20
Ιαν.
12

The number of the Beast…

Συχνά-πυκνά χρησιμοποιούμε τον όρο «κτήνος» για να περιγράψουμε ένα άγριο ζώο, κάποιο θηρίο ίσως. Ένα θηρίο που εκδηλώνει τα πιο άγρια και τα πιο αιμοβόρα ένστικτά του, χωρίς οίκτο, αλλά  με στυγνό και ψυχρό τρόπο προς το θύμα του…Φυσικά η ίδια αυτή λέξη χρησιμοποιείται και μεταφορικά στην περιγραφή ενός ανθρώπου που φανερώνει την ίδια συμπεριφορά.

Κατά την γνώμη μου -και είμαι σίγουρη πως θα βρω πολλούς υποστηρικτές πάνω σ΄αυτό- ο όρος αρμόζει μόνο στους ανθρώπους. Τα ζώα σκοτώνουν μόνο για λόγους επιβίωσης. Είτε να προστατευτούν από κάποιο άλλο θανάσιμο εχθρό είτε κυρίως για να ικανονοποιήσουν την πείνα τους.

Σε αντίθεση με αυτά, ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που μπορεί να προβεί σε ειδεχθές έγκλημα. Είναι ικανός να φθάσει στο φόνο όχι για λόγους επιβίωσης, αλλά για να εξυπηρετήσει σκοπούς αλόγιστους και διεστραμμένους.

Πέρα λοιπόν από τα πάμπολλα παραδείγματα που συναντάμε στην πραγματική ζωή με ανθρωπόμορφα κτήνη, ο ίδιος ο άνθρωπος σαν από πείσμα …σαν μια άλλη διαστροφική ειρωνεία μεταφέρει τη φρικτή αυτή του εικόνα και σκοτεινή του πλευρά και στην τέχνη…

Τώρα τελευταία που με έχει πιάσει μια μανιώδη συνήθεια να βλέπω dvds, ένα απο τα είδη ταινιών που επίσης μου αρέσουν είναι και το λεγόμενο «splatter» -Μια καινούρια λέξη που πρόσφατα έμαθα και που μου αρέσει να χρησιμοποιώ-.

Η ποικιλία των έργων αυτών είναι μεγάλη, μάλιστα τα περισσότερα έχουν και sequels, όπως το «Saw», «Final Destination» (σημ: Βλέπω το θάνατό σου), «Scream», «Hostel» κλπ…

Η έσχατη ταινία splatter που είδα ήταν το «Hostel iii» και ήταν το περασμένο Σ/Κ. Προσωπικά αυτή η ταινία με απογοήτευσε, διότι δεν την βρήκα τόσο φρικτή όσο ήταν το 1ο και το 2ο μέρος. Δεν ξέρω αν πολλά μέρη της ταινίας χάθηκαν στο μοντάζ ή έπεσε το επίπεδο, αλλά εμένα δεν με τρόμαξε όσο περίμενα και όσο προστατευτικά με προειδοποίησε η ιδιοκτήτρια του dvd-club να μην την παρακολουθήσω μόνη.

Ακολουθεί το trailer της ταινίας, αλλά συμβουλεύω σε όσους δεν αντέχουν να μην το δουν…

Αυτή την παραπάνω γνώμη την εκμυστηρεύτηκα σε μια αγαπημένη φίλη και πρόσθεσα μια επιπλέον απορία: Μήπως πέρα απο το χαμηλό επίπεδο της ταινίας, η δική μου ευαισθησία εκμηδενίστηκε? Μήπως έχω φθάσει σε τέτοιο στάδιο αναισθησίας που τίποτα δεν με αγγίζει πια, αφού πέρα από τις ταινίες συνεχώς και στην καθημερινότητά μας καταιγιζόμαστε από εικόνες και ειδήσεις φρικαλέες και έχει ναρκώσει το νευρικό μας σύστημα?

Η φίλη μου με έμμεσο τρόπο με ρώτησε τι κερδίζω παρακολουθώντας ταινίες splatter. Ίσως δεν κερδίζω τίποτα…Απ’ την άλλη ίσως το κέρδος να είναι πολλαπλό και κρυφό.

Αμή τι άλλο γυμνάζω το στομάχι μου, από το σφίξιμο! 😛 Δυναμώνω σαν άνθρωπος και δεν φοβάμαι τόσο πολύ. Θα με ρωτήσετε τώρα, είναι τάχα ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος αυτός?

Αυτό έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση του καθενός και το πως αντιδρά στα όποια μηνύματα είναι αποδέχτης. Προσωπικά δεν πρόκειται να βγω αύριο στους δρόμους μ’ ένα μαχαίρι ή πριόνι απειλώντας τον κόσμο. Θα μου πείτε, επίσης, ποιος παραδέχεται ότι είναι τρελός? Χαχαχαχαχα πάντως εγώ πάντα λέω, ότι δεν στέκω στα «καλά» μου… Όμως η δική μου τρέλα φθάνει ως εκεί (στο να παρακολουθώ αυτές τις ταινίες).

Σαν παρατηρητής του ανθρώπου δεν μπορώ να αγνοήσω πως όλοι μας έχουμε και μια σκοτεινή πλευρά. Και ειλικρινά αν χρειάζεται να ικανοποιήσω τα δικά μου «κτηνώδη ένστικτα», προτιμώ να το κάνω θεωρητικά μέσα από την έβδομη τέχνη, παρά με πράξεις! 😉

 

 


8 Responses to “The number of the Beast…”


  1. 20 Ιανουαρίου, 2012 στο 10:34 μμ

    Εγώ πάλι δεν μπορώ να δω με τίποτε τέτοιες ταινίες. Δυο φορές έκανα το λάθος και τις δύο φορές κοιμήθηκα με όλα τα φώτα του σπιτιού αναμμένα!
    Λατρεύω τις ταινίες εποχής, τις κωμωδίες και τις ρομαντικές (αχ! ), οπότε αν έχεις καμιά καλή πρόταση , θα ήθελα πάρα πολύ να την ακούσω(καλά να την διαβάσω).
    Σου στέλνω πολλά φιλιά , Αστροφεγγιά μου.
    Καλό βραδάκι!

  2. 20 Ιανουαρίου, 2012 στο 11:23 μμ

    Melita μου το αντιλαμβάνομαι αυτό…Οι splatter ταινίες δεν είναι για όλα τα στομάχια. Προσωπικά εγώ βλέπω σχεδόν τα πάντα. Θα μπορούσα να σου προτείνω πάρα πολλές ταινίες κι απ’ όλα τα είδη…έχω αναφέρει πολλές μάλιστα, στο blog μου.
    Το θέμα είναι ότι δεν ξέρω και τόσο το προσωπικό σου γούστο, ούτε γνωρίζω φυσικά τι έχεις ήδη δει!
    Φιλάκια πολλά!

  3. 3 Rostar
    21 Ιανουαρίου, 2012 στο 5:52 πμ

    Κάποτε έβλεπα συνέχεια, δεν άφηνα να πέσει τίποτα κάτω… Μ’ αρέσουν τα thrillers…
    Ξέρεις, όμως, πότε άρχισα να τα βαριέμαι και να με κουράζουν;… Όταν άρχισαν τα ειδικά εφφέ!
    Στην αρχή είχα περιέργεια, μετά άρχισα να γελάω και στο τέλος, ακόμη και να με πληρώσουν για να δω ένα splatter, θα χαρίσω το εισιτήριό μου, θα μοιράσω τα χρήματα και θα φύγω….
    Ούτε φόβος πια, ούτε εντυπωσιασμός, ούτε αγωνία…
    Στον επιμερισμό της κακίας και μοχθηρίας ανάμεσα σε «Άνθρωπο» και Ζώα, συμφωνώ μαζί σου! Ο «Άνω Θρώσκων» είναι κατά πολύ αγριότερος και καταστροφικός! Θα έλεγα χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ότι είναι το περιβόητο «Θηρίο», το «Κτήνος» κι όσα άλλα χαϊδευτικά του δοθούν!
    Τι ψάχνουμε, τώρα, να βρούμε στα 666, τα 777 κι όλα τ’ άλλα σύμβολα;…
    Μια ματιά στις ειδήσεις, ούτε καν στην πραγματικότητα γύρω μας… είναι αρκετή για να έχουμε τόσα θηρία ώστε να στήσουμε και πασαρέλα…
    κι έχεις και κάποιους αλλοπαρμένους να ωρύονται για τον σατανισμό που κρύβει το Metal και οι Iron MAiden!!
    ….

  4. 22 Ιανουαρίου, 2012 στο 3:09 μμ

    Οι συνήθειες του ανθρώπου αλλάζουν, όπως αλλάζει κι ο ίδιος με το πέρασμα του χρόνου. Οπότε μπορώ να καταλάβω και την αλλαγή του «γούστου» σου.
    Επίσης είναι εύκολα αντιληπτό να μην μας αρέσουν τα πάντα…Ακόμα και μια πολυδιαφημισμένη ταινία με τις καλύτερες ίσως προδιαγραφές μπορεί να αφήσει ασυγκίνητο το κοινό.
    Όλα στο πρόγραμμα είναι….Η νεκροψία θα δείξει, έτσι δεν λένε? :mrgreen:

    Για το ποιος είναι το πραγματικό «κτήνος» στον πλανήτη αυτό συμφωνούμε…δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα.
    Τώρα αν κατηγορείται κάποιο είδος μουσικής για Σατανισμό κλπ…δεν το έχω ψάξει το θέμα δεν μπορώ να πω περισσότερα…Αλλά και πάλι απ’ τον άνθρωπο όλα μπορεί να τα περιμένει κανείς!

  5. 22 Ιανουαρίου, 2012 στο 3:11 μμ

    Ευχαριστώ και για το τραγούδι, αγαπητέ Rostar…Dio, εεεεε? Δεν μπόρεσες να συγκρατηθείς κι εσύ! 😆
    Καλό υπόλοιπο Κυριακής σου εύχομαι! 🙂

  6. 23 Ιανουαρίου, 2012 στο 1:53 πμ

    Έχω παρακολουθήσει κι’ εγώ το ‘μερίδιό’ μου από ταινίες τρόμου, δεν μπορώ να πω…
    Ποτέ δεν ήταν το αγαπημένο μου είδος ταινίας, αλλά και πάλι, εξαρτάται για ποιες ταινίες τρόμου μιλάμε…
    Σίγουρα θα προτιμήσω τα «Πουλιά» του Χίτσκοκ από το ‘Saw’ και το ‘Shining’ από το ‘Hostel’.
    Τα καινούρια σπλάτερ, μου φαίνονται σαν να είναι βγαλμένα από μυαλά ψυχωτικών ανθρώπων και… honestly, δεν ξέρω γιατί θα έπρεπε να ‘κολυμπήσω’ στις ψυχώσεις τους.
    Αυτό που λες για τους ανθρώπους και τα ζώα είναι απόλυτα σωστό και συγκεκριμένα, πρόσφατα κάπου διάβασα ότι κάποιοι αποκαλούν τα Pit Bull ‘vicious animals’. Κανένα ζώο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ‘vicious’.
    Vicious και big time μάλιστα, είναι μόνο ο άνθρωπος.

    Φιλιά πολλά!

  7. 23 Ιανουαρίου, 2012 στο 1:15 μμ

    Σίγουρα μιλάμε για πολλά είδη και κατηγορίες ταινιών ακόμα και στις ταινίες τρόμου…
    Η καθεμιά ξεχωριστά έχει το δικό της κοινό και υποστηρικτές…
    Ο Χιτσκοκ και ο Κινγκ είναι μετρ στο είδος τους!

    Όσον αφορά για τις «ψυχώσεις» γενικότερα των ανθρώπων…συμφωνούμε…

    Φιλιά πολλά!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Ιανουαρίου 2012
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Blog Stats

  • 316,354 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: