18
Οκτ.
11

Eternity (2)…

To see a World in a Grain of Sand

And a Heaven in a Wild Flower.

Hold Infinity in the palm of your hand

and Eternity in an hour.

William Blake

Σύνδεσμοι: 1) poem: «To see a world»
                     2) Imdb: «The Tree of Life»

18 Responses to “Eternity (2)…”


  1. 18 Οκτώβριος, 2011 στο 9:18 πμ

    Τι ωραία πράγματα έχεις σήμερα εδώ!
    Οι στίχοι του William Blake, οι όμορφες εικόνες και το καταπληκτικό Lacrimosa!
    Πρέπει να είναι πολύ ωραίο το Tree of Life…..
    Μπράβο, μας «κέρασες» με τα καλύτερα!

    Υ.Γ. Να αφήσω σαν συμπλήρωμα αυτό εδώ το λινκ γιατί πρέπει να το μελετήσουμε νομίζω! 🙂
    http://www.preisner.com/

  2. 18 Οκτώβριος, 2011 στο 10:53 πμ

    Σωστά. Είναι όμορφα εδώ σήμερα.
    Το Lacrimosa σε αφήνει με ένα εξαιρετικό συναίσθημα.
    Σαν να φτιάχτηκε από ψυχή που κατοικεί σ’ αυτόν τον παράλληλο
    (με τον δικό μας) κόσμο. Τον όμορφο. Τον μεγαλειώδη.
    To Tree of Life δεν το έχω δει αλλά το έχω υπόψιν μου και είναι στα προσεχώς.

    «To see a World in a Grain of Sand»

    God is in details and details are God.

    Φιλιά πολλά!

  3. 3 Angel
    18 Οκτώβριος, 2011 στο 5:22 μμ

    Υπέροχα όλα
    Μου αφήνουν μια γλύκα……
    Φιλιά πολλά Αστεράκι
    Καλή εβδομάδα

  4. 18 Οκτώβριος, 2011 στο 6:30 μμ

    Χαίρομαι που σου άρεσαν, Ερατώ μου…
    Η ταινία έχει και τα υπέρ και τα καλά της κατά την ταπεινή μου άποψη…Μεγάλο υπέρ η καταπληκτική μουσική με την οποία την έχουν επενδύσει.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για το λινκ που μοιράζεσαι μαζί μας!
    Καλό σου βράδυ! 🙂

  5. 18 Οκτώβριος, 2011 στο 6:31 μμ

    Πολύ όμορφα τα λες Λιλιθάκι μου….δεν νομίζω πως έχω να προσθέσω κάτι άλλο!
    Φιλιά πολλά κι από μένα!

  6. 18 Οκτώβριος, 2011 στο 6:33 μμ

    Ομορφιά στις άλλες…γλύκα σε σένα…χμμμ post έφτιαξα ή γαλακτομπούρικο? 😆

    Αστειεύομαι Αγγελάκι μου….Χαίρομαι που σου άρεσε!

    Φιλιά πολλά και καλή βδομάδα και σε σένα! 😉

  7. 7 Rostar
    22 Οκτώβριος, 2011 στο 11:54 μμ

    Να δεις τον κόσμο μέσα σ’ έναν κόκκο άμμου!…

    Ο μεγαλειώδης στίχος tου Blake που μ’ έναν μαγικό συνδυασμό εννέα λέξεων -Μάγος του Λόγου ο Άνθρωπος…- σε προσγειώνει αμέσως στο ποιοι είμαστε πραγματικά!… ποιος είναι ολόκληρος ο κόσμος μας μέσα στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος έναν κόκκο του οποίου μας δείχνει το εκπληκτικό video που συνοδεύει το υπέροχο μουσικό θέμα των Lacrimosa! Πόσο μικροί είμαστε αλήθεια!… μέσα στον μικρόκοσμό μας και πόσο μεγάλη η έπαρση με την οποία έχουμε ντύσει την ύπαρξή μας…

    Και τον Ουρανό μέσα σ’ ένα αγριολούλουδο!…
    Κράτα το Άπειρο μέσα στην παλάμη του ενός χεριού σου
    Και την Αιωνιότητα μέσα στη διάρκεια μιας Ώρας!…

    Έρχονται οι υπόλοιποι τρεις στίχοι και σ’ αφήνουν άναυδο, άφωνο, ανίσχυρο εντελώς! Τι περισσότερο να πεις, τι να νοιώσεις, τι να τολμήσεις ν’ αντιτάξεις!…
    Αυτό το post είναι ίσως η καλύτερή σου στιγμή στον λίγο σχετικά χρόνο που επισκέπτομαι το blog σου!
    Χρειάστηκαν λίγα λεπτά για να πάρουν από πάνω μου όλο το φορτίο μιας μέρας που κυριολεκτικά μ’ εξουθένωσε πνευματικά και μ’έκανε να νοιώθω ανίκανο να προχωρήσω στον παραμικρό περαιτέρω πνευματικό μόχθο…
    Κι όμως αισθάνομαι λες κι αφέθηκα σε μια ζωοφόρα καταιγίδα η οποία ξέπλυνε όλα τα ίχνη της διανοητικής κόπωσης, αφήνοντάς με τόση διαύγεια όση ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ…
    Ακούγοντας μάλιστα τη μουσική κι αφήνοντας το νου μου να ταξιδέψει στις γνωστές μου -από ένα ντοκυμανταίρ σχετικά με τα ευρήματα του διαστημικού τηλεσκοπίου Humble- εικόνες που περιβάλλουν τον δικό μας αλλά κι άλλους κοντινούς αλλά και πολύ πιο μακρινούς γαλαξίες, το φως των οποίων συλλαμβάνουμε έπειτα από χιλιάδες κι εκατομμύρια έτη φωτός αλλά που, αυτή τη στιγμή, μπορεί να μην υπάρχουν, επιδρά πάνω μου σαν ένα εισιτήριο σε Καθαρτήριο Ψυχής!…
    Ίσως είναι το post που περίμενε υπομονετικά μέσα σου για το… πότε θα «γεννηθεί» ώστε να δικαιολογήσει τη διαδικτυακή σου προσωνυμία καλή μου Αστροφεγγιά!
    Θα μπορούσα να γράψω πολύ περισσότερα, αλλά «σέβομαι» τα όρια παράθεσης απόψεων που απαιτεί μια συμμετοχή σ’ ένα blog (όχι ότι δεν έχω «παραβεί» αυτόν τον κανόνα σε άλλες παρεμβάσεις μου… 😉 αλλά τότε έτσι έκρινα σωστό) σεβόμενος κυρίως και το ισοπεδωτικό τετράστιχο του William Blake.
    Ας μου επιτρέψεις μια προτασούλα ακόμη… με δυο μόνο λέξεις για να κλείσω…
    Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

    Θ’ αφήσω, βέβαια, και τον μουσικό μου οβολό! Δεν γίνεται διαφορετικά!
    Είναι ένα από τα αγαπημένα μου μουσικά θέματα, γνωστό σίγουρα και σε σένα, το οποίο ταιριάζει απόλυτα και μ’ αυτό που έχεις χρησιμοποιήσει κι εσύ, αφού από την ίδια επιστημονική «μήτρα» προέρχεται η video-κάλυψή τους, από τα ευρήματα του Humble. Θέλω μόνο να υποδείξω να σταθείς στην πρώτη εικόνα που δείχνει το video εκεί όπου αυτοί οι ουράνιοι κόκκοι που αρχικά φαίνονται είναι ολόκληροι γαλαξίες, όπως φαίνεται στο διαστημικό zoom που ακολουθεί… υπογραμμίζοντας όσο το δυνατόν πιο εμφαντικά τους μαγικούς στίχους που μας πρόσφερες!

    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΝΑ ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

  8. 23 Οκτώβριος, 2011 στο 12:32 πμ

    Νομίζω πως μου καταλογίζεις τόση αξία που δεν αξίζω, αγαπητέ Rostar. Κι αν αυτή τη στιγμή πέφτω σε εκφραστικό σφάλμα χρησιμοποιώντας λέξεις με την ίδια ετυμολογική ρίζα, το κάνω σκόπιμα για να υπογραμμίσω το δικό σου σφάλμα…
    Το να είμαι ένα φερέφωνο, ένας αγωγός αν θες και να συνδυάσω σ’ ένα φανταστικό καμβά σαν άλλος ζωγράφος …μουσική, χρώματα και στίχους…δεν με κάνουν δημιουργό…
    Η αξία πρέπει να απονέμεται στον ίδιο τον Blake με τους σοφούς του στίχους και στη «θεϊκή» Lacrimosa.
    Μπροστά σε αυτά όλοι υποκλινόμαστε…όπως κι εγώ φυσικά ….το μικρό αστεράκι που υποκλίνεται στην απεραντοσύνη του σύμπαντος!!!!
    Σε ευχαριστώ, ΕΓΩ πολύ για το υπέροχο βίντεο που μας χάρισες και για άλλη μια φορά να εκφράσω τη χαρά και την ικανοποίησή μου που το ταπεινό μου post και blog, κατά τη συνέπεια…σε ξεκουράζει και αποτινάζει από πάνω σου, κάθε «κόκκο» καθημερινού φορτίου! 😉

  9. 9 Rostar
    23 Οκτώβριος, 2011 στο 12:37 πμ

    Σου καταλογίζω με απόλυτη πνευματική καθαρότητα πλέον 😉 αυτά που πρέπει!

  10. 23 Οκτώβριος, 2011 στο 12:40 πμ

    Αυτό επέτρεψέ μου να το κρίνω εγώ…κατά πόσο βρίσκεσαι σε πνευματική καθαρότητα ή όχι! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα :mrgreen:

  11. 11 Rostar
    23 Οκτώβριος, 2011 στο 12:48 πμ

    Αυτό ας επιτρέψεις να το κρίνουν κι άλλοι εκτός από σένα! Χαχαχαχαχαχαχαχα!
    Σε πληροφορώ μάλιστα ότι βρίσκομαι σε φοβερή πνευματική διαύγεια σε σημείο που να είμαι ικανός ν’ αντιπαρατίθεμαι μαζί σου εδώ τόσο πολύ που… θα μετατρέψουμε το posτ σε «σεντόνι»…!
    Τι λες;… Είσαι για μια νέα «παρτίδα τέννις»;… Εγώ, πάντως, όχι δεν πρόκειται να πω κι ας «παίζω στο γήπεδό σου» :p

  12. 23 Οκτώβριος, 2011 στο 12:50 πμ

    Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα με προκαλείς στο ίδιο μου το σπίτι και θα πω «όχι»? Πού ακούστηκε αυτό? 😛

  13. 13 Rostar
    23 Οκτώβριος, 2011 στο 1:01 πμ

    Βρε συ!… Αν δεν ήταν…
    Αυτό το Συγκεκριμένο Ποστ θα σε πήγαινα σε αντιπαραθέσεις μέχρι το πρωί…
    Εγκαταλείπω για χάρη του WIlliam Blake!
    Δεν αξίζει ν’ αρχίσω έναν ατέρμονο διάλογο μ’ ένα Αστεράκι που γίνεται «Αγρίμι» όταν του πουν δυο καλά λόγια!
    Πάρε το ματς «‘Ανευ Αγώνος» λοιπόν!
    Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!
    Δεν με νοιάζει τι θα γράψει το «Φύλλο Αγώνος»… Τ’ αφήνω στην Κρίση Των Υπολοίπων Θεατών!
    Για να δούμε τι θα γράψουν κι αυτοί για την αντιπαράθεσή μας!…
    😉

  14. 23 Οκτώβριος, 2011 στο 1:04 πμ

    Δεν χαρίζομαι τόσο εύκολα εγώ…θα ψηφίσω υπέρ ισοπαλίας επειδή….η μαμά μου μου έλεγε πάντα να φέρομαι ευγενικά στους «καλεσμένους/επισκέπτες»
    Και ένα μικρό και αθώο αστεράκι όπως εγώ…ακούει τα λεγόμενα των μεγάλων! 😛

    😆 😆 😆

  15. 15 Rostar
    23 Οκτώβριος, 2011 στο 1:09 πμ

    Και μόνο γι αυτή την υπέροχη απάντησή σου, ανταποκρίνομαι μ’ αυτό που λένε…
    Παραχώρηση Προτεραιότητας στα Ευγενικά Πλάσματα! Τέτοιο Είσαι, οπότε Δίκαιη Η Νίκη σου…
    έστω και με τον μανδύα της… μεγαλόψυχης ισοπαλίας!
    🙂

  16. 23 Οκτώβριος, 2011 στο 1:12 πμ

    Δεν μπορείς να μου παραχωρήσεις κάτι που δεν κατέχεις…Οπότε δέξου τη συγκαταβατικότητα του νικητή….εν προκειμένω της νικήτριας!
    Χαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχα κατά πόσο τώρα αυτή η δήλωσή μου δείχνει ότι είμαι ευγενικό πλάσμα…είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο! 😆 :mrgreen:

  17. 23 Οκτώβριος, 2011 στο 1:25 πμ

    Εδώ είναι που ο λευκός βασιλιάς πέφτει κάτω νικημένος και ο μαύρος πανηγυρίζει τη νίκη του πάνω στην σκακιέρα!!!
    (η επιλογή χρώματος των πιονιών, έγινε κατά δική μου προτίμηση)

    Και σεντόνι το καταντήσαμε το ποστ….και στην πρόκληση δεν έκανα πίσω και φυσικά νίκησα παρατάσσοντας -μπλοφάροντας όμως- μεγαλοψυχία!
    Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Οκτώβριος 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Blog Stats

  • 316,354 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: