13
Οκτ.
11

Balance…

Σήμερα υπήρξα μάρτυρας μιας υπέροχης σκηνής…Ήμουν παρούσα μπροστά σ’ ένα φυσικό φαινόμενο, που τουλάχιστον εγώ προσωπικά δεν έχω ξανασυναντήσει.

Λίγο μετά το χάραμα κι είχα αφήσει τη γλυκιά θαλπωρή του σπιτιού. Έξω, με υποδέχτηκε η φρέσκια πνοή της πρωινής υγρασίας, που είναι τόσο συνηθισμένη στα μέρη μου. Μια βαθιά ανάσα για να γεμίσω τα κύτταρά μου με οξυγόνο και έριξα την πάγια ματιά γύρω μου…

Κι έμεινα άφωνη: Μπροστά μου έβλεπα τον ήλιο να αναδύεται απ’ τα βάθη της θάλασσας. Λιωμένο χρυσάφι άρχισε να απλώνεται παντού…έστρεψα το βλέμμα μου στην αντίθετη πλευρά για να αποφύγω το εκτυφλωτικό φως και εκεί υπέστη δεύτερο σοκ. Το ολόγιομο φεγγάρι -είχε ξεμείνει απ΄την χθεσινή πανσέληνο- έμοιαζε να μου κλείνει πονηρά το μάτι. Ένας λευκός δίσκος που ευθυγραμμιζόταν τέλεια με τον χρυσό δίσκο του ήλιου…

Η απόλυτη αρμονία, η απόλυτη ομορφιά…η απόλυτη ισορροπία! Λίγο προτού το κάθε φυσικό σώμα πάρει το δρόμο του στον ουράνιο θόλο…

Αυτή η εικόνα που αντίκρυσα προστέθηκε στις ταραγμένες σκέψεις, που είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η εικόνα ήρθε να με κοροϊδέψει και να με περιγελάσει, τονίζοντάς μου πόσο ανόητη είμαι. Ένα κυκλοθυμικό άτομο σαν εμένα, με διάθεση να παίζει τραμπάλα σε παιδικό πάρκο -πότε ψηλά και πότε χαμηλά-, βρήκε μπροστά του το «μάστορά του»!

Το παν στη ζωή είναι η ισορροπία. Να προσπαθείς και να αγωνίζεσαι συνεχώς να διατηρείς μια «υγιή» κατάσταση μέσα σου, απέξω σου…γύρω σου. Βέβαια, αν καταφέρεις να αποφύγεις και την παγίδα των λιμναζόντων νερών θα είναι ακόμα καλύτερα…!

Θα μου πεις δύσκολο πράγμα αυτό…but it’s worth a shot! 😉


20 Responses to “Balance…”


  1. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 8:57 πμ

    τι όμορφο αστρεφεγγιά μου…φαντάζομαι την ομορφιά εκείνη την στιγμή…την ομορφιά των δύο φυσικών φαινομένων ταυτόχρονα…..έπρεπε να τραβήξεις φωτό…αυτό είναι κάτι που δεν το συναντάς εύκολα!!!!
    αν εσύ μέσα σου μπορείς και κρατάς τις ισσοροπίες…θα βλέπεις παντού την ισσοροπία…όλα μα όλα τα πράγματα πηγάζουν απο μέσα μας!!!
    γλυκό πρωινό φιλί!!!!

  2. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 9:10 πμ

    Mairaki μου δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι που σε βλέπω στην blogόσφαιρα (ξανά)! Δεν ξέρω αν είναι πολύ εγωιστικό αυτό, αλλά νομίζω πως έβαλα το χεράκι μου κι εγώ για να επιστρέψεις! 🙂
    Στο λίγο της διαμονής μου στο twitter, θέλω να πιστεύω πως απόκτησα μια νέα φίλη!

    Έχεις δίκιο σ΄αυτό που λες πως όλα πηγάζουν από μέσα μας, είτε καλό είτε κακό…Ας ελπίζουμε μόνο στο καλό (πλέον)!
    Δυστυχώς εκείνη την ώρα δεν είχα φωτογραφική μηχανή να τραβήξω φωτογραφίες…ούτε καν το κινητό! (το είχα ξεχάσει σπίτι γμτ! χαχαχαχαχα)
    Αλλά σίγουρα η εικόνα θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη μου! 😉

    Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ για την επίσκεψή σου στο blogοσπιτάκι μου!

    Φιλιά πολλά! 🙂

  3. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 9:29 πμ

    »Λιωμένο χρυσάφι άρχισε να απλώνεται παντού».

    Έγραψες.

  4. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 9:32 πμ

    Άσε βρε Kantharάκο…μου χύθηκε το μελάνι! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα :mrgreen:

    Καλημέρα φίλε μου! 🙂

  5. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 10:26 πμ

    Εντάξει, το πήρες το ‘δωράκι’ σου για σήμερα.
    Did you say ‘thank you’? 🙂

    Φιλιά πολλά!

    ΥΓ: Και τώρα που βρήκες τον… μάστορά σου, από σήμερα δηλαδή, θα είσαι όλο ισορροπία, ε; :mrgreen:

  6. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 10:29 πμ

    Το δώρακι μου ναι μεν το πήρα…αλλά έχεις ακουστά αυτά που λένε…

    «Όταν παγώσει η κόλαση»…»τρώει η κατσίκα ταραμά»….

    Θες κι άλλα? 😆 😛

    Καλή σου μέρα. Λιλιθάκι μου…
    Φιλιά πολλά! 🙂

  7. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 10:33 πμ

    Μ’ αρέσει αυτό το τραγούδι.
    Βέβαια, κάθε φορά που ακούω κάποιον να λέει «don’t give up, it’s such a wonderful life» etc, etc… έχω την αίσθηση ότι είναι ένα από τα ‘τσιράκια’ του Big Boss που τα έχει στείλει για να κάνουν διαφήμιση της… Δημιουργίας γιατί φοβάται μήπως αποφασίσουμε να την ‘κάνουμε’ κάποια στιγμή. Σαν αυτούς που πουλάνε ασφάλειες ζωής και είναι όλο κολακείες και χαμόγελα.
    Καλά… δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι λέω…
    Don’t mind me…
    It’s just one of those days… 🙂

  8. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 10:36 πμ

    «Όταν παγώσει η κόλαση»

    Αυτό σκέφτηκα κι’ εγώ. 😆

  9. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 10:38 πμ

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα!
    Αλήθεια λέω…

    Όπως καταλαβαίνεις κι εσύ, φαντάζομαι, τι ξεροκέφαλο πλάσμα είμαι κι εγώ που άλλα αναγνωρίζω, άλλα γράφω κι άλλα πιστεύω…

    Αλλά ξέρεις κάτι? Αυτό είναι ελευθερία…κι έχει πάντα το κόστος της!

    Και μένα μου αρέσει το τραγούδι πολύ!

    Μου επιτρέπεις να σου αφιερώσω ένα?

    Kiss!

  10. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 10:38 πμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχα σιγά μην δεν σκεφτόμαστε το ίδιο, νεράϊδα μου! 😉

  11. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 11:01 πμ

    Thank you!
    For some strange reason, Black seems to be more persuasive.
    Perhaps it’s because I’m extremely fond of him. 🙂

  12. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 11:07 πμ

    He seems to be more persuasive, because he speaks for friendship, too. I don’t know…it’s possible!
    I’m very happy, you liked it! 🙂

  13. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 11:27 πμ

    Tι έκανες τέτοια ώρα έξω ε; 🙂
    Πολύ όμορφη εικόνα σου επιφύλαξε η φύση!
    Σωστό!
    Ισορροπία χωρίς λιμνάζοντα νερά!
    Μερικές στιγμές «μιλάνε»….

  14. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 11:32 πμ

    Η ώρα που παίρνω το δικό μου ήλιο στο σχολείο…

    Πολύ όμορφο το βιντεάκι που μας χάρισες, Ερατώ!

    Ευχαριστώ πολύ! 🙂

  15. 15 Angel
    13 Οκτώβριος, 2011 στο 1:01 μμ

    Αν σου πω ότι κάτι παρόμοιο σχολίαζα προχθες θα με πιστέψεις;
    Ετυχε να μαστε βόλτα στη θάλασσα και ενώ θαύμαζα τον τεράστιο ήλιο που βούταγε μέσα της,
    γύρισα πίσω και αντίκρυσα το σχεδόν ολόγιομο φεγγάρι που εβγαινε πίσω απ το βουνο!
    Ηταν πανέμορφα….. Βέβαια δεν είχαμε την πρωινή υγρασία, αλλά τι σημασία έχει?
    Η μέρα εδώ ήταν άκρως καλοκαιρινή όπως και σήμερα! 🙂 🙂 🙂
    Φιλιά πολλά

  16. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 1:09 μμ

    Θα σε πιστέψω Αγγελάκι μου…και βέβαια θα σε πιστέψω…
    Η διαφορά μας είναι πως τα 2 αυτά ουράνια σώματα ακολουθούσαν τις αντίθετες πορείες στις περιπτώσεις μας!
    Αφάνταστη ομορφιά μας προσφέρει η Φύση, γενικότερα!

    Πολλά φιλιά Angel μου! 🙂

  17. 13 Οκτώβριος, 2011 στο 9:23 μμ

    Ε, καλή μου εσύ ωραία, τα λές αλλά τ ι κάνεις? όμως όταν οι συνθήκες γύρω σου ΔΕ σου επιτρέπουν με τίποτε (αλλά με τίποτε) όμως να καταφέρεις να έχεις, αυτή την…εσωτερική (κυρίως) ισσοροπία αλλά και την εξωτερική που λές εδώ? κι αν, αντί γι’αυτό σε αναγκάζουν διάφορα, ψυχοφθόρα, αγχωτικά, ψυχοπλακωτικά και διάφοροι που τα ‘φτιάχνουν’ αυτά, γύρω σου επειδή έτσι τους έκατσε ή επειδή ‘αρέσκονται’ στο να κάνουν τα νέυρα των άλλων τσατάλια, επειδή έτσι τη βρίσκουν, επειδή κάθονται και ξύνονται μέρα-νύχτα και δ εν έχουν τι να κάνουν και γιανά βρούν, ασχολία κοιτάν να παίξουν λίγο μαντολίνο, με τα δικά σου νέυρα? ε, εκεί είναι αφάνταστα δύσκολο να κρατάς ισσοροπίες, εκεί θα γίνεις ανισσόροπος είτε θες είτε όχι, γιανά μη πώ ότι θα’ρχίσεις στη χειρότερη να έχεις και απίστευτα, ανισσόροπη συμπεριφορά….πάντως έχεις δίκιο και πολύ μάλιστα σε ότι λες άλλο αν αυτό στις περισσότερες, των περιπτώσεων δ ε μπορεί να γίνει, για τα παράπάνω που είπα αλλά και για πολλά άλλα μαζί με αυτά…ωραίο πόστ…καλησπέρες….

  18. 14 Οκτώβριος, 2011 στο 10:23 πμ

    Δεν θα υποστηρίξω πως έχεις άδικο, Αθανασία μου…αλλά…! 😉
    Καλή σου μέρα!

  19. 19 Rostar
    14 Οκτώβριος, 2011 στο 11:22 μμ

    Αστεράκι… είδες που μερικές φορές έχει και η μέρα τα ωραία της εκτός από τη μαγεία της νύχτας, τότε που περιδιαβαίνεις στα χωράφια του νυχτερινού έναστρου ουρανού;… Είναι ένας πανέμορφος συνδυασμός που έχω την τύχη ν’ απολαύσω πολλές φορές στη ζωή μου και θα σου φανερώσω το μυστικό, ώστε την επόμενη φορά να έχεις μαζί σου φωτογραφική μηχανή, κινητό ή οποιοδήποτε άλλο μέσο αποτύπωσης…
    Ποτέ όμως δεν είχα την ευτυχία να δω σ’ αυτόν τον συνδυασμό τον ήλιο ανατέλλοντα από τη θάλασσα!…
    Όταν είχαμε μιλήσει για την Balance Moment, δεν φανταζόμουν ότι αυτό ήταν το θέμα!…
    Ας φανερώσω όμως σε σένα και στην εκλεκτή παρέα του blog σου, πότε θα το ξαναδείτε… Αυτός ο συνδυασμός συμβαίνει με τις πανσελήνους προ και μετά των Ισημεριών 3-4 φορές κάθε χρόνο… Μάρτιο-Απρίλιο για την Εαρινή Ισημερία (21/3) και Φθινοπωρινή Ισημερία (21/9). Αρκεί να πληροφορηθείς πότε πέφτει η Πανσέληνος εκείνες τις περιόδους, λίγο πριν-λίγο μετά, και να είσαι έτοιμη… Η ομορφιά του φαινομένου είναι ασύλληπτη, είναι μάλιστα διπλή στη διάρκεια της μέρας, όπως πολύ σωστά επισήμανε η Angel… Μπορείς ν’ απολαύσεις το φαινόμενο και στην αντίστροφη ανατολή δύση…
    Χαίρομαι ιδιαίτερα που, πέρα από την συγκίνηση που σου προκάλεσε, το έκανες και θέμα προς συζήτηση…
    Αυτό σημαίνει – και δεν θέλω αντιρρήσεις 😉 – ότι μέσα σου υπάρχει η απαραίτητη συγκινησιακή στιβάδα ώστε να σε κάνει να εξωτερικεύσεις όλα όσα έγραψες… 🙂
    Αν σκεφτούμε ότι αυτή τη θαυμαστή ισορροπία την αντικρύζουν κάθε χρόνο πάμπολλα άτομα, αλλά πολύ λίγα θα σταθούν έστω για λίγο να «προσκυνήσουν» και πολύ λιγότερα να εξωτερικεύσουν κάποιες σκέψεις από αυτό το ερέθισμα, δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση για το επίπεδο ωριμότητας του όντος άνθρωπος…
    Επειδή δε τυχαίνει να είμαι «λάτρης» και «κυνηγός» Ανατολών και Δύσεων θα αναφέρω μια λεπτομέρεια που μου έχει κάνει τεράστια εντύπωση…
    Αν ξυπνήσεις νωρίς και περιμένεις την ανατολή, λίγο πριν σκάσει η πρώτη ηλιαχτίδα, θα δεις σμήνη από πουλιά να πετούν προς το σημείο εκείνο που έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται ο Ήλιος… Όταν αρχίσει η «Αποκάλυψη» του Δίσκου, κοιτάζοντας προσεκτικά θα δεις αρκετά πουλιά να σταματούν το πέταγμα, καθήμενα πάνω σε σύρματα ή κλαδιά και να παρακολουθούν όλη τη διαδικασία… Λες κι εκείνες τις στιγμές τις αφιερώνουν στον Αναμφισβήτητο Ουράνιο Πατέρα Όλων!… Εκείνες τις στιγμές που Μας Επιτρέπει να τον ατενίσουμε κατάματα, χωρίς να προκληθεί η παραμικρή βλάβη στο οπτικό μας σύστημα, για να μην πω ότι αποτελεί και επιβαλλόμενη από κάποιους μυστικούς κώδικες ιδανική άσκηση Ψυχικής και Σωματικής Υγείας (μια έρευνα στο διαδίκτυο με θέμα Sungazing θα σου αποκαλύψει πολλά και εκπληκτικά, απίστευτα σχεδόν…)
    Αυτά τα «ολίγα» μαζί μ’ ένα Τεράστιο Ευχαριστώ που το post σου αυτό, μ’ έφερε στην ευχάριστη θέση να γράψω κάποιες απόψεις από ένα λατρευτό μου πεδίο…
    Ν’ Ανταποδώσω και μ’ ένα επίσης αγαπημένο μου τραγούδι;… Θέλει και ρώτημα, θα πεις εύλογα!…

  20. 14 Οκτώβριος, 2011 στο 11:32 μμ

    Δεν με πειράζει που δεν είχα φωτογραφική μηχανή μαζί μου…Εξάλλου δεν μου αρέσουν πολύ οι φωτογραφίες…Ό,τι χρειάζεται να θυμάμαι θα το διατηρήσει ζωντανό το μυαλό μου!
    Τυχερά τα πουλιά που απολαμβάνουν ένα θέαμα όταν ο άνθρωπος εκείνη την ώρα, συνήθως κοιμάται! Πολύ όμορφο το τραγούδι σου…Δεν νομίζω να το έχω ξανακούσει, αλλά δεν είμαι και σίγουρη αυτή τη φορά! 😉
    Χαίρομαι που σ’ άρεσε το θέμα μου, σε ευχαριστώ Rostar! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Οκτώβριος 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Blog Stats

  • 317,715 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: