16
Μαρ.
12

The Battle of Thermopylae…

Η μεγάλη μάχη των Θερμοπυλών μεταξύ των 300 του Λεωνίδα και των χιλιάδων στρατιωτών του Ξέρξη της Περσίας…

######


2 Responses to “The Battle of Thermopylae…”


  1. 1 Rostar
    17 Μαρτίου, 2012 στο 4:00 μμ

    Πολύ ωραίο post και από τα πιο αγαπημένα μου ιστορικά θέματα.

    Τα 2 επεξηγηματικά videos πολύ καλά. Λιτά, περιεκτικά και με θαυμάσια, τη βοηθεία και της σύγχρονης τεχνικής πλέον, παρουσίαση της ιστορικής μάχης. Ειλικρινά τα χάρηκα αφάνταστα.
    Να μιλήσω για τη σημασία της μάχης θα είναι περιττό. Δυο λόγια μόνο. Έπαιξε τεράστιο ρόλο στην αποδυνάμωση της στρατιάς βαρβάρων του Ξέρξη και στην τελική αποτυχία μιας εκστρατείας η οποία θα είχε καταλυτική επίδραση στην μετέπειτα ιστορία του λεγόμενου «Δυτικού Κόσμου» αν εστέφετο από επιτυχία…
    Αξιοσημείωτη μια παράλληλη «απόκρουση» στρατιάς «βαρβάρων» έγινε στην ίδια περιοχή δυο χιλιάδες χρόνια αργότερα, όταν Έλληνες αντιστασιακοί ανατίναξαν την γέφυρα του Γοργοποτάμου, καθυστερώντας σημαντικά το war project του Χίτλερ, με αποτέλεσμα να χάσει την μεγάλη μάχη της Ρωσίας και τελικά τον ίδιο τον πόλεμο…
    Η μοίρα αυτού του τόπου κι η συνδρομή αυτού του λαού στο παγκόσμιο ιστορικό γίγνεσθαι!…
    Η Σπάρτη είναι η μεγάλη παρεξηγημένη στην «επιφανειακή» ιστορική θεώρηση που γίνεται από πολλούς, ενώ αποτελεί μια μορφή κοινωνικής οργάνωσης που παραπέμπει σε «ιδανικές» κοινωνίες από πλευράς της αίσθησης δικαίου, της κατανομής δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σε όλους τους πολίτες (άρχοντες και μη).

    Θέλω να κάνω μια αναφορά σ’ ένα εκπληκτικό βιβλίο με τίτλο «Το Τέλος Του Εφιάλτη» του Παναγ. Μπαλτάκου.
    Όταν το συγκεκριμένο βιβλίο έφτασε στα χέρια μου, ομολογουμένως το αντιμετώπισα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Βλέπεις, πάντα είχα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να διαβάζω βιβλία που θα με ταξίδευαν σε παλαιότερες εποχές, πόσο μάλλον στην εποχή της κλασσικής αρχαιότητας, την εποχή των Μηδικών Πολέμων, τότε που η Αθήνα και η Σπάρτη ήταν οι μεγαλύτερες δυνάμεις στην Ελλάδα και ίσως και στον τότε γνωστό κόσμο.
    Υπ’ αυτό το πρίσμα, το βιβλίο κατάφερε να εκπληρώσει 100% το στόχο του. Πραγματικά ο συγγραφέας μας εισάγει με πολύ εύστοχο τρόπο στο κλίμα εκείνης της εποχής. Ο κύριος του στόχος, η προσπάθεια να περιγράψει τις ιδιαιτερότητες που έκαναν την Σπαρτιατική κοινωνία, μοναδική, επιτυχημένη και ανίκητη, πραγματικά επιτυγχάνεται με αριστοτεχνικό τρόπο. Μέσα από το βιβλίο σκιαγραφούνται πολλά στοιχεία για τον τρόπο ζωής του απλού Σπαρτιάτη, για τη δομή της Σπαρτιατικής κοινωνίας, τις σχέσεις ανδρών γυναικών, τη σχέση των συμπολεμιστών, την σκληρή «Αγωγή» και για τα ιδανικά και τις αξίες που στηρίζουν την προσωπικότητα του Σπαρτιάτη.
    Ο Σπαρτιάτης ήταν απελευθερωμένος από το Φόβο του θανάτου, ήταν απελευθερωμένος από την καλοπέραση από τους σωματικό εθισμό. Ο σεβασμός για τη γυναίκα ήταν γεγονός. Ο συμπολεμιστής παύει να είναι φίλος, γνωστός και γίνεται μια ψυχή, μια οντότητα με το Σπαρτιάτη οπλίτη. Η μάχη είναι η στιγμή της ύψιστης ευδαιμονίας. Μια έκσταση κυριεύει τον Σπαρτιάτη την ώρα της μάχης. Ο πολεμικός παιάνας τον απογειώνει. Η περιφρόνηση των δειλών, η γενναιότητα, η τιμή, ένας αυστηρός κώδικας αξιών, η αμείλικτη τιμωρία στον ποταπό είναι μερικά από τα στοιχεία που κάνουν τη σπαρτιάτικη κοινωνία μοναδική και τόσο επιτυχημένη.
    Εννοείται όπως προείπαμε ότι για τους Σπαρτιάτες η λέξη οπισθοχώρηση ήταν άγνωστη και οι επιλογές τους ήταν δύο: «ή τάν ή επί τάς»
    Όσοι τυχόν γυρνούσαν πίσω στη Σπάρτη ενώ η μάχη είχε χαθεί τότε η ατίμωση για το δειλό ήταν αβάσταχτη και έτσι όλοι προτιμούσαν τον ηρωικό θάνατο παρά την άτιμη ζωή. Κάπως έτσι αντιμετωπίστηκε και ο Αριστόδημος, πατέρας του Αθηνάδη, (ο οποίος βαρειά τραυματισμένος δεν πέθανε και έπειτα από καιρό γύρισε στη Σπάρτη) και γι αυτό ο γιος του θεωρώντας τον Εφιάλτη υπεύθυνο αναλαμβάνει σαν στόχο ζωής την εξόντωσή του, πράγμα που τελικά το καταφέρνει.
    Λίγα λόγια για την ιστορία που περιγράφεται από το συγγραφέα: Έχουν περάσει 10 χρόνια από τη μάχη των Θερμοπυλών και οι μόνοι σε όλη την Ελλάδα που δεν έχουν ξεχάσει την προδοσία του Εφιάλτη είναι φυσικά οι Σπαρτιάτες. Εδώ και 10 χρόνια έχουν σταλεί ειδικές ομάδες στη περιοχή που έδρασε ο Εφιάλτης, προσπαθώντας να τον εντοπίσουν και να τον εξοντώσουν, δείχνοντας ότι η Σπάρτη ποτέ δεν ξεχνάει. Ο Αθηνάδης είναι ο αρχηγός μιας Κρυπτείας που αναλαμβάνει πάνω στο δέκατο χρόνο να συνεχίσει την αποστολή που είχε ξεκινήσει εδώ και τόσα χρόνια. Για καλή του τύχη, ο Εφιάλτης γυρνάει στην Ελλάδα από τις Σάρδεις στις οποίες βρισκόταν για να βρει την αγαπημένη του Φοίβη, που εντωμεταξύ είχε παντρευτεί ένα Σπαρτιάτη που είχε αναλάβει την αποστολή να βρίσκεται πάντα κοντά της για να έχει στοιχεία για τον προδότη. Το τέλος του Εφιάλτη αναπόφευκτο. Ο κώδικας τιμής των Σπαρτιατών τηρήθηκε στο ακέραιο
    Ένα βιβλίο τρομερά ενδιαφέρον που έχει να προσφέρει αρκετά στοιχεία στον αναγνώστη, ο οποίος θέλει να γευτεί λίγο από τη μαγεία της Σπαρτιάτικης κοινωνίας!

    Κούρασα λίγο με την πολυλογία μου, αλλά θεώρησέ το φυσικό για ένα θέμα που μου «έφτιαξε» όσο λίγα τη διάθεση, σε μια πολύ δύσκολη φάση που διανύω!

    Καλό σου Σαββατοκύριακο!
    🙂

  2. 18 Μαρτίου, 2012 στο 1:12 μμ

    Αγαπητέ Rostar δεν κούρασες καθόλου με την πολυλογία σου στο συγκεκριμένο σχόλιο. Αντιθέτως πολύ γλαφυρά και όμορφα απέδωσες τη σημασία της μάχης αυτής για όσους δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τα δυο αυτά videos.
    Θα συμφωνήσω μαζί σου, οι Λακεδαιμόνιοι ήταν σαν…χμμ δεν ξέρω αν η λέξη «λαός» είναι σωστή…ίσως «κοινωνία» θα ήταν καλύτερα στην προκειμένη περίπτωση…μπροστά σε πολλά θέματα κάτι που με πρώτη ματιά δεν φαίνεται συγκρίνοντά τους με το αντίπαλο δέος, τους Αθηναίους…!
    Αυτά εν ολίγοις από μένα, εύχομαι να έχεις μια όμορφη Κυριακή!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Μαρτίου 2012
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Blog Stats

  • 317,265 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: