
    Θες να δεις καλό και βλέπεις καλό, θες να δεις κακό και βλέπεις κακό.
    Ο άλλος δρόμος είναι συνήθως πιο δύσκολος και κανένας δεν έχει διάθεση να τον διαβεί.
    Ωραία η εκτέλεση του Shape of my heart που βρήκες! Έχει πλάκα στο τέλος. 🙂

    Φιλιά πολλά!!!

  2. 15 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 11:36 μμ

    Νεραϊδούλα μου, αυτή η ταινία μπήκε αμέσως στη -δική μου- λίστα με τις καλύτερες ταινίες που έχω δει ή που θα δω …
    Ο Zean είναι εκπληκτικός στο ρόλο ενός ανθρώπου χωρίς κοινωνικές ευαισθησίες, αλλά η αγάπη με την οποία φρόντιζε το φυτό, φανέρωνε πως αυτό απλά είναι μια «πλάνη»…και στο τέλος η αυτοθυσία του…!
    Πολλά δάκρυα μου ξέφυγαν!

    Στο άλλο που λές πως συμφωνούμε, χαίρομαι που καταλαβαίνεις το συλλογισμό μου…!

    Όσον αφορά το clip το Λ Α Τ Ρ Ε Υ Ω! Και ναι, έχει πλάκα στο τέλος που διώχνουν την ένταση με κάποιο αστείο…
    (μεταξύ μας υπάρχει βιντεάκι που κόβεται αυτή η σκηνή του γέλιου στο τέλος, αλλά δεν θέλησα να τη βάλω…ήθελα να έχω το αυθόρμητο και αληθινό στιγμιότυπο)!

    Πολλά πολλα φιλιά! 🙂

  3. 16 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 10:48 πμ

    Η ανάρτησή σου με πήγε -με την καλή έννοια- πολύ πίσω, αμέσως την τιτίβισα σε όλους 🙂
    Θυμήθηκα που είχα δει το Leon, στις αίθουσες, όταν πρωτοβγήκε και πως ένοιωσα τότε.
    Θυμάμαι, λίγα χρόνια μετά, που ονόμασα την σκυλίτσα μου Ματίλντα, έχοντας κατά νου εκείνη την
    Ματίλντα. Ίσως λόγω Portman-Matilda μου άρεσε τόσο πολύ το VforVendetta πολύ αργότερα.
    Στάνταρ η καλύτερη και μακράν πιο ανθρώπινη ταινία του Λυκ Μπεσόν, το αποκορύφωμα
    της δημιουργικότητάς του.

    Πρόσφατα είδα μία Κορεάτικη ταινία που κάπως μου την θύμισε. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για remake, είναι πολύ διαφορετική. Όμως το κεντρικό θέμα, του σχεδόν πατρικού δίδυμου μικρού κοριτσιού – προστάτη, είναι το ίδιο. Έμαθα μετά που την έψαξα, πως ο πρωταγωνιστής Bin Won θεωρείται από τους καλύτερους ηθοποιούς της Κορέας (που εδώ και κάπου δέκα χρόνια διάγει την χρυσή περίοδο του κινηματογράφου της, όπως περίπου το Χόλυγουντ της δεκαετίεας του ’60, τεράστια παραγωγή ταινιών).
    Θα ψάξω να βρω και άλλες ταινίες του – όπως π.χ. το Mother, στο οποίο διάβασα στο IMDB πως λάμπει.
    Πανέμορφη ταινία, με έξτρα λυρισμό, την καλύτερη ίσως χορογραφία πολεμικών τεχνών που έχω δει ποτέ,
    και αρκετά αγκάθια που γίνονται ρόδα και αντίστροφα 🙂
    Αν ψάξετε να την βρείτε φροντίστε μόνο να αποφύγετε την έκδοση της αγγλόφωνης μεταγλώττισης γιατί είναι
    απαράδεκτη. Διάλογοι πρωτότυποι και ας παρακολουθείται λίγο πιο δύσκολα :
    http://www.imdb.com/title/tt1527788/

  4. 16 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 11:03 πμ

    Bedbug Fang (ασυνήθιστο nick-name και φοβερό avatar -αλήθεια τσιμπάς? 😆 -) την ταινία την είδα για πρώτη φορά χθες κι ας λένε πολλοί φίλοι μου πως έχω δει άπειρες ταινίες.
    Την λάτρεψα αμέσως, επειδή έχει ακριβώς αυτό που έγραψες: Το ανθρώπινο στοιχείο!
    Επίσης συμφωνούμε και σε μια άλλη ταινία: V for Vendetta που είναι κι αυτή μια από τις αγαπημένες μου…
    Χαίρομαι που κατάφερα να σε κάνω ταξιδέψεις νοητά στο παρελθόν και στην αγαπημένη σου σκυλίτσα. Την ταινία που προτείνεις με μια πρώτη ματιά την βρίσκω ενδιαφέρουσα, θα την έχω στα υπόψιν!
    Σε καλωσορίζω και σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την επίσκεψή σου στο blogόσπιτό μου! 🙂

    P.S: Και λέγοντας ανθρώπινο στοιχείο, εννοώ την ΑΝΘΡΩΠΙΆ, την ευαισθησία και την καλοσύνη! 😉

  5. 16 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 12:58 μμ

    Θα τη δω μόλις αρχίσω να ξαναβλέπω ταινίες!
    Προς το παρόν τρέχω!
    Φιλιά πολλά!

  6. 16 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:19 μμ

    Υποθέτω πως θα σου αρέσει, Ερατώ!
    Φιλιά πολλά! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Σεπτεμβρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 316,451 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: