21
Σεπτ.
11

It’s over now…(?)

Στα παραμύθια και στις ταινίες υπάρχει συνήθως ευτυχές τέλος…

Όμορφες κοιμωμένες βρίσκουν τον πρίγκιπά τους…

Πεταλουδίτσες της νύχτας συναντούν έναν πλούσιο επιχειρηματία…

Τα πάντα γι’ αυτούς βαίνουν καλώς, όταν φτερουγίσει ο έρωτας

Στην αληθινή ζωή όμως, τι ακριβώς συμβαίνει…?

[φωτό και τραγούδι απ’ την ταινία «Pretty Woman»]

16 Responses to “It’s over now…(?)”


  1. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:01 μμ

    Η απάντηση, αγαπητή μου, είναι «τίποτα από αυτά». 🙂
    Στην αληθινή ζωή οι όμορφες κοιμωμένες δεν ξυπνάνε ποτέ (άσε που πιάνουν και… αράχνες μέσα στο γυάλινο κουτοκρέβατό τους) και οι πεταλουδίτσες της νύχτας καταλήγουν, στην καλύτερη περίπτωση, σε ένα κελί φυλακής.
    That’s reality. And that’s why i like fairytales. 🙂
    Όσο για την ταινία…
    Το Pretty Woman είναι από τις αγαπημένες μου, ever!
    Roberts και Gere, υπέροχοι και με απίστευτη ‘χημεία’ μεταξύ τους.
    Θυμάμαι εκείνη τη σκηνή που κατεβαίνει τις σκάλες με εκείνο το κόκκινο φόρεμα… beautiful!
    Οι Roxette και το It mush have been love… classic.

    Φιλιά πολλά!

    ΥΓ1: Δεν είναι υπέροχο αυτό το λευκό φόρεμα που φοράει η τραγουδίστρια στο video;

  2. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:01 μμ

    Γειάσου αστεράκι μου…ε, εχμ μάλλον στην αληθινή ζωή, είναι εντελώς διαφορετικά…τα πράματα…μα εντελώς διαφορετικά…και όχι, μόν-νο δε βρίσκουν, οι ωραίες κοιμωμένες τον πρίγκιπά τους, ή αν τον βρούν ΔΕΝ μπορούν ίσως να τον έχουν, γιατί βλέπεις η πραγματική ζωή ΔΕΝ είναι, όπως τα παραμύθια…κι εκεί υπάρχουν (συνήθως) τεράστια εμπόδια…που ΔΕΝ αφήνουν τον έρωτα, να…ανθίσει…πάντως δε λέω μ’αρέσουν τα παραμύθιια ωραία είναι, αν και λίγο χαζά πολλές φορές, και μιλάνε για πράγματα ανύπαρκτα συνήθως και εντελώς φανταστικά που ΔΕ μπορούν, να γίνουν στη πραγματικότητα….ωραίο ποστάκι πάντως….φιλάκια…

  3. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:08 μμ

    Έχεις προσέξει γλυκιά μου νεράϊδα πως τα περισσότερα παραμύθια ή ταινίες τελειώνουν πάντα στο γάμο ή στην επισφράγιση του έρωτα με το τελευταίο φιλί?
    Συνήθως εκεί μπαίνει και το «the end»…
    Ίσως επειδή μετά από εκεί….αρχίζει ο χαμός! :mrgreen:
    Λατρεμένη επίσης ταινία όπως και λατρεμένο τραγούδι!
    Φιλιά πολλά, Lilithάκι μου!

    Υ.Γ: Θα συμφωνήσω πως είναι υπέροχο το φόρεμα, όπως και το άλλο που φοράει στο χρώμα του δέρματος…μόνο με μια μεγάλη διαφορά…
    Αντιπαθώ το λευκό χρώμα…είμαι λάτρης του μαύρου…μέχρι…αηδίας (που δεν θα το σιχαθώ ποτέ, αλλά λέμε τώρα)! 😆

  4. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 1:10 μμ

    Πάνω κάτω τα ίδια λες και εσύ Αθανασία μου…άρα συμφωνούν οι απόψεις μας!
    Χαίρομαι που σ΄άρεσε το post μου!
    Πολλά Φιλιά! 🙂

  5. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:51 μμ

    Στην αληθινή ζωή; Άστα. Δεν μιλάω καλύτερα.

  6. 6 Angel
    21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:17 μμ

    ………….
    Νομίζω πως το Λιλιθάκι με κάλυψε!
    Φιλιά πολλάααααααα

  7. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:39 μμ

    Kantharako μου, θα ήθελα πάντως μια ανδρική γνώμη…αν και θεωρώ τι άνδρας, τι γυναίκα όταν αγαπάς πονάς και το ίδιο σαν έρθει το τέλος ή κάτι δεν πάει καλά!
    Πάντως σε σένα εύχομαι όλα να πάνε καλά!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  8. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 4:44 μμ

    Αγγελάκι μου η ερώτηση στο τέλος του post μου ήταν καθαρά ρητορική…Το τραγούδι, ο τίτλος αν θες αφήνουν στοιχεία για το τι σκέφτομαι καταβάθος…κάτι που δεν διαφέρει πολύ απ΄τις δικές σας απόψεις!
    Φιλιά πολλά κι από μένα, Angel! 😉

  9. 9 Rostar
    21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 6:11 μμ

    Στην αληθινή ζωή;…
    Ποιοι μπορούν στ’ αλήθεια να ορίσουν τα όριά της, τις όποιες διαστάσεις της, το περιεχόμενό της… Πολλές φορές αυτή, η Ζωή εννοώ, κρύβεται με περισσή επιμέλεια και παιχνιδιάρικη διάθεση, πίσω απ’ αυτόν τον χαμαιλεόντειο μανδύα, εμπαίζοντάς μας!…
    Ακόμη και στο video που ανέβασες, το υπέροχο αυτό των Roxette, μπορείς να δεις αυτή την hidden reality που αναφέρθηκα… Σαν τελειώσει, αφήνει κάποια σημάδια από μονοπάτια, που αν δεν τα προσέξουμε τα προσπεράσαμε και πάει… Είδες τι βγάζει το πλαίσιο;… Μια Σιβυλλική προτροπή…»Listen To Your Heart» !…
    Εσύ ανεβάζεις το video κι αναρωτιέσαι με το It Must Have Been Love… κι αυτό σου απαντά, κλείνοντας το μάτι πονηρά με την προτροπή… Listen To Your Heart!…
    Είναι, πιστεύω, αυθαιρεσία να περιορίζουμε τη Ζωή, στα όρια που θέτει η, εξ’ ορισμού, περιορισμένη έννοια της δικής μας πραγματικότητας, συντεθειμένη από τα αυστηρά σύνορα της καθημερινότητάς μας… Υπάρχουν στιγμές ή ώρες ή μέρες που έχουν διασταλεί τόσο πολύ -χωρίς αυτό να πιστοποιείται από τα μέτρα και σταθμά της καθημερινότητας- ώστε να κλείνουν μέσα τους ψυχικό αντίκρυσμα αγάπης που είναι απροσμέτρητο…
    Αποτελεί αυτό -θα μπορούσε να αντιτείνει ο αντίλογος- αληθινή ζωή;… Εξαρτάται… Ίσως Όχι… Ίσως και… Ναι!…
    Listen To Your Heart… and Don’t Answer to Anybody about It!…

    Το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον και θα μπορούσε να φτάσει μια καλή παρέα απ’ το ηλιοβασίλεμα ως το ξημέρωμα χωρίς να έχει αποσαφηνισθεί… Από πλευράς μου, πέρα απ’ αυτό το επιφανειακό «στίλβωμα» αφήνω ένα ακόμη ωραίο τραγουδάκι στην «αστροσυντροφιά’ σας…

  10. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 6:23 μμ

    Αγαπητέ Rostar σίγουρα έχεις λείψει από την αστροσυντροφιά μας…
    Πολύ ενδιαφέρουσα η «κατάθεσή σου» και ξέρεις κάτι? Εδώ δεν χωρούν δηλώσεις τύπου: Έχεις δίκιο ή έχεις άδικο…
    Τα πάντα είναι ρευστά σε αυτή τη Ζωή και εμείς καλούμαστε να σταθούμε αντάξιοι σε αυτή την πρόκληση όχι μόνο στην παιχνιδιάρικη διάθεσή της αλλά και την «διαβολική» της επίσης!
    Και θα κλείσω λέγοντας το βαρύγδουπο (δεν είναι δικό μου)…δεν έχει σημασία πόσες φορές θα πέσουμε αλλά πόσες φορές θα σηκωθούμε!
    Στέλνοντας τους χαιρετισμούς μου σε ένα άλλο αστέρι -έστω κατά το ήμισυ, εσένα δλδ- θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για το λατρεμένο τραγούδι που μας χάρισες!
    Το αγαπώ πολύ και είναι χαρά μου που βρήκε τη θέση του στο blogοσπιτάκι μου!
    Φιλιά πολλά, φίλε Rostar! 🙂

  11. 11 Rostar
    21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 6:42 μμ

    Αφού μ’ έχεις ΕΣΥ αναγνωρίσει και κατατάξει σαν…»αστέρι» (εγώ τα εισαγωγικά δεν τ’ αφαιρώ…) τι ν’ απαντήσω;
    Προτιμώ να περάσω κάποιες ώρες αυτοθαυμάζοντας τον τίτλο που που έδωσες!…
    🙂
    Πέρα απ’ αυτό, χαίρομαι που μπόρεσα με κάποιες βιαστικά διατυπωμένες απόψεις να συμβάλλω στο πολύ ωραίο θέμα που άνοιξες…

  12. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 6:49 μμ

    Νομίζω τα εισαγωγικά ταιριάζουν στην δική σου περίπτωση! χαχαχαχαχαχαχαχα
    Όπως κι εγώ χαίρομαι να διαβάζω απόψεις φίλων πάνω στα θέματα που ανοίγω…ή …δεν είναι απαραίτητο αυτό…η παρουσία σας και μόνο με ευχαριστεί πολύ! 😉

  13. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 7:05 μμ

    Ωραίο το Pretty Woman!
    Από τις λίγες ταινίες που έχω δει δύο φορές! (συνήθως μια ταινία τη βλέπω ή μια φορά ή …πέντε ως δέκα αν είναι από τις πολύ καλές μου!)
    Ωραίο και το θέμα που θέτεις…η αληθινή ζωή δεν έχει σχέση με τις ταινίες…..και δεν υπάρχει happy end…

  14. 21 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 7:08 μμ

    Χαχαχαχαχαχαχα να το πω ή όχι Ερατώ μου?
    Όλα είναι σχετικά – τίποτα δεν είναι απόλυτο! 😆
    Αγαπημένη ταινία, ομολογουμένως! 😉

  15. 22 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 9:33 μμ

    Άστα σου λέω. Η πραγματική ζωή δεν είναι ταινία, πόσω μάλλον του Χόλιγουντ.

  16. 22 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 9:41 μμ

    Εντάξει Kantrhare μου…δεν επιμένω άλλο!
    Μια μεγάλη αγκαλιά από μένα για σένα! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Σεπτεμβρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 317,732 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: