10
Δεκ.
11

Dedicated to my sun…

Αυτό το postάκι όπως αναφέρει κι ο τίτλος είναι αφιερωμένο στον ήλιο μου! [Για όποιον δεν γνωρίζει η Αστροφεγγιά έχει ένα μικρό αστέρι…τόσο φωτεινό, όμως, που χαϊδευτικά τον αποκαλεί ήλιο 😉 ]

Που λέτε, ο μικρός μου ήλιος δεν απέχει καθόλου από το blog αυτό…Πολλές φορές ζητώ την γνώμη του, τον ρωτώ αν του αρέσουν οι φωτό μου και κυρίως αποζητώ την άποψή του για τα τραγούδια που αναρτώ. (Beware! Εδώ, εκπαιδεύεται ένας μελλοντικός και ισχυρός blogger 😆 ) Μέχρι στιγμής χαίρω την ψήφο εμπιστοσύνης του και χαίρομαι γι αυτό! Βέβαια κάνει κι αυτός τις προτάσεις του που δεν με βρίσκουν σύμφωνη, οπότε επικρατεί η αποστομωτική απάντηση: «Αυτό το blog, μωρό μου είναι δικό μου, όταν μεγαλώσεις και φτιάξεις κι εσύ ένα ο ίδιος, θα μπορείς να γράφεις ό,τι θες!» -Με βρίσκετε αυστηρή? Χμμ ίσως. χαχαχαχαχα! –

Μα ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Χθες ήταν η μέρα που θα στολίζαμε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας. Πέρσι είχαμε αγοράσει ένα θεόρατο δέντρο 2.10 εκ. και ήταν πάρα πολύ δύσκολο για μας όχι μόνο να το στήσουμε αλλά και να το στολίσουμε. Καταρχάς, κάναμε την εξής γκάφα: Βάζαμε κάτω κάτω τα μικρά κλαδιά και πάνω πάνω τα πλατιά…Σε μια φάση διαπιστώσαμε πως σχηματίζαμε ένα ανάποδο έλατο! Χαχαχαχαχαχα. Αφού το διορθώσαμε, αντιμετωπίσαμε μια άλλη δυσκολία. Πώς να τα βγάλω πέρα με ένα «πράγμα» ύψους 2.10? Ανεβασμένη και στην πιο ψηλή καρέκλα, με το ζόρι κατάφερα να βάλω το αστέρι στην κορυφή. Η μέση μου από το πολύ τέντωμα διαμαρτύρεται και στη σκέψη ακόμα! :mrgreen:

Έτσι το περσινό πάθημα έγινε μάθημα φετινό, προτείνοντας στο μικρό μου να αγοράσουμε ένα καινούριο κι έτσι κάναμε. Ένα νέο δέντρο ύψους 1.80 εκ. και λιγότερο φαρδύ ήταν λογικά ευκολότερο να το κουμαντάρουμε! Ο ήλιος μου σαν απόλυτος άρχοντας του σπιτιού ανέλαβε το έργο να το στήσει. Ομολογώ φίλοι μου, τα κατάφερε θαυμάσια χωρίς την παραμικρή βοήθεια από μένα…Εγώ έψαχνα διάφορα βιντεάκια στο youtube, ακούγοντας μουσική, αλλά έριχνα κλεφτές ματιές επάνω του, παρατηρώντας με θαυμασμό να φτιάχνει με επιτυχία τη βάση του δέντρου.

Όταν το έστησε, μετατράπηκε στο κλασικό Αστεράκι! Χαχαχαχαχαχα βαρέθηκε (χαρακτηριστικό δικό μου να βαριέμαι εύκολα), οπότε γυρίζει και μου λέει: «Μαμά στόλισέ το εσύ, ενώ εγώ θα τρώω πατατάκια«Lilith ήταν τα κλασικά πατατάκια κι όχι με ξύδι 😛 -. Έτσι το αποτέλειωσα εγώ που ήταν σαφώς πιο εύκολη δουλειά μιας και χρειαζόταν να βάλω λιγότερα στολίδια και φωτάκια. Σαν το ολοκλήρωσα με ρωτάει ο γιος μου: «Μαμά, δεν θα το φωτογραφίσεις να το βάλεις στο blog σου?» Του απαντώ πως αυτό το έκανα και πέρσι, αλλά τελικά αποδέχθηκα την επιθυμία του…Άρα οι πιο πάνω φωτογραφίες είναι από το φετινό μας δέντρο (με περισσότερες λεπτομέρειες αυτή τη φορά) που μοιάζει όμως με το περσινό, αλλά σε μικρότερο μέγεθος…

Αφού συμφώνησα να το κάνω post, μου υπέδειξε και με ποια βίντεος να το συνοδέψω…Τον ρωτάω: «Μα καλά όλα αυτά μαζί? Δεν είναι… παρατραβηγμένο?» Και μου απαντά γελώντας πως δεν χρειάζεται τα πάντα να έχουν λογική, αλλά σημαντικό είναι να φέρνουν γέλιο…

Το σκέφτηκα λίγο και διαπίστωσα πως έχει δίκιο! Υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο απ’ το χαμόγελο και το γέλιο? 😉

Να είσαι ή να νοιώθεις σαν παιδί και να παίζεις…εεεε καμιά φορά το παρακάνεις και λίγο… 😆

….Βέβαια άλλες φορές αν το παρακάνεις σου κοστίζει, αλλά….

….Αλλά στο τέλος αν υπάρχει καλή θέληση και συνεργασία έρχεται το επιθυμητό ευτυχές και όμορφο αποτέλεσμα…! 😉


8 Responses to “Dedicated to my sun…”


  1. 1 Rostar
    10 Δεκέμβριος, 2011 στο 5:17 μμ

    Πολύ συμπαθητικό αυτό σου το post!
    Κατ’ αρχήν τις πιο θερμές ευχές μου και για τα δύο αστέρια… για Σένα και τον Ήλιο Σου!
    Εύχομαι να περάσετε υπέροχα τις γιορτινές μέρες σας και να είσαστε πάντα καλά για να στολίσετε πολλά ακόμη Χριστουγεννιάτικα δέντρα. Είναι και για μένα μια από τις πιο γοητευτικές στιγμές του χρόνου κι όταν βρισκόμουν στην αντίστοιχη διαδικασία με τις δύο κόρες μου, ήταν από τα ευτυχέστερα στιγμιότυπα που έχω ζήσει…
    Απόλαυσέ το τώρα, που ο «ήλιος» σου είναι ακόμη «μικρός» και σε βοηθάει να ξαναγίνεσαι κι εσύ ένα παιδί μαζί του, όσο μπορείς περισσότερο!… Δεν είναι δα και μικρό πράγμα κάτι τέτοιο!…
    Διασκέδασα με τη γλαφυρή εξιστόρηση του στησίματος και στολίσματος του δέντρου και ιδιαίτερα με το περσινό των 2.10 μ…. κι αυτό με τα «πατατάκια» μ’ έκανε να σκάσω στα γέλια!… Κάτι μου θυμίζει!… Όλα τα παιδιά μοιάζουν τόσο πολύ!…
    Οι φωτογραφίες πάντως επιβραβεύουν την προσπάθειά σας! Αποπνέουν μια… Λαμπερή Ζεστασιά! Αυτή η έκφραση πηγάζει από τις φωτογραφίες, τη διαδικασία στολισμού και την όλη περιγραφή σου!
    Εύχομαι, όταν οι γιορτές τελειώσουν, αυτή η λαμπερή ζεστασιά να βρει καταφύγιο στις ψυχές σας και να συνεχίσετε να την χαρίζετε σ’ όλους όσους συναναστρέφεστε!… Την έχουν και την έχετε ανάγκη!
    Από τη δική μου πλευρά, θα ήθελα ν’ αφήσω δύο μελωδικά στολιδάκια σ’ αυτή τη γιορταστική σας ατμόσφαιρα, πέρα από τις ευχές μου!… Κάτι μου λέει ότι θα σου αρέσουν… για να δούμε… 😉

    Είναι μαγικά τα τοπία που περιέχουν οι πίνακες του πρώτου τραγουδιού και πολύ αισθαντική η ερμηνεία των συντελεστών του, ένας συνδυασμός που θα εντυπωσιάσει τόσο εσένα όσο και τον Ήλιο σου!
    Όσο για το δεύτερο «στολίδι» αυτό είναι προσωπικά για σένα. Ψάχνοντάς το ήμουν σίγουρος, ότι θα σου πέρασε η ιδέα να το ποστάρεις εσύ, έστω και με το ρίσκο να προκαλέσεις «αντιδράσεις»… (χαχαχαχαχαχαχαχα!)
    Ας το ποστάρω όμως εγώ σαν προσωπικό μου δώρο για σένα σ’ αυτό όμορφο post. Ελπίζω τα μουσικά μου δώρα ν’ αρέσουν και ν’ αξίζουν μια θεσούλα στη ρίζα του δέντρου σας, μαζί με τ’ άλλα δωράκια που θα βάλετε εκεί…

    Καλές Γιορτές, Καλά Χριστούγεννα… και μια Όμορφη Καινούργια Χρονιά!
    🙂

  2. 10 Δεκέμβριος, 2011 στο 6:07 μμ

    Αγαπητέ μου Rostar σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και τα καλά σου λόγια…Όντως χθες ήταν μια διασκεδαστική μέρα και καθόλου κουραστική θα τολμούσα να πω, αφού τελειώσαμε στο πι και φι! 🙂
    Τα δωράκια σου πανέμορφα! Το πρώτο ομολογώ δεν το είχα ανακαλύψει, αλλά ακούγοντάς το ομολογώ δεν μπορώ να ξεχωρίσω τη φωνή του Sting μέσα…Είσαι σίγουρος ότι είναι στην παρέα? Ο Rod και ο Brian εύκολα τους διακρίνω…τεσπα…
    Όσον αφορά το δεύτερο…πράγματι, έχω σκεφτεί ουκ ολίγες φορές να το ποστάρω εδώ, αλλά κάτι με συγκρατεί…
    Χαίρομαι που ήρθε με τη μορφή δώρου!
    Εύχομαι με τη σειρά μου σε σένα, την οικογένειά σου και όποιον άλλο αγαπάς καλές γιορτές!
    Φιλιά πολλά!!! 🙂

  3. 3 Angel
    10 Δεκέμβριος, 2011 στο 6:43 μμ

    Πολλά συγχαρητήρια στον μικρό σου ήλιο!!!
    Σούπερ το δεντράκι…Αντε και του χρόνου ακόμα πιο όμορφο!!!
    Και να τον ακούς… άσε αυτα τα δημοκρατικά σου με τα blogs
    χα χα χα χα χα χα χα
    Φιλάκια πολλάααααα

    Εφυγαααααααααααα

  4. 10 Δεκέμβριος, 2011 στο 7:52 μμ

    Angel σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια για τον ήλιο μου και το δεντράκι μας…
    Μα για ποια δημοκρατικά λες? Ίσα ίσα…εγώ ήμουν εκείνη που του είπα πως στο blog μου κάνω ό,τι θέλω εγώ! χαχαχαχαχαχαχαχα
    Τεσπά…κάποια εκ των δυο μας ή εσύ ή εγώ δεν πολυκατάλαβε!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  5. 10 Δεκέμβριος, 2011 στο 7:55 μμ

    Και τώρα, το 2.10 δέντρο θα ‘σαπίζει’ στο πατάρι;
    Κρίμα…
    Όμορφα το στολίσατε και μου αρέσει γιατί έχει χρωματιστά φωτάκια.
    Δεν μου αρέσουν τα λευκά…
    Άντε… και του χρόνου!
    Να πεις στον Ήλιο σου ότι το διάλειμμα για πατατάκια, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. 😉
    Τα βιντεάκια έχουν όλα πολλή πλάκα! Αυτό με τον Mr.Bean… όσες φορές και να το δω, πεθαίνω στα γέλια!
    Ειδικά εκεί που εμφανίζεται ο… κομψόγναθος!!! 😆

    Φιλιά και στους δυο σας!

  6. 10 Δεκέμβριος, 2011 στο 8:02 μμ

    Τον έπεισα με επιχειρήματα…Όταν ψηλώσει αρκετά, θα το στολίζει μόνος του…δεν παθαίνει τίποτα το άλλο δέντρο σε προστατευμένο μέρος!
    Η ιδέα για χρωματιστά λαμπάκια ανήκει στον ήλιο μου, εμένα μου αρέσουν τα λευκά ανάμεσα στα πράσινα φύλλα και τις πολύχρωμες μπάλες…Οπότε θα του διαβιβάσω τα «εύγε» σου και για τα πατατάκια και για τα φωτάκια! 😉
    Χμμμ δεν πρέπει να είναι κομψόγναθος…περισσότερο σαν βροντόσαυρος μου κάνει ή ρεξ…αλλά πραγματικά έχει πλάκα όλο το επεισόδιο του Mr Bean …και μετά στο σπίτι του….χαχαχαχαχαχαχαχα
    Να ‘σαι και εσύ καλά γλυκό μου ξωτικό, ανταποδίδω τις ευχές σου!
    Φιλιά πολλά! 🙂

  7. 11 Δεκέμβριος, 2011 στο 1:38 πμ

    Dedicated to your son?
    Oh, to your sun, sorry!

    Μπράβο σας!
    Καλές γιορτές!
    ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

  8. 11 Δεκέμβριος, 2011 στο 1:49 μμ

    My son is my sun…! 🙂

    Merry Christmas to you too, Erato!

    Kisses!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Δεκέμβριος 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Blog Stats

  • 316,451 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: