23
Φεβ.
14

Walking…

Σήμερα ξύπνησα με περίεργη διάθεση. Έχοντας ξυπνήσει σχετικά αργά ύστερα από το χθεσινό μου ξενύχτι, θέλησα να αφήσω τον καναπέ, έστω για λίγη ώρα άδειο και να κάνω μια μικρή βολτούλα περπατώντας… Όχι μεγάλη απόσταση…ένα με ενάμισι χιλιόμετρο μακριά από το σπίτι…

Δεν το σκέφτηκα παραπάνω. Πέταξα τις πιτζάμες, φόρεσα μια φόρμα, αθλητικά παπούτσια, έβαλα τα γυαλιά ηλίου μου…πήρα κλειδιά και κινητό και βγήκα από το σπίτι…Τελευταία όμως στιγμή προτού κλείσω την εξώπορτα άρπαξα τη φωτογραφική μου μηχανή…

perpatontas 002 Ο καιρός συννεφιασμένος. Ο ήλιος πάλευε να ξεφύγει από τα πυκνά σύννεφα που τον έκρυβαν…Πέρασα μπροστά από την εκκλησιά και συνέχισα το δρόμο μου. Πιο κάτω στο μικρό παρκάκι με την παιδική χαρά κάποια παιδάκια έπαιζαν στις κούνιες, ενώ κάποια άλλα μεγαλύτερα έριχναν σουτ στην μπασκέτα. Τα προσπέρασα κι αυτά και σταμάτησα να φωτογραφίσω τα μικρά πευκάκια, με τον ήλιο να αγωνίζεται να ρίξει τις ζεστές ακτίνες του ανάμεσα στις πευκοβελόνες και τα κουκουνάρια. perpatontas 003

Βγήκα στον κεντρικό δρόμο, φτάνοντας στο κοντινό καρνάγιο δίπλα στο λιμάνι. Πολλά πλεούμενα ήταν έξω και τα επιδιόρθωναν, άλλα μικρά ψαροκάϊκα ήταν δεμένα στο μικρότερο λιμανάκι εκεί κοντά. perpatontas 005Απέναντι έβλεπα τον Παντοκράτορα σκεπασμένο από πυκνά σύννεφα ή ομίχλη ενώ οι πρώτες ψιχάλες έκαναν την εμφάνισή τους. perpatontas 006Η βροχή ήταν απαλή και αραιή, έτσι δεν με εμπόδισε να συνεχίσω την βόλτα μου. Πιο κάτω ένας ψαράς καθάριζε ή τακτοποιούσε τα δίχτυα του μέσα στην βάρκα του. Μόλις είχε σηκώσει την κουκούλα του μπουφάν του για να προφυλακτεί από την βροχή, που έπεφτε. perpatontas 011 Στο δρόμο μερικά δέντρα σύμφωνα πάντα με τις καιρικές συνθήκες αρνούνταν πεισματικά να σκάσουν έστω ένα φυλλαράκι, οπότε σαν γυμνά χέρια άπλωναν τα κλαδιά τους στον ουρανό, ικετεύοντας βουβά για λίγο ήλιο! perpatontas 012Στον αντίποδα όμως, στην άλλη πλευρά του δρόμου κάποια άλλα βιαστικά δέντρα έχοντας συλλάβει τις πρώτες «οσμές» της άνοιξης που πλησιάζει, θέλοντας να την προϋπαντήσουν άνθισαν για να την καλωσορίσουν. perpatontas 016

Ο λογισμός μου έτρεχε. Χωρίς να σκέφτεται κάτι συγκεκριμένο. Έκοψα ένα μικρό ανθισμένο κλωνάρι σαν αναμνηστικό και πήρα το δρόμο του γυρισμού. perpatontas 019

Έριξα μια ματιά πίσω. Η βροχή δυνάμωνε και τα σύννεφα ολοένα πύκνωναν. perpatontas 021Μου άρεσε η βολτούλα στη βροχή. Μου άρεσε που οι ψιχάλες στόλιζαν σιγά σιγά τα γυαλιά μου, που αρνιόμουν να βγάλω. Το παγκάκι με την υπέροχη θέα στον Παντοκράτορα ήταν αδειανό. Κανείς δεν τόλμησε να ακολουθήσει το παράδειγμά μου για έναν περίπατο στη βροχή. perpatontas 023Οι γλάροι ψηλά έκαναν χαμηλούς κύκλους πάνω από τα ψαροκάϊκα για να προφυλακτούν από την βροχή είτε έψαχναν κάτι για να ξεγελάσουν την πείνα τους. perpatontas 026 

Στο γυρισμό ακολούθησα άλλη διαδρομή. Περνώντας από μια γειτονιά, κάποιοι εργάτες του Δήμου έσκαβαν για άλλη μια φορά το δρόμο, ένας από αυτούς ήταν χωμένος στην τρύπα που άνοιξαν…Ωραία μέρα διάλεξαν για επισκευές, σκέφτηκα! Σε ένα σπίτι εκεί κοντά ακούγονταν δυνατά ένα τραγούδι. Κάποιος είχε όρεξη να ακούσει Τερζή στη διαπασών. Δεν γνώριζα το συγκεκριμένο κομμάτι, οπότε συνέχισα ακάθεκτη το δρόμο μου. Πιο πάνω πετάκτηκε στα πόδια μου ένας πανέμορφος κοπρίτης! Ήταν πραγματικά ένας γλύκας! perpatontas 031 Παίξαμε για λίγο μαζί, σύντομα όμως τον αποχαιρέτησα. Βρέθηκα να περπατώ πίσω από δυο ηλικιωμένες κυρίες που με ανοιγμένες τις ομπρέλες τους για να προφυλακτούν από τη βροχή δεν με πήραν χαμπάρι που τις πλησίαζα, αλλά σιγοκουβεντιάζοντας χώθηκαν σε ένα σπίτι λίγα μέτρα πιο πέρα. perpatontas 033

Φτάνοντας στη γειτονιά μου, ανακάλυψα το μοναδικό ανθισμένο γιασεμί στη διπλανή μονοκατοικία. Άλλες φορές ο φράκτης ήταν γεμάτος από τα ευωδιαστά αυτά άνθη, όχι όμως τώρα…perpatontas 034

Η βόλτα μου έφτανε στο τέλος της. Στην εξώθυρα με υποδέχτηκε η Σάββα μας. Η γατούλα που όλη η πολυκατοικία την έχει υιοθετήσει και φροντίζει να την ταΐζει. Μου νιαούρισε. Προφανώς πεινούσε η «γυρίστρω» που τόσες μέρες ήταν άφαντη, καθώς την πολιορκούσαν 2-3 μνηστήρες. Εδώ είναι η πρώτη της δημόσια εμφάνιση! 🙂perpatontas 042

Μπήκα σπίτι κρατώντας ακόμα στο χέρι το ανθισμένο κλωνάρι…Το έβαλα σε ένα άδειο κηροπήγιο, έτσι όσο αντέξει για να μου θυμίζει τη σημερινή μου εξόρμηση. perpatontas 043 Σε λίγα λεπτά βγήκα ξανά για να ταΐσω τη γάτα…

Και ένα τραγούδι…


0 Responses to “Walking…”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Zodiac Sign: Gemini

On Line

Αποσπάσματα από το βιβλίο του IRVIN D. YALOM: «ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ»

- Οι φόβοι δεν γεννιούνται στο σκοτάδι. Αντίθετα είναι μάλλον σαν τα αστέρια, βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

- Ο άνθρωπος πρέπει να έχει μέσα του χάος και φρενίτιδα για να γεννήσει ένα αστέρι, που χορεύει.

- Οι εραστές της αλήθειας δεν φοβούνται τις καταιγίδες και τα θολά νερά. Αυτό που φοβούνται είναι τα ρηχά νερά.

- Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ένας ζωντανός θάνατος.

- Amor fati : διάλεξε τη μοίρα σου, αγάπα τη μοίρα σου.

- ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ !!!

Φεβρουαρίου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιαν.   Μαρ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728  

Blog Stats

  • 317,265 sparkles

prt

lost in black hole

Astrofegia’s world

Angel’s Tattoo

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 28 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: