23
Σεπτ.
11

Robin Hood…

Το όνομά του ξεπέρασε τα όρια του μύθου…το όνομά του έγινε θρύλος! Ένας «παράνομος» που έγινε αποδέκτης της αγάπης του κόσμου, εφόσον υπήρξε υπερασπιστής και προστάτης αδυνάτων και αδικημένων. Θα μου πείτε, πως χαρακτηρίστηκε παράνομος, εεε και? Όλοι ξέρουμε, ότι κάθε πράξη έχει και το τίμημά της.

Ο Ρομπέν των δασών (η ελλ. απόδοση) είναι μια προσωπικότητα παγκοσμίως γνωστή, θα τολμούσα να πω. Προσωπικά, εγώ νομίζω πως γεννήθηκα γνωρίζοντας ήδη την ιστορία του. Οι θύμισες μου για αυτό τον ήρωα είναι από τις πρώτες που είχε καταγράψει ο παιδικός μου νους…

Έμαθα να αγαπώ τον «τυχοδιωκτικό» αυτόν τύπο για τις περιπέτειες του, που με συνέρπαζαν, την πονηριά και την ευφυία του, όπως και για την την απαράμιλλη δεξιοτεχνία του στην τοξοβολία. Είτε μέσα από παραμύθια και βιβλία είτε από ταινίες, αποτέλεσε και αποτελεί ένας από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες.

Φυσικά, επίσης αποτελεί κι αγαπημένο θέμα του Hollywood ή άλλων κινηματογραφικών παραγωγών. Η μνήμη μου με ταξιδεύει στον αξέχαστο Errol Flynn, (ένας από τους καλύτερους που τον ενσάρκωσαν), μέχρι τον τελευταίο για τον οποίο θα σας μιλήσω παρακάτω. Η ιστορία του Robin Hood πότε ακολούθησε την κλασική γραμμή, πότε εμπλουτίστηκε μ’ άλλα στοιχεία και παραλλαγές…πότε την διακωμώδησαν, πότε έγινε cartoon …και πότε άλλαξαν τελείως τη δομή της, κρατώντας όμως μια βασική σταθερά:

Ένας άνθρωπος πρωτοστατεί στην υπεράσπιση του απλού λαού, από το τυραννικό καθεστώς, τους σκληρούς φόρους και πολεμάει για ιδανικά όπως την ελευθερία και την ισονομία. [σας θυμίζουν κάτι αυτά? 😉 ]

Όπως καταλαβαίνετε, (ίσως)…έχω δει αρκετές ταινίες με πρωταγωνιστή το Ρομπέν των Δασών. Μέχρι πρόσφατα, αυτή που σίγουρα καταλάμβανε μια εξέχουσα θέση στην καρδιά μου είναι εκείνη με τον Kevin Costner. Μια παραγωγή 20 χρόνων πριν. Αν προσέξατε, έγραψα λίγο νωρίτερα «μέχρι πρόσφατα»…κι αυτό διότι…

Επειδή χθες είδα μια άλλη ταινία Robin Hood, με τον επίσης αγαπημένο Russell Crowe.

Αυτή τη φορά το στόρι είναι ανατρεπτικό και δίνει μιαν άλλη διάσταση. Εδώ ο ήρωας δεν είναι ο γνωστός Ρόμπιν του Λόξλεϋ, αλλά ένας απλός τοξοβόλος, που υπήρξε στην υπηρεσία του βασιλιά Ριχάρδου στις σταυροφορίες κι ο οποίος μετά το θάνατο του βασιλιά (ναι σωστά διαβάζετε, σε αυτή την ταινία ο Λεοντόκαρδος πεθαίνει σε μια μάχη) σφετερίζεται το όνομα του Λόξλεϋ για να μπορέσει να επιστρέψει στην Αγγλία. Εδώ, η ιστορία δεν εξελίσσεται στο δάσος του Νόττιγχαμ. Είναι μια επική περιπέτεια…Ο Ρόμπιν προσπαθεί να συμφιλιώσει το λαό, που έχει εξαγριωθεί, εξαιτίας των αβάσταχτων φόρων, εναντίον του βασιλιά Ιωάννη και όλοι μαζί να πολεμήσουν έναν κοινό εχθρό: Τους Γάλλους. -Μην ξεχνάτε το γνωμικό «διαίρει και βασίλευε»-. Συνωμοσίες και προδοσίες πάντα πρωταγωνιστούν σε τέτοιες καταστάσεις…

Στα «making of» η ταινία είναι αριστουργηματική κατά την ταπεινή μου άποψη. Ο μετρ του είδους, -στις επικές δλδ ταινίες- σκηνοθέτης Ridley Scott, έδωσε γι’ άλλη μια φορά τα ρέστα του. Σαφώς έμπειρος μετά την σκηνοθεσία του «Gladiator» δέκα χρόνια πριν, συνεργάζεται άψογα ξανά με τον Russell Crowe. Δίπλα στον ηθοποιό, η εκθαμβωτική Cate Blanchett. Οι σκηνές των μαχών είναι εξαιρετικές…!

Αξίζει να δει κανείς αυτή την ταινία? Όταν είχα πληροφορηθεί για την κυκλοφορία της, είχα σκεφτεί…»Αααα μάλιστα μια ακόμα κλασική ταινία του Ρομπέν των Δασών. Τι παραπάνω θα μπορέσει να μου προσφέρει?» Διαψεύστηκα φίλοι μου…Δεν είναι μόνο οι συντελεστές με την υπέροχη ερμηνεία τους, ο γρήγορος ρυθμός με τις μάχες σώμα με σώμα…Μέσα απ’ αυτή την ταινία βγαίνουν πολλά μηνύματα, που όλοι γνωρίζουμε και καλό είναι να τα θυμόμαστε ξανά και ξανά, μέχρι να γίνουν κτήμα μας.

Rise and rise again, until lambs become lions

Κλείνοντας αυτό το post, θα σας αφήσω με το τραγούδι/soundtrack του παλιότερου Robin Hood, που όταν είχα πρωτακούσει, είχα λατρέψει στην κυριολεξία και μ΄έκανε να αγαπήσω και τον Bryan Adams:

Everything I do, I do it for you


8 Responses to “Robin Hood…”


  1. 1 Angel
    23 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 6:15 μμ

    Μια καλησπέρα πέρασα να πω
    Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κ

  2. 23 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 7:08 μμ

    Καλησπέρα και σε σένα γλυκό μου Αγγελάκι!
    Φιλιά πολλά κι εύχομαι να ‘χεις ένα υπέροχο Σ/Κ! 🙂

  3. 23 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 8:38 μμ

    Εχω δει πολλές φορές τον Ρομπέν με τον Κόστνερ. Καλή ταινία. Κι ο Φρίμαν μου άρεσε και φυσικά ο Σερίφης που τον υποδύεται ο Ρίκμαν αν θυμάμαι σωστά. Αυτή με τον Ράσελ Κρόου δεν την έχω δει. Άσε που δεν μου αρέσει ως ηθοποιός. Σαν να βλέπω τον Λέτο του ΠΑΟ να παίζει μπάλα. Άγευστος, άχρωμος και μονοδιάστατος.

    Υ.Γ. Το τραγούδι του Άνταμς τα είχε σπάσει εκείνη την εποχή. Μπορώ να πω ότι ακόμα τα σπάει.

  4. 23 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 8:46 μμ

    Είναι δύσκολο ένας Αυστραλός να υποδυθεί τον Εγγλέζο…! 😀
    Και ειδικά ένας βαρύς Crowe…Εμένα όμως μου άρεσε επειδή που θύμισε έντονα το «Μονομάχο», μια ταινία που έχω λατρέψει…
    Αν δεν σου αρέσει ο Crowe το καταλαβαίνω…αλλά ξέρεις κάτι? Επειδή η συγκεκριμένη ταινία είναι πραγματικά διαφορετική από τις άλλες -έτσι όπως τις γνωρίζουμε- θα άξιζε να την δεις.
    Δεν σου αποκαλύπτω άλλα, αλλά αν με εμπιστεύεσαι, στη συστήνω ανεπιφύλακτα! 😉
    Το τραγούδι, Kanthare μου είναι διαχρονικό…Ήταν και παραμένει σπουδαίο, γι αυτό άλλωστε άντεξε και στον χρόνο!
    Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κ, φίλε μου! 🙂

  5. 24 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 2:59 μμ

    Ε, γειάσου αστεράκι μου…μιά ωραία ταινία, (αυτή με τον Κόστνερ, στο ρόλο του Ρομπέν εννοώ)…ε, και το τραγούδι απίθανο φυσικά, αυτό του Άνταμς εννοώ (που κατά περίεργο τρόπο, ΔΕΝ τον ξαναείδα που θε νά από τότε με νέες δουλειές, άλμπουμς κλπ, κλπ…) κανείς Δ Ε ξέρει τ ι στο καλό κάνει αυτή η ψυχή και που βρίσκεται τώρα!!!!άγνωστο, το τραγούδι πάντως αυτό, είχε γίνει μεγάαααλο χίτ στην εποχή του…ε, σ’ευχαριστώ που μου θύμισες τη ταινία, αυτή από’δω αστεράκι μου κι αυτό το απίθανο τραγούδι….καλό μεσημέρι…

  6. 24 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:03 μμ

    Πραγματικά ήταν μια υπέροχη ταινία με το Kevin Costner ως Ρομπέν των Δασών!
    Όπως και μεγάλη επιτυχία έγινε το τραγούδι… !!! Πού χάθηκε ο Bryan? Κάποτε είχε πληροφορηθεί πως είχε πάρει την απόφαση να ασχλοληθεί επαγγελματικά με τη φωτογραφία και να βάλει στην άκρη την μουσική…
    Δεν μπορώ να να εγγυηθώ πως αληθεύει κάτι τέτοιο….!
    Πολλά φιλιά, καλή μου και καλό Σ/Κ! 🙂

  7. 24 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:13 μμ

    Ωραίο το ποστ σου.
    Το Robin Hood με τον Crowe δεν το έχω δει, αλλά έχω δει, βέβαια, το παλιό με τον Kevin Costner.
    Από το trailer που είδα μόλις τώρα, έχω να παρατηρήσω ότι ο Crowe είναι ένας λίγο πιο ‘σοβαρός’ και σίγουρα αντισυμβατικός (κατά τη γνώμη μου) Robin Hood. Η Cate Blanchett είναι σίγουρα ένα μεγάλο asset για την ταινία, αλλά το καστ της παλαιότερης με τον Costner είναι εξαιρετικό και η Mary Elizabeth Mastrantonio πολύ πιο… Μάριον από τη Blanchett.
    Εκτός του Crowe, όλοι οι υπόλοιποι Ρόμπιν που έχουμε δει κατά καιρούς σε κινηματογράφο και τηλεόραση, ήταν πιο… παιχνιδιάρηδες. 🙂
    Το τραγούδι, είναι κλασσικό πια…

    Φιλιά πολλά!

  8. 24 Σεπτεμβρίου, 2011 στο 3:24 μμ

    Είναι πιο «σοβαρός», είναι και πιο «βαρύς» ο Crowe σε αυτή την ταινία ως Robin!
    Ένα φιλμ τελείως διαφορετικό από όσα έχουμε δει, σχετικό με το θέμα…Πάνω σε αυτό το σημείο ήθελα να δώσω βάση στο ποστ. Αν σου έλεγα τις διαφορές ίσως κατέστρεφα την έκπληξη του ευρήματος του σεναριογράφου…η πλοκή είναι διαφορετική ….είναι ένας ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ Ρόμπιν….
    Αν θυμάμαι καλά μου είχες πει κάποτε πως δεν έχεις δει τον «Gladiator», αν τον είχες δει θα διαπίστωνες, πως έχουν πάρα πολλά κοινά…
    Δεν ξέρω αν είσαι ακριβώς φαν των επικών ταινιών, αλλά αν ισχύει…θα σου συνιστούσα να την δεις!
    Η ταινία είναι περσινή…παραγωγή του 2010. Μου άρεσε πολύ!
    Χαχαχαχαχαχαχαχαχα πολύ την διαφημίζω, εεεεε? 😛

    Το τραγούδι….! 😉

    Φιλιά πολλά, νεραϊδούλα μου!

    Υ.Γ: Αυτό που θα μπορούσα να προσθέσω είναι ότι η ταινία μας δείχνει ποιος και πώς ήταν ο Ρόμπεν και γιατί κατέληξε να γίνει ο παράνομος που καιροφυλακτούσε στο δάσος…!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Σεπτεμβρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 316,354 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: